Lucas 15

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nãskakẽ nã xanĩfo Roma kori fĩxomisfo fe yora chakafo Jesúski fenifo ãfe meka nikai fekani.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Nãskaifono fariseofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesús mekafakakĩ iskafakĩ yoinifo: “Õikapo nato yora chakafo ifimis, askatari ato feta pimis,” ixõ yoinifo.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Askafaifono Jesús ato yoini meka fetsafaxõ mã tãpixõ iskafakĩ:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Fatora mã fetsa cien oveja inayano fisti ato makinoax fenoano, nã noventa y nueve mã anã fasifo mẽra nĩchitiro. Nãskaxõ nã oveja fenoa fisti mã fenatiro shinãmitsakõiyanã. Nã mã fichiaitĩa fetsafo kãimaxiki.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Mã fichiax ãfe oveja fenoaki akiki inimakĩ tepapiinĩfofã tepokomexõ iyotiro.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Nãskax mã ãfe pexe ano nokoxõ ãfe yamafoya a chaima nikafo yoitiro iskafakĩ: ‘A ẽfe oveja fenoa. Mẽ fichiakĩ efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nãskakẽ ẽ mato yoi, nãskarifiai inimakõikani nã nai mẽra ikafo fẽtsa ãfe chaka xatekõiano Jesús Ifofakĩ. Akka nã noventa y nueve yorafokiri nai mẽranoax atokiri inimakani, afomãi isharakõipaonifono nono mai ano ikanax. Akka nã feronãfake chakafinakõi iyopaonixakĩ ãfe chaka xatekõiano akiki inimaifinakõikani nai mẽranoax,” ixõ Jesús ato yoini.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nãskarifiai kẽro kori exe diezyaano fisti pakeano ãfe pexe mẽra rãpari otaxõ fenakĩ õisharata mãtsokĩ fichitiro.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nãskata mã fichixõ, ãfe yamafoya a chaima ikafoya ato ichanãfatiro. Nãskaxõ ato yoikĩ iskafatiro: ‘¡Aicho! A ẽfe kori exe fenoa mẽ fichiaki efe inimakãfe,’ ixõ ato yoitiro.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nãskarifiakĩ ẽ mato yoi. Nãskarifiakani Epa Niospa ãfe ãjirifo inimakani fẽtsa ãfe chaka xateax a anã ipaoni keskara iyamaito õikani,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús afianã ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fisti fake rafeya ini.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Akka nã chipokoto apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, mã mĩ chaima nakĩ a mĩa inãxiai ĩkisi ea inãfe,’ fani. Nãskakẽ ãpa ãfe afama mĩshti ato paxkaketsaxoni.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Nãskano pena fetsa ãfe fake chipokoto ãfe afama mĩshti ato inãketsani kori fixiki. Mã kori fiax chaikõi kani mai fetsa ari. Nãrixõ ãfe kori potakĩ mitoni mẽxotaima pãekĩ kẽro chota feromafo fe ikĩ.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Akka mã ãfe kori potakĩ keyoano, nã mai anoaxri fonãikõinifo. Nãskakẽ nã mai anoax nã feronãfakeri chipo omiskõini afaamaisax.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nãskakẽ kaxõ nã mai anoa feronãfake fetsa yono yõkani yonoxopaikĩ, iskafakĩ yoini: ‘Ẽ mia yonoxopai,’ ixõ yõkaito ãfe tarepa nĩchini ãfe kochifo pimaxonõ.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Nãskata fonãikõifikĩ a kochifãfe piai maropei xaka pisharapaikõini tsõakairoko afaa pimaino.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Nãskakĩ iskafakĩ shinãni: ‘Ẽfe epa yonoxomisfãfe ẽfe ẽpa pexe anoxõ pikĩ finasharakõiyanã texefamisfo. Akka ẽ nonoax fonãiki finakõi mẽ nairokomẽ,’ ixõ shinãta,
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 ‘Mia iskaratĩa afianã ẽfe ẽpa pexe ari kapa. Mẽ kaxõ iskafakĩ ẽfe epa yoi kaikai, “Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Nãskakẽ iskaratĩa ẽfe fakera mĩa ea fatiroma. Mia yonoxomisfo keskara mĩ ea fatiro,” ’ ixõ shinãta,
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 ãfe ãpa pexe ari fãi kani. Nãskakẽ chai inoax oaito ãfe ãpa fichini shinãmãi fakĩ. Nãskax akiki koshi farekekãi akiki nokota chishtoinĩfofã kokoketsani.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Nãskafaito ãfe fãke ãfe apa yoikĩ iskafani: ‘Epa, ẽ Nios chakafata miari ẽ chakafamis. Nãskakẽ ẽfe fakera mĩa fatiroma,’ ixõ apa yoini.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Apa askafaino akka ãfe ãpa a yonoxomis yoini ato iskafakĩ: ‘Koshikõi rapati fenasharakõi fĩxokãfe ẽfe fake ea safemaxokãfe, askatari anĩcho sharari safemakãfe, askatari sandalia sharari safemakãfe,’ ato fata,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 ‘Fãkka fake xoakõiari ifitakãfe retexikakĩ nõ pinõ fista ayanã.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Akka na ẽfe fake mã nani keskara ikatsaxakĩ mã anã ekeki nokoaki. Mã fenofinino mã nõ anã fichiaki,’ ixõ akiki inimakĩ fista axoni.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Akka ãfe fake iyoato ãfe tare ano yonofai okĩ nikaferani pexe chaima nokoiyokĩ mõsika maneyanã mairaifono.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Nãskakẽ a yonoxomis fetsa kenaxõ yõkani ãfe ãpa pexe anoxõ afaa afeskafakanimãkai.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Askafaito a yonoxomisto yoini: ‘Mã mĩ exto nokoa. Nãskakẽ ãpa fakka fake xoa sharakõia ato retemana afeskaxma mĩ exto sharakõi nokoano,’ ixõ yoini.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Akka ãfe ochi iyoa akiki õitifishkiki finakõini. Nãskakẽ pexe mẽra ikinima. Nãskaino ãfe apa ãfe pexe mẽranoax kãinãkafani ãfe fake yoiyoi mã ãfe fake chipoko nokoano, ‘Mã mĩ exto nokoaki. Nõko pexe mẽra ikikofe,’ fani.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ãpa askafaino apa kemani iskafakĩ: ‘Shinãpo epa, ẽ mia yonoxomis keskaraxõ, ¿afe tii xinia ẽ mia yonoxomismẽ? Ea mĩa yoiaitokai ẽ mia nikakaspamisma, akka eakai cabranã fakeshta mĩa inãmisma retexõ piyanã ẽfe yamafo feta ẽ fista apanã.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Akka mĩ fake mã nokoa nã mĩ kori inãni kẽro chotaferomafoki potakĩ keyotani. Nãskafikẽ mĩ fãkka fake xoashara retexona,’ faito,
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 ãpa kemani: ‘Anifoshta, mĩkai ea potamisma, mĩ efe itiani. Akka na ẽfenãfo mĩnã, keyokõi iki kiki.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Akka iskaratĩa nõ fista aki mĩ extoki inimayanã. Akka mĩ exto naa keskara ikatsaxakĩ, mã anã ekeki nokoa afeskaxma, mã afetĩama fenofinino anã oaito nõ fichia,’ ixõ ãpa ãfe fake iyoa yoini,” ixõ Jesús ato yoini.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.