Lucas 14

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nãskakẽ pena tenetitĩa Jesús kani nã fariseo xanĩfãfe ãfe pexe anoxõ pikai. Akka nãnoxõ fariseo fetsafãfe õinifo Jesús afaa afeska faimãkai nõ õinõ ikaxõ.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Nãskano nãnori ãfe ferotaifi feronãfake fisti isinĩ imis ini põya rafeki faraxika ita kishi rafeki faraxika ini.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Nãskakẽ Jesús ato yõkani, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfoya fariseofo: “¿Na pena tenetitĩa a isinĩ ikaifo nõ ato sharafatiromẽ, askayamakĩ nõ ato sharafatiromaraka?” ixõ ato yõkaito,
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 akka tsõa tooxanima. Nãskakẽ Jesús a isinĩ ikai mẽtsoinĩfofã sharafani. Nãskaxõ yoini: “Mã mĩ sharaki, katãfe,” fani.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Nãskaxõ fariseofo Jesús ato yoini iskafaki: “Akka, ¿fatora mã fẽtsa, mãto fake iyamãi mãto yoinã ina kini mẽra pakeano mã koshi ifirisa fatiromamẽ pena tenetitĩa?” ato faino,
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 tsõa kemanima.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nãskata Jesús õini mã fẽkaxõ tsaoti sharakõi fikanax mĩsa ano tsaofaifãfe. Nãskaifãfe õikĩ Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Akka fẽtsa fista ayanã kẽro fĩkĩ mato kenano, tsaoti sharakõi ano tsaoyamakãfe. Akka mato keskarama nã feronãfake sharafinakõia pexe ifãfe kenano oax nã tsaoti sharakõi ano tsaotiroki.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Akka pexe ifãfe fetsa fe oxõ mia yoikĩ iskafatiro: ‘Na feronãfake tsaoti inãfe,’ mia faino mĩ rãfikõiyanã kaax chikayakõi mĩ tsaotiro.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Akka askatamaroko mia fẽtsa kenamana kaax ori chikayakõi mĩ tsaoyotiro. Akka nã mia kenamanato mã oxõ mia yoinõ iskafakĩ: ‘Efe yorashta, na tsaoti sharakõi ano tsaoyofe,’ mia faino, nãskakẽ mĩ inimasharakõitiro yorafãfe ferotaifi a mefe mĩsa ano tsaofafãfe mia õiaifono.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Akka fatora fẽtsa ato finõpaiyaito a keskara Niospa ato nãmã nĩchitiro anã afaa inõma. Akka a shinãi iskai: ‘Ẽkai afama, ẽ fetsafo finõpaima, ẽ ato keskarama,’ ixõ shinãito Niospa fetsafo finõmainĩfofã sharakõi nĩchitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ato askafata a ato pimairi Jesús yoini iskafakĩ: “Mĩ ato pimakĩ mĩ yamafoos ato pikĩyamafe, mĩ extofoosri ato pikĩyamafe, mĩ kaifoosri ato pikĩyamafe, a mia chaima nikafori kori ichapayafori ato pikĩyamafe. Akka afãferi kopikiri mia pikĩtirofo, nãskakẽ mã pimanãsharakõitiro.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Askatamaroko mĩ fista ayanã a yora afaamaisfoya a nipaikĩ ranãifo chãtofoya a fẽxofori ato pikĩfe.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Nãskakẽ mĩ ato askafaax mĩ inimakõitiro. Akka afãfe mia kopifatirofoma, akka mĩ ato askafaito Niospa mia inimamasharaxii naax mĩ anã otokẽ,” ixõ Jesús yoini.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ato askafaito nikakĩ fẽtsa a mĩsa ano tsaoato Jesús yoini iskafakĩ: “Ifo, inimasharayanã Epa Nios xanĩfãfe keyokõi yorafo ĩkinãi anoax ato fe ikanax fãsi inimasharakõitirofo,” ixõ yoiaito,
