Atos 14

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mã fokanax Pablo fe Bernabé Iconio ano nokonifo. Nãnoax judeofãfe ichanãti pexe mẽra ikifainifo. Nãnoxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoiaifono ato nikakõisharayanã ato chanĩmara fanifo, judeofãfe yora fetsafo feta.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Askaifono judeofãfe ato nikakaspakakĩ, a judeofoma ato yoinifo iskafakakĩ: “Ato nikayamakãfe ãa chanĩkani kiki,” ato fanifo Pablo yafi Bernabé nikanõfoma.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Ato askafafiaifono Pablo fe Bernabé nãno ato fe iyopaonifo. Nãnoxõ nõko Ifoõxõ mesetamakõi ato yoipaonifo. “Nõko Ifãfe noko chaka soaxotiro Nios fe nõ ĩpaxanõ,” ixõ ato yoinifo. Nãskaxõ afama mĩshtifo fakakĩ ato ispanifo. Askafaifono Niospa ato noikĩ ato õimani aõxõ ato yoinõfo.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Akka yorafãfe pexe rasi Iconio anoxõ anoris shinãnifoma. Ranãrito judeofo chanĩmara faifono, ranãritori Pablo yafi Bernabé chanĩmara fanifo.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Nãskaifono judeofo yora fetsafo fe xanĩfofo fe yoinãnifo, Pablo yafi Bernabé ato tokirinĩ tsakakĩ omiskõimaxikakĩ.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 — ausente —
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 — ausente —
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Listra ano feronãfake finimisma ika ini, kafãsamisma chatomãiax. Nãskarapa kãini tsaoa ini.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Pablo yoiaito nikai. Nãskaito Pablo aas õikĩ shinãni na feronãfake Jesús sharafatiroraka chanĩmara faito ixõ shinãni.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Nãskaxõ fãsikõi yoini iskafakĩ: “Fininãkafãfe,” faino, koshikõi fininãkafãnax kafãsani.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Pablo askafaito õikani, yorafo Licaonia mekapa mekanifo iskakani: “Aicho, na nios rafe nokoki fotoaki yora keskarakanax,” ikanax yoinãnifo.
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Nãskakaxõ Bernabé na nõko nios Zeus fakaxõ, Pablori ato yoiaito, “Na nõko nioskõi Hermes,” fanifo.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Zeus kĩfiti pexeya ini pexe rasi chaima, pexe efapa ini. Nã mẽraxõ na nõko niosra ikaxõ Nioskõima kĩfipaonifo. Nã pexe mẽra yonomisto Pablo yafi Bernabé shinãmaxõ fakkafoya charofo fexonifo. Nãfãfe yorafo feta mã niosra ixõ ato fakka retexopainifo ato inãxikakĩ.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Akka ato askafaifono Bernabé feta Pablo mã tãpikaxõ, ãto rapati faxtenifo, ato niosra faifono ãto õiti mẽraxõ shinãkõikaki. Nãskakaxõ ato mẽra ikifaikata fãsikõi ato yoinifo
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 iskafakakĩ: “¿Afeskafakĩ mã noko na rafe niosra mã noko faimẽ? Nõkai niosma. Nõri mato keskara, nõ mato meka shara yoiyoi oa na afarafo nõko niosra mã famis a chakafo mã potanõ a chakafokai afama. Nãskaxõ nã Nioskõi nĩpanaka Ifokõi fakãfe, nai yafi mai fakafãri onifaniki. Nai mẽranoafo onifata, nono mai anoafo onifata fakafãri mẽranoafo onifani.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Nã iyopaonifãfe afara chakafakĩ xateafomano Epa Niospa ato xatemanima ãa anõfo.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Nãskafiaifono Niosxõ afarafo sharafakakĩ ato õimanifo, tãpinõfo Nios tsoamãki. Akka nãato mato oi imaxona, mãto fanafori mato fofaimasharaxona, a mã piairi mato inãsharataifa, mã inimasharakõinõ,” Pablo feta Bernabé ato fani.
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Ato askafakĩ yoifikakĩ ato xatematiroma inifo, ato fakka retexopaiyaifono nõko niosra ixõ ato inãpaikakĩ.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Ato askafaifono judeofo Antioquía anoax fekãta Iconio anoax fenifo. Ato pãrai fekani, “Pablo feta Bernabé mato pãrakani,” ixõ ato yoinifo. Ato askafaifono Pablo tokirinĩ tsakaketsanifo. Mã nõ reteara ikaxõ xarafokaxõ pexe rasi pasotai potanifo.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Askafaifono a Jesús Ifofaafo a mãnão niakekaxõ õiaifono Pablo fininãkafani. Askata finikaini pexe rasi mẽra anã kani. Nãskata nãnoax pena fetsa Bernabé fe Derbe ano kani.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Derbe anoxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoiaifono yõrafã rasichi ato nikakaxõ Nios Ifofasharakõinifo. Mã ato yoikanax Listra ano fenifo, nãnoax Iconio ano fenifo, nãnoax Antioquía ano nokonifo.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Nãriafo a Nios Ifofaafo ato yoifofãsafakakĩ ato inimamakõinifo, “Isharakõikãfe Nios nikakõisharayanã. Epa Nios xanĩfo fe ipaxakakĩ, nai mẽra oyoamano nono mai anoax mã omiskõi finakõitiro,” ixõ ato yoinifo.
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Nãskatari Pablo feta Bernabé a Nios Ifofaafo anoafo a ato kexeaifo xanĩfofo katonifo, Nios chanĩmara fakõinafono. Mã foni teneyanã Epa Nios kĩfikaxõ iskafakakĩ: “Epa Niospa, ato kexesharafe mia chanĩmara fakani kiki,” ixõ yoinifo.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Mã anoax fokakĩ Pisidia finõfãikanax Panfilia ano nokonifo.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Nãskakata Perge anoxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoikata, Atalia ano fonifo.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Nãnoax kanõanãfãnẽ fonifo Antioquía ano anã fokani. Nã Antioquía anoxõ ato nĩchinifo. “Niosnoax fokaxõ ato yoisharatakãfe,” ixõ ato nĩchiyameafono ato yoitakani anã fenifo.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Mã Antioquía ano nokoafono a Jesús Ifofamisfo ato fe ichanãfono anoxõ ato yoinifo a Niospa ato feta afama mĩshti aka keskara. Iskafakĩ ato yoinifo: “Nõko Ifãfe a judeofoma ato chanĩmara famaino mã Ifofaafo,” ixõ ato yoinifo.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Nãskakanax Pablo fe Bernabé nã Nios Ifofaafo fe nãno ato fe iyopaonifo.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.