Marcos 15

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mã penaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ichanãnifo, a judeofãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo. Nã xanĩfo fetsafori a ato rafeafori ato fe inifo. Nãskakaxõ Jesús metexkere akaxõ iyokaxõ Pilato inãnifo.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Mã iyoxõ inãfono Pilato yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” askafaito, Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Nãskaino nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe ãa pãrakakĩ yõaketsanifo.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Nãskafaifono anã Pilato yõkaxõ iskafakĩ yoini: “¿Mĩ ato kemaimamẽ mĩõnoa afara chakafo yoifiaifono?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Askafaito nikakĩ Jesús tooxanima. Nãskakẽ Pilato shinãni iskafakĩ: “Kee, ¿afeskakĩ ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Akka Pascua fistatĩa Pilato karaxa mẽranoa nã xinia tii fisti rasi ato kãimapaoni mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakĩ. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Akka nã karaxa mẽra feronãfake ãfe ane Barrabás ika ini. Nãato fetsafo feta yora retemis ini nã ãto xanĩfo ato põtapaikĩ.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Akka yorafo fenifo. Mã fẽkaxõ Pilato yõkanifo mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakakĩ.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Askafaifono Pilato ato kemani: “¿Mã fichipaimẽ judeofãfe ãto xanĩfo ẽ kãimanõ?” ato fani.
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Akka Pilato tãpini a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe Jesús chakafakĩ mekafaifono anã yorafãfe noko nikakanimara ikaxõ, nãskakaxomãi akiki efekaxõ inãfono.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Akka a ato Nios kĩfixomis ãto xanĩfofofãfe fãsikõi yorafo mekamanifo: “¡Noko Barrabás kãimaxõfe!” ikaxõ Pilato yoinifo.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Askafaifono Pilato ato yõkani: “Akka, ¿na judeofãfe ãto xanĩfora mã fai ẽ afeska fatiromẽ?” ato faito,
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 kemakakĩ fãsikõi iskafanifo: “¡Mastafe!” fanifo keyokõichi.
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Askafaifono Pilato ato yoini iskafakĩ: “Akka, ¿na feronãfãke afaa chakafamẽ?” ato faino, anã fãsikõi mekainĩfofãnifo: “¡Mastafe!” fanifo.
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Nãskafaifono yorafãfe sharakõi fanõfo Pilato ato Barrabás kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata, ato nĩchixoni ifi cruz ikaki mastatanõfo.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Nãskakẽ sorarofãfe xanĩfãfe pexe emãiti Jesús iyonifo, nãnoax sorarofo ichanãnifo.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, moxa maiti fakaxori maimanifo.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Nãskakaxõ fãsikõi mekafanifo iskafakakĩ: “¡Aicho, mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo!” ikaxõ kaxemetsama fanifo.
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Nãskatari tafa xatenẽ mapoki koshaketsayanã akiki kemo mechoketsanifo. Nãskakata akiki ratokonõ mai chachipakefofã kaxemetsama fanifo.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Nãskai mã akiki kaxemetsamakaxõ a rapati õshi nana safemanafo fĩakaxõ ãfenãkõi safemanifo. Nãskakaxõ iyonifo mã ifi cruz ikaki mastaifokakĩ.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Mã Jesús iyoifokakĩ feronãfake Cirene anoa fichinifo, ãfe ane Simón. Alejandro feta Rufo ãto apa ini. Pexe rasi pasotai inoax oaito, fichikaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na Jesús ãfe cruz foxõikafe,” fanifo.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Nãskaxõ Jesús iyonifo ãfe ane Gólgota ano. Ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Nãnoxõ fimi ene osia mokakõi Jesús ayamapainifo. Akka Jesús ayakaspani.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Nãskafakaxõ mastanifo. Mã mastakanax sorarofo makex tokoroya kaxenifo. Nã potakĩ kanãto ãfe rapati fĩani. Nãskafakaxõ keyofĩanifo.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Rama xini keyaino Jesús mastanifo.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mã mastakaxõ a mãnão tafaraki kenenifo iskafakakĩ: “Judeofãfe ãto Xanĩfokõi,” ikaxõ a mãnão kenenifo.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Nãskakaxõ Jesús yafi yometso raferi mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Afetĩama aõnoa yoikĩ keneyonifo iskafakĩ yoinifo: “Nã yora chakakõifo keskarakõi ixõ aõnoa yoixikani,” ikaxõ kenenifo. Chanĩmakõi. Nãskakõi fanifo aõnoa yoikakĩ.
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafe ayanã iskafanifo: “Iskafakĩ mĩ yoimis: ‘Nã anoxõ Nios kĩfiti pexefã ẽ pão axii. Nãskaxõ tres nia oxata ẽ anã axii,’ ixõ mĩ yoimis.
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Mĩ ifimetiromakĩ mĩa ifimefe na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” faifono,
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 nãskarifakĩ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe askafanifo akiki kaxemetsamapaikakĩ. Nãskax ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Nato fetsafo ififikatsaxakĩ, akka aakai ifimeima.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 A na Cristo israelifãfe ãto xanĩfo, iskaratĩa nõ õipanã afeskai ifi cruz ikakinoax fotopakekafanimamẽ, nãskaito nõ chanĩmara faikai,” ikaxõ, nã ayafi mastafori ĩchaketsanifo.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõitani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Nãno xini rakano fãsikõi Jesús kenani iskai: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani?” fani. Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩ ea potaimẽ?” fani.
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Nãskaito nikafaini nãnoa fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki nẽtaxõ ayamapaini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Enekãfe nõ õinõ Elías oi kiki fotomaniyoi,” ixõ ato yoini.
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Nãskakẽ Jesús fãsikõi eaita nani.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Nãskakẽ sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Nãskaito õikĩ nã soraro xanĩfãfe Jesús eaita naito õikĩ chaimashta nĩxõ iskafakĩ yoini: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika.”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Askatari kẽrofãferi chai nikaxõ õinifo. Nãno ato fe María Magdalenari ini, María fetsari ini, Jacobo feta José ãto afa ini. Saloméri ato fe ini.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Nã kẽrofãfe Jesús chĩfamisfo inifo, pimaxikakĩ Jesús Galilea ano ikano. Nãnori kẽro fetsafo inifo, Jerusalén anoax afe foitaxakakĩ.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Penama safaro ikaino judeofãfe itipinĩfapaonifo, nã safaromãi ãto teneti penakẽ, nã yãtapake
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 José oni, nã Joséri judeofãfe ãto xanĩfo. Nãato Nios xanĩfo manapaoni, nã José finakõixõ Pilato ano ikikaixõ Jesús ãfe yora yõkani.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Askafakĩ yõkaito nikai Pilato rateni, “¿Mã Jesús naamẽ?” ikax. Nãskaxõ soraro xanĩfo kenani yõkaxiki mã Jesús naamakĩ.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Nãskafaito soraro xanĩfãfe yoini: “Mã naakĩa,” faito, Pilato Jesús ãfe yora José inãni.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Nãskakẽ José sama sharakõi fixõ nã samapa Jesús ãfe yora rakoni. Nãskaxõ a makex kini fanifo mẽra rãtani. Nãskaxõ makexefanẽ nã kini feponi.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Akka María Magdalena feta María José ãfe afa nã maifaafo anoxõ õinifo.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.