Atos 18
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Falɛ ku báyḭi lɛ, Pol uru ká Atɛn a se ɓa Kɔrɛ̰te.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Zaɗkaʼa tḭi ɗi na báyḭi lɛ, ka ziŋ Ziɓ mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Akilas. Puo ká i mboŋ ni ká ɗi na ɗo kuɗu zaɗ ká Po̰n. Ka vi saa tusiri Itali timbɛɗɛ rɔɓay ɓáy má̰y ɓe Prisil, ɓay ḭi lɛ, Mbay Sezar ká riŋ-ɛ ɓa Kolod na mbi nzi-ɛ ha̰ Ziɓri riw bele ha ri tḭi saa ɓil ŋgɛrɛpuo ká Rɔm. Pol na se a vǎa kɔ ri.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Munu ká peɗ ɗáa ɓari maa kḭ mbḭw hɔy ɓa peɗ sá̰a huɔri í ɗaa ɓa hul puɗi na, ka ɗaa puo ziŋ ri, a í ɗaa peɗ ziŋ kḭ mbḭw hɔy.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Ɓáy ɓil nam mgbaka ta̰ramri mbḭw mbḭw riw bele na, Pol se *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri, a fere nzoɓri ɓay ká se tul Zezu *Krisi, a nzaa faa ha̰ Ziɓri nda̰w, Gɛrɛkri kara nda̰w ya̰a ɓayke.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Lɛɛ, zaɗka Silas ɓáy Timote uru saa kuɗu zaɗ ká Maseduwa̰n í vi Kɔrɛ̰te na báyḭi lɛ, ka ɗaa sùo-ɛ nduo ɓil Ɓay Ŋgɛrɛwṵru kḭ hɔy riw bele, a ka-káa a ɓǎake nasi ɓay ha̰ Ziɓri mii, Zezu ɓa Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Roo lɛ, Ziɓri na tuŋ ɓay ɓe na ŋgereŋ í raɗ ni. Munu ká i ɗaa ŋgɔŋ ziŋ ni na, ka uru a taa nduo-ɛ ká tul-ri a kpuo kusal ká gari ɓe, a ɓaa ha ri mii: «Zaɗka ì wṵru faa lɛ, ɓa ɓay ɓaarì ro zu. A ɓi lɛ, ɓayke ti tul-i ya. Tii sa̰wke vuri key na, mì séke ɓa luo nzoɓri ká i ɓa Ziɓ ya laa ro.»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Tḭ́i saa hul mbṵ́ kḭ na ku báyḭi lɛ, ka se puo leɗban mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Titiyus Zustus. Ɓe na, ka ɓa nzoɓ ká ruo Ŋgɛrɛwṵru ká hul ɓe ɓáy hul mbṵ kḭ Ziɓri huu kḭ nik na.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Lɛɛ, Krispus ká ɓa mbay tul hul mbṵ́ kḭ ɓáy nzoɓ ini ɓeri riw bele na, i ɗaa law-ri ɓo tul Ŋgɛrɛmbay. Lɛɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba ká Kɔrɛ̰te ká i laa ɓay ká Pol ɓaa na, i ɗaa law-ri ɓo tul Zezu nda̰w, ha ri ɗaa tul-ri nduo mbii.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Báyḭi lɛ, nam mbḭw munu fe tina nun ha̰ Pol ɓa suŋ, lɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ ni mii: «Mu ɗaa hḭɛ ya! Roo lɛ, mu ɓaa ha̰ nzoɓri ɓaŋguɔ ha̰ nzaa-a ka hú mù ká ɗi ya,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 ɓay ḭi lɛ, mì saɗ ziŋ mù. Nzoɓ mbḭw mini kara ti ɗáa nduo zaa sùo-ɔ ɓay ɗáa fe sɛkɛ ziŋ mù ya, ɓay ḭi lɛ, ɓil ŋgɛrɛpuo key na, nzoɓri ká i ɓa taa ɓiri na, i ŋgḭi ɓamba ɗo ɗi ku.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Ɓe ze ha̰ Pol kǎwke Kɔrɛ̰te na mbiimbam mbḭw ɓáy few yie, a fere nzoɓri Ɓay Ŋgɛrɛwṵru.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ɓáy sew ká Galio̰n kaw ɓa nzoɓ réke kuɗu zaɗ ká Akayi na, Ziɓri uru í mbṵ nzaa-ri í ɗaa so tul Pol í mgba ni, í séke ni zaɗ fɔ́ŋ ɓay
