Lucas 22
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NTLH
1 Mã chaima fista ikaino a Niospa ãjirinĩ Egipto anoxõ ãto fake iyoafo retenima shinãkakĩ pãa faraxatimais pipaonifo, Pascua fistatĩa.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Afia penata a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe afeskaxoma Jesús pãraxõ retepaikani yorafoki ratenifo.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Nãskaifono Judas mẽra Satanás ikini. Nã Judasri Jesús ãfe ina ini. Ãfe ane fetsa Iscariote ini.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Nã Judas kani a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a anoxõ Nios kĩfiti pexefã kexemisfo xanĩfofo yoikai. Anoxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskaxõ ẽ mato Jesús achimatiromẽ?” ixõ ato yõkani.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Akiki inimayanã yoikĩ iskafanifo: “Aicho, nõ mia kori inãi mĩ noko ato Jesús achimaxonõ,” ixõ Judas yoiaifono,
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 “Ia. Ẽ mato achixonõ,” ixõ ato yoini. Nãskaxõ Judaspa shinãni afetĩa ẽ ato Jesús achixotiromẽ ini. Yorafã rasichimãi naki faafono afeskaxõ achitiroma ini.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Akka nã fista Pascuatĩa pãa faraxatimais pinifo. Afia penatari oveja fake retexõ Nios inãpaonifo ãto xinifãfe anifo keskafakĩ. Akka mã fista pakeano,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jesús Pedro yafi Juan nĩchini ato yoikĩ iskafayanã: “Fokaxõ itipinĩsharafatakãfe fistatĩa nõ pinõ,” ato faito,
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 kemanifo: “¿Fanĩxõ nõ itipinĩsharafaikaimẽ?” faifono,
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Jesús ato kemani: “Mã mã pexefã rasi ano nokoxõ feronãfake fisti mã fichi kaikai keshoki faka tetsaomexõ foikaino. Nã chĩfafaitakãfe fato pexe mẽra ikikaimãkai õixikakĩ.
10 Jesus respondeu:
11 Nãnoxõ nã pexe ifo yoikĩ iskafaxikakĩ: ‘Nõko Ifãfe noko yoikĩ iskafakĩ: “Fato pexe kene mẽraxõ eõxõ tãpimisfo feta fistatĩa ẽ pitiromãki ixõ yõkatakãfe nõko Ifãfe noko faa,” mã faito,
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 nãato mato ispai kiki pexe keya kene efapaya itipinĩsharakõia. Nãno itipinĩsharafakãfe anoxõ nõ pinõ,’ ” Jesús ato fani.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Nãskata mã fokaxõ fichinifo nã Jesús ato yoia keskarakõi. Nãskaxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Mã itipinĩshara faafono, Jesús a aõxõ tãpimisfo fe kaax, mĩsa ano tsaoni.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Nãskaxõ tsaoafono Jesús ato yoini: “Ẽ mato feta pipaitiani na fista Pascuatĩa ẽ nayoxoma.
15 e lhes disse:
16 Akka ẽ mato yoikõi ẽkai anã mato feta Pascua fistatĩa pifainakama. Akka nã mã Epa Nios xanĩfo ano nokoaitĩa ẽ mato feta pixii inimayanã.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Nãskata kecho tsomainĩfofã Apa Nios kĩfikĩ, “Aicho,” fata, ato yoikĩ iskafani: “Na mato tiito ayakãfe.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ẽ mato yoikõi ẽ anã mato feta na fimi ene ayaima. Akka nã ẽfe Epa Nios fe ẽ xanĩfo ixõ keyokõi ẽ yorafo ĩkixõ na fimi exe ẽ anã ato feta ayaxii,” ixõ ato yoini.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Nãskaxõ anã pãa tsomainĩfofã, Apa Nios kĩfikĩ aicho fata, ato pãa kaxkexopakeyanã ato yoikĩ iskafani: “Nafi efe nami keskaraki. Matoõnoax ẽ nai. Nãskakẽ nã mã piaitĩa ea shinãfafãikãfe,” ixõ ato yoini.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Nãskarifiakĩ kecho tsomainĩfofã nã pixõ ato yoini iskafakĩ: “Na ayatiõxõ ẽ mato afara fenashara yoi iskafakĩ: Ẽfe imi foaino ẽ matoõnoax nai mã ẽfe Epa Nios fe ĩpaxanõ.”
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Akka nã efe mĩsa ano tsaoa fẽtsa ea ato achimani.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Akka nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõi ẽ naikai. Akka nã ea ato achimanai akairi omiskõi finakõi,” ixõ Jesús ato yoini.
