Lucas 16
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA
1 Jesús afianã aõxõ tãpimisfo yoikĩ iskafani: “Feronãfake fetsa afama mĩshti ichapayato feronãfake fetsa afe xanĩfo inõ yoini. Nãskaxõ nikani ãfe afama mĩshti ãfe inapa kexesharaxokẽma.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Nãskakẽ ãfe xanĩfãfe kenaxõ yoikĩ iskafani: ‘¿Afamẽ a mĩõnoa ea mĩa yoiai? Akka a mĩ yonofaiõnoa ea yoife. Akka iskaratĩa mĩ anã efe xanĩfo ikima,’ ixõ yoini.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 “Askafaito nikakĩ ãfe inapa shinãkõini: ‘¿Ẽ afeskaimẽ? Iskaratĩa ẽfe xanĩfãfe ea anã yonomanima, mã ea potai. Ẽkai afeskaxõ anã yonotiroma kerexkai ẽ tarepanã. Nãskatari ẽ anã afaa yõkapaima ẽ rãfitiro.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 ¡Choo! Mẽ shinãi. Nã ẽfe ifo nimiyafo ẽ ato xekaxopakefofãni anã ichapa niminõfoma. Ẽ ato askafaino ãto pexe anoxõ ea ifinõfo ẽfe ifãfe ea potano,’ ixõ shinãni.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Nãskaxõ fisti rasi ato kenapakeni afe tii ãfe ifo nimiafomãki ato yoixiki. Nã akiki kai taea yõkakĩ taefani: ‘¿Afe tii mĩ ẽfe xanĩfo nimiamẽ?’ ixõ yõikaito,
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 kemani iskafakĩ: ‘Ẽ nimia xini ene cien galon,’ faito, a xanĩfo fẽtsa yoini iskafakĩ: ‘Nã mĩ nimia potaxõ nono tsaoxõ fetsa arisafafe cincuenta faxõ kenefe,’ fani.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 “Nãskaxõ fetsari yõkani: ‘Akka mĩri, ¿afe tii nimiamẽ?’ faito, atori yoini iskafakĩ: ‘Cien saco de trigo ẽ nimia,’ faito, ari yoini iskafakĩ: ‘A mĩ nimia potaxõ fetsa arisafafe ochenta faxõ kenefe,’ fani.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nãskakẽ a ãfe ina chakapa ãa shinãxõ akai keskara ãfe xanĩfãfe tãpikõini. Nãskakẽ yoini iskafaki: ‘Mĩ tãpikõia, nãskakẽ fetsafãfe mia sharara fakani,’ ixõ yoini. Nãskarifiakĩ a Nios Ifofaafãfema tãpikĩ finakõiafo ato pãrakĩki, ãa shinãkaxõ. Akka a Nios Ifofaafo askarafoma, ato pãratirofoma. Chanĩma fisti yoitirofo.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Ẽ mato yoinõ, mã afama mĩshti ichapayaxõ a afaamaisfo ato inãkãfe, mã ato askafakẽ mato yoisharanõfo. Nãskakẽ mã mã naxõ mã anã kori yopatiroma mã Nios ari nokoaito nã mã kori inãmisfãfe mato yoikĩ iskafatirofo: ‘Aicho, mĩ noko shara famis. Iskaratĩa nono Nios ano mĩ nofe ipanaka,’ ixõ mato yoitirofo.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Akka nã isharakõixõ afara ichapama kexesharakõimis nõ tãpitiro afara ichapa kexesharakõitirokẽ. Akka nã isharaxoma afara ichapama kexesharamisma nãri nõ tãpitiro afara ichapa kexesharakõitirokẽma.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Akka nono mai anoxõ ãto afarafo kexesharayamaifono, Niospa ato afara sharakõifo inãpaifikĩ anã ato afaa inãtiroma.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Nãskarifiakĩ Niospa mato afara shara inãpaifikĩ mato inãtiroma.
