Mateus 22

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “A Epa Nios xanĩfo ika ano iskaraki ẽ mato yoinõ. Nikakãfe. Nã xanĩfãfe ãfe fake ãfi fiaino fista axoxiki.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Akka xanĩfãfe a yonoxomisfo nĩchini ato yoitanõfo fenõfo. Akka mã fõkaxõ ato yoiaifono fekaspanifo.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Nãskaxõ anã a yonoxomis fetsafo nĩchini ato iskafayanã: ‘Ato yoikĩ iskafatakãfe: “Mã xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino mã itipinĩsharakõi faa pixiki. Ãfe fakka efapa mã ato retemana. Askatari fakka fake xoakõiari ato retemana. Mã keyokõi itipinĩsharafakĩ, kookãfe pixikakĩ,” ’ ato fani.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Akka ato askafaifono ato fe fekaspanifo. Fetsa ãfe tare ari kani. Fetsari kani ãfe afama mĩshti minikai.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Atirifãfe nã xanĩfãfe inafo ato achikaxõ ato seteketsayanã ato retenifo.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Nãskakẽ xanĩfo õitifishkifinakõini. Nãskaxõ ãfe sorarofo nĩchini a retemitsamisfo ato reteyanã ãto pexefori ato kõakĩ mĩtokakõitanõfo.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomis fetsafo yoini ato iskafakĩ: ‘Mẽ itipinĩshara faa ẽfe fãke ãfiyaino pixiki. Akka nã chakafo ẽ ato kenamanafo fekaspakõiafokĩ.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Akka mãri fotakãfe nã pexe rasi ano. Nãria ato fichixõ nã mã õiaifo ato yoikãfe fenõfo pii fenõfo, ẽfe fãke ãfiyaino,’ ixõ ato yoini.
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nãskakẽ a yonoxomisfo fai fẽtsa fonifo. Mã fõkaxõ yora ichapafo fichikaxõ ato efenifo. Yora sharafo efeta yora chakafori efenifo. Nãskakẽ xanĩfãfe ãfe fãke ãfiyaino yorafo pexe fospikõinifo.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Nãskakẽ xanĩfo pexe mẽra ikikaini yorafo feaito itipinĩsharafaxõ ato rapati sharakõi ato inãketsani safenõfo ãfe fãke fista akaino. Xanĩfo ikikaini ato õikai mã sharakõi safeketsafomakĩ. Akka fistichi rapati shara safea inima, chapokõi safea fichini.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Akka a rapati shara safeama fichixõ yoini: ‘¿Afeskakĩ mĩ rapati sharakõi safeax mĩ oamamẽ ẽfe fãke ãfiyafiaino?’ Askafaino nã feronãfake tooxinima.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nãskaxõ xanĩfãfe a yonoxomisfo yoini: ‘Na feronãfake otexkere ata metexkeraxõ fakishifã mẽra potakãfe, anoax omiskõipakexanõ eaiyanã,’ ixõ ato yoini.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Nãskarifiai Epa Niospa yora ichapa kenai a ika ano fenõfo nã ãfe Fake Ifofaifo tii afe ipanakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Nãskata mã Jesús ato yoiaito nikakata mã fokanax fariseofo yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús afara chaka yoimatiromẽ? Afara chaka noko yoiaito nõ yõaxiki,” ikanax yoinãnifo.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Nãskafakata ãto inafo nĩchinifo, Herodes ãfe inafoya iskafakĩ yoitanõfo: “Maestro, mã nõ tãpia mĩ chanĩmakõi yoimis. Nã Epa Niospa noko shinãmapaiyai keskarakõi mĩ noko yoimis yorafãfe mĩõnoa afara chaka yoifiaifono. Afara mĩ yoipai mĩ ranomisma. Keyokõi nãskarafos mĩ ato yoimis.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Nãskakẽ noko tãpimasharafe. Akka chanĩmamakĩ noko yoife na romanõ xanĩfo nõ kopifatiromakĩ askayamakĩ nõ kopifatiroma rakikĩa,” fanifo. Jesús chakafamapaikakĩ askafanifo.
