Mateus 26
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA
1 Zaɗka Zezu fere nzoɓri ɓay ɓeri key na ɔ riw bele báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii:
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 «Ì kɔ nda̰w, tɔ̀ŋ nam siɗi hɔy ro ɓay ɗáa *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na i pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri ha ri ɓer mì ɗo tul puu say huɗ.»
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri mbṵ kḭ ká ɓil boro mbay ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ká ɓa Kayif,
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 ro, í nzaa faa ɓa law ɓay mgbaka Zezu ɓay ika ni.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Roo lɛ, i ɓaa mii: «Ndaɗ ɓay mgbaka ni ká síe nam fe sṵm suoriya ya, ká ruɔ nzoɓri úru í ɗaa so tul naari.»
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Zezu na ɗo Betani luo nzoɓ ká i ɗi ni ɓa Simo̰n nzoɓ kpḭri.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Báyḭi lɛ, má̰y mbḭw munu soro a vi lakun-ɛ. Ka mgba guma ká i ɗaa ɓáy tisaw ká riŋ-ɛ ɓa alabastre ká num mbaa ɗi. Numke ku na ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy ká larike kara ŋgɔŋ ɓamba. Zaɗka Zezu kaw nzaa fe sṵm na, má̰y na vǎa kuna num na tɔlɔlɔ zuɔ tul-e.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri kɔ feke na munu báyḭi lɛ, law-ri sɛ ri ha ri ɓaa mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, ka ɓiɛ num na mini key zuɔ ɓisuy gɔr hɔy lɛ?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Ɓa fe ká nzoɓ hie ɓa pola zu lɛ, a zíŋ larike ŋgḭi ɓamba a pɔŋ larike ha̰ nzoɓ kṵkuri!»
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Zaɗka Zezu kɔ kér ɓay ɓari na munu báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Mina ze ì yɔklɔ má̰y key na mini lɛ? Fe káʼa ɗaa ziŋ mì key na, ɓa fe kere ká ndaɗ ɓamba tasiri.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Ì kɔ, nzoɓ kṵkuri na i ɗoko ziŋ rì ɓaŋguɔ kpaɗara, roo lɛ, ɓi na, mì ti ɗoko ziŋ rì ɓaŋguɔ ya.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Má̰y na kuna num ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy na zuɔ tul-i, rɔɔ ɓay haŋa ri vǒroke mì ɓáy.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: zaɗri riw bele ká tusiri key ká i ka-káa Ɓay Kere key ká ɗi na, i loko soro fe ká má̰y key ɗaa na, ɓay haŋa nzoɓri kěrke ɓay se tul-e.»
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Báyḭi lɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal Zezuri ká duɔ falɛ siɗi, ká riŋ-ɛ ɓa Zudas Iskariyoɗ na, se luo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 a ɓaa ha ri mii: «Zaɗka mì pɔŋ Zezu ɓo nduo-rì lɛ, fe ḭi ze ì haŋa mì lɛ?» Lɛɛ, i fa̰a lari rɔm ɓa síŋ say í ha̰ ni.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Úru saa síeke ku na báyḭi lɛ, Zudas tii sa̰w nzáa faa ɓay kɔ́kɔ sa̰w síe káʼa máa ɓay pɔ́ŋ Zezu ɓo nduo-ri.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Titire nam ká i ɗáake suoriya maapa ká taŋ fe hew fe na báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri soro ɓa lakun-ɛ í vbi ni ɓay mii: «Zaɗ ha̰a ze mù hii ɓay haŋa ɓuru se ɗi ɓúru vǎa leke fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na ká ɗi lɛ?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ì se ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm ká luo nzoɓ mbḭw munu í ɓaa ha̰ ni mii: “Mbay ɓaa mii: ‘Ɓi na, sa̰w síe ɓi tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ hɔy ro, lɛ, ká ɓil hul ɓo key ze mì ɗáa fe sṵm suoriya nam tḭ́i saa ɓil koy na ɓáy leɗ nduoɓal-iri ká ɗi.’”»
