Marcos 15

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mã penaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ichanãnifo, a judeofãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe inifo. Nã xanĩfo fetsafori a ato rafeafori ato fe inifo. Nãskakaxõ Jesús metexkere akaxõ iyokaxõ Pilato inãnifo.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Mã iyoxõ inãfono Pilato yõkani iskafakĩ: “¿Mĩmẽ judeofãfe xanĩfo?” askafaito, Jesús kemani: “Ẽje, nã mĩ ea yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Nãskaino nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe ãa pãrakakĩ yõaketsanifo.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Nãskafaifono anã Pilato yõkaxõ iskafakĩ yoini: “¿Mĩ ato kemaimamẽ mĩõnoa afara chakafo yoifiaifono?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Askafaito nikakĩ Jesús tooxanima. Nãskakẽ Pilato shinãni iskafakĩ: “Kee, ¿afeskakĩ ea kemaimamẽ?” ixõ shinãni.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Akka Pascua fistatĩa Pilato karaxa mẽranoa nã xinia tii fisti rasi ato kãimapaoni mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakĩ. Nã yorafãfe kãimapaiyaifo ato kãimaxopaoni.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Akka nã karaxa mẽra feronãfake ãfe ane Barrabás ika ini. Nãato fetsafo feta yora retemis ini nã ãto xanĩfo ato põtapaikĩ.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Akka yorafo fenifo. Mã fẽkaxõ Pilato yõkanifo mãmãi askafakĩ feyafakatsaxakakĩ.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Askafaifono Pilato ato kemani: “¿Mã fichipaimẽ judeofãfe ãto xanĩfo ẽ kãimanõ?” ato fani.
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Akka Pilato tãpini a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofofãfe Jesús chakafakĩ mekafaifono anã yorafãfe noko nikakanimara ikaxõ, nãskakaxomãi akiki efekaxõ inãfono.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Akka a ato Nios kĩfixomis ãto xanĩfofofãfe fãsikõi yorafo mekamanifo: “¡Noko Barrabás kãimaxõfe!” ikaxõ Pilato yoinifo.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Askafaifono Pilato ato yõkani: “Akka, ¿na judeofãfe ãto xanĩfora mã fai ẽ afeska fatiromẽ?” ato faito,
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 kemakakĩ fãsikõi iskafanifo: “¡Mastafe!” fanifo keyokõichi.
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Askafaifono Pilato ato yoini iskafakĩ: “Akka, ¿na feronãfãke afaa chakafamẽ?” ato faino, anã fãsikõi mekainĩfofãnifo: “¡Mastafe!” fanifo.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Nãskafaifono yorafãfe sharakõi fanõfo Pilato ato Barrabás kãimaxoni. Nãskata mã Jesús ato koshamata, ato nĩchixoni ifi cruz ikaki mastatanõfo.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Nãskakẽ sorarofãfe xanĩfãfe pexe emãiti Jesús iyonifo, nãnoax sorarofo ichanãnifo.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Nãskakaxõ ãfe rapati pẽkakaxõ, rapati õshi nana safemanifo, moxa maiti fakaxori maimanifo.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Nãskakaxõ fãsikõi mekafanifo iskafakakĩ: “¡Aicho, mĩfi judeofãfe ãto xanĩfo!” ikaxõ kaxemetsama fanifo.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Nãskatari tafa xatenẽ mapoki koshaketsayanã akiki kemo mechoketsanifo. Nãskakata akiki ratokonõ mai chachipakefofã kaxemetsama fanifo.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Nãskai mã akiki kaxemetsamakaxõ a rapati õshi nana safemanafo fĩakaxõ ãfenãkõi safemanifo. Nãskakaxõ iyonifo mã ifi cruz ikaki mastaifokakĩ.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Mã Jesús iyoifokakĩ feronãfake Cirene anoa fichinifo, ãfe ane Simón. Alejandro feta Rufo ãto apa ini. Pexe rasi pasotai inoax oaito, fichikaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na Jesús ãfe cruz foxõikafe,” fanifo.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Nãskaxõ Jesús iyonifo ãfe ane Gólgota ano. Ãfe ane fetsa Mapo Xao fanifo.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Nãnoxõ fimi ene osia mokakõi Jesús ayamapainifo. Akka Jesús ayakaspani.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Nãskafakaxõ mastanifo. Mã mastakanax sorarofo makex tokoroya kaxenifo. Nã potakĩ kanãto ãfe rapati fĩani. Nãskafakaxõ keyofĩanifo.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Rama xini keyaino Jesús mastanifo.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Mã mastakaxõ a mãnão tafaraki kenenifo iskafakakĩ: “Judeofãfe ãto Xanĩfokõi,” ikaxõ a mãnão kenenifo.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Nãskakaxõ Jesús yafi yometso raferi mastanifo, fetsa ãfe põya kayakai aõri ata, fetsari ãfe põya mishkiori anifo.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Afetĩama aõnoa yoikĩ keneyonifo iskafakĩ yoinifo: “Nã yora chakakõifo keskarakõi ixõ aõnoa yoixikani,” ikaxõ kenenifo. Chanĩmakõi. Nãskakõi fanifo aõnoa yoikakĩ.
