Atos 4

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pedro feta Juan Jesúsnoa yorafã rasi yoiaifono õikani atoki fenifo, a ato Nios kĩfixomisfo ita, a Nios kĩfiti pexefã kexemisfo xanĩfofo ita, saduceofo ita nãfo atoki fekanax õitifishkinifo, Pedro feta Juan mã Jesús nafiax anã otoita ato faifono.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 — ausente —
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Nãskakata yãtapakẽ ato achixõ karaxa mẽra ato ikimanifo. Fakishchãi ishinifo a mẽra.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ato ikimayofafomano a yora rasi ato yoiaifono nikakakĩ ato chanĩmara fakõinifo. Afia penata cinco mil yora rasichi Jesús Ifofanifo.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Pedro fe Juan karaxa mẽra ikafono, Jerusalén anoax judeofãfe xanĩfofo fe a xanĩfo fetsafori, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori pena fetsa fakishpari ichanãnifo.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Nãnori a ato Nios kĩfixomis xanĩfo finakõia ini ãfe ane Anás. Askatari a xanĩfo fetsari ãfe ane Caifás ini, Juanri ini, Alejandrori ini, a ato Nios yoixomisfãfe ãto kaifori ato fe inifo, ano fisti ichanãkani.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Nãskaxõ Pedro yafi Juan kenanifo ato yõkaxikakĩ. Tsõaõxõ a finimisma sharafafomãki tãpipai kakĩ Pedro yafi Juan kenanifo karaxa mẽranoa. Mã feafono ato nakirafe nĩchikaxõ ato yõkanifo iskafakakĩ: “¿Tsõaõxõ na finimisma mã sharafaitamẽ?” ato fanifo.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Ato askafaifono Pedro ato yoini iskafakĩ Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino: “Efe xanĩfofofãfe, efe anifofofãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ¿Tsõaõxõ nõ yora sharafatiromẽ mã tãpipaimẽ? Na mã tãpipaiyai finimisma tsõaõnoax sharamãkĩ mã noko yõkaito ẽ mato yoinõ. Ea nikakãfe.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Tãpixikakĩ israelifãferi tãpinõfo mẽstekõi ẽ mato yoisharanõ. Ea nikakãfe. Na feronãfake keyokõichi õiaifo Jesús Nazarete anoato mã sharafaita. Nã mã ifi cruz ikaki mastaitato mã Apa otoaitano nãato mã sharafaa,” Pedro ato fani.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 “Aõnoa yoiyokĩ yõra kirika keneni iskafakĩ Niospa shinãmanaino: Tokiri pexe famisfãfe, ‘Na tokiri chakara,’ ixõ potanifo sharafiano. Nãskakaxõ chipo tãpinifo nã tokiri sharafinakõifiano. Nãskarifakĩ nã Jesucristo tokiri keskarafiano mã potamis sharafinakõifiano. Mã mã potafiano Epa Niospa ifini aõnoax mã afe yorafo inõ.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Anã fato yora fetsakai nãmã ikama noko shara fatiro. Jesús fistichi nõko õiti noko shara faxotiro nõ afe nĩpaxanõ,” ixõ Pedro ato yoini.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ato askafaito nikakani a xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo: “¿Afeskakĩ iskara yoimẽ kirika kenekĩ tãpisharayamafixõ? Ranotamakõi iskara noko yoi. ‘Na rafe Jesús fe ipaonifo,’ ” ikanax yoinãnifo.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Nãskaxõ õiaifono nã finimisma mã finiax ato fefotai kafãsaito õinifo mã sharax. Nãskakẽ na rafeta afaa chakafafoma ixõ atoõnoa afaa yoitiroma inifo nã finimisma mã shara õikakĩ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Nãskakaxõ Pedro yafi Juan nĩchinifo ato makinoax fotanõfo. Pedro fe Juan mã kãifainaifono, nã xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo iskakani:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “¿Na rafe nõ afeska faimẽ? Akka keyokõi Jerusalén anoafãfe mã tãpiafo, na feronãfake rafeta finimisma sharafaito õitaxakakĩ. Fato feronãfake fẽtsakai iskara finimisma sharafatiroma. Iskarakai nõ fomãtiroma.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Akka iskaratĩa nõ ato yoinõ anã Jesúsnoax mekanõfoma. Nõ ato yoinõ iskafakĩ: ‘Mã anã Jesúsnoa yoiaito nõ nikakĩ nõ mato omiskõimani,’ ” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Askaxõ ato kenanifo pexe emãitinoa. Ato kenakaxõ ato yoinifo: “Anã mã Jesúsnoa afaa yoikĩ.”