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri ɗaa munu káʼa mbi nzi-ɛ ha ri, ro í leke fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Zaɗka síe riŋ bele na, Zezu kaw nzaa fe sṵm ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Zaɗka i ɗo sṵŋa fe báyḭi lɛ, ka mbi ɓay a ɓaa mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì na, a mbika tul-i.»
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Lɛɛ, ɓayke ku na ɗaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɗáake síe ŋgḭi ɓamba tasiri, í tii sa̰w vbika ni ɓay mbḭw mbḭw ɓáy zaɗ ɓari riw bele mii: «Mbay, ɓa ɓi ya na maa?»
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Nzoɓ ká mbṵ nduo fe sṵm ziŋ mì na, ɓa ɓe ze a mbika tul-i.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Ɓi *Vu Nzoɓ na, mì huka munu ká i ɓaa ɓayke ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru se tul-i. Roo lɛ, kɔ́kɔ sɛkɛ fe taa minake ze a ɗoko ɓay tul nzoɓ ká mbi tul ɓi Vu Nzoɓ na lɛ! Nzoɓke ku na, mbóŋ ni ya ndaɗ mba mbóŋ ni.»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Báyḭi lɛ, Zudas ɓe káʼa pɔ́ŋ ni ɓo nduo nzoɓri na vbi ni mii: «Mbay, ɓa ɓi ya na maa!» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa ɓo ya mina lɛ?»
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Zaɗka i ɗo sṵŋa fe na báyḭi lɛ, Zezu mbi maapa a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru nda̰w rɔɔ, a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Ì ya̰a í sṵ; ɓe ni key na ɓa naysuo-i zu.»
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Falɛ ku lɛ, ka yḭ̀i a mbi koɓo a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a ha ri a ɓaa mii: «Ì ya̰a í nzɔ ɓáy zaɗ ɓaarì riw bele.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ɓe ni key na ɓa sím sùo-i zu. Ɓa sím ɓi káʼa úo zuɔ siri ɓay síŋke *sáka kuni ká Ŋgɛrɛwṵru saa ziŋ nzoɓri ŋgḭi ɓamba ɓay haŋa ni ndǎke buma feya̰a nzoɓri.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: tii sa̰wke saa vuri key na, mì ti nzɔkɔ mbii lere puu key na ziŋ rì mbǎa kpṵru maa ɓáy nam ká mì nzɔkɔke taa fie ziŋ rì ɓáy nam ká Bǎa a réke mbay ká tul nzoɓri na.»
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Falɛ ká i ɗi sim nam suoriya í písike Ŋgɛrɛwṵru na báyḭi lɛ, i zɔl í vǎa kaw tul kuo ká riŋ-ɛ ɓa Oliviye.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ɓil suŋ key na, feri káʼa tḭ́i tul-i na, a haŋa rì ɗuu riw bele í pɔŋ mì, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ɗo ɓil mbeɗe ɓe mii: “Mì ika nzoɓ kɔ́rɔ baɗu, lɛ, kuɗu baɗuri na, i zékre kḭ kpɛrkɛ kpɛrkɛ ɓáy zaɗ zaɗ riw bele.”
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Roo lɛ, zaɗka mì tḭ́i saa luɔ huɗ na, mì vǎa giyaŋ rì ká kuɗu zaɗ ká Galele.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Lɛɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Ze nzoɓ ha̰wri riw bele pɔŋ mù hɔy kara, ɓi na, mì ti pɔ́ŋ mù ya mgbaŋ.»
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: ká ɓil suŋ ká ɗo key na, pola rɔɔ ɓay haŋa tuo ka-káa lɛ, mù má̰y ɓay ká tul-i faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya.»