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús yoini iskafakĩ: “Feronãfake fistichi a piai sharakõi faxõ yora ichapa kenamani afeta pii fenõfo.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 A piai mã itipinĩshara faxõ a yonoxomis nĩchini ato yoitanõ iskafakĩ: ‘Kookãfe pixikakĩ. Mã ẽfe xanĩfãfe itipinĩshara faki,’ ixõ ato yoitanõ.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Ato askafaino, akka keyokõichi yoinifo iskafakakĩ: ‘Nõ kayotiroma,’ ixõ yoinifo. Akka a yoikĩ taefato yoini iskafakĩ: ‘Ẽ rama mai fiaki ẽ õiyotanõ. Ẽ mia yoikai ẽ mefe kayotiromaki,’ ixõ yoini.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Fẽtsari yoikĩ iskafani: ‘Ẽ rama diez faxõ fakka fiaki yonomaxii ẽ õiyonõ sharamakĩ. Nãskakẽ ẽ mefe kayoi kaimakai,’ ixõ yoini.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Fẽtsari yoikĩ iskafani: ‘Ẽ rama kẽro fia. Ẽ mefe katiroma,’ ixõ yoini.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Nãskakẽ a yonoxomisto oxõ nã yoiafo keskafakĩ ãfe ifo yoini, a yonoxomisto yoiaito nikai õitifishkikõini. Nãskakẽ afianã a yonoxomis yoikĩ iskafani: ‘Nã mĩ kapaiyai ari kaxõ pexe rasi pasotainoa ato ifitãfe a afaamaisfoya, a nipaikĩ ranãifo ifita fẽxofori ifita chatofori ifita ato fatãfe,’ ixõ nĩchini.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Mã ãfe ifãfe nĩchia katani. Okĩ yoitoshini, iskafakĩ yoini: ‘Ifo, nã mĩa yoia keskafakĩ mẽ ato yoitani. Akka mã fekani, mã fefiakanax mĩ pexe fospikanima,’ faito,
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 afianã ãfe ifãfe yoini iskafakĩ: ‘Na fãi kaxõ ato yoirisafafe a chaima ikafoya, nãskaxõ ato yoikĩ iskafafe: “Ẽfe ifãfe pexe mẽra ikikãfe afeta pixikakĩ,” ato fafe ẽfe pexe fospikõinõfo.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Akka ẽ mato yoi nã yorafo taefakĩ ẽ ato pimapaiyoa ẽfe pexe anoxõ efeta pinõfo akka afãfe anã efeta pinakafoma,’ ixõ pexe ifãfe yoitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yora ichapafãfe Jesús chĩfaifono atokiri fesoakekafã ato yoini:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Fẽtsa ea Ifofapaikĩ ea noikĩ finakõitiro. Ãfe apanõ ãfe afanõ ãfe ãfinõ ãfe fakefonõ ãfe extonõ ãfe chikonõ ato noifikĩ earoko noikĩ finakõiama, askatari ãa anoi noimei ea noisharakõitama nãskakẽ a keskara eõxõ tãpimis itiroma.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Akka ẽ cruznoax mato nãxoxii. Nãskakẽ ea tsõa yoikĩ iskafaima: ‘Iskaratĩa ẽ Jesús Ifofai. Nãskakẽ ẽ nai omiskõifikĩ ẽ shinãchakaima,’ ixõ tsõa anori yoiaxma, nãskakẽ ẽfe ina itirofoma.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Akka fatora fẽtsa mã pexe fapaikĩ ĩkisi mã shinãyotiromamẽ afe tii xepa peimãki õixiki aõ pexe fakĩ mitoxiki.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Akka mã pexe fapaikĩ mã xepa pei ichapama fixõ mã mitotiroma. Nãskakẽ nã õiaifãfe mato kaxemetsama fatirofo.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 “Mato iskafakĩ yoiyanã: ‘Kee, õikapo, na feronãfãke pexe fafiakĩ akka pexe fakĩ mitoama.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Nãskarifiakĩ xanĩfo fẽtsa afe xanĩfo fetsa fe retenãpaikĩ shinãtiro a diez mil soraroyato a veinte mil soraroya retetiromakĩ.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nãskakẽ afe retenãtiroma meekĩ, xanĩfo fetsa oyoamano meka fomatiro iskafakĩ yoikĩ: ‘Nõ retenãimakai, nõ raenãnõ,’ ixõ yoitiro.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Nãskarifiai fatora mã fetsa mãto afarafo mã potayamax ẽfe ina mã itiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka shinãkãpo. Tashi sharakẽ nõ tsopeitiro. Akka tashi sharayamakẽ nõ tsopeitiroma, paispa chakakẽ.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Askarakai tsõa fichipaima. Potatirofo. Nãskariakakĩ ea Ifofayamakakĩ ea tsõa Ifofasharakanima chakakõi ea fakani. Akka mã pachoyakĩ ea nikasharakãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.