Lucas 2
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NAA
1 Te tiempu saa ni tatnuni rey Augusto, tee ni onetniuu Roma, ja vi nukoso sivi ñayiu taka ñuu, guaa ni kaꞌan de ja noꞌokuei ndiꞌi ñayiu vi nukoso sivi.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Te ja ni ka nukoso sivi yaꞌa kuu jaxtnañuꞌu ja ni kuvaꞌa na ni onetniuu tee ni onani Cirenio ja ni otatnuni de ñuu ja tnii Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Te ndiꞌi ñayiu ni noꞌokuei ñuu maa mai ja ni ka nukoso sivi nuu censo yun.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Te yun guaa ni ndee José ñuu Nazaret ja tnii Galilea, te kuanoꞌo de ñuu Belén ja tnii Judea, ñuu nuu ni kaku rey David, chi tatatnoꞌo rey David kuu José,
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 nagua ja yun vi nukoso sivi de jin María, suchi ndita ndaꞌu jin de. Te ja ni kuatu ndiaꞌa maa ia Dios ja ja ñuꞌu lului.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Te vi nini ka oo de jin ñuu Belén, te ni kintnaꞌa kiuu ja kaku lului.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Te tu ni niꞌi nuu de veꞌe nuu vi koo de jin, guaa in nuu ka nuꞌni kiti yun, ni kaku lului. Te yun ni kaku seꞌe xnañuꞌi, te ni tniusuku ñai jin in saꞌun, te ni jakintuu ñai nuu in tnundoo ja kee ja ka jaa kiti.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Yatni ñuu Belén ka oo tee ka jito ndikachi ja ka ndee de ti jakuaa yun.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Te vi sanaa ni kenta in ia jinokuechi nuu ia Dios, te ninii nuu ka oo de ni yeꞌe niꞌnu, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa de.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Su yun te jiñaꞌa ia jinokuechi yun:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 chi ni kaku in lulu ñuu David, in suchi skaku niꞌnu ñayiu, te sui kuu Kristu, ia ni tetniuu Dios ja kui Jitoꞌo.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te yaꞌa kaxtnoꞌo naxa vi ndaniꞌi ron jin: Vi kuni ron jin ja ñusukui in saꞌun, te katui in nuu tnundoo nuu kee ja ka jaa kiti ―jiñaꞌa ya.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Te vi nuu saa ni kentakuei kuaꞌa ka ia ka jinokuechi nuu Dios ja ka saꞌa kaꞌnu ya ia Dios, te ka jiñaꞌa ya:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Kaꞌnu ndevaꞌa kuu ia Dios ndee sukun yun,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Te nuu ni ka ndajiokuiin ia ka jinokuechi yun ja kuanoꞌokuei ya andivi, te ni ka jinkondee tee ka jito ndikachi ka ndatnoꞌo de:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Yun te kekuei ñama de kuaꞌankuei de, te nuu ni jinokuei de, te ni ka jini de María jin José jin lulu yun katui nuu in tnundoo kee ja ka jaa kiti.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Te nuu ni ka jini de jin, te ni ka ndakani de tnoꞌo ni kaꞌan ia jinokuechi nuu Dios, ja jaꞌa lulu yun.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Te ndiꞌi ñayiu ni ka onini yun ni ka saꞌu kuii ini ja siun ka ndakani tee ka jito ndikachi yun.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Te ni tavaꞌa María ndiꞌi tnoꞌo yaꞌa ini anui vi ndakani ini siki tnoꞌo yaꞌa.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Yun te nuu ni ka ndajiokuiin tee ka jito ndikachi yaꞌa ja kuanoꞌokuei de, te ka ndakuantaꞌu de nuu Dios, vi ka saꞌa kaꞌnu de ya, chi ndiꞌi ja ni ka onini de ni ka jini de oo ndaa, nagua ni kaꞌan ia jinokuechi nuu ya.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Te nuu una kiuu ja ni kaku lulu yun, te ni ka chitnuni de nuu yiki kuñui, te ni ka xnani de jin Jesús, nagua ni kaꞌan ia jinokuechi nuu Dios nuu maa María ama ka ja jinkuꞌun lulu ña.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Te nuu ni kintnaꞌa kiuu ja vi skunkuu de costumbre ja vi nduvii de nagua kaꞌan tnoꞌo ni tee Moisés ja ni tatnuni maa ia Dios, te ni jaꞌankuei de jin lulu yun veñuꞌu Jerusalén ja vi xneꞌe de jin nuu ia Dios.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Chi saa kaꞌan tnoꞌo yoso nuu Ley Jitoꞌo: “Ndiꞌi suchi yii ka kaku xtnañuꞌu vi kokui seꞌe vii maa ya ja vi kunukuechi nuu ya”.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Te yun guaa ni jaꞌankuei de jin ja ni ka soko de nagua yoso nuu Ley maa Jitoꞌo: uu kuku axi uu sata.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Te tiempu saa ni oo in tee ni onani Simeón maa ñuu Jerusalén. In tee ndaa ja ni ochiñuꞌu ia Dios kuu de, te ni ondetu kaꞌnu de ja koo in kiuu, te skaku niꞌnu ya ñayiu ñuu de Israel. Te oo de jin Espíritu maa ia Dios.