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ato askafaifãfe nikakĩ Pedro feta Juan ato kemani iskafakakĩ: “¿Akka nõ tsoa nikaimẽ? Mato nõ nikasharairaka, askayamakĩ Nios nõ nikairaka. Mã shinãkãfe fato sharamãkĩ.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Nã nõ Jesús õifafaina keskafakĩ, nã noko Jesús yoiaito nõ nikafafaina keskafakĩ nõ yoipaketiro enetama,” ixõ Pedro feta Juan ato yoini.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ato askafaifono ato yoinifo iskafakakĩ: “Mã anã Jesúsnoa yoiaito nikaxõ nõ mato omiskõimani,” ato fanifo xanĩfo tiito. Ato askafakaxõ ato nĩchinifo yora fetsafãfemãi ato õiaifono. A xanĩfo tiito ato koshapaifikakĩ ato koshanifoma yorafoki mesekakĩ. Akka a yorafãfe, “Epa Nios sharakõira,” fanifo Pedro feta Juanmãi Niosxõ ato sharafaino.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 A finimisma nãskara kãini ini mã cuarenta xinia akano Pedro feta Juan sharafanifo Niospa Yõshi Sharaõxõ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Nãskata a xanĩfofofãfe ato nĩchiafono Pedro fe Juan fonifo mã ichanãxõ a ato fe rafeafo ato yoixikakĩ, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta anifofofãfe ato yoiafo keskara.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Ato askafakĩ yoiaifono nikakaxõ a Jesús Ifofamisfãfe Nios kĩfinifo iskafakakĩ: “Epa Niosi, mĩ nõko Ifo finakõiaki. Mĩ keyokõi onifani. Nai yafi mai mĩ onifani. Fãkafãri mĩ onifani. Nai mẽranoari mĩ onifani. Nãmãnoafori mĩ onifani, fãkafã mẽranoafori mĩ onifani, afama mĩshtifo.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Akka nã mia yonoxomis nõko xini David mĩ Yõshi Sharapa mĩ shinãmani mĩõxõ ato yoini iskafakĩ: ¿Afeskai na yorafo Nioski õitifishkikanimẽ? Keyokõichi yorafãfe ãa shinãkani Nios potapaikakĩ. Askafikaxõ potatirofoma. Ãto xanĩfo tiitori ano fisti ichanãkaxõ nõko Ifo Nios noikaspaxikani potapaikakĩ. Askatari a Niospa noko nĩchixoxiai Cristori noikaspaxikani. Aa askara shinãkakĩ, ixõ David kirika keneni mĩõxõ yoikõikĩ.
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Iskaratĩa nãskakõi Herodes fe Poncio Pilato yorafetsafo fe ichanãitafo, israelifori ato fe ikitafo mĩ Fake Cristo Sharafinakõia ifixõ mĩ nĩchifinino chakafakani.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Nã mĩ yoiyoni keskafakĩ mã nãskakõi faitafo a inõpokoai mĩ yoini keskafakĩ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Epa Niosi, noko nikãfe mĩoxõ noko noimati fakani kiki. Nãskakẽ noko mesemayamafe nõ mia yonoxosharamiskĩ. Nãskakẽ atoki mesetama mĩ meka shara nõ ato ranotamakõi yoinõ mitsisipakõi noko imafe.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Epa Niosi, mĩ sharaõxõ a isinĩ ikaifo ato sharafafe, afama mĩshtifo ato õimayanã a mia yonoxomis Jesucristo aneõxõ,” ixõ Epa Nios kĩfinifo.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Mã askafakakĩ kĩfikĩ xateaifono nã ichanãfo anoax mai naya naya ini. Nãskaino Niospa Yõshi Shara ãto mẽra naneaino ranotamakõi Niospa meka shara yoinifo.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Jesús Ifofaafãfe nãnori fistis shinãnifo ãto õitinĩ. Nãskakanax na afarafo nõkonã fistis ixõ tsõa shinãnima. Askakimaroko keyokõi atonã ini.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 A Jesúsnoa yoimisfãfe, “Nõko Ifo Jesús noko nãxofiax mã anã otoni,” ixõ ato yoinifo Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmanaino. Nãskakẽ keyokõi nã chanĩmara faafo Epa Niospa ato shinãmasharaino inimakõinifo.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 A Jesús Ifofaafãfe atirito ãto tarefoya ãto pexefo ato minikaxõ kori fikaxõ nã Jesúsnoa yoimisfo ato inãnifo afãferi a afaamaisfo ato inãnõfo tsõa afaa yopayamanõ.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Akka José Leví ãfe fena ini. Chipre anoax fakea ini. Nãskakẽ a Jesúsnoa yoimisfãfe ãa anenifo iskafakakĩ: “Yora Inimamamis” fanifo. Akka ãfe ane kaiyakõi Bernabé ini.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Nã feronãfake tareya ini. Nãato ãfe tare ato minixõ kori fixõ a Jesúsnoa ato yoimisfo inãni a afaamaisfo ato inãnõfo.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.