Atos 17

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pablo fe Silas mã fokakĩ, Anfípolis yafi Apolonia finõfãikanax, Tesalónica ano nokonifo. Nã Tesalónica ano judeofãfe ichanãti pexe ini.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Pablo nã imis keskai pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra kapaoni. Tres simãnã anoxõ ani, anoax ato fe feratenãyanã a kirika ano Niospa meka kenenifoõnoa ato yoiyãna.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 Anoxõ ato yoini: “A Cristo omiskõiax nani. Mã nafiakẽ anã Epa Niospa otoani. Nã Jesúsnoa ẽ mato yoikai nãfi Cristoki,” ixõ Pablo ato yoini.
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Ato askafaifãfe nikakakĩ atiri judeofãfe Jesús chanĩmara fanifo. Mã Jesús chanĩmara fakanax ato fe rafenifo. Askatari griegofãferi Nios chanĩmara fakaxõ Nios fãsi sharakõi fanifo, nã kẽrofo xanĩfofo feta.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Askaifãfe õikani judeofo noko anã nikakanimaraka ikanax, Pablo yafi Silas mepaikani õitifishkinifo. Nãskakaxõ a yora xani chakafo ato fenaifokani fonifo, Pablo yafi Silas chakafakakĩ mekafanõfo, fetsafãfe pexefo tii anoxõ ato nikanõfo. Nãskakanax Jasón pexe ano fonifo Pablo yafi Silas fenaifokani, ato kãimaxikakĩ yorafãfe ato omiskõimanõfo.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Akka Pablo yafi Silas anoa ato fichikaxoma, Jasón yafi a Nios Ifofamis fetsafo ato achikaxõ ãto xanĩfofo ano ato iyonifo. Mã ato iyokaxõ fãsikõi ato iskafanifo: “Na feronãfakefãfe fanĩma mĩshtixõ ato chakafafofãsafamisfo. Akka mã noko ano feafo.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Na Jasón ãfe pexe mẽra ato ikimana. Nafãfe a romanõ xanĩfãfe yoimis anori anã nikakanima. Akka nãno nõko xanĩfo fetsa ãfe ane Jesús ikani,” ixõ ato yoinifo.
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Ato askafaifãfe nikakani xanĩfofo õitifishkikĩ metsamanifo, noko anã nikakanimara ikanax.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Akka Jasón feta fetsafãfe a xanĩfofo ato kori inãfono ato kãimanifo.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Nãskakata fakishi Pablo fe Silas Berea ano fotanõfo koshikõi ato nĩchinifo. Mã Berea ano nokokanax judeofãfe ichanãti pexe mẽra ikifainifo.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Nã judeofãfe Pablo feta Silaspa ato yoiaifono ato nikakõipainifo, Tesalónica anoafo keskara inifoma. Ato nikasharapaikõikakĩ Niospa meka shara nikakõinifo. Nãskakata pena tii kirika fepekaxõ õinifo a ato yoiafo keskara chanĩmamãkĩ.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Nãskakẽ judeofãfe Jesúsnoa chanĩmara fakõinifo. Askatari griegofãferi chanĩmara fakõinifo. Kẽrofãferi nikakõinifo a feronãfakefãfe nikaifo keskafakĩ.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Akka judeofãfe Tesalónica anoxõ nikanifo Pablo Niosnoa meka shara Berea anoafo ato yoiaito. Nãskakanax Berea ari fonifo, mã ari fokaxõ ato yoinifo Pablo mekafakĩ chakafanõfo.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Ato askafaifono, akka a Jesús Ifofamisfãfe Pablo koshikõi katanõ nĩchinifo fakafã kesemẽ ano. Akka Timoteo fe Silas fonifoma. Berea ano nẽtenifo.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Akka a Pablo fe fofaifo, afe fonifo pexe rasi Atenas ano. Nãnoax anã feaifono Pablo ato yoini iskafakĩ: “Timoteo yafi Silas ea ato yoixotakãfe koshi ekeki fenõfo,” ixõ ato yoini.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Pablo Timoteo yafi Silas Atenas anoxõ ato manayanã õia Atenas anoxõ afarafo ichapakõifo onifakaxõ, “Na nõko niosra,” faifãfe õi. Ãfe õiti mẽraxõ shinãchakakõini.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Nãskakẽ Pablo nã judeofãfe ichanãti pexe mẽranoax judeofo fe a judeofoma fe a Nios sharara faifo fe yoinãni. Nãskatari a pexe emãiti niax yoinãifo mẽxotaima Pablo Jesúsnoa ato yoini.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Ato yoiaino yora fetsafo akiki fenifo afe feratenãxikaki. Nãfãfe shinãnifo iskakakĩ: “Nã nõ apaiyai keskafakĩ nõ atiro noko inimamanõ,” ixõ shinãnifo. Nãfãfe ãto anefo epicureofo. Ranãri iskanifo: “Afara afeskara afiaino nõ tenetiro,” ixõ shinãnifo. Nãfãfe ãto anefo estóicofo. Nãfo epicureofo fe estóicofo Pablo fe feratenãnifo. Iskafakĩ yoinifo: “Na mekakĩ finamisto ¿afaa noko yoipaimẽ?” ixõ yoiaifono, fetsafãferi iskafanifo: “Nios fetsafoõnoa noko yoipai rakikĩa,” ixõ yoinifo. Nãskafakĩ fetsanifo. Pablo Jesúsnoa meka shara ato yoifiaito, mã Jesús nafiax anã otoyamea ixõ ato yoifiaito nikakaspakakĩ.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Nãskakaxõ Areópago ano Pablo iyonifo a anoax mẽxotaima ichanãkaxõ afarafo yoimisfo ano. Nãnoxõ yõkanifo iskafakakĩ: “Nõ tãpinõ na mĩ yoiai anori meka fenakõiki noko yoife.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Na mĩ noko yoiai anori nõ nikamismaki. Afaa ikamãkĩ noko yoife nõ tãpinõ,” fanifo.