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Nã ano finõfãifãfe ĩchayanã ãto mapo rafe rafe ayanã iskafanifo: “Iskafakĩ mĩ yoimis: ‘Nã anoxõ Nios kĩfiti pexefã ẽ pão axii. Nãskaxõ tres nia oxata ẽ anã axii,’ ixõ mĩ yoimis.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Mĩ ifimetiromakĩ mĩa ifimefe na ifi cruz ikakinoax fotopakekafãfe,” faifono,
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 nãskarifakĩ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe askafanifo akiki kaxemetsamapaikakĩ. Nãskax ãa ranã yoinãkani iskanifo: “Nato fetsafo ififikatsaxakĩ, akka aakai ifimeima.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 A na Cristo israelifãfe ãto xanĩfo, iskaratĩa nõ õipanã afeskai ifi cruz ikakinoax fotopakekafanimamẽ, nãskaito nõ chanĩmara faikai,” ikaxõ, nã ayafi mastafori ĩchaketsanifo.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Nãskata xini keya nã mai tio fakishifãkõitani. Nãskax mã xini kaino anã penani.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Nãno xini rakano fãsikõi Jesús kenani iskai: “Eloi, Eloi, ¿lema sabactani?” fani. Nõko mekapa iskafakĩ yoini: “Ẽfe Nios, ẽfe Nios, ¿afeskakĩ mĩ ea potaimẽ?” fani.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Nãskaito nã ano niafãfe nikakakĩ iskafanifo: “Nikakapo, nã ato Niospa meka yoipaoni Elías kenai kiki,” fanifo.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Nãskaito nikafaini nãnoa fetsa ichoni xapo keskara fiikai. Nã xapo keskara fimi ene kachaki momoxõ tafa xate kaxkexõ akiki nẽtaxõ ayamapaini, iskafakĩ ato yoiyanã: “Enekãfe nõ õinõ Elías oi kiki fotomaniyoi,” ixõ ato yoini.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Nãskakẽ Jesús fãsikõi eaita nani.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Nãskakẽ sama nami Nios kĩfiti pexefã mẽranoax naki rafekõi faxtepakekafãni fomãkĩanoax.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Nãskaito õikĩ nã soraro xanĩfãfe Jesús eaita naito õikĩ chaimashta nĩxõ iskafakĩ yoini: “Chanĩma, na feronãfake Niospa Fake ika.”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Askatari kẽrofãferi chai nikaxõ õinifo. Nãno ato fe María Magdalenari ini, María fetsari ini, Jacobo feta José ãto afa ini. Saloméri ato fe ini.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Nã kẽrofãfe Jesús chĩfamisfo inifo, pimaxikakĩ Jesús Galilea ano ikano. Nãnori kẽro fetsafo inifo, Jerusalén anoax afe foitaxakakĩ.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Penama safaro ikaino judeofãfe itipinĩfapaonifo, nã safaromãi ãto teneti penakẽ, nã yãtapake
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 José oni, nã Joséri judeofãfe ãto xanĩfo. Nãato Nios xanĩfo manapaoni, nã José finakõixõ Pilato ano ikikaixõ Jesús ãfe yora yõkani.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Askafakĩ yõkaito nikai Pilato rateni, “¿Mã Jesús naamẽ?” ikax. Nãskaxõ soraro xanĩfo kenani yõkaxiki mã Jesús naamakĩ.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Nãskafaito soraro xanĩfãfe yoini: “Mã naakĩa,” faito, Pilato Jesús ãfe yora José inãni.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Nãskakẽ José sama sharakõi fixõ nã samapa Jesús ãfe yora rakoni. Nãskaxõ a makex kini fanifo mẽra rãtani. Nãskaxõ makexefanẽ nã kini feponi.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Akka María Magdalena feta María José ãfe afa nã maifaafo anoxõ õinifo.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.