Atos 10

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nã pexe rasi Cesarea anoa feronãfake ãfe ane Cornelio ini. Sorarofãfe ãto xanĩfo ipaoni. Nã sorarofo, “Italianõra,” ato famisfo.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Nã feronãfake ãfe yorafo fe isharakõixõ Epa Nios kĩfipaonifo. Nãskatari judeofo ato axosharayanã kori ichapa ato inãpaoni. Nãskaxõ Epa Nios mẽxotaima kĩfipaoni.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Nãskata pena fetsa yãtapake oa namakẽ õia fani, Niospa ãfe ãjiri xafakĩakõi õini akiki oxõ iskafaito: “Cornelio,” faito.
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Nãskakẽ Cornelio ãjiris õini. Nãskaxõ rateifinakõiyanã yõkani iskafakĩ: “¿Afaa mĩ ea yoipaikĩ kenaimẽ, Ifo?” faito, ãjirinĩ yoini: “Mĩ kĩfiaito mã Epa Niospa mia nikakõia, a yora afaamaisfo ato axosharayanã mĩ ato kori inãito.”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nãskaxõ yoini: “Fatora fetsa nĩchife Jope pexe rasi ano kaxõ Simón ifitanõfo. Ãfe ane fetsa Pedro.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Simón fetsa pexe ano oxaki nã Simón ĩamãfã ketokonõ ikaki fichi koiro fai.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Askafakĩ yoiax mã ãjiri kaino, Cornelio a yonoxomis rafeya ãfe soraro fisti kenani nã soraronõ kexekõimis ini. Akka nã soraronõ Nios shinãmis ini.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Nã ãjirinĩ yoia keskara mã ato yoixõ Jope ari ato nĩchini.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Penama xini keya mã Jope chaima faifoaifono, Pedro pexe mãmãkĩa mãpeinĩfofãni arixõ Epa Nios kĩfikakĩ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Nãskax fonãikõikĩ pipaini. Akka pixikakĩ mã pĩchaifono Pedro namakẽ õia fani.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Õia nai fepekemeaito õini ariax sabanã keskara petapafã nexeax nai mẽranoax nãmã fotopakekafanaito.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Nã sabanã petapafã mẽra yoinã fetsa fetsatapafo õini ronofoya, peyafo, afama mĩshti ini.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nãskata mekaito nikani iskafakĩ yoiaito: “Pedro, fininãkafãfe. Nafo retexõ pixiki,” faito nikani.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Askafaito nikakĩ Pedro kemani: “Maa, Ifo, nafo ẽ pimisma, Moisés noko yoini nafo nõ pitiroma,” faito,
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 afianã yoiaito nikani iskafakĩ: “Niospa nafo shara imaki. Akka nafo chakara fayamafe,” faito nikani.
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Yoikĩ tres fata nãskax nã sabanã petapafã anã nai mẽra kaito õini.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Nãskakẽ Pedro shinãchakakõiyanã tãpipaini. “¿Afaa iskara Niospa ea yoipaimẽ na namakẽ õia keskara ẽ õiai?” ixõ Pedro shinãni. Nãskaino a Cornelio ato nĩchia fokaxõ, pexe fepoti anoxõ ato yõkanifo: “¿Fatomẽ Simón pexe?” ixõ ato yõkanifo.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Anoxõ fãsikõi ato yõkanifo: “¿Fanĩ Simón fetsa oxamẽ, ãfe ane fetsa Pedro?” ixõ ato yõkanifo.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Oa namakẽ õia keskara õixõ Pedro shinãpaiyaino, Niospa Yõshi Sharapa yoini iskafakĩ: “Õipo, feronãfake trespa mia fenai feafokĩ.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Fininãkafãfe. Nã mã fotoax ato fe kataxiki tanaimakõi, ẽ ato nĩchia feafoki,” faino,
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Pedro fotopakekafãxõ a feronãfake tii ato yoini iskafakĩ: “¿Afaa mã akiyoamẽ? Ẽrokonõ a mã ea fenai,” Pedro ato fani.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ato askafaino kemanifo: “Nõ oa nã sorarofãfe ãto xanĩfo Cornelio noko nĩchiano nã feronãfakefi sharakõiki. Nios nikakõimis. Judeofãfe aõnoa meka shara yoimisfo sharara famisfo, Niospa ãfe ãjirinĩ yoia mia kenanõ ãfe pexe ano mĩ kanõ, nãato mia nikasharai mĩ yoiaito,” fanifo.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Askafaifãfe nikakĩ Pedro ato ikimani. Nãno afe oxa fistinifo, nãskata Pedro ato fe penama kani. A afe rafeafori Nios Ifofakanax Pedro fe fonifo Jope anoax.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Mã fokanax pena fetsa Cesarea ano nokonifo, a Cornelio ato manai ano, afe yorafo feta. Ãfe yamakõifori ano afe inifo ato kenamana fekanax.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Mã Pedro pexe ano nokoano, Cornelio ãfe pexe anoax kãinãkafã Pedro ifikai kani. Mã kaxõ a nãmã ratokonõ mai chachipakefofã: “Mĩ fãsi sharakõira,” fani.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Askafaito õikĩ Pedro fininĩfofãni iskafakĩ yoiyanã: “Fininãkafãfe. Ẽri yoraki mia keskara,” fani.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Nãskax afe mekayanã pexe mẽra ikikaikĩ õia yora ichapakõifo ichanã inifo.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Anoxõ Pedro yoini: “Mã mã tãpia a nõko xinifãfe noko yoini keskara a judeofoma fe nõ rafetiroma. Askatari ãto pexe mẽra nõ ikitiroma. Akka Niospa ea tãpimana ẽ tsoa chakafatama ẽ ato noisharakõinõ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Nãskakẽ ea yoiaifono ẽ koshi oa, ẽ okaspama. Akka ẽ tãpipai afeskakĩ mĩ ea kenamãki,” faito,