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 í ɓaa ha̰ Galio̰n mii: «Leɗban key na ka nzaa faa ɓay haŋa nzoɓri ruo Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni se maa ɓáy *bol kusol *Moyze ya.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Zaɗka Pol aa nzi-ɛ ɓay yḭiŋra ɓáy ɓay na báyḭi lɛ, Galio̰n ɓaa ha̰ Ziɓri mii: «Ɓaarì Ziɓri, ì laa ɓay ɓi key! Ɓa fe huɗ, mase ɓa fe ka̰aya rɔɔ, nzoɓke ɗaa lɛ, mì iki law-i mí laa ɓay ɓaarì na.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Roo lɛ, munu ká ɓa ma̰y ɓay ká se tul ɓayri, mase riŋri, mase bol kusol ɓaarì kḭ hɔy na, ɓa peɗ ɓaarì ro zu! Kḭri ɓayri ká mini key na, mì ti kúŋ sal ɓayke ya.»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Falɛ ku lɛ, Galio̰n na nii ri saa zaɗ fɔ́ŋ ɓay na.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ro, ɓari riw bele na i ɗaa so tul Sostɛn ká ɓa mbay tul hul mbṵ́ kḭ Ziɓri na í mgba ni, í tii sa̰w ndáka ni ká nzaa faa zaɗ fɔ́ŋ ɓay na. Roo lɛ, fe nuri riw bele ku na, Galio̰n ɗaa fe mbḭw ká ɗi ya.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pol na kaw Kɔrɛ̰te bole ɗi maa fe. Falɛ ku lɛ, ka waɗa yṵ-ɛri, rɔɔ ɓe ɓáy Prisil ɓáy Akilasri i hil í kaw ɓil bawda tuo ɓay séke tusiri Siri. Pola rɔɔ ɓay káw ɓil tuo na, ka sṵu tul-e ká Sankere, ɓay ḭi lɛ, ka hii ɔ́rɔ ɓie ɓay káʼa mbi nzi-ɛ ká ɗi ha̰ Ŋgɛrɛwṵru na.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Zaɗka i tḭi Efɛz na, Pol pɔŋ bǎw seɗ ɓeri ká ɗi, a kal a se *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri, a ma̰y ɓay ziŋ ri ká ɗi.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 I koɗ ni ɓay haŋa ni ka sóro nam ɓe ndḭi, a káw zíŋ ɓari nam maa fe rɔɔ a zɔ́l ɓáy. Roo lɛ, ka hii ziŋ ri ya.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Zaɗkaʼa pɔŋ ri ɓay zɔ́l na báyḭi lɛ, ka waɗa ri mii: «Zaɗka Ŋgɛrɛwṵru hii lɛ, mì yḭ́i ɓay ví káw zíŋ rì ɓáy.» Lɛɛ, ka kaw ɓil bawda tuo saa Efɛz a se ɓa Sezare.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Zaɗka i tḭi Sezare na báyḭi lɛ, ka ɗì saa ɓil bawda tuo na, rɔɔ a kal a se Zuruzalɛm ɓay híi soko ha̰ nzoɓ mbika lawri ká i mbṵ tul kḭ ká ɗi. Falɛ ku rɔɔ a zɔl a se Antiyos ká tusiri Siri.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Zaɗkaʼa kaw Antiyos bole ɗi maa fe ndḭi na báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a se kuɗu zaɗ ká Galasi, ɓáy Firizi a ha̰ hṵrusuo ha̰ nzoɓ mbika lawri riw bele ká ɗi.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ziɓ mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Apolos, sa̰w puo ɓe ɓa Alezandere vi Efɛz. Ka ɓa nzoɓ rḭ́i ɓay, a kɔ ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru taŋ ɓamba tasiri.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ka ɓa nzoɓ ká i fere ni Faa Ŋgɛrɛmbay Zezu, rɔɔ ɓe na ka suo a ka-káa ɓay a fere nzoɓri ɓay ká se tul Zezu ɓáy zaɗɛ. Ɓay ɓe kara zaŋ sùo nda̰w, roo lɛ, ɗáa tul nduo mbii ká Za̰a ɗaa hɔy ze ka kɔ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ka tii sa̰w ɓáa ɓay ɓáy nun wa̰ra nzoɓ ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ Ziɓri. Zaɗka Prisil ɓáy Akilas laa ɓay ɓe na báyḭi lɛ, i mgba ni ɗo fi mbḭw í tina sa̰w ɓay ká se tul Faa Ŋgɛrɛwṵru káʼa kɔ taŋ ya ɓáy na kaɗ kaɗ ha̰ ni laa.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Munu káʼa waa ɓay séke kuɗu zaɗ ká Akayi na, yṵ-ɛri ká i ɓa nzoɓ mbika lawri na ha̰ ni hṵrusuo í ɗaa mbeɗe ha̰ ni séke ha̰ nzoɓ mbika lawri ká ɗi, ha ri mgbáke ni ɓa sùo-ri ɓáy kere. Zaɗkaʼa tḭi ɗi na báyḭi lɛ, nzoɓri ká i vi ɓa nzoɓ mbika lawri ɓáy faa law kere Ŋgɛrɛwṵru na, ka sɔ ri ŋgḭi ɓamba,
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 ɓay ḭi lɛ, ka ma̰y ɓay ziŋ Ziɓri ká zaɗ ruɔ, a mba tul-ri, a kiɛ ri fe ɓáy faa ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na ha ri kɔ mii, Zezu ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.