João 6
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Falɛ ku na báyḭi lɛ, Zezu tuo maambii ká Galele ká i ɗi ɓa maambii ká Tiberiyaɗ nda̰w na a se fi kɛlu.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba tasiri tɔŋ falɛ, ɓay ḭi lɛ, i kɔ fe saŋri káʼa ɗaa a vǎake nzoɓ sɛmri.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Lɛɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i hil tul mbɔrɔ í kaw ɗi.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Nam suoriya Ziɓri ká ɓa *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na tɔ̀ŋ ɗi mbǎa ro.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Zezu kɔ-kɔ́m a kɔ ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba tasiri ká i vi ɓa luo-ɛ, ze a ɓaa ha̰ Filiɓ mii: «Zaɗ ha̰a nda̰w rɔɔ, náa hieri fe sṵm ká ɗi ɓay haŋa nzoɓri key na i sṵ lɛ?»
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ka vbi ɓay munu ɓay kɔ́kɔ wa̰a, Filiɓ a yḭ́iŋra ɓáy ɓay mina ze ha̰ ni lɛ, ɓay ḭi lɛ, ka kɔ fe ká ɓe kḭ a vǎa ɗáa na ro.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Lɛɛ, Filiɓ yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Íi! Ze lari peɗ nam isɔɗ sɔɗ siɗi hɔy kara, ɓuru ti híe fe sṵm káʼa máa ɓay haŋa ruɔ nzoɓri key na i ziŋ ndḭi ndḭi í sṵ ya hɔy!»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛ kḭ ká riŋ-ɛ ɓa Andere, yṵ Simo̰n Piyɛr na ɓaa ha̰ ni mii:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «Leɗ kuban mbḭw munu ze ɗo ɓáy maapa ɓa ndeɓe, a sḭiri ɓa siɗi. A ku na wa̰a, a máa ruɔ nzoɓri na key lɛ?»
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa mii: «Ì ha̰ nzoɓri riw bele káw siri ɓaw.» Zaɗɛ ku na, suyri luo buɗum ká ɗi ɓamba; ze i kaw tul suy na. Wa̰rari ká i ɗo zaɗɛ ku na, tul-ri maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ ndeɓe (5.000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Báyḭi lɛ, Zezu ya̰a maapa na a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri leke nzoɓri ká i kaw siri na. Ka yḭ̀i a ɗaa faa mbḭw munu ɓáy sḭiri na nda̰w, a ha ri sṵ maa ri siɓ siɓ munu ká law-ri hii.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Zaɗka i sṵ maa zaɗ kɔn ɓari riw bele na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ì mbṵ ɓieri ká tɔ̀ŋ na káʼa mgbaka a ɓiɛ gɔr hɔy.»
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Lɛɛ, maapa ká ndeɓe ká i sṵ ká ɓie tɔ̀ŋ na, i fa̰a mbaa buɗu ɓa duɔ fal-ɛ siɗi.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Zaɗka nzoɓri kɔ fe saŋ ká Zezu ɗaa na báyḭi lɛ, i tii sa̰w ɓáa mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, leɗban key na, ka ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru káʼa vika tusiri key.»
