Romanos 4
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NTLH
1 Akka nõko xini Abraham ipaoni keskara ẽ mato yoinõ.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham afara sharafaõxokai Niospa ãfe chaka soaxonima. Akka Nios chanĩmara faito Niospa ãfe chaka soaxoni. “Mĩ afara sharafaito nãskakẽ ẽ mia ifitiro mĩ efe yora inõ,” ixõ Niospa anori yoinima. Akka Niospa anori yoiano Abraham yoikerani: “Ẽ afara sharafaito ea Niospa chaka soaxona,” ixõ yoikerani ãa kakapaikĩ. Akka anori Niospa yoinima, nã Niospamãi mã ãfe chaka soaxonano chanĩmara faito.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Niospa meka yoikĩ Moisés kirika keneni iskafakĩ: “Abraham Nios chanĩmara faito Niospa ãfe chaka soaxoni. Nãskakẽ Niospa yoini iskafakĩ: ‘Mĩ afaa chakafamisma keskara ẽ mia õi,’ Niospa fani.” Nãskakẽ Moisés kirika keneni.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Akka feronãfãke yora fetsa yonomaxõ kori inãtiro, kaxpa inãtiroma.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Akka nõ afara sharafaõxokai Niospa nõko chaka noko soaxonima, nõ afaa chakafamisma keskara noko õixiki. Askatamaroko nõ Jesús chanĩmara faito Niospa nõko chaka noko soaxotiro.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Nãskarari David yoini iskafakĩ: “Mã Nios chanĩmara faito oa afaa chakafamisma keskara Niospa mato õitiro a Moisés keneni keskara mã nikakõiyamafiaito. Nãskax mã inimatiro.” David anã yoini iskafakĩ:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Fatora yora Niospa ãfe chaka soaxonano inimatiro Niospamãi õiaino afaa chakafamisma keskara. Mã Niospa yora ãfe chaka soaxõ Niospa anã shinãchakaima a yõra afara chakafapaoniõnoa. Nãskax yora inimakõitiro Niospamãi mã ãfe chaka soaxonano, ixõ David yoini kirika kenekĩ.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Nã judeofo fisti Niospa ãto chaka ato soaxotiromẽ? Maa, anorima. Judeomafãferi Nios chanĩmara faifãfe ato chaka soaxotiro afori inimanõfo. Nãskakẽ Niospa meka yoimisto kirika keneni iskafakĩ: “Abraham Nios chanĩmara faito Niospa sharakõi õini,” ixõ a Niospa meka yoimisto kirika keneni.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Akka taeyoi Abraham foshki repa xateyoamano Niospa yoini iskafakĩ: “Mĩ ea chanĩmara fai nã mĩ afaa chakafamisma keskara ẽ mia õi,” Niospa fani.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nios chanĩmara faito Niospa Abraham ãfe chaka soaxoni afaa chakafamisma keskara õixiki. Nãskaxõ chipo Abraham foshki repa xatenifo fetsafãfe tãpinõfo Nios chanĩmara faino. Akka taeyoi Abraham Nios chanĩmara fani askayoxoma. Nãskaxõ chipo foshki repa xateni. Taefakĩ Abraham Nios chanĩmara fani Niospa fake ixiki. Nãskano a chipo Nios chanĩmara faifo Abraham ãfe fenafo. “Abraham nõko xini ipaoni,” fatirofo. Abraham keskara nõ foshki repa xateyamafixõ nõ Nios chanĩmara faito Niospa noko chaka soaxotiro afaa chakafamisma keskara noko õixiki.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham askayoxoma Nios chanĩmara fani. Nãskaxõ foshki repa xateni. Nã Abraham judeofãfe ãto xini ipaoni. Judeofo a Nios chanĩmara faafãfe nãfãfe ãto xinikõi Abraham nafãferimãi Nios chanĩmara fakanax.