Atos 11

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nã Cesarea anoafãfe Jesús Ifofanifo judeofo yamafikaxõ. Afãfe Jesús Ifofaifãfe ato nikanifo a Jesúsxõ tãpimiskõifãfe. A Nios Ifofamisfo fetsafãferi nikanifo. Atiixõ ato nikanifo ãto mai Judea anoxõ.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Askata Pedro Cesarea anoax kani Jerusalén ano. Anoxõ a Jesús Ifofamis fetsafãfe Pedro mekafanifo a Moisés keneni tãpiafãfe: “Judeofoma fe mĩ rafeira,” ikaxõ.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Iskafanifo: “¿Afeskai a nõko kaifoma ano mĩ kaitamẽ? Anoxõ ato fe rafexõ mĩ ato feta piaito nõ nikaita a Moisés yoini keskafakĩ nõ ato feta pitiroma,” fanifo.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Askafaifãfe nikakĩ Pedro ato yoini a namakẽ õiafaita keskara,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 iskafakĩ: “Ẽ pexe rasi Jope anoxõ ẽ Nios kĩfiyanã oa namakẽ õia keskara ẽ õita. Ẽ õita oa sabanã keskara nexeax nai mẽranoax fotopakekafanaito a ẽ nia ano.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Askaito ẽ õia a mẽra yoinã fetsa fetsatapafo ikita askatari a xõchixaraifoya peyafori ẽ õita a mẽra kechokomekẽ.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Askata mekaito ẽ nikaita ea yoikĩ iskafaito: ‘Pedro, fininãkafãfe. Na fetsa retexõ pixiki,’ ea faita.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Ea askafaito nikakĩ ẽ kemakĩ iskafaita: ‘Maa, Ifo. Moisés yoikĩ keneni keskafakĩ, nafo nõ pitiroma. Nãskakẽ na yoinãfo ẽ pimisma,’ ẽ faita.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Ẽ askafaito afianã nai mẽraxõ iskafakĩ ea yoiaito ẽ nikaita: ‘Niospa yoia nafo mĩ pitiroki. Pife, sharaki, chakafakĩma,’ ea faito ẽ nikaita.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ea yoikĩ tres fata, afianã nai mẽra kaito ẽ õita.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Askaino Cesarea anoax feronãfake tres ekeki feitafo. Ato nĩchiafono ea fenai fekani. Mã fekanax pexe ano nokoitafo a ẽ ika ano.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Nãskakẽ Niospa Yõshi Sharapa ea nĩchita iskafakĩ ea yoiyanã: ‘Shinãchakakĩma ato fe katãfe,’ ea faita. Nãskatari a Nios Ifofaafo seis feronãfake efe foitafo. Nãskakẽ ato fe yora yamafiax Cornelio pexe mẽra nõ ikitoshita.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Nãnoxõ noko Cornelio yoita a ãfe pexe anoxõ ãjiri õitaxakĩ iskafakĩ yoiaito: ‘Fatora fetsa pexe rasi Jope ano nĩchife Simón ifitanõfo, ãfe ane fetsa Pedro.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Nãato mia yoi kiki afeskax Nios fe mĩ ipaxatiromãkĩ, mefe yorafo fe,’ ixõ Niospa yoitano Cornelio ea yoita,” Pedro ato fani.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 “Ẽ ato yoiaino Niospa Yõshi Shara ato mẽra naneita, taeyoi nõ mẽra naneni keskai.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Nãskakẽ ẽ shinãfaita a nõko Ifãfe noko yoiyamea anori chanĩma. ‘Juan ato fãka maotisafani, akka Niospa ãfe Yõshi Shara mato mẽra nanei,’ ixõ Jesús noko yoiyamea.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Epa Niospa ãfe Yõshi Shara ato mẽra naneita a nõmẽra naneni keskafakĩ, nõko Ifo Jesucristo nõ chanĩmara faito. Akka ẽ, ‘Mĩ Yõshi Shara ato mẽra naneyamafe,’ ẽ Nios fatiroma,” ixõ Pedro ato yoini.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Ato askafaito nikakani a Nios Ifofamisfo Jerusalén anoax anã tsoa tooxinima, Nioskiroko inimanifo. Iskafakĩ yoinifo: “Aicho, Nios fãsi sharakõi, nã noko inãni keskafakĩ, ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanea, a nikakõisharakanax afe ĩpaxanõfo,” ixõ yoinifo.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Mã Esteban reteitafono a Jesús Ifofamisfo ato omiskõimakĩ taefanifo. Ato askafaifono ranãri Fenicia ari ichonifo, ranãri Chipre ari fonifo, ranãri Antioquía ari fonifo. Nãrixõ judeofo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo. Yora fetsafo ato yoinifoma, judeofos ato yoinifo.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Ato askafaifono a Nios Ifofamisfo Chipre anoax fekãta Cirene anoaxri fenifo pexe rasi Antioquía ano. Mã fẽkaxõ a judeofoma nõko Ifo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Nõko Ifãfe ãfe Yõshi Shara ato fe ikano, a ãto xinifãfe ato yoipaonifo shinãmakikãta nõko Ifo chanĩmara fakõinifo.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Askaifono a Jesús Ifofamisfãfe Jerusalén anoxõ ato nikanifo. Nãskakẽ Bernabé Antioquía ano nĩchinifo.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Mã Bernabé nokoxõ õia Niospa ato imasharakõia õitoshini. Askaifãfe õikĩ Bernabé inimasharakõini. Nãskaxõ ato yoisharakõini shinãsharakõixõ. “Isharakõixõ nõko Ifo nikasharakõikãfe,” ato fani.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Akka Bernabé feronãfake sharakõi ini. Niospa Yõshi Shara ãfe õiti mẽra nanea, Jesús chanĩmara fakõina. Nãskakẽ yorafãfe aõxõ nõko Ifo Jesús chanĩmara fakõinifo.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Mã askata Bernabé Tarso ano kani Saulo fenaikai. Mã fichixõ Antioquía ano iyoni.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Nãrixõ a Nios Ifofaafo feta xinia fisti ani, yora ichapafo ato tãpimayanã. Antioquía anoxõ taefakĩ ato anenifo a Jesús Ifofaafo. “Cristianõra,” ato fanifo.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Askaifono a Niospa ato shinãmanaino Niosnoa ato yoipaonifo nãfo Jerusalén anoax Antioquía ano fonifo.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Mã fokaxõ fishtichi niinãkafãxõ ato yoini ãfe ane Agabo, Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino, “Nã maitio anoax fonãiki finakõixikanira,” ixõ ato yoini. Akka chanĩma, askakõini Claudio xanĩfo ikano.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Nãskakẽ a Nios Ifofaafãfe Antioquía anoxõ shinãnifo a Nios Ifofaa fetsafo Judea anoafo ato kori manamaxikakĩ, afe tii ato fomakanimãkai.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Nãskakaxõ Bernabé yafi Saulo inãnifo ato foxotanõfo. Nãno a Jesús Ifofamisfo Judea ano xanĩfofo ikafo inifo. Nãfo ato kori inãnifo ato paxkaketsaxonõfo.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.