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Nã Atenas anoafo feta yora fetsafãfe anoxõ õikakĩ nikapaikõinifo a nikaifo keskara ato yoixikakĩ.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Nãskaxõ nã ichanãmisfo ãfe ane Areópago anoxõ Pablo ato nẽxpakĩa niinãkãfe ato yoini: “Atenas anoafãfe, ea nikakapo, mẽ mato õi mã Niosnoa nikapaikõiaito tãpipaikõiyanã.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Nã mã nios kĩfimis ano kafasakĩ mẽ õia. Nãnoa ẽ fichia na nõko niosra ixõ mã afara onifanixakĩ mã akiki kenekĩ iskafakẽ: ‘Nõ na nios õimisma,’ ixõ mã aõnoa yoikĩ keneni. Nã nios õikatsaxakĩma mã kĩfimis, nãõnoa ẽ mato yoi.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 “Nã Niospa keyokõi onifani, afama mĩshtifo nai mẽranoafoya mai anoafo onifani ato Ifo ixikĩ. Nã Nios yorafãfe pexe faafo mẽra ikama.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Askatari ea afaa axokãfe ikima. Akka nãato keyokõi noko nima. Nõ xakainõ noko nefefaxoni, afara fetsafori ani.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 “Askata feronãfake fisti onifakĩ taefani, nãnoax nã maniafo tii kainõfo, nã mai tio ano ipaxakakĩ. Nãskaxõ ato yoini, afe tii xinia akanimãkai fanĩra ikaxõ.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Nãskakẽ Niospa yorafo onifani keyokõichi fenanõfo tãpipaikakĩ. Akka fenakĩ fichitirofo. Chanĩma, Nios chai ikama, noko chai faama.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Akka Niosnoax nõ nia. Akka Niosyamakẽkai nõ nikeranama. Akka nã mato tãpimamisfãfe kenenifo iskafakakĩ: ‘Nõ Niospa fenakõifo,’ ixõ yoinifo.
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 Akka nõ Niospa fenafofiaxõ, nõ shinãtiroma Nios na yorafãfe afarafo onifaafo keskara inõ, ãa shinãxõ yorafãfe onifaafo keskara.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Askafiaifonokai Niospa ato afeska fanima. Akka iskaratĩa keyokõi ato yoi ãto chaka xatekaxõ chanĩmara fanõfo.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Nãskakẽ Niospa tãpiyoni afetĩa ato ichanãfaimãkai, a ato omiskõimanaitĩa, fatofo sharafomãkĩ askayamai fatofori chakafomãkĩ. Nã feronãfake katonioxõ ato askafaxii. Akka mã nafiakẽ Ãpa otofaito keyokõichi õinifo,” ato faito,
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 a Jesús naax otoita nikakani, akiki kaxemetsamanifo. Ranãrito yoikĩ iskafanifo: “Mã nõ nikakĩ a mĩ noko yoiaito, anã pena fetsa noko yoifaixãfe,” fanifo.
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Askafaifono a ichanãfo anoax Pablo kani.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Akka Pablo mã kaino atiri afe fonifo Jesús chanĩmara fakanax. Dionisiori nãno ato fe ini, nã Dionisio Areópago anoxõ ato fe ichanãxõ ato yoimis ini. Kẽrori nãno ato fe ini, ãfe ane Dámaris, kẽro fetsafori ano ato fe inifo.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.