Marcos 5
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH
1 Báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi nzaa kporombii ká fi kɛlu ká tusiri nzoɓ Gerazari.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Zezu ɗì saa ɓil tuo, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, nzoɓ mbḭw munu tḭi saa zaɗ ká tupalri ɗo ɗi a suɔ nun-ɛ. Leɗbanke ku na, temndaya ɗo tul-e
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 ha̰ ni ɗaa puo ká tupalri. Nzoɓ mbḭw maa ɓay mgbaka ni ɓay síŋ ni ya. Sal lari kara maa ɓay síŋke ni ya.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Tusuɛke lɛ, faa ɓal ŋgḭ-ŋgḭi ze i siŋ nduo-ɛ ɓáy ɓal-ɛ ɓáy sal lari, lɛ, ka mḭira sal larikeri na mgbaɗ mgbaɗ riw bele. Nzoɓ mbḭw mini ká maa ɓay mgbaka ni na tiya.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ɓaŋguɔ kpaɗara, suŋ ɓáy ɓisie na, ka ha̰ari sakra tupalri ɓáy kuori a guu fe ɓeleŋ ɓeleŋ, a yḭw sùo-ɛ ɓáy tisawri ha̰ ni tḭ̀i nṵɔ.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Zaɗka leɗban na kɔ Zezu ká se lew vuku na báyḭi lɛ, ka ɗuu a se luo-ɛ a vǎa huku pol-e
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 a guu fe ɓeleŋ a ɓaa mii: «Zezu, Vu Ŋgɛrɛwṵru ká nulue siya, fe ḭi ze ɗo sakra náa lɛ woo? Mì koɗ mù ɓáy riŋ Ŋgɛrɛwṵru, mu fɛ́rɛ tul-i ya!»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Leɗban na ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, Zezu mbi nzi-ɛ ɓay haŋa temndaya na ka tḭi ká tul-e.
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Báyḭi lɛ, Zezu vbi leɗban na a ɓaa mii: «Riŋ-a ɓa ḭi lɛ?» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Riŋ-i ɓa Ŋgḭ-ŋgḭi, ɓay ḭi lɛ, ɓuru temndayari na ɓuru ŋgḭi ɓamba.»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Rɔɓay, leɗban na koɗ ni a naa pol-e mgbáa, ɓay haŋa ni ka nii temndayari na ha ri zɔl ɗi ɗi ká zaɗɛ na ku ya.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Ká zaɗɛ ku na kuɗu mbel puɔri ŋgḭi ɓamba i ɗo sṵŋa fe ɗi ya ɓáy ha̰n kuo.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Báyḭi lɛ, temndayari ká i ɗo tul leɗban na, i koɗ Zezu í ɓaa mii: «Nii ɓuru se tul mbelri na ku ɓay haŋa ɓuru rìi tul-ri!»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Lɛɛ, ka pɔŋ faa ha ri, ze temndayari na tḭi ká tul leɗban na í ɗuu í vǎa rìi tul mbelri na. Kuɗu mbelri ká tul-ri maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ siɗi na, i zuɔ ɗul vbuɓuɓu ɓáy takra í tḭi nzaa ŋgeŋ í zoɗ kirim kirim zuɔ maambii ha̰ mbii ya̰a ri riw bele.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Nzoɓ kɔ́rɔ mbel puɔri na, zaɗka i kɔ munu báyḭi lɛ, i haw ɗul í vǎa ɗaa ɓayke nda zaɗ ká ŋgɛrɛpuo ɓáy vu puori ká ɗo ɓisuy. Lɛɛ, nzoɓri se riw bele í kɔ fekeri ká kal na.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Zaɗka i tḭi luo Zezu na báyḭi lɛ, i kɔ leɗban ká temndayari ŋgḭ-ŋgḭi ɗo tul-e pola na kaw ɗi, gari ɗo sùo-ɛ, a ɗo ɓáy kere. Lɛɛ, hḭɛ ɗaa ri.Zezu vaa leɗban ni ká temndaya ɗo tul-e.|src="lb00303c.tif" size="span" loc="Mrk 5.6-20" copy="Louise Bass" ref="5.15"
