Atos 1
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Teófilo, ẽ mia anã kirika kenexoni mia yoikĩ. Ẽfi Lucaski, mia kirika fomai. A Jesús nai mẽra kayoxoma afama mĩshtifo fayanã ato tãpimapaoni keskara yoikĩ ẽ mia kirika kenexõ fomayoni, mĩ tãpinõ.
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo quanto Jesus começou a fazer e ensinar,
2 — ausente —
2 até o dia em que foi levado para cima, depois de haver dado mandamento, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 — ausente —
3 aos quais também, depois de haver padecido, se apresentou vivo, com muitas provas infalíveis, aparecendo-lhes por espaço de quarenta dias, e lhes falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Nai mẽra kayoxoma anã pena fetsa aõxõ tãpimisfo yoisharani iskafakĩ: “Nonoax fakifoyoyamakãfe. Ẽ mato yoisharayonõ, mã nikasharanõ. Ẽfe Epa ãfe Yõshi Shara matoki nĩchixii kikĩ a ẽ mato yoimis keskafakĩ. Mã mã nikafafainakĩ ẽ mato yoiaito. Nãskakẽ na Jerusalén anoxõ manayokãfe, ẽfe Epa ãfe Yõshi Shara mato mẽra naneyonõ.
4 Estando com eles, ordenou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual {disse ele} de mim ouvistes.
5 Juan mato maotisafakĩ faka mẽra ikimapakeni Niospa mãto chaka mato soaxonano mã ato õimanõ. Nãskafakĩri samama fatora penata Niospa ãfe Yõshi Shara mato mẽra naneaino mã shinã sharaya ixii.”
5 Porque, na verdade, João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo, dentro de poucos dias.
6 Anã ano fisti Jesús fe ichanãkaxõ yorafãfe yõkanifo iskafakakĩ: “¿Ifo, iskaratĩa nõko kaifo israelifãfe ãto xanĩfo mĩ ikimẽ? ¿Anã nafa nõko xanĩfo ixiimamẽ?” fanifo yõkakakĩ.
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntavam-lhe, dizendo: Senhor, é nesse tempo que restauras o reino a Israel?
7 Askafaifãfe Jesús anã ato yoini iskafakĩ: “Tsõa tãpiama. Epa Nios fistichi tãpia. Afetĩara inõpokoi mã tãpitiroma.
7 Respondeu-lhes: A vós não vos compete saber os tempos ou as épocas, que o Pai reservou à sua própria autoridade.
8 Mã tãpiyamafitirono Niospa ãfe Yõshi Shara mato mẽra naneano aõxõ mã afama mĩshti tãpitiro. Nãskakẽ mã eõnoa ato yoitiro mẽstekõi. Taefakĩ nã Jerusalén anoafo yoita, nã Judea anoafo yoita, nã Samãria anoafo yoita, keyokõi nã maitio anoafo eõnoa mã ato yoitiro,” ixõ Jesús aõxõ tãpimisfo yoini.
8 Mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém, como em toda a Judéia e Samária, e até os confins da terra.
9 Nãskata mã ato yoita Apa Niospa ifiaino nai mẽra kani. Aõxõ tãpimisfãfe õiaifono fininãkafã kani. Mẽstekõi mãpeinĩfofani nai kõi mẽra ikikainaito aõxõ tãpimisfãfe anã õinifoma mã kaano.
9 Tendo ele dito estas coisas, foi levado para cima, enquanto eles olhavam, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Nai mẽra foisaifono feronãfake rafe ato ketaxamei nĩtanifo rapati oxo shara safekanax ato yoinifo iskafakĩ:
10 Estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles apareceram dois varões vestidos de branco,
11 “¿Na Galilea anoafãfe, afeskakĩ mã nai mẽra foisimẽ? Mã Jesús nai mẽra kaa. Afetĩara anã matoki oxii. Fatora penata afia mã kaito õia keskara oxii kiki,” ixõ feronãfake rafeta ato yoini.
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que ficais aí olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi elevado para o céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 A mãchifanẽ ãfe ane Olivos anoax Jesús ronoinãkafã nai mẽra kaito õikata anã anoris fenifo Jerusalén ano chaima. Un kilometro Olivos fe Jerusalén nã tiixõ rafe ini.
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, que está perto de Jerusalém, à distância da jornada de um sábado.