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Nãskarifiakĩ tsõa ãfe ifo rafe yonoxosharatiroma. Akka fetsa noikaspata fetsa noisharatiro, nã yoiai keskarakõi axotiro, akka a fẽtsa amapaiyai keskara axotiroma noikaspatiro. Nãskarifiakĩ mã kori fisti shinãkĩ mã Nios shinãtiroma. Nãskatari Epa Nios fisti shinãkĩ mã kori noitiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Akka nã fariseofãfe kori noikõimisfono Jesús atoõnoa yoiaito nikakani akiki kaxemetsamanifo.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Askafaifono Jesús ato yoini: “Mãfi nõ sharafora imiski yorafãfe ferotaifi, akka mã askafiaito Epa Niospa mato tãpikõia. Akka yorafo mã pãratiro nafo sharafoki mã ato fatiro, mã ato askafaino Niospa mã mato tãpixõ mato iskafai: ‘Nafo chakakõifo,’ ixõ mato yoi,” Jesús ato fani.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Moisés Niosxõ yoini keskafakĩ, a Niospa meka yoimisfãferi yoinifo keskara Juan mato yoini. Nãskakẽ meka shara Nios xanĩfoõnoa Juan ato yoini iskafaki: ‘Mãto chaka xatekãfe anã a mã ipaoni keskara iyamakãfe Nios xanĩfo ari ikixakakĩ.’
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 “Akka chanĩma, maife nai koshikõi keyotiro. Akka a Moisés yoini keskakõi, Niospa meka shara keyonakama,” ixõ Jesús ato yoini.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka fẽtsa ãfe ãfi enexõ, fetsa fia sharama. Chakafai. Askara sharama. Askatari mã fenẽ enea feronãfake fẽtsa fĩari sharama. Nãatori chakafai ãfe ãfimakõi fe ikĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Nãskata afianã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fetsa afama mĩshti ichapaya ini, rapati sharakõi safea. Nãskaxõ pena tii fista apaoni pisharakõiyanã inimakõikĩ.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Nãnori feronãfake afaamais ini ãfe ane Lázaro, yorafoki koyoi fetseax tsaoni a yora afama mĩshti ichapayato ãfe pexe fepoti ketokonõ. Nã feronãfake afaamaisyato shinãni iskafakĩ: ‘Na feronãfake afama mĩshti ichapayato a piai ea inãpainõra,’ ixõ shinãni. Nãskaino paxtafo akiki kaxõ ãfe koyofo tãxoketsani.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 — ausente —
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Nãskax Lázaro nani. Mã nakẽ ãjirifãfe ãfe fero mẽsho iyonifo Abraham fe ikikanõ Nios xanĩfo ano. Nãskatari a yora afama mĩshti ichapayari nani. Nãri nakẽ maifanifo.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nãskakẽ a yora afama mĩshti ichapaya omiskõikõini chiifã mẽranoax a yorafo naax fomisfo anoax. Nãnoxõ foisnĩfofã chai inoa Abraham yafi Lázaro fichini.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Nãskakẽ fãsikõi Abraham kenani iskafaki: ‘¡Epa Abraham, ea shinãfe! Ea Lázaro nĩchixõfe ãfe mifi rechoko fãka mechanafaxõ ea ana mechana faxoyonõ. Nonoax ẽ omiskõi finakõikai na chiifã mẽranoax,’ ixõ yoiaito,
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 akka Abraham kemakĩ iskafani: ‘Ẽfe fãke, ¿mĩ shinãimamẽ nayoamax mĩ isharakõiyopaoni inimakõiyanã? Akka Lázaro isharakõipaonima. Omiskõipaoni. Nãskakẽ iskaratĩa nonoax isharakõia inimasharakõiyanã, akka mĩ omiskõikõi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Nãskakẽ afeskax mia ari tsoa katiroma, mĩrikai afeskax noko ano otiroma. Na mafa kinĩfã mesekõi afeskaxõ nõ finõtiroma. Mãri afeskaxõ arixori finõtiroma,’ ixõ yoiaito,
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 nã afama mĩshti ichapayato anã yoini iskafakĩ: ‘Ẽ mia yoi epa Abraham mĩ Lázaro nĩchinõ ẽfe ẽpa pexe ano
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 a ẽfe exto cinco ikafo ano, anoxõ Niospa meka ato yoinõ nikakõinõfo akairi nono feyamanõfo nonoax omiskõi fetirofoki,’ ixõ yoini.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Askafaito Abraham yoini iskafakĩ: ‘Afãfefi mã kirika kene õiafoki a Moisés feta a Niospa meka yoimisfãfe kenenifo. Nã õikaxõ tãpisharakõinõfo,’ ixõ yoiaito,
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 a afama mĩshti ichapayato anã kemani iskafakĩ: ‘Mẽ tãpia, Epa Abraham, akka a yora naax otoato atoki oxõ ato yoiaito nikakõitirofo,’ ixõ yoiaito,
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 anã Abraham yoini iskafakĩ: ‘Akka a Moisés feta Niospa meka yoimisfãfe yoinifo keskara nikakaspakaki. Nãskarifiakĩ tsõa nikatiroma a yora otoato ato yoiaito,’ ixõ Abraham yoinino,” Jesús ato fani.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.