Mateus 15
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Báyḭi lɛ, Farizi ha̰nɛri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol ha̰nɛri ká i uru saa Zuruzalɛm na, i vi luo Zezu í vbi ni ɓay mii:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, leɗ nduoɓal-ari ɗaa vu mbom ɓo tul fe sa̰w puo ká bulu naari kiɛ na ya lɛ? Ɓari na, i sḭɛ nduo-ri ɓáy zaɗɛ munu ká ɓa fe sa̰w puo na ya hɔy, í sṵ fe.»
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «A ɓaarì na wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, ì waɗ bol kusol Ŋgɛrɛwṵru ɓay ɗáa fe sa̰w puo ɓaarì ká ì fere na lɛ woo?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Ì kɔ, Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii: “Mu ɗaa vu mbom ka ɓo tul bǎa-ka ɓáy máa-ŋa.” Rɔɓay, ka ɓaa mii: “Nzoɓ ká faɗ mi-ɛ ɓáy bi-ɛ lɛ, ɗo nun ika ni.”
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 — ausente —
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 — ausente —
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Ɓaarì nzoɓ nzaa rúɔ ɓayri! Ɓay ká Ezay ya̰a saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru se tul-rì na ɗo ɓáy zaɗɛ kḭ. Ɓayke ɓaa mii:
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 “Nzoɓri key na, i ɗaa mbay ɓo tul-i ɓáy nzaa-ri hɔy,
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Rúo ká nzoɓri key ruo mì na ɗo ɓa fe ká gɔr hɔy,
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu ɗi ruɔ nzoɓri a ɓaa ha ri mii: «Ì te suku-rì í láake ɓay key na ɓáy kere í tuu sa̰wke ta-taŋ:
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Fe ká nzoɓ sṵ ɓáy nzi-ɛ se ɓil-e na ti ɗáa ha̰ ni síike ndiŋ ndiŋ ká nun Ŋgɛrɛwṵru ya. Roo lɛ, fe ká tḭi saa nzaa nzoɓ, ze ɗaa ha̰ ni síike ká nun Ŋgɛrɛwṵru.»
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri soro ɓa lakun-ɛ í vbi ni ɓay mii: «Ɓay ɓo ká mù ɓaa key na ɓiɛ law *Fariziri kpukɗu kpukɗu. Wa̰a mù kɔ munu ya lɛ?»
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Puuri riw bele ká Bǎa Ŋgɛrɛwṵru ká nulue maa ya na, i mún ri nzar nzar zuɔ ɓisuy. Farizikeri ku na, i ɗo munu ɓa puukeri na.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Ì pɔ́ŋ ri, ɓa ɓari ra̰wri ze i ɗaa puu nduo nduo kṵ-i ɓari. A zaɗka ra̰w ɗaa puu nduo nduo ra̰w kṵ-ɛ lɛ, i líe siɗi bele wuruk zuɔ luɔ.»
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mu tína sa̰w má̰ra law ɓay ká mù ɓaa ha̰ Fariziri na ha̰ ɓuru laa!»
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Lɛɛ, ka ɓaa mii: «Ɓaarì rɔɓay! Ɓaarì ká ì ɓa leɗ nduoɓal-iri kḭ hɔy kara, ì ta̰a láa ɓay key na kpṵy lɛ woo?
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Fe ká se ɓil nzaa nzoɓ na, kal a se ɓil-e a tḭi ɓa mḭ́iri zuɔ ɓisuy.
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Roo lɛ, fe ká tḭi saa nzaa nzoɓ na uru saa ɓil wa̰ra law-ɛ, ɓe ze ha̰ nzoɓ síike ndiŋ ndiŋ ká nun Ŋgɛrɛwṵru. Wa̰a, ì kɔ munu ya lɛ?
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Kér ɓay ka̰ayari nda̰w, ika nzoɓ nda̰w, ɗáa nun pie nda̰w, taka mgbá̰y bapiɓi nda̰w, riiɓa nda̰w, kúɗ ɓay gbaɗ gbaɗ zuɔ nzaa nzoɓ nda̰w, rɔɔ ra̰ŋa kḭ nda̰w na, ɓa feri ká uru saa ɓil wa̰ra law nzoɓ.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Ɓe ze, ɓa feri ká ɗaa ha̰ nzoɓ síike ndiŋ ndiŋ ká nun Ŋgɛrɛwṵru, ɓo sṵŋa fe taŋ sḭ́ɛ nduo ɓáy zaɗɛ munu ká ɓa fe sa̰w puo ɓari na, ɓe ze ɗaa ha̰ nzoɓ síike ndiŋ ndiŋ ká nun-ɛ ya.»