13 — ausente —
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde permaneciam Pedro e João, Tiago e André, Felipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 — ausente —
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Askata pena fetsa yora rasi ciento veinte ichanãnifo. Askaifono Pedro niinãkafã ato yoini
15 Naqueles dias levantou-se Pedro no meio dos irmãos, sendo o número de pessoas ali reunidas cerca de cento e vinte, e disse:
16 iskafakĩ: “Efe yorafãfe, ea nikakõisharakãfe ẽ mato yoinõ. Na Judaspafi yorafo iyoita Jesús achifonõfo. ‘Fato Jesúsmãkĩ noko yoife,’ faifãfe, ‘Nakĩa,’ ato faito õikakĩ achitafo. Afia Niospa shinãmanaino nõko xini David yoikĩ kirika kenepaoni keskafakĩ Judaspa ato yoita.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Na Judas nofe rafemis noko akai keskari fakĩ Jesús ifini. Nãskakẽ nofeta yonoxofikatsaxakĩ mã chakafakĩ yorafo ato achimanita,” ixõ Pedro ato yoini.
17 pois ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 (Ato askafaito kori inãitafo ãa anofi chakamenõ. Kori inãfiafono anã anoris xanĩfofo inãita. Nã kõri xanĩfofofãfe mai fiitafo. Askata Judas ãa tenexemeta ifiki nexeax ronoinãkafãita. Ronoax ariax xetaori pakei mã nafaraxikax ãfe poko napakemeita.
18 {Ora, ele adquiriu um campo com o salário da sua iniqüidade; e precipitando-se, caiu prostrado e arrebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Askaito nikaitafo Jerusalén anoxõ. Anoax ãfe imi fokẽ nã mai aneitafo “Acéldama” ixõ aneitafo. Nõko mekapa nõ yoitiro iskafakĩ: “Imi Mai” fakĩ.)
19 E tornou-se isto conhecido de todos os habitantes de Jerusalém; de maneira que na própria língua deles esse campo se chama Acéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Askata anã Pedro ato yoini iskafakĩ: “Nõko xini David a inõpokoai yoikĩ kirika Salmos ano keneni a Judasnoa yoikĩ iskafakĩ:
20 Porquanto no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu ministério.
21 “Nãskakẽ iskaratĩa a feronãfake fetsa nõ ifinõ, a nofe Judas ipaoni keskara inõ. Fatora fetsa nõ ifinõ, a Jesús fe taefenai kafãsapaoni keskara nofe inõ.
21 É necessário, pois, que dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 Nã nofe ixõ õini Juan Jesús maotisafakĩ faka mẽra ikimanaino, nãskakẽ mẽxotaima nofe imis, akka mã Jesús nai mẽra kaito nofeta õitakĩ, nãskakẽ nõ ifinõ nofeta ato yoimis inõ. Nofe rafexõ Jesúsnoa iskafakĩ yoinõ: ‘Mã Jesús nayofiax mã anã otofaa,’ ixõ ato yoinõ,” Pedro ato fani.
22 começando desde o batismo de João até o dia em que dentre nós foi levado para cima, um deles se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Ato askafaino José Barsabás fe Matías nãno inifo. Nã rafe ato ifipaikĩ, “¿Fato nõ ifimẽ?” ixõ shinãnifo. Nã José Barsabás ãfe ane fetsa Justo.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Askata a rafe ifipaifikakĩ fisti ifinifo. Nãskakẽ Nios kĩfinifo iskafakakĩ: “Epa Niospa, ¿fato nõ ifimẽ? Epa, mĩ nõko Ifoki. Keyokõi nõko õiti mẽra mĩ tãpikõiaki. Nãskakẽ noko tãpimafe fato mĩ ifiamãki nofeta mĩõnoa yoimis inõ.
24 E orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces os corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido
25 Judaspa Jesús ato achimaita. Nãskakẽ Judas naax omiskõipakenaka. Nãskakẽ Judaspa anã mĩõxõ yonotiroma nofeta. Noko tãpimafe fato a Judas ipaoni keskara itiromãkĩ mĩõxõ ato yoimis inõ,” ixõ Nios kĩfinifo.
25 para tomar o lugar neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou para ir ao seu próprio lugar.
26 Nãskakata ãto ane rafe tokiriki kenexõ kesho mẽra nanexõ napakefofãnaifono fisti pakeaito õikakĩ nã ifinifo. Matías ãfe ane ini. Nãskakẽ Matías ifiafono nã feronãfake oncefo feta Jesúsnoa yoimis ini.
26 Então deitaram sortes a respeito deles e caiu a sorte sobre Matias, e por voto comum foi ele contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.