Mateus 22
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NTLH
1 Anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “A Epa Nios xanĩfo ika ano iskaraki ẽ mato yoinõ. Nikakãfe. Nã xanĩfãfe ãfe fake ãfi fiaino fista axoxiki.
2 — O
3 Akka xanĩfãfe a yonoxomisfo nĩchini ato yoitanõfo fenõfo. Akka mã fõkaxõ ato yoiaifono fekaspanifo.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Nãskaxõ anã a yonoxomis fetsafo nĩchini ato iskafayanã: ‘Ato yoikĩ iskafatakãfe: “Mã xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino mã itipinĩsharakõi faa pixiki. Ãfe fakka efapa mã ato retemana. Askatari fakka fake xoakõiari ato retemana. Mã keyokõi itipinĩsharafakĩ, kookãfe pixikakĩ,” ’ ato fani.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Akka ato askafaifono ato fe fekaspanifo. Fetsa ãfe tare ari kani. Fetsari kani ãfe afama mĩshti minikai.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Atirifãfe nã xanĩfãfe inafo ato achikaxõ ato seteketsayanã ato retenifo.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Nãskakẽ xanĩfo õitifishkifinakõini. Nãskaxõ ãfe sorarofo nĩchini a retemitsamisfo ato reteyanã ãto pexefori ato kõakĩ mĩtokakõitanõfo.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomis fetsafo yoini ato iskafakĩ: ‘Mẽ itipinĩshara faa ẽfe fãke ãfiyaino pixiki. Akka nã chakafo ẽ ato kenamanafo fekaspakõiafokĩ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Akka mãri fotakãfe nã pexe rasi ano. Nãria ato fichixõ nã mã õiaifo ato yoikãfe fenõfo pii fenõfo, ẽfe fãke ãfiyaino,’ ixõ ato yoini.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Nãskakẽ a yonoxomisfo fai fẽtsa fonifo. Mã fõkaxõ yora ichapafo fichikaxõ ato efenifo. Yora sharafo efeta yora chakafori efenifo. Nãskakẽ xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino yorafo pexe fospikõinifo.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Nãskakẽ xanĩfo pexe mẽra ikikaini yorafo feaito itipinĩsharafaxõ ato rapati sharakõi ato inãketsani safenõfo ãfe fãke fista akaino. Xanĩfo ikikaini ato õikai mã sharakõi safeketsafomakĩ. Akka fistichi rapati shara safea inima, chapokõi safea fichini.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Akka a rapati shara safeama fichixõ yoini: ‘¿Afeskakĩ mĩ rapati sharakõi safeax mĩ oamamẽ ẽfe fãke ãfiyafiaino?’ Askafaino nã feronãfake tooxinima.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomisfo yoini: ‘Na feronãfake otexkere ata metexkeraxõ fakishifã mẽra potakãfe, anoax omiskõipakexanõ eaiyanã,’ ixõ ato yoini.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Nãskarifiai Epa Niospa yora ichapa kenai a ika ano fenõfo nã ãfe Fake Ifofaifo tii afe ipanakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Nãskata mã Jesús ato yoiaito nikakata mã fokanax fariseofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús afara chaka yoimatiromẽ? Afara chaka noko yoiaito nõ yõaxiki,” ikanax yoinãnifo.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Nãskafakata ãto inafo nĩchinifo, Herodes ãfe inafoya iskafakĩ yoitanõfo: “Maestro, mã nõ tãpia mĩ chanĩmakõi yoimis. Nã Epa Niospa noko shinãmapaiyai keskarakõi mĩ noko yoimis yorafãfe mĩõnoa afara chaka yoifiaifono. Afara mĩ yoipai mĩ ranomisma. Keyokõi nãskarafos mĩ ato yoimis.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Nãskakẽ noko tãpimasharafe. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” fanifo. Jesús chakafamapaikakĩ askafanifo.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Askafaifãfe õikĩ Jesús tãpini feparapaiyaifãfe. Ato yoini: “Feparamisfãfe, ¿afara chaka mã ea yoimapaimẽ eõnoa afara chaka yoipaikĩ?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Akka mãto kori exe ea ispakãfe a aõ mã xanĩfo kopifamis,” ato fani. Ato askafaito kori exe fisti fõxonifo.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ixõ ato yõkaito,
20 e ele perguntou:
