Atos 21

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zaɗka ɓuru pɔŋ kḭ ɓáy mbii nun, ɓúru kaw ɓil bawda tuo na báyḭi lɛ, ɓuru se ndoy maa tukuɗu mbii Kos. Nzaaruoke ku na ɓuru uru ɓúru se tukuɗu mbii Rode. Úru saa zaɗ nu ku na, ɓuru se puo ká Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Lɛɛ, ɓuru ziŋ bawda tuo ká ɗi ká se nun-ɛ ɓa Fenisi, ɓúru hil ɓúru kaw ɗi a ɓúru zɔl.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Zaɗka ɓuru ɗo sikɗa maambii na, ɓuru kɔ tukuɗu mbii Sipir ɗo ɓa nduo gel, a ɓúru se nun ɓuru mak ɓa tusiri ká Siri, ɓúru tḭi puo ká Tir. Ɓuru ɗira ká ɗi, ɓay ḭi lɛ, ɓa zaɗ ká i fá̰a soɓari saa ɓil bawda tuo ká ɗi.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ká Tir na ɓuru ziŋ nzoɓ mbika lawri ká ɗi, a ɓúru kaw ziŋ ri nam tɔnɔ say. Lɛɛ, Tem Law Pie suru ri ha ri ɓaa ha̰ Pol ɓay haŋa ni ka se Zuruzalɛm ya.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Roo lɛ, zaɗka ɓuru ɗaa nam ɓa tɔnɔ say na báyḭi lɛ, ɓuru uru ɓúru mbi faa, lɛ, ɓari riw bele ɓáy má̰y ɓariri ɓáy vu ɓariri na, i su ɓuru kpṵru ha̰ ɓuru tḭi saa ɓil ŋgɛrɛpuo na. Zaɗka ɓúru kḭri ɓúru tḭi nzaa maambii na báyḭi lɛ, ɓuru huku siri ká nzaa kporo, ɓúru ɗaa nzaa ɓay kere ká ɗi.Nzoɓ mbika lawri su Pol tḭi nzaa maambii ɓay waɗa ni.|src="cn02140b.tif" size="span" loc="21.5-7" copy="David C. Cook" ref="21.5"
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Falɛ ká ɓuru waɗa kḭ mbḭw mbḭw riw bele na nda̰w rɔɔ, ɓúru pɔŋ kḭ ɓúru hil ɓúru kaw ɓil bawda tuo na. A ɓari na laa lɛ, i yḭ̀i faa puo ɓari.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ɓuru uru ká Tir na, ɓúru se ɓáy bawda tuo ɓa pola kpṵru tḭi Tolemay. Zaɗka ɓuru tḭi ɗi na, ɓuru hii soko ha̰ yṵ ɓururi a ɓúru kaw ziŋ ri nam mbḭw.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Nzaaruoke na, ɓuru uru ká zaɗ nu ku ɓúru se kpṵru, ɓúru tḭi ŋgɛrɛpuo ká Sezare. Ɓuru se luo Filiɓ ká ɓa nzoɓ káa Ɓay Kere, ɓúru naa luo-ɛ. Ɓa ɓe ká sakra nzoɓri ká tɔnɔ say ká i nan ri ká Zuruzalɛm na.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ɓe na, ka ɗo ɓáy leɗ má̰y tikɗiri ɓa niŋ ká i ya̰a ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru í ɓaa ha̰ nzoɓri.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ɓuru kaw ɗi kpṵru nam ɓuru maa fe báyḭi lɛ, nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw, riŋ-ɛ ɓa Agabus uru saa kuɗu zaɗ ká Zude a ví ziŋ ɓuru ká ɗi.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Lɛɛ, ka mbi sal ɓil huɔ Pol a síŋke ɓal-ɛri ɓáy nduo-ɛri kḭ sùo-ɛ a ɓaa mii: «Ì kɔ, ɓay ká Tem Law Pie tina máake na ze ɗo key: nzoɓ sal ɓil huɔ key na Ziɓri ká Zuruzalɛm i síŋ ni faa mbḭw munu ká mì siŋ ɓal-iri ɓáy nduo-iri key, í ala ni ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya.»
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Zaɗka ɓuru laa ɓayke munu na báyḭi lɛ, ɓúru kḭri ká ɓuru ɗo zaɗɛ na, ɓuru koɗ Pol ɓay haŋa ni ka se Zuruzalɛm ya.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Roo lɛ, Pol yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ɓuru mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, ì rɛ-rɛw í ɗaa ha̰ law-i kuŋ mbii gbaɗ mini key lɛ? Ɓay tul riŋ Ŋgɛrɛmbay Zezu na, mì ɗo ɗi ya ɓay haŋa ri siŋ mì siŋ hɔy ya, roo lɛ, huɗ hɔy kara mì ɗo ɗi ya ɓay huka ká Zuruzalɛm.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Munu ká ɓuru ziŋ faa ká ɓay mbaka tul-e ya na, ɓuru pɔŋ nzaa kóɗ ni ɓúru ɓaa mii: «Ndaɗ ɓay haŋa Ŋgɛrɛmbay ka ɗaa munu ká law-ɛ hii.»
