Atos 4

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pedro feta Juan Jesúsnoa yorafã rasi yoiaifono õikani atoki fenifo, a ato Nios kĩfixomisfo ita, a Nios kĩfiti pexefã kexemisfo xanĩfofo ita, saduceofo ita nãfo atoki fekanax õitifishkinifo, Pedro feta Juan mã Jesús nafiax anã otoita ato faifono.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 — ausente —
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Nãskakata yãtapakẽ ato achixõ karaxa mẽra ato ikimanifo. Fakishchãi ishinifo a mẽra.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Ato ikimayofafomano a yora rasi ato yoiaifono nikakakĩ ato chanĩmara fakõinifo. Afia penata cinco mil yora rasichi Jesús Ifofanifo.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Pedro fe Juan karaxa mẽra ikafono, Jerusalén anoax judeofãfe xanĩfofo fe a xanĩfo fetsafori, askatari a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfori pena fetsa fakishpari ichanãnifo.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Nãnori a ato Nios kĩfixomis xanĩfo finakõia ini ãfe ane Anás. Askatari a xanĩfo fetsari ãfe ane Caifás ini, Juanri ini, Alejandrori ini, a ato Nios yoixomisfãfe ãto kaifori ato fe inifo, ano fisti ichanãkani.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Nãskaxõ Pedro yafi Juan kenanifo ato yõkaxikakĩ. Tsõaõxõ a finimisma sharafafomãki tãpipai kakĩ Pedro yafi Juan kenanifo karaxa mẽranoa. Mã feafono ato nakirafe nĩchikaxõ ato yõkanifo iskafakakĩ: “¿Tsõaõxõ na finimisma mã sharafaitamẽ?” ato fanifo.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ato askafaifono Pedro ato yoini iskafakĩ Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino: “Efe xanĩfofofãfe, efe anifofofãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 ¿Tsõaõxõ nõ yora sharafatiromẽ mã tãpipaimẽ? Na mã tãpipaiyai finimisma tsõaõnoax sharamãkĩ mã noko yõkaito ẽ mato yoinõ. Ea nikakãfe.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Tãpixikakĩ israelifãferi tãpinõfo mẽstekõi ẽ mato yoisharanõ. Ea nikakãfe. Na feronãfake keyokõichi õiaifo Jesús Nazarete anoato mã sharafaita. Nã mã ifi cruz ikaki mastaitato mã Apa otoaitano nãato mã sharafaa,” Pedro ato fani.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 “Aõnoa yoiyokĩ yõra kirika keneni iskafakĩ Niospa shinãmanaino: Tokiri pexe famisfãfe, ‘Na tokiri chakara,’ ixõ potanifo sharafiano. Nãskakaxõ chipo tãpinifo nã tokiri sharafinakõifiano. Nãskarifakĩ nã Jesucristo tokiri keskarafiano mã potamis sharafinakõifiano. Mã mã potafiano Epa Niospa ifini aõnoax mã afe yorafo inõ.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Anã fato yora fetsakai nãmã ikama noko shara fatiro. Jesús fistichi nõko õiti noko shara faxotiro nõ afe nĩpaxanõ,” ixõ Pedro ato yoini.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ato askafaito nikakani a xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo: “¿Afeskakĩ iskara yoimẽ kirika kenekĩ tãpisharayamafixõ? Ranotamakõi iskara noko yoi. ‘Na rafe Jesús fe ipaonifo,’ ” ikanax yoinãnifo.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Nãskaxõ õiaifono nã finimisma mã finiax ato fefotai kafãsaito õinifo mã sharax. Nãskakẽ na rafeta afaa chakafafoma ixõ atoõnoa afaa yoitiroma inifo nã finimisma mã shara õikakĩ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Nãskakaxõ Pedro yafi Juan nĩchinifo ato makinoax fotanõfo. Pedro fe Juan mã kãifainaifono, nã xanĩfofo ãa ranã yoinãnifo iskakani:
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “¿Na rafe nõ afeska faimẽ? Akka keyokõi Jerusalén anoafãfe mã tãpiafo, na feronãfake rafeta finimisma sharafaito õitaxakakĩ. Fato feronãfake fẽtsakai iskara finimisma sharafatiroma. Iskarakai nõ fomãtiroma.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Akka iskaratĩa nõ ato yoinõ anã Jesúsnoax mekanõfoma. Nõ ato yoinõ iskafakĩ: ‘Mã anã Jesúsnoa yoiaito nõ nikakĩ nõ mato omiskõimani,’ ” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Askaxõ ato kenanifo pexe emãitinoa. Ato kenakaxõ ato yoinifo: “Anã mã Jesúsnoa afaa yoikĩ.”
