Atos 11

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nã Cesarea anoafãfe Jesús Ifofanifo judeofo yamafikaxõ. Afãfe Jesús Ifofaifãfe ato nikanifo a Jesúsxõ tãpimiskõifãfe. A Nios Ifofamisfo fetsafãferi nikanifo. Atiixõ ato nikanifo ãto mai Judea anoxõ.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Askata Pedro Cesarea anoax kani Jerusalén ano. Anoxõ a Jesús Ifofamis fetsafãfe Pedro mekafanifo a Moisés keneni tãpiafãfe: “Judeofoma fe mĩ rafeira,” ikaxõ.
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Iskafanifo: “¿Afeskai a nõko kaifoma ano mĩ kaitamẽ? Anoxõ ato fe rafexõ mĩ ato feta piaito nõ nikaita a Moisés yoini keskafakĩ nõ ato feta pitiroma,” fanifo.
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Askafaifãfe nikakĩ Pedro ato yoini a namakẽ õiafaita keskara,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 iskafakĩ: “Ẽ pexe rasi Jope anoxõ ẽ Nios kĩfiyanã oa namakẽ õia keskara ẽ õita. Ẽ õita oa sabanã keskara nexeax nai mẽranoax fotopakekafanaito a ẽ nia ano.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Askaito ẽ õia a mẽra yoinã fetsa fetsatapafo ikita askatari a xõchixaraifoya peyafori ẽ õita a mẽra kechokomekẽ.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Askata mekaito ẽ nikaita ea yoikĩ iskafaito: ‘Pedro, fininãkafãfe. Na fetsa retexõ pixiki,’ ea faita.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 Ea askafaito nikakĩ ẽ kemakĩ iskafaita: ‘Maa, Ifo. Moisés yoikĩ keneni keskafakĩ, nafo nõ pitiroma. Nãskakẽ na yoinãfo ẽ pimisma,’ ẽ faita.
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 Ẽ askafaito afianã nai mẽraxõ iskafakĩ ea yoiaito ẽ nikaita: ‘Niospa yoia nafo mĩ pitiroki. Pife, sharaki, chakafakĩma,’ ea faito ẽ nikaita.
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ea yoikĩ tres fata, afianã nai mẽra kaito ẽ õita.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Askaino Cesarea anoax feronãfake tres ekeki feitafo. Ato nĩchiafono ea fenai fekani. Mã fekanax pexe ano nokoitafo a ẽ ika ano.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Nãskakẽ Niospa Yõshi Sharapa ea nĩchita iskafakĩ ea yoiyanã: ‘Shinãchakakĩma ato fe katãfe,’ ea faita. Nãskatari a Nios Ifofaafo seis feronãfake efe foitafo. Nãskakẽ ato fe yora yamafiax Cornelio pexe mẽra nõ ikitoshita.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Nãnoxõ noko Cornelio yoita a ãfe pexe anoxõ ãjiri õitaxakĩ iskafakĩ yoiaito: ‘Fatora fetsa pexe rasi Jope ano nĩchife Simón ifitanõfo, ãfe ane fetsa Pedro.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Nãato mia yoi kiki afeskax Nios fe mĩ ipaxatiromãkĩ, mefe yorafo fe,’ ixõ Niospa yoitano Cornelio ea yoita,” Pedro ato fani.
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Ẽ ato yoiaino Niospa Yõshi Shara ato mẽra naneita, taeyoi nõ mẽra naneni keskai.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Nãskakẽ ẽ shinãfaita a nõko Ifãfe noko yoiyamea anori chanĩma. ‘Juan ato fãka maotisafani, akka Niospa ãfe Yõshi Shara mato mẽra nanei,’ ixõ Jesús noko yoiyamea.
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Epa Niospa ãfe Yõshi Shara ato mẽra naneita a nõmẽra naneni keskafakĩ, nõko Ifo Jesucristo nõ chanĩmara faito. Akka ẽ, ‘Mĩ Yõshi Shara ato mẽra naneyamafe,’ ẽ Nios fatiroma,” ixõ Pedro ato yoini.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ato askafaito nikakani a Nios Ifofamisfo Jerusalén anoax anã tsoa tooxinima, Nioskiroko inimanifo. Iskafakĩ yoinifo: “Aicho, Nios fãsi sharakõi, nã noko inãni keskafakĩ, ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanea, a nikakõisharakanax afe ĩpaxanõfo,” ixõ yoinifo.
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Mã Esteban reteitafono a Jesús Ifofamisfo ato omiskõimakĩ taefanifo. Ato askafaifono ranãri Fenicia ari ichonifo, ranãri Chipre ari fonifo, ranãri Antioquía ari fonifo. Nãrixõ judeofo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo. Yora fetsafo ato yoinifoma, judeofos ato yoinifo.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Ato askafaifono a Nios Ifofamisfo Chipre anoax fekãta Cirene anoaxri fenifo pexe rasi Antioquía ano. Mã fẽkaxõ a judeofoma nõko Ifo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Nõko Ifãfe ãfe Yõshi Shara ato fe ikano, a ãto xinifãfe ato yoipaonifo shinãmakikãta nõko Ifo chanĩmara fakõinifo.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Askaifono a Jesús Ifofamisfãfe Jerusalén anoxõ ato nikanifo. Nãskakẽ Bernabé Antioquía ano nĩchinifo.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Mã Bernabé nokoxõ õia Niospa ato imasharakõia õitoshini. Askaifãfe õikĩ Bernabé inimasharakõini. Nãskaxõ ato yoisharakõini shinãsharakõixõ. “Isharakõixõ nõko Ifo nikasharakõikãfe,” ato fani.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Akka Bernabé feronãfake sharakõi ini. Niospa Yõshi Shara ãfe õiti mẽra nanea, Jesús chanĩmara fakõina. Nãskakẽ yorafãfe aõxõ nõko Ifo Jesús chanĩmara fakõinifo.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Mã askata Bernabé Tarso ano kani Saulo fenaikai. Mã fichixõ Antioquía ano iyoni.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Nãrixõ a Nios Ifofaafo feta xinia fisti ani, yora ichapafo ato tãpimayanã. Antioquía anoxõ taefakĩ ato anenifo a Jesús Ifofaafo. “Cristianõra,” ato fanifo.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Askaifono a Niospa ato shinãmanaino Niosnoa ato yoipaonifo nãfo Jerusalén anoax Antioquía ano fonifo.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Mã fokaxõ fishtichi niinãkafãxõ ato yoini ãfe ane Agabo, Niospa Yõshi Sharapa shinãmanaino, “Nã maitio anoax fonãiki finakõixikanira,” ixõ ato yoini. Akka chanĩma, askakõini Claudio xanĩfo ikano.
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Nãskakẽ a Nios Ifofaafãfe Antioquía anoxõ shinãnifo a Nios Ifofaa fetsafo Judea anoafo ato kori manamaxikakĩ, afe tii ato fomakanimãkai.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Nãskakaxõ Bernabé yafi Saulo inãnifo ato foxotanõfo. Nãno a Jesús Ifofamisfo Judea ano xanĩfofo ikafo inifo. Nãfo ato kori inãnifo ato paxkaketsaxonõfo.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.