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Munu ká Zezu kɔ ká i hii ɓay mgbaka ni ɓáy hṵrusuo ɓay haŋa ni ka ɓa mbay ɓari na, ka naa sùo-ɛ ɓa kḭ rɔɓay a vǎa kaw tul mbɔrɔ huo-ɛ.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Zaɗka zaɗ ɗo pira pira na báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri se nzaa maambii
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 í hil ɓil tuo í kaw ɗi, a í tii sa̰w tuo mbii ɓa Kapɛrnayum ká ɗo nzaa kporombii ká fi kɛlu. Ɓe nu ku lɛ, zaɗ sii ɗɔɗ ro zu, roo lɛ, Zezu vǎa ziŋ ri ya rɔɓay.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Lɛɛ, bawda zuu kuu bivbiɗ bivbiɗ, a laŋ mbii na kpuksu kpuksu.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri hila tuo i se maa sal faa ndeɓe mase yieri munu báyḭi lɛ, i mbi nun-ri í kɔ Zezu ká se-seɗ ká tul mbii a vi ɓa luo-ri vuku. Lɛɛ, hḭɛ ɗaa ri zikiki.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Roo lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa ɓi kḭ zu, ì ha̰ hḭɛ ka ɗáa rì ya!»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ro ze, í hii ɓay mbika ni kaw ɓil tuo ɓari na, lɛ, zaɗɛ ku hɔy tuo na tḭi nzaakoŋ ká i hii séke ɓa ɓaɗi na kpeɗere.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Nzaaruo kḭ báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ká i tɔ̀ŋ ká nzaa kporombii ká fi kɛlu na i nzaa Zezu. I kɔ nda̰w ká tuo mbḭw hɔy ze ɗo nzaa mbii na ku ɓa tá̰w. Ze tuoke ku na Zezu hil a kaw ɗi ziŋ leɗ nduoɓal-ɛri ya, roo lɛ, ɓari huo-ri hɔy ze i kaw ɗi a í zɔ̌lke.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Lɛɛ, tuo kḭri uru saa ŋgɛrɛpuo ká Tiberiyaɗ, í vi ɗi ya ká lakun zaɗ ká Zezu ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a ha̰ fe sṵm ha̰ nzoɓri ká ɗi na.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 A zaɗka ruɔ nzoɓri kɔ Zezu ya nda̰w, leɗ nduoɓal-ɛri ya nda̰w na báyḭi lɛ, i uru í hil í kaw ɓil tuori ku na, a í se ɓa Kapɛrnayum ɓay nzáara ni.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Zaɗka i tḭi fi kɛlu í ziŋ Zezu na báyḭi lɛ, i vbi ni mii: «Mbay, síe ha̰a ze mù vi zaɗ ni key lɛ?»
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: ɓaarì na ì nzaara mì ɓay maapa ká ì sṵ maa rì siɓ siɓ hɔy ɓo, ì nzaara mì ɓay kɔ́kɔ sa̰w fe saŋ ká mì ɗaa na ya.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Ndaɗ ɓay ɗáa peɗ ŋgɔŋ ɓamba ɓay tul fe sṵm káʼa ɓíɛ gɔr hɔy ya, roo lɛ, ɓay tul fe sṵm káʼa haŋa nzoɓri kǎwke ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na. Fe sṵmke ku na, ɓi *Vu Nzoɓ ze mì haŋa rì. Ɓa ɓi kḭ ze Ŋgɛrɛwṵru Bǎa ha̰ mì hṵrusuo ɗáa fe ká kǐɛke mii, ka hii ɓayke ziŋ mì.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 A báyḭi lɛ, i vbi ni ɓay mii: «Peɗri ká Ŋgɛrɛwṵru hii ɓayke na wa̰a, ɓuru ɗáa mina nda̰w rɔɔ, ɓay ɗáa lɛ?»
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Peɗ ká Ŋgɛrɛwṵru giyaŋ ɓay kɔ́kɔ ká luo-rì na, ɓa ɗáa law-rì ɓo tul-i ɓi káʼa pie mì vi na.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Báyḭi lɛ, i yḭ̀i í vbi ni na rɔɓay mii: «Fe saŋ ḭi nda̰w rɔɔ mù ɗáa ha̰ ɓuru kɔ, a ɓúru kɔ́ke ɓay ɓo na ɓa sùo ɓay lɛ? Wa̰a, fe ḭi nda̰w rɔɔ mù ɗáa lɛ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Bulu ɓururi ká pola lew na, i sṵ fe ká i ɗi ɓa manne ká ɓil law kɔr munu ká mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii: “Ka ha ri sṵ fe sṵm ká uru saa nulue.”»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Roo lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: ɓa *Moyze ze ha rì fe sṵm ká uru saa nulue na ya, roo lɛ, ɓa Bǎa ze ha rì ŋgaw taa tusuɛke ká uru saa nulue na.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Tusuɛke lɛ, ŋgaw ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ na, ɓa ɓe ká uru saa nulue a vi tusiri key, a ha̰ nzoɓri káw ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na.»
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Báyḭi lɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu ha̰ ɓuru ŋgaw key na ɓaŋguɔ kpaɗara.»