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Niospa Abraham yoini: “Ẽ mia yafi mĩ fenafo keyokõi ẽ mato mai inãikai,” fani. A Moisés kirika keneni Abraham nikaito Niospa mai inãnima. Akka Nios chanĩmara faito Niospa mai inãni. Nãskaxõ Abraham Nios chanĩmara faito Niospa ãfe chaka soaxoni, afaa chakafamisma keskara shara õikĩ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Fetsafãfe anorima shinãtirofo iskafakakĩ: “Nõ Moisés kirika keneni nikaito Niospa a yoiai keskara noko axotiro. Akka Jesús fisti nõ chanĩmara faito Niospa noko axotiroma. Kaxpa nõ Jesús shinãi,” ixõ anorima shinãtirofo. Akka nõroko Jesús chanĩmara faito Niospa yoia keskara noko axosharatiro Jesúsmãi nõko Ifoxõ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Akka Niospa meka a Moisés yoini keskara nõ nikayamaito Niospa noko omiskõimatiro. Akka Niospa noko afaa yoiyamanino nõ nikayospa ikeranama. Akka iskaratĩa nõ nikayospakõifo mã nõmãi Moisés kirika keneni tãpiax.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Taeyoi Niospa Abraham yoiyoni Nios chanĩmara faino. Nãskakẽ Niospa afama mĩshti axoni a yoiyoni keskafakĩ. Niospa Abraham afaa yõkanima afama mĩshti axosharaxõ. Akka Abraham ãfe fenafori Niospa ato noikĩ nãskaxõ afama mĩshtiri ato axosharai a yoiyoni keskafakĩ. A Moisés yoini keskara nikakõiaito Niospa afama mĩshti axosharanima. Akka Nios chanĩmara faito Niospa axosharani. Nãskarari a Abraham keskarafo Nios chanĩmara faifori Niospa ato shara faxõi. Akka Abraham nõko xinikĩ nõmãi Nios chanĩmara fai Abraham ipaoni keskara.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Niospa Abraham yoini keskafakĩ, yora fẽtsa kirika kenekĩ iskafani: “Nã yora ichapakõifo ãto apa keskarakõi mĩ inõ,” ixõ kirika keneni. Abraham Nios chanĩmara fani. Askaxõ Abraham nõko epa keskara Niospa õi. Niospa nã namisfori anã otofatiro. Nãskaxõ Niospa afama mĩshti onifatiro tsõa õimismafo. Nãskakẽ Abraham Nios chanĩmara fani.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nãskax Abraham anifokõi ini anã fake atiromaxakĩ. Nios chanĩmara faito Niospa yoini: “Mĩ chipo fake fixii. Mĩ fenafori ichapa rasi kaixikani,” ixõ Epa Niospa yoini keskara Abraham chanĩmara fani. Nãskax, “Yorafãfe ãto xini mĩ iki,” Niospa fani.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Nãskax Abraham anifokõi ini. Cien xiniya aka. Sara ãfe ãfiri yõxafokõi ini. Anã yõxafoxõ fake fitiroma ini. Nãskafixõ Abraham Nios chanĩmara fani. “Ẽ anifokõi, ẽ anã fake fitiroma,” ixõ Abraham shinãnima. “Akka Niospa tsõa atiroma keskara fatiro,” ixõ Abraham shinãkĩ Nios chanĩmara fani.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 “Mĩ ãfi Sara fake nanexii,” ixõ Niospa yoini. Niospa nãskara yoiaito nikakĩ Abraham Nios chanĩmara fani. Niospa askafafiaino, “Ẽfe ãfi yõxafokõia. Anã fake nanetiroma,” ixõ Abraham shinãnima. “Niospa ea yoia keskara ea axotiro. Aicho, Nios fãsi sharakõi,” fani.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Niospa axõai keskara fakĩ Nios chanĩmara faxõ Abraham afaa fetsakai shinãnima.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Nãskakẽ Niospa yoini: “Mĩ ea chanĩmara fai afaa chakafamisma keskara ẽ mia õi,” Niospa fani.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Niospa Abraham askafaniõnoa yõra kirika keneni iskafakĩ: “Nios chanĩmara faifãfe afaa chakafamisfoma keskara Niospa ato õi,” ixõ Abrahamnoa fisti kirika kenenima. A Nios chanĩmara faifo Niospa ato õi afaa chakafamisfoma keskara mãmãi ãto chaka soafono.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Nokori askara kenexoni nõ Nios chanĩmara faito. “Nõko Ifo Jesús naafiakẽ Niospa otofani,” nõri chanĩmara fakẽ, afaa chakafamisma keskara Niospa noko õi.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Nõko chakaõnoax Jesús nani nõko chaka noko soaxoxiki. Askata mã otofaano aõnoax afaa chakafamisma keskarafo nõ ixii.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.