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Fal namri ká kal na ku báyḭi lɛ, ɓuru leke fe ɓururi a ɓúru uru ɓúru zɔl ɓa Zuruzalɛm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Nzoɓ mbika law ha̰nɛri ká Sezare su ɓuru se puo Manaso̰n ká ɓa nzoɓ ká Sipir, a ɓa nzoɓ mbika law ká piɛɗ lew hɔy, a ha̰ ɓuru naa luo-ɛ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Zaɗka ɓuru tḭi Zuruzalɛm na, yṵ ɓururi ká ɗi i mgba ɓuru ɓáy suoriya.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Nzaaruoke na báyḭi lɛ, Pol se ziŋ ɓuru se puo Zak, ká *ŋgɛrɛ tul peɗri riw bele ɗo mbṵ́ kḭ ká ɗi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pol ɗaa soko ha ri, a kḭi fal feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ká sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya ɓáy nzi-ɛ lɛm lɛm ɓáy faa peɗ ɓe na ha ri laa.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Zaɗka i laa ɓayke na báyḭi lɛ, i pisi Ŋgɛrɛwṵru í ɓaa mii: «Yṵ ɓuru, mù kɔ nzoɓri ɓa mina mina ká sakra Ziɓri key ze i ɗaa law-ri ɓo tul Zezu lɛ! Roo lɛ, ɓari riw bele na, i ɓa nzoɓri ká i nduɔ ká tul *bol kusol *Moyze.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ɓari na, i laa ɓay ká se tul-a mii, mù fere Ziɓri riw bele ká i kaw sakra nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya na, ha ri pɔŋ bol kusol Moyze, a mú ɓaa ha ri ɓay haŋa ri kuŋ ŋgori vu ɓariri mbǎa nda̰w, ɓay haŋa ri ɗaa fe sa̰w puo naari mbǎa nda̰w pi.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Náa ɗáari mina ro lɛ, ɓay ḭi lɛ, vika ɓo key na, i laa ɓayke ɓa tusuɛ!
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Munu zu lɛ, mu ɗaa fe ká ɓuru ɓáa ha mù. Ká sakra ɓuru key na, nzoɓri ká i mbi nzaa-ri ha̰ Ŋgɛrɛwṵru na, i ɓa niŋ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ɓo na, mu se ziŋ ri mú sáŋ sùo-ɔ ziŋ ri, rɔɔ mú puo feri riw bele ká ɓay haŋa ri sṵ́uke tul-ri. Ɓe mini nda̰w rɔɔ, nzoɓri riw bele na, i kɔ́kɔ mù ɓa nzoɓ ká mù ɗo tul fe sa̰w bulu naari mú ɗaa vu mbom ɓo tul bol kusol Moyze ɓaŋguɔ. Ɓe rɔɔ i kɔ́kɔ ɓay ɓáa nzoɓri ká i ɓaa se tul-a na ɓa kúɗ ɓay hɔy ɓáy.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 A ɓay ká se tul nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya ká í ɗaa law-ri ɓo tul Zezu na, ɓuru mbi nzaa ɓuru pola, ɓúru pie ɓáy mbeɗe ha ri ɓay haŋa ri mgba sùo-ri ká tul náyri ká nzoɓri púoke fe ha̰ wṵru ɓari nda̰w, ká tul sím nda̰w, ká tul nayri ká i piri sol-ri ká símke ndiŋ ɓa ɓaɗi nda̰w, rɔɔ ɓay tul ɗáa nun pie nda̰w na.»
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Báyḭi lɛ, nzaaruoke na, Pol se ziŋ nzoɓri ká niŋ ku na, í tii sa̰w ɗáa fe sa̰w puo Ziɓri. Falɛ lɛ, ka se ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɓay haŋa nzoɓ fe poyri kɔ nam ká i ɔ́rɔke ɗáa fe sa̰w puo na. Ɓa nam ká ɓari nzoɓ fe poyri púoke fe ɓay tul-ri mbḭw mbḭw riw bele.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Zaɗka nam ká tɔnɔ say na tɔ̀ŋ deɓ ɓay haŋa ɔ́rɔ ɓie nam sáŋ sùo-ri maa báyḭi lɛ, Ziɓri ká i uru saa kuɗu zaɗ ká Azi na, i kɔ Pol ɗo ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru. Lɛɛ, ɓari na i suru tigba̰a ruɔ nzoɓri riw bele í mgba ni
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 í ɗáake fe ɓeleŋ ɓeleŋ mii: «Nzoɓri ká *Izarayɛl, ì ví sɔ ɓuru! Ì kɔ leɗban ni key, ka se ɓáy zaɗri riw bele a ka-káa ɓay a ǔlake nzoɓri riw bele se tul leɗ Izarayɛlri nda̰w, se tul *bol kusol *Moyze nda̰w, se tul hul ka̰ni ni key nda̰w pi. Ka ɗaa kpṵru ha̰ nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya hɔy kara, i vi ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru, í ɓǐɛke zaɗ ká ɗo ɓoɗ ɓa taa ɓe na.»