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓi ze mì ɓa ŋgaw káw ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na. Nzoɓ ká vi luo-i lɛ, kɔn ti sɛkɛ ni mbǎa, a nzoɓ ká ɗaa law-ɛ ɓo tul-i lɛ, kɔn mbii kara ti sɛkɛ ni mbǎa nda̰w.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Roo lɛ, ɓi na mì ɓaa ha rì ro: Ì kɔ mì ɓáy nun-rì, lɛ, ì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Nzoɓri riw bele ká Bǎa ha̰ mì na, i vika luo-i. A nzoɓ ká vi luo-i lɛ, mì ti nii ni ɗo kɛlɛ ya,
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 ɓay ḭi lɛ, mì vi saa nulue ɓay ɗáa law hiiya ɓi ya, roo lɛ, ɓay ɗáa law hiiya nzoɓ ká píe mì vi na.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Law hiiya nzoɓ ká pie mì na ze ɗo key: nzoɓri káʼa ha̰ mì na, ka hii ɓay haŋa mì pɔŋ nzoɓ mbḭw mini kara ka ɓíɛ ya, roo lɛ, síe ɔ́rɔ ɓie nam na, mì tína ri saa luɔ huɗ.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Tusuɛke lɛ, law hiiya Bǎa na ɓa haŋa nzoɓri riw bele tuu mì ɓa Vi-e, a í ɗaa law-ri ɓo tul-i ɓo í kaw ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na. Síe ɔ́rɔ ɓie nam na, mì tína ri saa luɔ huɗ.»
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Zaɗka Zezu ɓaa mii, «mì ɓa ŋgaw ká uru saa nulue» na, Ziɓri ŋgṵri ɓay ká sakra kḭ
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 i ɓaa mii: «Ɓe key na, ka ɓa Zezu, vu Zezeɓ na ya lo? Ɓuru tuu bi-ɛ ɓáy mi-ɛ ta-taŋ. Wa̰a, ɗaa mina nda̰w rɔɔ, ka ɓaa mii, ɓeri uru saa nulue lɛ?»
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ì pɔ́ŋ nzaa nduo ŋgṵri sùo ká sakra kḭ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Zaɗka Bǎa ká pie mì na ɗi nzoɓ ya lɛ, nzoɓ mbḭw mini kara ti vika luo-i a ɗaa law-ɛ ɓo tul-i ya. A nzoɓ ká vi luo-i lɛ, síe ɔ́rɔ ɓie nam na, mì tína ni saa luɔ huɗ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Pola lew na, *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Ɓari riw bele na, Ŋgɛrɛwṵru ze a fére ri fe.” Ze nzoɓ ha̰a ha̰a ká laa ɓay Bǎa, a ya̰a fe fére ɓe na lɛ, a vika luo-i.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Nzoɓ mbḭw mini kara kɔ Bǎa na ɓáy nun-ɛ ya, roo lɛ, ɓi huo-i ká mì uru saa luo-ɛ ze, mì kɔ ni.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ɗaa law-ɛ ɓo tul-i na, ka ɗo ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ɓi na, mì ɓa ŋgaw káw ɓáy kumnun.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bulu ɓaarì ká i sṵ fe ká i ɗi ɓa manne ká ɓil law kɔr na, i hu riw bele.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Roo lɛ, nzoɓri ká i re ŋgaw ni key ká uru saa nulue na, i ti huka ya mgbaŋ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Ɓi na, mì ɓa ŋgaw ká ɗo ɓáy kumnun ká uru saa nulue. Zaɗka nzoɓ re ŋgaw ni key na lɛ, a káw ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na. Ŋgaw ká mì haŋa na, ɓa naysuo-i. Mì ha̰ munu ɓay haŋa nzoɓri ká tusiri key na, i kǎwke ɓáy kumnun.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Zaɗka Ziɓri laa munu na báyḭi lɛ, i uru ɓáy rɔɗi goɗoɗo ká sakra kḭ mii: «Úwaa! Leɗban key na wa̰a, naysuo-ɛ taa minake ze a haŋa ɓuru sṵ lɛ woo?»