21 kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” fanifo. Nãskakẽ Jesús ato yoini: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Ato askafaito nikakani, ratekõiyanã. “Kee. Ãfe mekakai tsõa finõtiroma,” ikanax a makinoax fonifo õifaikani.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Nãskatari afia pena fisti saduceofo fenifo Jesús õifekani. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ shinãmisfo. Nãskakaxõ Jesús yõkai fekani fenifo iskafakakĩ:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Maestro, Moisés yoini iskafakĩ: ‘Feronãfake naano ãfe ãfi feta fake akamax, one fẽtsa nã kẽro fitiro, ãfe ãfi inõ. Mã fixõ afeta fake atiro ãfe õchi fake inõ,’ ixõ Moisés noko yoikĩ keneni.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Akka nõ mia yoikĩ taefanõ. Noko nikafe chipo noko yoixiki. Akka nã nane tii siete inifo, feronãfake. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni. Mã ãfiyax afeta fake akamax nani. Mã ãfe ochi naano chipokoto fini.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Nãskarifiai nã chipokori nani afeta fake akamax. Nãskatari chipoko fẽtsari fini, nãri nani afeta fake akamax. Nãskakanax akikinoax nai keyonifo afeta fake akanamax.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Nãskata mã nai keyoafono nã kẽrori chipo nani.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Akka, ¿a yorafo mã otokaxõ nai mẽraxõ, fatoto nã kẽro fixiimẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkanifo.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Askafaifono Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Nã kirika ano Niospa meka yoikĩ kenenifokai mã tãpiama. Nãskaxori Niospa akai keskara ãfe sharaõxõ ari mã tãpiama. Na mã ea fanĩrira yoiai,” ato fani.
29 Jesus respondeu:
30 “Akka yorafo nakanax anã otokanax anã ãfiyatirofoma. Kẽrofori anã feneyatirofoma. Nãskakanax ãjirifo keskara itirofo nai mẽranoax.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Akka, ¿a yorafo naax otoxiaifo Niospa yoini keskara, a kirika keneano mã õimismamẽ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Iskafakĩ Niospa yoini: ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ãto Nioskõiki, Abraham ikaino Isaaca ikaino Jacobo ikaino,’ ixõ Niospa yoini. Akka yorafo mã nafiafono naafoma keskara Epa Niospa ato õimis. Niospa yoini iskafakĩ: ‘Ẽkĩa ãto Nioskõi,’ ixõ Niospa yoini.” Nãskara Jesús keyokõi ato yoini.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Saduceofãfe nikanifo Jesús ato askafaito, “¡Aira! ¡Nikakapo! Jesús sharakõi yoi,” ikanax yoinãnifo.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Nãskakẽ saduceofo Jesús ato meka xatemanaito nikakaxõ fariseofo ichanãkanax Jesús ano fenifo.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Akka feronãfake fisti a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Nãato Jesús fanĩrira kemamapaikĩ yõkani,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Maestro, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” faito,
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jesús yoini iskafakĩ: “Moisés yoikĩ taefani iskafakĩ: ‘Nõko Ifo Nios noikõikãfe nõko õitifoyaxõ, nõko mãpori shinãsharakõita, nõko yõshi sharafoyaxori.’ Nã mekafi sharafinakõiakĩ nã Moisés yoini keskara.
37 Jesus respondeu:
38 — ausente —
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Nãskatari nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarakõiri nãno fetsari, a mia chaima nikari noisharafe a mĩa mĩ noimeai keskafakĩ ixõ Moisés keneni.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Moisés noko yoini keskai afeskax nõ shara itiromãki. Askatari a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskai afeskaxri nõ askatiromakĩ. Akka nõ askasharapai nã meka rafe nikakõisharax nõ askasharakõitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Fariseofo afe ichanãyoafono,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Jesús ato yõkani: “Akka, ¿nã Niospa katoa nã Cristoõnoa, afaa mã shinãimẽ? ¿Tsõa fenamẽ?” ato faito kemanifo: “David ãfe fenakĩa,” fanifo.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Nãskata Jesús ato yoini: “David Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nõko Ifo Cristoõnoa kirikaki keneni iskafakĩ Cristo oyoamano. Ẽ mato yoinõ mã shinãkõinõ:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Epa Niospa ẽfe Ifo yoini iskafakĩ: ‘Mĩ efe xanĩfokõi ĩpanakaki. Akka nã mia noikaspaifo mĩ ato finõkõinõ ẽ ato mĩnãmã nĩchikai,’ ixõ Epa Niospa yoinino David kirika keneni.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?” Jesús ato fani.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ato askafaino nikakakĩ tsõakai pishta kemanima. Nãskakẽ akiki ranokakĩ anã tsõa afaa pishta yõkanima.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.