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Askafaifãfe õikĩ Jesús tãpini feparapaiyaifãfe. Ato yoini: “Feparamisfãfe, ¿afara chaka mã ea yoimapaimẽ eõnoa afara chaka yoipaikĩ?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Akka mãto kori exe ea ispakãfe a aõ mã xanĩfo kopifamis,” ato fani. Ato askafaito kori exe fisti fõxonifo.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa femãnã na keskaramẽ? ¿Tsõa aneri na kori exe ano keneamẽ?” ixõ ato yõkaito,
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 kemanifo iskafakakĩ: “Nõko xanĩfo César keskara,” fanifo. Nãskakẽ Jesús ato yoini: “Akka na kori exe Césarnãkẽ César inãkãfe, akka Niosnãkẽ Niosri inãkãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Ato askafaito nikakani, ratekõiyanã. “Kee. Ãfe mekakai tsõa finõtiroma,” ikanax a makinoax fonifo õifaikani.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Nãskatari afia pena fisti saduceofo fenifo Jesús õifekani. Nã saduceofãfe yoimisfo iskafakakĩ: “Yora naaxkai anã afeskax ototiroma,” ixõ shinãmisfo. Nãskakaxõ Jesús yõkai fekani fenifo iskafakakĩ:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Maestro, Moisés yoini iskafakĩ: ‘Feronãfake naano ãfe ãfi feta fake akamax, one fẽtsa nã kẽro fitiro, ãfe ãfi inõ. Mã fixõ afeta fake atiro ãfe õchi fake inõ,’ ixõ Moisés noko yoikĩ keneni.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Akka nõ mia yoikĩ taefanõ. Noko nikafe chipo noko yoixiki. Akka nã nane tii siete inifo, feronãfake. Ãto ochi iyoa ãfiyai taeni. Mã ãfiyax afeta fake akamax nani. Mã ãfe ochi naano chipokoto fini.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Nãskarifiai nã chipokori nani afeta fake akamax. Nãskatari chipoko fẽtsari fini, nãri nani afeta fake akamax. Nãskakanax akikinoax nai keyonifo afeta fake akanamax.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Nãskata mã nai keyoafono nã kẽrori chipo nani.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Akka, ¿a yorafo mã otokaxõ nai mẽraxõ, fatoto nã kẽro fixiimẽ, nã fistimãi fĩpakaxõ?” ixõ yõkanifo.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Askafaifono Jesús ato kemani: “Mãkai afaa tãpiama. Nã kirika ano Niospa meka yoikĩ kenenifokai mã tãpiama. Nãskaxori Niospa akai keskara ãfe sharaõxõ ari mã tãpiama. Na mã ea fanĩrira yoiai,” ato fani.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 “Akka yorafo nakanax anã otokanax anã ãfiyatirofoma. Kẽrofori anã feneyatirofoma. Nãskakanax ãjirifo keskara itirofo nai mẽranoax.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Akka, ¿a yorafo naax otoxiaifo Niospa yoini keskara, a kirika keneano mã õimismamẽ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Iskafakĩ Niospa yoini: ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ãto Nioskõiki, Abraham ikaino Isaaca ikaino Jacobo ikaino,’ ixõ Niospa yoini. Akka yorafo mã nafiafono naafoma keskara Epa Niospa ato õimis. Niospa yoini iskafakĩ: ‘Ẽkĩa ãto Nioskõi,’ ixõ Niospa yoini.” Nãskara Jesús keyokõi ato yoini.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Saduceofãfe nikanifo Jesús ato askafaito, “¡Aira! ¡Nikakapo! Jesús sharakõi yoi,” ikanax yoinãnifo.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nãskakẽ saduceofo Jesús ato meka xatemanaito nikakaxõ fariseofo ichanãkanax Jesús ano fenifo.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Akka feronãfake fisti a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Nãato Jesús fanĩrira kemamapaikĩ yõkani,
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Maestro, ¿fato meka sharafinakõiamẽ, nã Niospa shinãmanaino Moisés keneniraka sharafinakõia?” faito,
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jesús yoini iskafakĩ: “Moisés yoikĩ taefani iskafakĩ: ‘Nõko Ifo Nios noikõikãfe nõko õitifoyaxõ, nõko mãpori shinãsharakõita, nõko yõshi sharafoyaxori.’ Nã mekafi sharafinakõiakĩ nã Moisés yoini keskara.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nãskatari nã ẽ mato taefakĩ yoia keskarakõiri nãno fetsari, a mia chaima nikari noisharafe a mĩa mĩ noimeai keskafakĩ ixõ Moisés keneni.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Moisés noko yoini keskai afeskax nõ shara itiromãki. Askatari a Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskai afeskaxri nõ askatiromakĩ. Akka nõ askasharapai nã meka rafe nikakõisharax nõ askasharakõitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Fariseofo afe ichanãyoafono,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 Jesús ato yõkani: “Akka, ¿nã Niospa katoa nã Cristoõnoa, afaa mã shinãimẽ? ¿Tsõa fenamẽ?” ato faito kemanifo: “David ãfe fenakĩa,” fanifo.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Nãskata Jesús ato yoini: “David Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino nõko Ifo Cristoõnoa kirikaki keneni iskafakĩ Cristo oyoamano. Ẽ mato yoinõ mã shinãkõinõ:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Epa Niospa ẽfe Ifo yoini iskafakĩ: ‘Mĩ efe xanĩfokõi ĩpanakaki. Akka nã mia noikaspaifo mĩ ato finõkõinõ ẽ ato mĩnãmã nĩchikai,’ ixõ Epa Niospa yoinino David kirika keneni.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 “Akka, ¿afeskai Cristo David ãfe fena itiromẽ, nã David Cristo ẽfe Ifora fafiapaonino?” Jesús ato fani.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ato askafaino nikakakĩ tsõakai pishta kemanima. Nãskakẽ akiki ranokakĩ anã tsõa afaa pishta yõkanima.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.