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (I ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, ká pola na i kɔ Torofim ká ɓa nzoɓ ká Efɛz na ɗo ziŋ Pol mbḭw hɔy ká ɓil ŋgɛrɛpuo na ku. I ker í ɓaa mii, Pol ha̰ ni rìi a se ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Báyḭi lɛ, nzoɓri ká ɓil ŋgɛrɛpuo ku na riw bele uru gbaw, a í ɗuu ɓáy zaɗri riw bele nzal nzal ɓa tul-e. I mbṵ so tul Pol na í mgba ni í kuɔ ni í tḭ́ike ni saa hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na ɓa zaɗ kḭ ŋgereŋ, a í dar faa hulri ɓa vaa hɔy gbukru gbukru ɗo ɗi.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Zaɗka i ɗo nzáa faa ɓay ika ni na báyḭi lɛ, ɓay tɔɗɔ ɓo suku ŋgɛrɛnzoɓ yṵm ká Rɔm ká ɗo Zuruzalɛm mii: «Nzoɓri riw bele ká ɓil puo ká Zuruzalɛm na, i se tul kḭ hali hali.»
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, ka nan nzoɓ yṵmri ɓáy ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri zuɔ tul-e a ɗǔuke ɓa luo ruɔ nzoɓri na. Zaɗka ruɔ nzoɓri kɔ ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri ɓáy nzoɓ yṵmri na báyḭi lɛ, i pɔŋ nzaa ɓɔ́ɗ Pol na.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri soro ɓa lakun-ɛ a mgba ni, a mbi nzi-ɛ ha ri siŋ ni ɓáy sal lari ɓa siɗi. Falɛ lɛ, ka vbi ri mii: «Ka ɓa ve lɛ? Mase fe ḭi ze ka ɗaa lɛ?»
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Nzoɓ ha̰a ha̰a kara ɗaa fe ɓáy nzi-ɛ ɓeleŋ ɓeleŋ í láake kḭ ya, lɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri mbi nzaa ha ri mgba Pol na í tḭ́ike ni ká sakra ruɔ nzoɓri ɓa zaɗ káw nzoɓ yṵmri ká siya, ɓay ḭi lɛ, ka ziŋ faa ká ɓay láa sa̰w ɓayke ɓa tusuɛ ya ɓay tul nzoɓri ká i se tul kḭ hali hali na.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Zaɗka i tḭi ɓáy Pol na kpeɗere ká sa̰w sɔ́lɔ ká ɓay hil ɓa siya na báyḭi lɛ, nzoɓ yṵmri mbi ni zúruru, ɓay ḭi lɛ, ruɔ nzoɓri nzṵu kḭ nziɗ nziɗ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ruɔ nzoɓri ká tɔŋ bol-ri na, i ɗaa fe ɓeleŋ ɓeleŋ í ɓaa mii: «I ni i kḭ ha̰ ɓuru!»
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tɔ̀ŋ ndḭi mini key ká ɓay haŋa Pol se ɓil hul ká siya na báyḭi lɛ, Pol vbi ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na mii: «Lɛɛ, mù ti pɔ́ŋ faa ha̰ mì ɓaa ɓay ɓi key ndḭi ha̰ mù laa ya lɛ?» Lɛɛ, ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Yee, mù kɔ nzaa gɛrɛk nda̰w zey kɛ́lɛ?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Munu lɛ, mù ɓa nzoɓ ká tusiri Eziɓte ká uru ziŋ nzoɓ réke tul puori ká timbɛɗɛ key káʼa ha̰ nzoɓ ika nzoɓri se ɓil law kɔr ɓa isɔɗ duɔ zaɗ niŋ na ya (4.000).»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pol yḭiŋra ɓáy ɓay ha ni mii: «Mì ɓa Ziɓ ká i mboŋ mì ká Tars ká tusiri Silisi. Mì ɓa leɗ ɓil puɔ ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Tars na key kḭ. Mì koɗ mù, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mì ɓaa ɓay ha̰ ruɔ nzoɓri key na i laa.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ŋgɛrɛ tul nzoɓ yṵmri ha̰ Pol ɗo tul sɔ́lɔ ká siya zeleŋ, a laŋ nduo-ɛ ɓa luo ruɔ nzoɓri ha ri ta̰a sěm riw bele. Zaɗka nzaa rɔɗi kuŋ na báyḭi lɛ, Pol mbi ɓay ɓáy nzaa eboro mii:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.