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Báyḭi lɛ, nzoɓri ká i kɔ temndayari ká tḭi ká tul leɗban a í rìi tul mbel puɔri na, i kḭi ɓayke ha̰ nzoɓri laa.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Zaɗka i laa ɓayke munu na báyḭi lɛ, i tii sa̰w kóɗ Zezu ɓay haŋa ni ka zɔ́l ká tusiri ɓari.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Falɛ lɛ, Zezu hil a kaw ɓil tuo na, lɛ, nzoɓ ká temndayari ɗo tul-e pola káʼa vaa ni na vbi ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ faa ha̰ ɓeri ɗo ziŋ ni.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Roo lɛ, Zezu ha̰ ni faa ya a ɓaa ha̰ ni mii: «Yḭ̀i mú se puɔ ká luo nzoɓ ini ɓori, a mú kḭi fal feri riw bele ká Ŋgɛrɛmbay ɗaa ziŋ mù ɓáy faa law kere ɓe na ha ri laa.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Báyḭi lɛ, leɗban na uru a zɔl kḭ na laa, a tii sa̰w ka-káa ɓay feri riw bele ká Zezu ɗaa ziŋ ni na ha̰ nzoɓri ká tusiri Dekapol. Nzoɓri riw bele ká i laa ɓayke na i kaw yer.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Zezu yḭ̀i ɓáy tuo na rɔɓay a se nzaa kporombii ká fi kɛlu. Lɛɛ, ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba mbṵ kḭ í kiri ni gbuk ká nzaa kporombii na ku.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Báyḭi lɛ, mbay tul *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri mbḭw munu ká riŋ-ɛ ɓa Zayrus tḭi zaɗɛ na ku. Zaɗkaʼa kɔ Zezu na báyḭi lɛ, ka kii a naa pol-e
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 a koɗ ni mii: «Mbay! Vu-i ká ɓa leɗ má̰y nzoɓ naa siri ɓa huɗ. Kóɗ ŋguɔ hɔy, mu ví ɗaa nduo-ɔ ɓo tul-e ɓo ha̰ sùo-ɛ ka vaa a káw ɓáy kumnun ha̰ mì.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Zaɗka Zezu laa ɓay ɓe na munu báyḭi lɛ, ka uru a se ziŋ ni. Ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba se fal-ɛ í mbuo ni luo luo.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Lɛɛ, ká zaɗɛ ku na, má̰y mbḭw ɗo ɗi ku ká sím tḭi ni ɗaa mbiimbam duɔ falɛ siɗi ro.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Ɓáy faa ha̰ari ɓe ká luo nzoɓ haŋa sa̰wpuu váa nzoɓri ɓoɗ ɓoɗ ŋgḭi ɓamba na, ka kɔ́ke sɛkɛ fe ká nduo-ri ɓamba, a ɓiɛ lari ɓe riw bele. Roo lɛ, sa̰wpuukeri ku na sɔ ni mbḭw ya, ha̰ sím na tḭi ni ɓa pola pola.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Zaɗka leɗ má̰y na laa soro ɓay ká se tul Zezu na báyḭi lɛ, ka rìi sakra ruɔ nzoɓri, a ṵu kpṵru a tḭi ká fal-ɛ a zaa gari ɓe,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 ɓay ḭi lɛ, ka ɓaa ká ɓil law-ɛ mii: «Zaɗka mì zaa gari ɓeri kḭ hɔy lɛ, sùo-i na a váa.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ká zaɗɛ ku hɔy, sím ká tḭi ni na nzi-ɛ kuŋ nzɛɗ ha̰ ni kɔ mii, sùo ɓeri vaa ɓáy kere.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Lɛɛ, ɓa vaa hɔy Zezu kɔ mii, hṵrusuo tḭi saa sùo ɓeri, a fɛrɛ nun-ɛ ká sakra ruɔ nzoɓri a vbi ri mii: «A ve ze zaa gari ɓi lɛ?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ruɔ nzoɓri ká i mbuo mù luo luo key na, mù kɔ ya rɔɔ, mú ɓaa mii, a ve ze zaa sùo-ɔ lɛ, na lɛ woo?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Roo lɛ, Zezu kɔ-kɔ́m rie ni ɓay kɔ́kɔ nzoɓ ká ɗaa fe na ku.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Lɛɛ, leɗ má̰y na hḭɛ ɗaa ni ha̰ ni tɔ ɗɛk ɗɛk, ɓay ḭi lɛ, fe ká ɗaa ha̰ sùo-ɛ vaa na ka kɔ kɔ. Ka ví huku siri ká pol Zezu, a ɓaa sùo ɓay ká ɓil law-ɛ riw bele ha̰ ni.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Vu-i má̰yke, law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na, ha̰ sùo-ɔ na vaa mù. Mu se ɓáy kere ɗɛkɛkɛ; suosɛrɛm ɓo na ti ɗáa mù mbǎa.»