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te ni oo in kiuu ni skuni ña Espíritu ia Dios ja maa kuu de ama ka ja kuni nuu de ia tetniuu maa Jitoꞌo ja skaku niꞌnu ya ñayiu.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Te ni jaka ña Espíritu ia Dios ja kuaꞌan de veñuꞌu. Te yun, ja ka oo María jin José jin suchi yikin nani Jesús, ja vi skunkuu ña nagua tatnuni maa Ley.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Te nuu ni jino Simeón, te ni kanundee de lulu yaꞌa, te ni ndakuantaꞌu de nuu ia Dios, te jiñaꞌa de:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Vitna, vi Jitoꞌo san, te ni skunkuu ni tnoꞌo ni kee yuꞌu ni,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 chi ja ni jini san jin nuu san ia skaku niꞌnu ña.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Chi ni saꞌa tuaꞌa ni ja vi kuni ña ndiꞌi ñayiu ñuyiu.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Chi maa ya kuu ñuꞌu ja sieꞌe nuu ñayiu sava ka tatatnoꞌo,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini María jin José ja siun ni kaꞌan de siki lulu yun.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Yun te ni jikantaꞌu ña Simeón nuu ia Dios, te ni kaꞌan de nuu María:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Te yun saa vi jinotuu ñayiu naxa ka ndakani ini jin anui, su maa ni guaa kuaꞌa tnundoꞌo kuni ni, chi tnaꞌa ndevaꞌa ni tnoꞌo suchi ini ―jiñaꞌa Simeón.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Te suni yun oo in ñaꞌa nijaꞌnu ni onani Ana, seꞌe siꞌi Fanuel tatatnoꞌo Aser, te suni in ñaꞌa ni ondakani tnoꞌo ia Dios kuu ña. Te lule saꞌun ña ni tnandaꞌa ña ja ni ka ondekatnaꞌa ña jin yii ña uja kuia.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Su tiempu saa, ja oo kuun xiko kuun kuia ja ni ndondaꞌu ña, te vi nduu vi ñuu oo ña nuu veñuꞌu jinokuechi ña nuu ia Dios. Te vi ondite ña vi ndakuatu ña nuu ya.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Te vi suni ore saa, ni jino ña ndakuantaꞌu ña nuu ia Dios, te kaꞌan ña tnoꞌo ja jaꞌa lulu yun nuu ndiꞌi ñayiu ka ndetu kaꞌnu ja skaku niꞌnu ia Dios ñayiu ñuu Jerusalén.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Te nuu ni ndiꞌi ja ni ka skunkuu José jin María ndiꞌi nagua tatnuni Ley ia Dios, te ni ka ndajiokuiin ña kuanoꞌokuei ña jin de ñuu Nazaret ja tnii Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Yun te makuaꞌnu suchi luluu yun, te ni kuu yutnui vi ni kuu ndichi ndevaꞌi, chi ni chindee ni chituu ña maa ia Dios.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te vi nuu kuia nuu kuia, ni onoꞌokuei José jin María viko pascua ñayiu judio maa ñuu Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Te nuu ni jino Jesús uxi uu kuia, te ni noꞌokuei de jin viko yun, nagua ka saꞌa de nuu kuia nuu kuia.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Su nuu ni ndiꞌi ja ni oo viko yun, te kuanoꞌokuei de veꞌe de. Su Jesús, chi ni kendoi maa Jerusalén, su tu ni ka jini de ja ni ndoi.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Te ka kaꞌan de ja ndikin ñai kuanoꞌi neꞌu nuu kuanoꞌokuei kuaꞌa ñayiu, te tu ni ka ndanduku yachi ña de. Su nuu ni kuu in kiuu ja ka jika de, te ni ka ndanduku ña de neꞌu ndiꞌi ñayiu ka kuu tnaꞌa de vi neꞌu ñayiu ka jini tnaꞌa jin de.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Su ja siun, tu ni ka ndaniꞌi ña de, te ni ka ndajiokuiin de kuanoꞌokuei tuku de ndee Jerusalén ja vi ndanduku ña de.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Te ndee nuu uni kiuu, saa ni ka ndaniꞌi ña de nukoi ini veñuꞌu yun, neꞌu tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés ja nini tnoꞌo ka kaꞌan de vi jikan tnoꞌo ñai jin de naxa tatnuni ia Dios.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Te ndiꞌi ñayiu ka nini yun, ni ka saꞌu kuii kuiti ini ja ndichi ndevaꞌa ini, te ndiꞌi tnoꞌo ka jikan tnoꞌo ña de kaxtnoꞌi naxa oo.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Te nuu ni ka jini ña María jin José, ni ka saꞌu kuii kuiti ini ña, te jiñaꞌa ña:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Te jiñaꞌa Jesús:
49 Ele respondeu:
50 Su tu ni ka jinkuiꞌnu ini ña jin de nau ja siun ni kaꞌin.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Yun te kuanoꞌokuei de jin ñuu Nazaret, te ni ojanyuꞌu ni ojandetui tnoꞌo ni ka okaꞌan de. Te ni tavaꞌa María ndiꞌi yaꞌa ini anu ña.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Te Jesús, chi kuu sukuin vi ni kuu ndichi kai, chi ni chindee chituu ña ia Dios, te kusii ndevaꞌa ini ya jin, vi ka kusii ini ñayiu jin.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.