Atos 14
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 Mã fokanax Pablo fe Bernabé Iconio ano nokonifo. Nãnoax judeofãfe ichanãti pexe mẽra ikifainifo. Nãnoxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoiaifono ato nikakõisharayanã ato chanĩmara fanifo, judeofãfe yora fetsafo feta.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Askaifono judeofãfe ato nikakaspakakĩ, a judeofoma ato yoinifo iskafakakĩ: “Ato nikayamakãfe ãa chanĩkani kiki,” ato fanifo Pablo yafi Bernabé nikanõfoma.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ato askafafiaifono Pablo fe Bernabé nãno ato fe iyopaonifo. Nãnoxõ nõko Ifoõxõ mesetamakõi ato yoipaonifo. “Nõko Ifãfe noko chaka soaxotiro Nios fe nõ ĩpaxanõ,” ixõ ato yoinifo. Nãskaxõ afama mĩshtifo fakakĩ ato ispanifo. Askafaifono Niospa ato noikĩ ato õimani aõxõ ato yoinõfo.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Akka yorafãfe pexe rasi Iconio anoxõ anoris shinãnifoma. Ranãrito judeofo chanĩmara faifono, ranãritori Pablo yafi Bernabé chanĩmara fanifo.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Nãskaifono judeofo yora fetsafo fe xanĩfofo fe yoinãnifo, Pablo yafi Bernabé ato tokirinĩ tsakakĩ omiskõimaxikakĩ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 — ausente —
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 — ausente —
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Listra ano feronãfake finimisma ika ini, kafãsamisma chatomãiax. Nãskarapa kãini tsaoa ini.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Pablo yoiaito nikai. Nãskaito Pablo aas õikĩ shinãni na feronãfake Jesús sharafatiroraka chanĩmara faito ixõ shinãni.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Nãskaxõ fãsikõi yoini iskafakĩ: “Fininãkafãfe,” faino, koshikõi fininãkafãnax kafãsani.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Pablo askafaito õikani, yorafo Licaonia mekapa mekanifo iskakani: “Aicho, na nios rafe nokoki fotoaki yora keskarakanax,” ikanax yoinãnifo.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Nãskakaxõ Bernabé na nõko nios Zeus fakaxõ, Pablori ato yoiaito, “Na nõko nioskõi Hermes,” fanifo.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Zeus kĩfiti pexeya ini pexe rasi chaima, pexe efapa ini. Nã mẽraxõ na nõko niosra ikaxõ Nioskõima kĩfipaonifo. Nã pexe mẽra yonomisto Pablo yafi Bernabé shinãmaxõ fakkafoya charofo fexonifo. Nãfãfe yorafo feta mã niosra ixõ ato fakka retexopainifo ato inãxikakĩ.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Akka ato askafaifono Bernabé feta Pablo mã tãpikaxõ, ãto rapati faxtenifo, ato niosra faifono ãto õiti mẽraxõ shinãkõikaki. Nãskakaxõ ato mẽra ikifaikata fãsikõi ato yoinifo
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 iskafakakĩ: “¿Afeskafakĩ mã noko na rafe niosra mã noko faimẽ? Nõkai niosma. Nõri mato keskara, nõ mato meka shara yoiyoi oa na afarafo nõko niosra mã famis a chakafo mã potanõ a chakafokai afama. Nãskaxõ nã Nioskõi nĩpanaka Ifokõi fakãfe, nai yafi mai fakafãri onifaniki. Nai mẽranoafo onifata, nono mai anoafo onifata fakafãri mẽranoafo onifani.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Nã iyopaonifãfe afara chakafakĩ xateafomano Epa Niospa ato xatemanima ãa anõfo.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Nãskafiaifono Niosxõ afarafo sharafakakĩ ato õimanifo, tãpinõfo Nios tsoamãki. Akka nãato mato oi imaxona, mãto fanafori mato fofaimasharaxona, a mã piairi mato inãsharataifa, mã inimasharakõinõ,” Pablo feta Bernabé ato fani.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ato askafakĩ yoifikakĩ ato xatematiroma inifo, ato fakka retexopaiyaifono nõko niosra ixõ ato inãpaikakĩ.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ato askafaifono judeofo Antioquía anoax fekãta Iconio anoax fenifo. Ato pãrai fekani, “Pablo feta Bernabé mato pãrakani,” ixõ ato yoinifo. Ato askafaifono Pablo tokirinĩ tsakaketsanifo. Mã nõ reteara ikaxõ xarafokaxõ pexe rasi pasotai potanifo.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Askafaifono a Jesús Ifofaafo a mãnão niakekaxõ õiaifono Pablo fininãkafani. Askata finikaini pexe rasi mẽra anã kani. Nãskata nãnoax pena fetsa Bernabé fe Derbe ano kani.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Derbe anoxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoiaifono yõrafã rasichi ato nikakaxõ Nios Ifofasharakõinifo. Mã ato yoikanax Listra ano fenifo, nãnoax Iconio ano fenifo, nãnoax Antioquía ano nokonifo.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Nãriafo a Nios Ifofaafo ato yoifofãsafakakĩ ato inimamakõinifo, “Isharakõikãfe Nios nikakõisharayanã. Epa Nios xanĩfo fe ipaxakakĩ, nai mẽra oyoamano nono mai anoax mã omiskõi finakõitiro,” ixõ ato yoinifo.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Nãskatari Pablo feta Bernabé a Nios Ifofaafo anoafo a ato kexeaifo xanĩfofo katonifo, Nios chanĩmara fakõinafono. Mã foni teneyanã Epa Nios kĩfikaxõ iskafakakĩ: “Epa Niospa, ato kexesharafe mia chanĩmara fakani kiki,” ixõ yoinifo.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Mã anoax fokakĩ Pisidia finõfãikanax Panfilia ano nokonifo.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Nãskakata Perge anoxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoikata, Atalia ano fonifo.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Nãnoax kanõanãfãnẽ fonifo Antioquía ano anã fokani. Nã Antioquía anoxõ ato nĩchinifo. “Niosnoax fokaxõ ato yoisharatakãfe,” ixõ ato nĩchiyameafono ato yoitakani anã fenifo.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Mã Antioquía ano nokoafono a Jesús Ifofamisfo ato fe ichanãfono anoxõ ato yoinifo a Niospa ato feta afama mĩshti aka keskara. Iskafakĩ ato yoinifo: “Nõko Ifãfe a judeofoma ato chanĩmara famaino mã Ifofaafo,” ixõ ato yoinifo.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Nãskakanax Pablo fe Bernabé nã Nios Ifofaafo fe nãno ato fe iyopaonifo.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.