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Lɛɛ, Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ze ɓay haŋa mì hu na ziŋ mù hɔy kara, mì ti má̰y ɓay ká tul-a ya.» Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛ ha̰wri riw bele na i ɓaa faa mbḭw munu nda̰w.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri a tḭ́ike zaɗ mbḭw munu ká i ɗi ɓa Gesemane. Ká zaɗɛ ku na, ka ɓaa ha ri mii: «Ì káw zaɗ ni key, ká mì náa sùo-i ndḭi ɓay vǎa ɗáa nzaa ɓay kere.»
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Báyḭi lɛ, ka naa Piyɛr ɓáy vu Zebederi ká tul-ri siɗi na ha ri se ziŋ ni. A lɛ, ka tii sa̰w kɔ́kɔ síe, a law-ɛ sɛ ni rìi fe ká se ɓay mḭ-miira mini,
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 ro a ɓaa ha ri mii: «Mì kɔ sɛkɛ fe ká ɓil law-i maa huɗ. Ì káw zaɗ ni key ziŋ mì ɓáy nzaa ɓal-iri kekeke.»
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Falɛ káʼa ala ri a se ɗi ndḭi munu ɓa pola na báyḭi lɛ, ka guɓa siri mbuka a koɗ Ŋgɛrɛwṵru mii: «Bǎa, zaɗka faa ɗo ɗi lɛ, fe sɛkɛ káʼa ɗáa mì key na, mu ha̰ ni ka ɗo ɗi ɗi ziŋ mì, roo lɛ, mu ɗaa fe munu ká law-a ze hii ɓo, munu ká law-i ze hii ya.»
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Falɛ ku lɛ, ka yḭ̀i a se luo leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, lɛ, ka ziŋ ri ká tul nam. Ro, a tuma ri a ɓaa ha̰ Piyɛr mii: «Ì maa káw siya ziŋ mì sa̰w síe mbḭw ya hɔy lɛ woo?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Ì káw ɓáy nzaa ɓal-iri kekeke í ɗaa nzaa ɓay kere, ká ɓay líe ɓo ɓil nzaa úla. Ká ɓil law nzoɓ na, law hiiya ɗáa kere ze mbaa ɗi gba̰y gba̰y, roo lɛ, hṵrusuo-ɛ maa ya.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ka naa sùo-ɛ na rɔɓay faa ɓal ba siɗike, a vǎa koɗ Ŋgɛrɛwṵru mii: «Bǎa, zaɗka fe sɛkɛ káʼa ɗáa mì key na, faa náake ká ɓay haŋa mì kɔ na tiya lɛ, mu ɗaa fe ká law-a ze hii.»
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a ví ziŋ leɗ nduoɓal-ɛri na rɔɓay ká tul nam, ɓay ḭi lɛ, nam hii nun-ri dik dik ɓáy.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Ka naa sùo-ɛ ɓa kḭ na rɔɓay, a vǎa koɗ Ŋgɛrɛwṵru ndeke ɗi faa ɓal ba sayke, a ɗaa nzaa ɓay kere faa mbḭw munu káʼa ɗaa ká polari na.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Falɛ ku lɛ, ka yḭ̀i a ví ziŋ leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Ì na-nam rɔɓay í mgba ta̰ram sùo-rì kɛlɛ? Sa̰w síe ká i pɔ́ŋke ɓi *Vu Nzoɓ ɓo nduo nzoɓ feya̰ari na vi ro.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Ì úru siya náa séri! Ì kɔ-kɔ́m í kɔ nzoɓ káʼa mbika tul-i na ɗo key.»
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Zaɗka Zezu ɗo ɓáa ɓay kɔɓ ɓáy na báyḭi lɛ, Zudas ká ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi tḭi ɓáy ruɔ nzoɓri buɗ buɗ. I vi ɓáy maamiiri ɓáy puuri gbiri gbiri ɗo nduo-ri. Nzoɓkeri ku na, ɓa *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ze pie ri.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Zudas, nzoɓ mbika tul Zezu na, ka leke ɓay ziŋ ruɔ nzoɓri a ɓaa mii, fe ká ɓeri ɗáa ɓay haŋa ri kɔ́ke ni na ze ɗo key: «Nzoɓ ká mì mgba ni girik mí a̰w nzi-ɛ lɛ, ɓa ɓe ká ì hii na zu. Ì mgba ni.»
