Lucas 15
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NVI
1 Nãskakẽ nã xanĩfo Roma kori fĩxomisfo fe yora chakafo Jesúski fenifo ãfe meka nikai fekani.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Nãskaifono fariseofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesús mekafakakĩ iskafakĩ yoinifo: “Õikapo nato yora chakafo ifimis, askatari ato feta pimis,” ixõ yoinifo.
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Askafaifono Jesús ato yoini meka fetsafaxõ mã tãpixõ iskafakĩ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Fatora mã fetsa cien oveja inayano fisti ato makinoax fenoano, nã noventa y nueve mã anã fasifo mẽra nĩchitiro. Nãskaxõ nã oveja fenoa fisti mã fenatiro shinãmitsakõiyanã. Nã mã fichiaitĩa fetsafo kãimaxiki.
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Mã fichiax ãfe oveja fenoaki akiki inimakĩ tepapiinĩfofã tepokomexõ iyotiro.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Nãskax mã ãfe pexe ano nokoxõ ãfe yamafoya a chaima nikafo yoitiro iskafakĩ: ‘A ẽfe oveja fenoa. Mẽ fichiakĩ efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Nãskakẽ ẽ mato yoi, nãskarifiai inimakõikani nã nai mẽra ikafo fẽtsa ãfe chaka xatekõiano Jesús Ifofakĩ. Akka nã noventa y nueve yorafokiri nai mẽranoax atokiri inimakani, afomãi isharakõipaonifono nono mai ano ikanax. Akka nã feronãfake chakafinakõi iyopaonixakĩ ãfe chaka xatekõiano akiki inimaifinakõikani nai mẽranoax,” ixõ Jesús ato yoini.
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nãskarifiai kẽro kori exe diezyaano fisti pakeano ãfe pexe mẽra rãpari otaxõ fenakĩ õisharata mãtsokĩ fichitiro.
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Nãskata mã fichixõ, ãfe yamafoya a chaima ikafoya ato ichanãfatiro. Nãskaxõ ato yoikĩ iskafatiro: ‘¡Aicho! A ẽfe kori exe fenoa mẽ fichiaki efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Nãskarifiakĩ ẽ mato yoi. Nãskarifiakani Epa Niospa ãfe ãjirifo inimakani fẽtsa ãfe chaka xateax a anã ipaoni keskara iyamaito õikani,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Jesús afianã ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fisti fake rafeya ini.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Akka nã chipokoto apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, mã mĩ chaima nakĩ a mĩa inãxiai ĩkisi ea inãfe,’ fani. Nãskakẽ ãpa ãfe afama mĩshti ato paxkaketsaxoni.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 “Nãskano pena fetsa ãfe fake chipokoto ãfe afama mĩshti ato inãketsani kori fixiki. Mã kori fiax chaikõi kani mai fetsa ari. Nãrixõ ãfe kori potakĩ mitoni mẽxotaima pãekĩ kẽro chota feromafo fe ikĩ.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Akka mã ãfe kori potakĩ keyoano, nã mai anoaxri fonãikõinifo. Nãskakẽ nã mai anoax nã feronãfakeri chipo omiskõini afaamaisax.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Nãskakẽ kaxõ nã mai anoa feronãfake fetsa yono yõkani yonoxopaikĩ, iskafakĩ yoini: ‘Ẽ mia yonoxopai,’ ixõ yõkaito ãfe tarepa nĩchini ãfe kochifo pimaxonõ.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Nãskata fonãikõifikĩ a kochifãfe piai maropei xaka pisharapaikõini tsõakairoko afaa pimaino.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nãskakĩ iskafakĩ shinãni: ‘Ẽfe epa yonoxomisfãfe ẽfe ẽpa pexe anoxõ pikĩ finasharakõiyanã texefamisfo. Akka ẽ nonoax fonãiki finakõi mẽ nairokomẽ,’ ixõ shinãta,
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 ‘Mia iskaratĩa afianã ẽfe ẽpa pexe ari kapa. Mẽ kaxõ iskafakĩ ẽfe epa yoi kaikai, “Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Nãskakẽ iskaratĩa ẽfe fakera mĩa ea fatiroma. Mia yonoxomisfo keskara mĩ ea fatiro,” ’ ixõ shinãta,
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 ãfe ãpa pexe ari fãi kani. Nãskakẽ chai inoax oaito ãfe ãpa fichini shinãmãi fakĩ. Nãskax akiki koshi farekekãi akiki nokota chishtoinĩfofã kokoketsani.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 “Nãskafaito ãfe fãke ãfe apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis. Nãskakẽ ẽfe fakera mĩa fatiroma,’ ixõ apa yoini.
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 “Apa askafaino akka ãfe ãpa a yonoxomis yoini ato iskafakĩ: ‘Koshikõi rapati fenasharakõi fĩxokãfe ẽfe fake ea safemaxokãfe, askatari anĩcho sharari safemakãfe, askatari sandalia sharari safemakãfe,’ ato fata,
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 ‘Fãkka fake xoakõiari ifitakãfe retexikakĩ nõ pinõ fista ayanã.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Akka na ẽfe fake mã nani keskara ikatsaxakĩ mã anã ekeki nokoaki. Mã fenofinino mã nõ anã fichiaki,’ ixõ akiki inimakĩ fista axoni.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 “Akka ãfe fake iyoato ãfe tare ano yonofai okĩ nikaferani pexe chaima nokoiyokĩ mõsika maneyanã mairaifono.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Nãskakẽ a yonoxomis fetsa kenaxõ yõkani ãfe ãpa pexe anoxõ afaa afeskafakanimãkai.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Askafaito a yonoxomisto yoini: ‘Mã mĩ exto nokoa. Nãskakẽ ãpa fakka fake xoa sharakõia ato retemana afeskaxma mĩ exto sharakõi nokoano,’ ixõ yoini.
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 “Akka ãfe ochi iyoa akiki õitifishkiki finakõini. Nãskakẽ pexe mẽra ikinima. Nãskaino ãfe apa ãfe pexe mẽranoax kãinãkafani ãfe fake yoiyoi mã ãfe fake chipoko nokoano, ‘Mã mĩ exto nokoaki. Nõko pexe mẽra ikikofe,’ fani.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ãpa askafaino apa kemani iskafakĩ: ‘Shinãpo epa, ẽ mia yonoxomis keskaraxõ, ¿afe tii xinia ẽ mia yonoxomismẽ? Ea mĩa yoiaitokai ẽ mia nikakaspamisma, akka eakai cabranã fakeshta mĩa inãmisma retexõ piyanã ẽfe yamafo feta ẽ fista apanã.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Akka mĩ fake mã nokoa nã mĩ kori inãni kẽro chotaferomafoki potakĩ keyotani. Nãskafikẽ mĩ fãkka fake xoashara retexona,’ faito,
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 ãpa kemani: ‘Anifoshta, mĩkai ea potamisma, mĩ efe itiani. Akka na ẽfenãfo mĩnã, keyokõi iki kiki.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Akka iskaratĩa nõ fista aki mĩ extoki inimayanã. Akka mĩ exto naa keskara ikatsaxakĩ, mã anã ekeki nokoa afeskaxma, mã afetĩama fenofinino anã oaito nõ fichia,’ ixõ ãpa ãfe fake iyoa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.