22 Pois o
23 Ato askafaito nikakani ãa ranã yoinãi fetsenifo: “¿Fatotokai nõ achimanimẽ?” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Nãskakẽ aõxõ tãpimisfo feratenãnifo fatokai sharafinakõiamẽ ikanax.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Nãskaifono Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nã yora fetsafo xanĩfokaxõ ato ferateyanã ato yonomamisfo. Ato askafafiakakĩ nõko xanĩfo noko afara shara faxõ fafãini ixõ nokoõnoa yoikãfe, ato famisfo.
25 Então Jesus disse:
26 “Akka mãri askayamakãfe. Askatamaroko nã sharafinakõia mãto exto chipoko keskara ikãfe. Nã chipokofãfe ãto iyoafo ato yonoxosharatirofo keskara ikãfe. Akka xanĩfo ipaikakĩ fetsafo sharafakãfe ato axosharaxikakĩ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Akka, ¿fatokaimẽ sharafinakõia, nã mĩsa ano tsaoxõ pimisraka, askayamai nã ato pimamisraka? Akka nã mĩsa ano tsaoxõ piai nã sharafinakõia. Akka ẽ mato fe ixõ ẽ mato yonoxomis keskara ẽ imis.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Akka mã efe itiani mã ea potamisma, na afara chakafãfe ea chakafafiaino.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Nãskakẽ ẽri mato xanĩfo imaxii, ẽfe Epa Niospa eari xanĩfo imaino.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Akka mã efeta pita efeta ayata mã faxii ẽfe mĩsa ano tsaoxõ. Nãskakẽ mã mã xanĩfoxõ nã doce nõko kaifo israelifãfe mã ato ĩkixii,” ixõ Jesús a afe rafeafo yoini.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Nãskata nõko Ifãfe Simón yoini iskafakĩ: “Simón, õipo Satanás Nios yõkaxõ mato afara chakafamapai, mã ea potanõ.
31 Jesus continuou:
32 Akka ẽ mia Epa Nios kĩfixoni mĩ ea nikakĩ xateyamanõ. Akka mã mĩ paxkafixõ mĩ ea anã Ifofakõixõ a mefeta ea Ifofaafo ato yoisharafe ea Ifosharafanõfo,” ixõ yoiaito,
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Simón kemani: “Ĩfo, ẽ mia potanakama. Mia karaxa mẽra ikimanaifono ẽri mefe kai. Mia reteaifonori ẽri mefe nai,” faito,
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Jesús kemani: “Pedro, ẽ mia yoi iskaratĩa takara fene keoyoamano mĩ ato yoi iskai: ‘Ẽ Jesús õimisma,’ ixõ mĩ ato yoikĩ tres fai,” Jesús fani.
34 Então Jesus afirmou:
35 Nãskafata Jesús anã ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato nĩchiyamea pishamais koriri mã foyameama, sapatori mã fotima. Akka ẽ mato nĩchia kaxõ ¿mã afaa yopatimẽ?” ato faito kemakakĩ iskafanifo: “Maa. Nõkai afaa yopatima,” fanifo.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Nãskata ato yoini iskafakĩ: “Akka iskaratĩa nã pishayato ãfe pisha foikanõ, ãfe koriyafi. Akka nã keno yamato ãfe rapati minixõ kori fixõ, nã kõri keno fetsa finõ.
36 Então Jesus disse:
37 Akka ẽ mato yoi nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskai mẽ askakõi. Ẽ askarayamafiano ea pãrakani yora chakafãfe, ‘Nato ato chakafamis,’ ea fakani. Nãskakẽ nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskara nẽ askakõi,” ixõ ato yoiaito,
37 Pois as
38 a aõxõ tãpimisfãfe yoinifo: “Ifo, nono keno rafe,” faifono, ato kemani: “Nã rafe inõkĩ anã nõ yopaimakai. Nãskanõ,” ixõ ato yoini Jesús.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Nãskata Jesús kani nã kamis keskai machi Olivos ano. Aõxõ tãpimisfori afe fonifo.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 A kamis ano mã nokoxõ ato yoini: “Epa Nios kĩfikãfe Satanás mato afara chakafamapaiyai keskara axikakĩma,” ixõ ato yoini.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ato askafata ato makinoax orishta kaxõ Apa kĩfini ratokonõ mai chachipakefofã.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Apa kĩfikĩ iskafani: “Epa, ea ifipaikĩ ea ifife ẽ omiskõinõma. Akka nã ẽ apaiyai keskafakĩma, nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” Apa faino,
42 dizendo:
43 ãfe ãjiri nai mẽranoax akiki nokorisatani mitsisipakõi imaxiki.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Shinãmitsai finakõiyanã, Jesús Apa kĩfini nã omiskõiai shinãyanã. Nãskaino ãfe nĩskaya ãfe imi mai ano tosini.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Mã Apa kĩfita fininãkafãta, aõxõ tãpimisfo ari kani. Kaxõ õia oxafo inifo shinãmitsai finakõikani ãto Ifo omiskõiaino.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Nãskaxõ ato yoini: “¿Afeskai mã oxaimẽ? Fininĩfofãkãfe Epa kĩfixikakĩ Satanás chakata mato afaa chakafamayamanõ,” ato fani.