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ato askafaifãfe nikakĩ Pedro feta Juan ato kemani iskafakakĩ: “¿Akka nõ tsoa nikaimẽ? Mato nõ nikasharairaka, askayamakĩ Nios nõ nikairaka. Mã shinãkãfe fato sharamãkĩ.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Nã nõ Jesús õifafaina keskafakĩ, nã noko Jesús yoiaito nõ nikafafaina keskafakĩ nõ yoipaketiro enetama,” ixõ Pedro feta Juan ato yoini.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ato askafaifono ato yoinifo iskafakakĩ: “Mã anã Jesúsnoa yoiaito nikaxõ nõ mato omiskõimani,” ato fanifo xanĩfo tiito. Ato askafakaxõ ato nĩchinifo yora fetsafãfemãi ato õiaifono. A xanĩfo tiito ato koshapaifikakĩ ato koshanifoma yorafoki mesekakĩ. Akka a yorafãfe, “Epa Nios sharakõira,” fanifo Pedro feta Juanmãi Niosxõ ato sharafaino.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 A finimisma nãskara kãini ini mã cuarenta xinia akano Pedro feta Juan sharafanifo Niospa Yõshi Sharaõxõ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Nãskata a xanĩfofofãfe ato nĩchiafono Pedro fe Juan fonifo mã ichanãxõ a ato fe rafeafo ato yoixikakĩ, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta anifofofãfe ato yoiafo keskara.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Ato askafakĩ yoiaifono nikakaxõ a Jesús Ifofamisfãfe Nios kĩfinifo iskafakakĩ: “Epa Niosi, mĩ nõko Ifo finakõiaki. Mĩ keyokõi onifani. Nai yafi mai mĩ onifani. Fãkafãri mĩ onifani. Nai mẽranoari mĩ onifani. Nãmãnoafori mĩ onifani, fãkafã mẽranoafori mĩ onifani, afama mĩshtifo.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Akka nã mia yonoxomis nõko xini David mĩ Yõshi Sharapa mĩ shinãmani mĩõxõ ato yoini iskafakĩ: ¿Afeskai na yorafo Nioski õitifishkikanimẽ? Keyokõichi yorafãfe ãa shinãkani Nios potapaikakĩ. Askafikaxõ potatirofoma. Ãto xanĩfo tiitori ano fisti ichanãkaxõ nõko Ifo Nios noikaspaxikani potapaikakĩ. Askatari a Niospa noko nĩchixoxiai Cristori noikaspaxikani. Aa askara shinãkakĩ, ixõ David kirika keneni mĩõxõ yoikõikĩ.
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Iskaratĩa nãskakõi Herodes fe Poncio Pilato yorafetsafo fe ichanãitafo, israelifori ato fe ikitafo mĩ Fake Cristo Sharafinakõia ifixõ mĩ nĩchifinino chakafakani.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Nã mĩ yoiyoni keskafakĩ mã nãskakõi faitafo a inõpokoai mĩ yoini keskafakĩ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Epa Niosi, noko nikãfe mĩoxõ noko noimati fakani kiki. Nãskakẽ noko mesemayamafe nõ mia yonoxosharamiskĩ. Nãskakẽ atoki mesetama mĩ meka shara nõ ato ranotamakõi yoinõ mitsisipakõi noko imafe.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Epa Niosi, mĩ sharaõxõ a isinĩ ikaifo ato sharafafe, afama mĩshtifo ato õimayanã a mia yonoxomis Jesucristo aneõxõ,” ixõ Epa Nios kĩfinifo.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Mã askafakakĩ kĩfikĩ xateaifono nã ichanãfo anoax mai naya naya ini. Nãskaino Niospa Yõshi Shara ãto mẽra naneaino ranotamakõi Niospa meka shara yoinifo.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Jesús Ifofaafãfe nãnori fistis shinãnifo ãto õitinĩ. Nãskakanax na afarafo nõkonã fistis ixõ tsõa shinãnima. Askakimaroko keyokõi atonã ini.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 A Jesúsnoa yoimisfãfe, “Nõko Ifo Jesús noko nãxofiax mã anã otoni,” ixõ ato yoinifo Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmanaino. Nãskakẽ keyokõi nã chanĩmara faafo Epa Niospa ato shinãmasharaino inimakõinifo.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 A Jesús Ifofaafãfe atirito ãto tarefoya ãto pexefo ato minikaxõ kori fikaxõ nã Jesúsnoa yoimisfo ato inãnifo afãferi a afaamaisfo ato inãnõfo tsõa afaa yopayamanõ.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Akka José Leví ãfe fena ini. Chipre anoax fakea ini. Nãskakẽ a Jesúsnoa yoimisfãfe ãa anenifo iskafakakĩ: “Yora Inimamamis” fanifo. Akka ãfe ane kaiyakõi Bernabé ini.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Nã feronãfake tareya ini. Nãato ãfe tare ato minixõ kori fixõ a Jesúsnoa ato yoimisfo inãni a afaamaisfo ato inãnõfo.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.