34 E Jesus disse:
35 Zaɗka Zezu ɗo ɓáa ɓay kɔɓ rɔɓay na báyḭi lɛ, nzoɓ nzaapeɗ ha̰nɛri vi saa puo mbay Zayrus í ɓaa ha̰ Zayrus na mii: «Vu-ɔ na hu-hu. Wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ mù yɔklɔ mbay Zezu na ɓáy lɛ?»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Zezu laa ɓay ɓari ka i ɓaa na, roo lɛ, ka ɗaa law-ɛ ɓo ɗi ya; ka ɓaa ha̰ mbay tul hul mbṵ́ kḭ Ziɓri na mii: «Ha̰ hḭɛ ka ɗáa mù ya; mu ɗaa law-a ka ɓo tul-i!»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Zezu pɔŋ faa ha̰ nzoɓ mbḭw su ni ya. Roo lɛ, ɓa Piyɛr ɓáy Zak ɓáy yṵ-ɛ Za̰a huo-ri hɔy ze i su ni.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Zaɗka i tḭi puo mbay tul hul mbṵ́ kḭ Ziɓri na báyḭi lɛ, Zezu kɔ nzoɓri ká i kaw zaɗ huɗ ká í ɗo ɓɔ́ɗ sùo-ri í rɛke rɛw í nda saa nzaa ɓeleŋ ɓeleŋ.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Lɛɛ, ka rìi a se hula a ɓaa ha ri mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì ɗara sùo-rì, í rɛ-rɛw mini key lɛ? Leɗ má̰y tikɗi na hu ya, roo lɛ, ka na-nam.»
39 Então ele disse:
40 Báyḭi lɛ, ɓari na i siɛ ni siɛ hɔy. Lɛɛ, Zezu ha ri tḭi kɛlɛ riw bele, a ha̰ bǎa leɗ ɓáy máa leɗ, rɔɔ ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká say na rìi ziŋ ni í se zaɗ ká leɗ má̰y tikɗi na naa ɗi.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Báyḭi lɛ, Zezu mgba nduo-ɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Talita Kum.» Ɓay nzaa ɓay naari lɛ, ɓaa mii: «Má̰y tikɗi, mì ɓaa ha̰ mu, úru siya.»
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, leɗ má̰y tikɗi ká ɗo ɓáy mbiimbam duɔ falɛ siɗi na uru siya a tii sa̰w se-seɗ. Zaɗka i kɔ feke na, zaɗ ɓay zee ri sɛl ha ri kaw yer.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Lɛɛ, Zezu ɓaa ɓay ŋgɔ-ŋgɔŋ mii: «Ì ha̰ ɓay key na ka tḭi ká nzaa-rì ha̰ nzoɓ mbḭw ka laa ya.» Falɛ ku rɔɔ a ɓaa ha ri mii: «Ì ha̰ ni fe sṵm ha̰ ni sṵ!»
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.