46 E disse:
47 Jesús ato yoiaino yorafã rasi nokotoshinifo. Nã ãfe ane Judas, nãri Jesúsxõ tãpimis iyopaoni, nã Judas rekẽ oaino acho yorafã rasi fenifo. Nã Judas Jesús ari kani kokoikai.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Askafaito Jesús yoini iskafakĩ: “¿Judas, ea mĩa kokoxõ mĩ ea ato achimanimẽ?” fani.
48 Mas Jesus disse:
49 Askafaito õikakĩ a aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo: “¿Ĩfo, nõ ato kenopa rerapaketiromẽ?” ixõ yõkanifo.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Nãskata fẽtsa nã ato Nios kĩfixomisto ãfe xanĩfãfe ina ãfe pacho kayakai aõri paxteni.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Askafaito õikĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Enefe. Nãskanõ,” fata afianã koshikõi xanĩfãfe ãfe ina ãfe pacho ramãkaxõ pacho tichixotani.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Nãskaxõ ato yoini a Nios kĩfixomis xanĩfofo yafi a Nios kĩfiti pexefã kexemis xanĩfofo, nã anifo tiiri mã ifi feafono ato yõkani: “¿Afeskai kenofoya ifixatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma. Akka na fakishi mã ekeki oa Satanás mãto ifono,” Jesús ato fani.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Jesús achixõ iyonifo a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe pexe ano. Akka Pedro acho chipo kani.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Akka pexe emãiti chii ketefaax tsaoax yoaifono Pedrori nãno ato fe tsaoax yooni.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Nãno ato fe tsaoax yooaino xanĩfo yonoxomis xomayato fichixõ yoini iskafakĩ: “A nari Jesús fe imiski,” faito,
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Akka Pedro iskani: “Ẽkai Jesús õimisma. Mĩ ea pãrai,” faito,
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 fẽtsari tãpixõ yoini iskafakĩ: “Mĩfi na Jesús fe imiski,” faito, Pedro kemani: “Maa. Ẽkai Jesús fe imisma,” fani.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Mã askafaafo samaraka pishtano, fetsari anã iskafani: “Chanĩma, a nafi Jesús fe imiski. A na feronãfake Galilea anoa,” faito,
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Pedro yoini iskafakĩ: “A mĩ yoiaiõnoa ẽ tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi ẽ tãpiama,” Pedro faino takara keoinãkafãni.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Pedro askaito Jesús texkeakekafã festani. Festanaino Pedro shinãtani nã ãfe Ifãfe yoia keskara. “A takara keoyoamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ ixõ mĩ ato yoi tres fakĩ,” Jesús faa nã Pedro shinãtani.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Nãskakẽ nãnoax tsekekaini kaax Pedro shinãmitsai oiai finakõini.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Nãskakẽ nã kexeafãfe Jesús kaxemetsama fanifo koshaketsayanã.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Nãskata feopokaxõ yõkanifo: “Noko yoife tsõa mia koshamakĩ.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Nãskakata ĩchaketsanifo afara fetsa yõkaketsayanã.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Mã penano a judeofãfe ãto xanĩfofo ichanãnifo. Nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofonõ, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori ato fe ichanãnifo. Nãskakaxõ Jesús iyonifo xanĩfo finakõia ano. Nãrixõ yõkanifo iskafakakĩ:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 “Noko yoife mĩmãkĩ Cristo.” Askafaifono ato Jesús kemani: “Ẽje, ẽ mato faitokai mã ea chanĩmara faima.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ẽri mato yõkaito mã ea kemaima.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Akka iskaratĩa ẽfe Epa Nios ketaxamei ẽ tsaosharakõi. Nãmãi fasi finakõikẽ afama mĩshti atiro,” ixõ ato yoiaito,
69 Mas de agora em diante o
70 keyokõichi yõkanifo: “Akka, ¿mĩmẽ Niospa Fake?” ixõ yõkaifono Jesús ato kemani: “Nã mã yoiai keskarakĩa ẽ,” ato fani.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ato askafaito nikakakĩ anã yoinifo iskafakãkĩ: “¡Nikakapo! Nõkai anã aõnoa meka fetsa nõ nikapaima. Mã nõakõi nõ nika noko yoiaito,” ikanax yoinãnifo.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.