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Cornelio kemani iskafakĩ: “Mã cuatro nia finõa, a nono xini rakato ẽfe pexe anoxõ foni teneyanã ẽ Epa Nios kĩfiaino yãtapake, feronãfake rapati fafekõiai safeax ekeki nokoita,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 ea yoikĩ iskafaita: ‘Cornelio, mã Niospa nika mĩ kĩfiaito. A mĩ akai keskarari mã tãpia, a afaamaisfo mĩ ato afara inãsharaito,’ ea faito ẽ õita.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 ‘Nãskaxõ feronãfake tres pexe rasi Jope ano nĩchife Simón ifitanõfo. Ãfe ane fetsa Pedro. A Simón fetsa ãfe pexe mẽra ikaki. Nã Simón fẽtsa fichi koiro shinã famiski ĩamãfã kesemẽ ikaki,’ ixõ ea yoita.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Nãskakẽ feronãfake tres ẽ koshikõi nĩchita mia ififonõfo. Akka mĩ nokoki osharakõiyanã mĩ noko inimamasharakõia. Nãskakẽ keyokõi mã nõ ichanã Niospa noko õiaino. Akka nõ nikapai a nõko Ifãfe mia yoia keskara mĩ noko yoinõ,” ixõ Cornelio yoini.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Askafaito nikakĩ Pedro yoini iskafakĩ: “Chanĩma mẽ tãpikõia Niospa noko yora fetsa keskara õima, keyokõi nã yora fisti keskara noko õi.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Askakimaroko nã mani fetsafãferi Nios nikakõikakĩ, afarafo sharakõi fakanax, Epa Niospa fake itirofo.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Niospa israelifãfe fenafo meka sharaõnoa ato yoini, inimasharakõinõfo. Jesucristoõxõ ato yoini, nã nõko Ifoõxõ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Mã mã nikamiski a Judea mai anoax ini keskara. Taefakĩ Galilea anoxõ ato yoikĩ taefani: ‘Mãto chaka xatekãfe Nios chanĩmara fakãfe ẽ mato maotisafapanõ,’ ixõ Juan ato yoini.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Akka mã mã tãpia Niospa ãfe kerex sharafoya ãfe Yõshi Shara Jesús mẽra naneni. Jesús afama mĩshtifo fapaoni, ato sharafayanã a omiskõiaifo, niafaka chakata ato omiskõimanaino. Nãskakẽ afama mĩshtifo fatiro Niosmãi afe ikano.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Akka nõ õiyamea Jesús afama mĩshtifo faito judeofãfe ãto mai anoxõ ata Jerusalén anoxori akaito nõ õiyamea. Nãskafafiaito reteyameafo ifi cruz ikakĩ mastakaxõ.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Akka mã retefitafono Epa Niospa tres nia oxata otofayamea. Nãskakẽ nokoki nokoaito nõ õiyamea.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Akka atiri yorafoki nokoyameama, nokoki nokoaito nõ õiyamea. Afetĩamamãi Niospa noko katonixakĩ chanĩmakõi nõ mato yoi. Nõ a feta piyanã nõ afeta ayayamea mã Niospa otofayameano.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Nãato noko nĩchiyamea pexe rasi anoafo nõ ato yoinõ iskafaki: ‘Niospa Jesús nĩchini,’ ato yoinõ fatofomãkĩ afe nĩpanakafo mã nafianixakakĩ, askatari a niafori ato yoixii.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 A Niosnoa yoimisfãfe a nã Jesús iskanõpokoai yoikĩ aõnoa yoiyonifo. Iskafakakĩ yoinifo: ‘Nã chanĩmara faifono aõxõ Epa Niospa ato chaka soaxotiro,’ ixõ yoinifo,” Pedro ato fani.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pedro ato yoikĩ xateamano Niospa Yõshi Shara ato mẽra naneni ãfe meka shara nikaifono.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Nãskakẽ a judeofãfe Jesús Ifofamisfãfe Pedro fe foitaxakakĩ ato õinifo. Ato iskafanifo: “Aira. Õikapo. Na nõko kaifomafo Niospa Yõshi Shara ato mẽra naneakekafana,” ikax yoinãnifo.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Anoxõ ato nikanifo meka fetsapa mekaifãfe iskakani a ato kaifomafo: “Nios fãsi sharakõi,” ikanax mekaifãfe ato nikanifo judeofãfe.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Askaifãfe Pedro ato yoini: “Akka tsõa na yorafo ato maotisano fayamakãfe noko fatirofoma. Akka Niospa Yõshi Shara mã ato mẽra nanea, nõmẽra naneni keskai.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pedro ato yoini Jesucristo aneõxõ ato maotisano fanõfo. Mã ato maotisano faafono, Pedro nĩchikaspanifo. “Kayamafe, nono nofe iyoxiki,” fanifo.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.