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Ví Zudas ká munu na báyḭi lɛ, ka soro koɗ hɔy ɓa lakun-ɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Soko woo Mbay,» lɛ, ka mgba ni girik a a̰w nzi-ɛ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Nzoɓ buɔ-i, fe ká mù vi ɓay ɗáake na, mu ɗaa.» Ro, nzoɓ ha̰wri ɗaa so tul Zezu kuruk í mgba ni.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ká i ɗo ziŋ Zezu na, naa maamii ɓe hiyaw saa ŋgole, a téke suku leɗ káw ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na mbɛkɛɗ ɓo ɓisuy.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu yḭiŋra maamii ɓo na ka nduo ŋgole, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele ká i ru-ruy ɓáy maamii na, i huka huɗ maamii nda̰w.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Mù ker mii, zaɗka mì koɗ Bǎa ɓay haŋa ni ka pie ɓáy leɗ nzaapeɗri ká nulue ha ri ví sɔ mì lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy na, ka ti píe ɓáy kuɗu ɓari ŋgḭi hɔ̰ŋɔ hɔ̰ŋɔ zaɗ duɔ fal-ɛ siɗi ha̰ mì ya kḭ lɛ woo?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 A zaɗkaʼa ɗaa munu ku na wa̰a, a ɗáa mina ha̰ ɓay ká se tul fe káʼa tḭ́i ká ɗo ɓil mbeɗe ɓe na, a ɗoko munu ɓáy zaɗɛ lɛ?»
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ruɔ nzoɓri na mii: «Ì tḭi ɓáy maamiiri ɓáy puuri gbiri gbiri ɓay mgbaka mì rìi fe ká mì ɓa dɔmbirim nzoɓ lɛ woo! Namri riw bele na, mì kaw ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɓay fére rì fe, lɛ, ì mgba mì ya.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Roo lɛ, fe niri riw bele key na tḭi mini ha̰ ɓay ká *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɗo ɓil mbeɗe pola na, ɗo munu ɓáy zaɗɛ.» Ɓe nu ku báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri riw bele pɔŋ ni, a í zuɔ ɗul haɗ bele.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Nzoɓri ká i mgba Zezu na, i séke ni luo Kayif ká ɓa *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye. Ká zaɗɛ ku na, *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri mbṵ kḭ ká ɗi.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Lɛɛ, Piyɛr na dii fal Zezu ɗi ɓáy salke a se ɗaka ɗaka kpṵru a tḭi nzaa mgbaŋ ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na. Ka rìi a kaw ɓil mgbaŋ ziŋ nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri ɓay kɔ́kɔ, wa̰a, fekeri ku na a kál mina lɛ?
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy kuɗu nzoɓ kúŋ sal ɓay luye ká luo Ziɓri na, i nzaa faa ɓay kúɗ ɓay zuɔ nzaa Zezu, ɓo ɓay ɗáake ɓay huɗ ɓo tul-e, a í i ni.«Wa̰a, mù ɓa Krisi Vu Ŋgɛrɛwṵru lɛ?»|src="cn01815C.tif" size="span" loc="Mat 26.59-67" copy="David C. Cook" ref="26.63"
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Báyḭi lɛ, nzoɓ kúɗ ɓayri vi ŋgḭi ɓamba í kuɗ ɓay zuɔ nzi-ɛ, roo lɛ, i ziŋ ɓay mbḭw mini ká mgba tul-e ya. Laa lɛ, wa̰rari siɗi tḭi
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 í ɓaa mii: «Leɗban key na ɓaa mii: ɓeri maa ɓíɛ *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru key na wukluk wukluk, a nam say lɛ, ɓeri mbúo ɗo zaɗɛ.»