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Falɛ ku lɛ, Zezu uru saa zaɗɛ na ku, a se tusiri ká ɗo ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo Tir ɓáy Sido̰n.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Báyḭi lɛ, má̰y mbḭw munu ká sa̰w ɓe ɗo tusiri *Kanaa se luo Zezu a ɗaa fe ɓeleŋ mii: «Mbay! Vu bulu *Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy, mu kɔ nun síe ɓi! Vu-i ká ɓa leɗ má̰y tikɗi na, temndaya ɗo tul-e a ɗaa nun-ɛ tuɔ síe ɓamba tasiri.»
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Roo lɛ, Zezu fɛrɛ nzaa má̰y na mgbuɗ ya. Ro, leɗ nduoɓal-ɛri soro ɓa lakun-ɛ í vbi ni mii: «Zezu, mu nii ni ha̰ ni zɔ́l ɓa lew, ɓay ḭi lɛ, ka guu fe a séke fal naari ɓaŋguɔ.»
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ŋgɛrɛwṵru píe mì ɓa luo baɗuri ká i ze-zee ká í ɓa leɗ Izarayɛlri na huo-ri kḭ hɔy, a má̰y key na sa̰w ɓe ɓoɗ.»
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Ɓe nu ku hɔy kara, má̰y na ví huku pol Zezu gburuk a ɓaa mii: «Mbay, mu sɔ mì!»
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɗo ndaɗ ɓamba ɓay mbika fe sṵm ká ɗo ɓay tul leɗri a vbu ha̰ vu váyri ya.»
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Lɛɛ, má̰y na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗɛ kḭ na zu, Mbay. Ɓe nu ku hɔy kara vu váyri na, bum fe sṵm bǎa káw ɓari ká ga̰y saa tutakra zuɔ siri na i dam í sṵ.»
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Áa, má̰y, mbika law ɓo na ŋgḭi ɓamba. Ndaɗ ɓay haŋa feke ka ɗaa munu ká mù hii.» Lɛɛ, ká zaɗɛ ku na hɔy, sùo vi-e na nduɔ kiyaw kiyaw.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Zezu zɔl ká zaɗɛ ku a se nzaa maambii ká Galele. Falɛ ku lɛ, ka vǎa hil tul mbɔrɔ mbḭw munu a kaw ɗi.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba vi luo-ɛ. I fa̰a nzoɓ kpɛɗɛri nda̰w, nzoɓ ra̰wri nda̰w, nzoɓri ká sùo-ri hu wǔɔ nda̰w, nzoɓri ká kusol-ri mbii gbǎŋ nda̰w, rɔɔ ɓáy sɛm ha̰wri ŋgḭi ɓamba nda̰w na, i víke ri zuɔ pol Zezu, lɛ, ka vaa ri.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Zaɗka ruɔ nzoɓri kɔ nzoɓri ká kusol-ri mbii gbǎŋ ká í ɓaa ɓay nda̰w, nzoɓri ká sùo-ri hu wǔɔ ká i vaa nda̰w, nzoɓ kpɛɗɛri ká i se-seɗ ɓáy kere nda̰w, rɔɔ ra̰wri ká i kɔ-kɔ́m nda̰w na báyḭi lɛ, tuku ri ha ri písi Ŋgɛrɛwṵru leɗ Izarayɛlri.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Zezu ɗi leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Mì kɔ nun síe nzoɓri key, ɓay ḭi lɛ, ɓa nam say ro i ɗo ziŋ mì a í ti ɓáy fe sṵm ya. Mì hii ɓay haŋa ri zɔl taŋ sṵŋa fe ya, ká yḭ́i ɓari lɛ, i líe kɔn ká faa.»
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni mii: «Zaɗ ni key na ɓa ɓil law kɔr dǎr hɔy. Wa̰a, zaɗ ha̰a nda̰w rɔɔ ɓuru séke ɗi ɓay nzáa fe sṵm ha̰ ruɔ nzoɓri ká mini key na, i sṵ mbaa ɓil-ri lɛ?»
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Lɛɛ, Zezu vbi ri mii: «Maapa ɓa mina ze ì ɗǒke lɛ?» I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa tɔnɔ say ɓáy vu sḭ̀i ha̰nɛri.»
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Báyḭi lɛ, Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ ruɔ nzoɓri kaw siri.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Falɛ ku nda̰w rɔɔ, a ya̰a maapa ká tɔnɔ say ɓáy sḭiri na a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri leke ruɔ nzoɓri na.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Nzoɓri riw bele sṵ mbaa ɓil-ri siɓ siɓ maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari. A ɓie maapakeri ɓáy sḭiri ká saɗ na, leɗ nduoɓal-ɛri fa̰a mbaa buɗu dɔrɔrɔ dɔrɔrɔ tɔnɔ say.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Wa̰rari ká i sṵ maapa na, tul-ri ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000), taŋ kḭiŋa má̰yri ɓáy leɗri.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Zaɗka Zezu ha̰ ruɔ nzoɓri zɔl na, ka hil a kaw ɓil tuo a se ɓa tusiri Magadan.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.