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: zaɗka ì ya̰a naysuo-i ɓi Vu Nzoɓ í sṵ ya nda̰w, a í nzɔ sím sùo-i na ya nda̰w lɛ, ì ti ɗoko ɓáy kumnun ya.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Nzoɓ ká sṵ naysuo-i, a nzɔ sím sùo-i na lɛ, ka ɗo ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na. Síe ɔ́rɔ ɓie nam na, mì tína ni saa luɔ huɗ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Tusuɛke lɛ, naysuo-i na ɓa fe sṵm taa tusuɛke, a sím sùo-i na ɓa mbii nzɔkɔ taa tusuɛke.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Nzoɓ ká sṵ naysuo-i, a nzɔ sím sùo-i nda̰w na, nzoɓke ku na zuɔ ziŋ mì, a ɓi hɔy kara mì zuɔ ziŋ ni nda̰w.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Bǎa ká píe mì na, ka kaw ɓáy kumnun. Ɓa ɓe ze, ka ha̰ mì kaw ɓáy kumnun. Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, nzoɓ ká sṵ naysuo-i, a nzɔ sím sùo-i na lɛ, mì haŋa ni kaw ɓáy kumnun na nda̰w.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ŋgaw ni key na, ɓa ŋgaw ká uru saa nulue. Ŋgawke ku na ɗo ɓoɗ ɓáy fe sṵm ká bulu ɓaarì sṵ ká ɓil law kɔr na. Ze ɓari ká i sṵ na hɔy kara i hu riw bele. Roo lɛ, nzoɓ ká re ŋgaw ni key na, a káw ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ.»
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ɓe ze ɓa ɓay ká Zezu fere nzoɓri ká *hul mbṵ́ kḭ ká Kapɛrnayum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Zaɗka ruɔ nzoɓri ká i se fal Zezu na, i laa ɓay ɓe munu báyḭi lɛ, i ɗaa «Íi!» a í ɓaa mii: «Ɓay ká ŋgɔŋ key na wa̰a, nzoɓ ve ze a máa láake lɛ?»
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Lɛɛ, Zezu kɔ nda̰w ká leɗ nduoɓal-ɛri ɗo ŋgṵri sùo-ri se tul ɓayke na, ze ka ɓa ha ri mii: «Ɓay ká mì ɓaa na tuo law-rì tuo lɛ woo?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 A ku na, zaɗka ɓi *Vu Nzoɓ mì úru saa tusiri key, mí yḭ̀i ɓa zaɗ ká mì uru saa ɗi pola na wa̰a, ì kér ɓay mina ká ɗi lɛ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Tem Ŋgɛrɛwṵru ze ha̰ nzoɓ kaw ɓáy kumnun. Hṵrusuo nzoɓ ti ɗáa fe mbḭw ya. Ɓayri ká mì ɓaa na, ɓa kumnun taa tusuɛke ká uru saa luo Tem Ŋgɛrɛwṵru,
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 roo lɛ, nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓaarì ɗaa law-ri ɓo tul-i ya.» (Ká ɓa tusuɛ lɛ, titire hɔy Zezu kɔ nzoɓri ká i ɗáa law-ri ɓo tul-e ya na nda̰w, a kɔ nzoɓ káʼa mbika tul-e na nda̰w pi.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ka ɓaa rɔɓay mii: «Ɓe ze mì ɓaa ha rì pola mii: zaɗka Bǎa ha̰ faa ha̰ nzoɓ ya lɛ, nzoɓ mbḭw mini kara ti vika luo-i, a ɗaa law-ɛ ɓo tul-i ya.»
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, nzoɓri ŋgḭ-ŋgḭi ká i se fal-ɛ na, i naa sùo-ri yɔ́rɔŋ yɔrɔŋ a í se fal-ɛ mbǎa.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ro, Zezu vbi leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na mii: «Ɓaarì hɔy kara ì hii ɓay náa sùo-rì nda̰w lɛ woo?»
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, ɓuru na ɓuru séke luo nzoɓ ve ɓáy lɛ woo? Ɓay ɓo na ɗaa ha̰ nzoɓ kǎwke ɓáy kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 A ɓuru laa lɛ, ɓúru ɗáa law ɓuru ɓo tul-a, a ɓúru tuu mù ɓa Nzoɓ ká Taŋ Kaɗaŋ ká Ŋgɛrɛwṵru pie mù vi.»
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓaarì ká tul-rì duɔ falɛ siɗi na, ɓa ɓi ze mì nan rì ya lɛ woo? Roo lɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì na ɓa vu ŋgɛrɛtemndaya.»
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Ka ɓaa ɓay munu se tul Zudas Iskariyoɗ, vu Simo̰n. Ze, ka ɓa na leɗ nduoɓal-ɛ kara, ɓe kḭ ze namke vi lɛ, a mbika tul-e.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.