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na, uru siya a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Ɓay niri ká nzoɓ niri mbi ɓo tul-a key na wa̰a, mù ti yḭ́iŋra ɓáy ɓay mbḭw ya hɔy lɛ?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Roo lɛ, Zezu mgba nzi-ɛ ɗo ɗi. Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓáy riŋ Ŋgɛrɛwṵru Nzoɓ Káw Ɓáy Kumnun na, mu haa huɗ mú yḭ́iŋrake ɓáy vbiw ká mì vbi mù key na ha̰ ɓuru laa. Wa̰a, mù ɓa *Krisi, Vu Ŋgɛrɛwṵru, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ?»
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku. Roo lɛ, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: úru saa vuri key na, ɓi *Vu Nzoɓ na ì kɔ́kɔ mì kaw tunduo hoɗo Ŋgɛrɛwṵru Nzoɓ Hṵrusuo. Rɔɓay, ì kɔ́kɔ mì ká mì ví saa nulue ká ɓil síi mbam.»
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na gɔ gari ɓe kḭ sùo-ɛ tǐr a ɓaa ha̰ *nzoɓ kúŋ sal ɓay luyeri na mii: «Ì kɔ í kɔ mbǎa, ka tḭiri Ŋgɛrɛwṵru! Náa vbikari nzoɓ nasi ɓay kḭri ɓay ɗáake mina ɓáy lɛ? Ŋgɛrɛwṵru káʼa tḭiri ni na, ì laa sùo-rì kḭ riw bele ro!
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Wa̰a, ì ker mina lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ɓay mgba tul-e, a ɗaa fe ká maa huɗ.»
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Falɛ ku báyḭi lɛ, i sa̰-sa̰mi zuɔ nun-ɛ, a í ɓɔɗ ni; nzoɓ ha̰nɛri nda hala nun-ɛ í vbíke nzi-ɛ mii:
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 «Ɓo ká mù ɗi sùo-ɔ ɓa Krisi na, nzoɓ ve ze nda mù key lɛ? Ɓaa ha̰ ɓuru laa!»
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Piyɛr kaw mgbaŋ ká kɛlɛ, lɛ, leɗ má̰y mbḭw munu ká ɓa leɗ káw soro ɓa lakun-ɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo kara mù se ziŋ Zezu, leɗban ká kuɗu zaɗ ká Galele na nda̰w.»
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Lɛɛ, Piyɛr ma̰y ɓayke ká nun nzoɓri riw bele a ɓaa mii: «Ɓay ɓo ká mù ɓaa key na, mì ta̰a láa kpṵy.»
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Falɛ ku lɛ, ka se nun-ɛ ɓa nzaa kɔ̀kɔ munu, lɛ, leɗ má̰y kḭ ká ɓa leɗ káw kɔ ni a ɓaa ha̰ nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ na mii: «Leɗban key na, ka se-seɗ ziŋ Zezu ká Nazarɛɗ na mbḭw hɔy!»
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Lɛɛ, Piyɛr yḭ̀i a ma̰y ɓay ɓa kḭ na rɔɓay, a haa huɗ mii: «Leɗban key na, mì kɔ ni ba mbḭw ya mgbaŋ!»
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Falɛ ku ndḭi hɔy lɛ, nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ ku na, i soro ɓa lakun-ɛ í ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓa tusuɛ, mù ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku, ɓay ḭi lɛ, kusol ɓay ɓo na rìi taa ɓari nda̰w.»
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Báyḭi lɛ, Piyɛr tii sa̰w háa huɗ zuɔ tul-e mii: «Mi hu mak mak! Leɗban key na, ká nun Ŋgɛrɛwṵru lɛ, mì kɔ ni ya!» Lɛɛ ká zaɗɛ ku hɔy, tuo ka-káa kɔŋrɔŋ.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Zaɗkaʼa laa káa tuo na báyḭi lɛ, ka ker se tul ɓay ká Zezu ɓaa ha̰ ni pola mii: «Pola rɔɔ ɓay haŋa tuo ka-káa lɛ, mù má̰y ɓay ká tul-i faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya na.» Báyḭi lɛ, ka tḭi ɓáy mbii mḭ́iri mgboɓo mgboɓo.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.