Lucas 24
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Su neꞌe ndevaꞌa domingu, kiuu xtnañuꞌu ja ndakiꞌin semana, ni jaꞌankuei ñasiꞌi yun nuu oo yau ñaña ja yiyuꞌu Jesús. Ka nee ña tatna xiko ja ni ka savaꞌa ña, te ka ndeka tnaꞌa ña jin sava ka ñasiꞌi ni jinokuei ña.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Te ni ka jini ña ja ni kujioo kava ni ondesi yuꞌu yau ñaña yun.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Te ni kiukuei ña ni ka ndiaꞌa ña, su tu ka na yiki kuñu Jesús oo.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Te vi tu ka nii ini ña naxa vi saꞌa ña, te vi sanaa ni ka jini ña uu ia ka jinokuechi nuu Dios, ka yeyeꞌe saꞌun ka niꞌnu ya ka nukuiin ya nuu ka oo ña.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Te ni ka yuꞌu ndevaꞌa ña, te ni ka chindei ña nuu ña ichi nuu ñuꞌu. Te ka jiñaꞌa ia yun:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Te masu yaꞌa oo ya, chi ja ni ndateku ya. Vi ndakaꞌan naxa ni kaꞌan ya nuu ni oo ka ya Galilea,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 nuu ni kaꞌan ya suaꞌa: “Sein ja kuu san Seꞌe Teyii, chi nini kuu ja kanakau san nuu ndaꞌa ñayiu ka saꞌa yika kuechi, te vi katakaa ñai yika cruz, su nuu uni kiuu te ndateku san”, ni kachi ya ―ka jiñaꞌa ia ka jinokuechi yun.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Yun te saa ni ka ndakaꞌan ña tnoꞌo ni kaꞌan Jesús.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Te nuu ni ka ndajiokuiin ña, te ni ka ndakani ña ndiꞌi ja ni ka jini ña nuu ndi uxi in tee ni chitniuu Jesús, vi nuu sava ka ñayiu ka oo jin de.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Te ñaꞌa ni ka ndakani yaꞌa ka kuu María Magdalena, vi Juana, vi María nana Jacobo, jin sava ka ñaꞌa ka ndikin tnaꞌa jin ña.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Su tu ni ka kandija de, chi ni ka ndakani ini de ja chia ka kuu kueꞌe ña.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Su vini saa, te Pedro, chi ni kana kunu de kuaꞌan de, majinkoto de yau ñaña yun. Te nuu ni jino de, te ni jito niꞌni de yau yun, te ni jini de ja maa ni ka saꞌun ni ñutuu ya oo yun. Te vi ni saꞌu kuii ini de ja ndakani ini de ja tu ka ya oo.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Te vi maa kiuu saa ni kekuei uu tee ni ka oskuaꞌa jin Jesús, kuaꞌankuei de in ñuu nani Emaús ja oo jika vaa ndee uxi in kilómetro jin ñuu Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Te ka ndatnoꞌo de nuu ichi yun kuaꞌankuei de ndiꞌi ja ni kuu kiuu saa.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Te vi nini ka ndatnoꞌo de vi ka jikan tnoꞌo tnaꞌa de kuaꞌankuei de, te ni jintnaꞌa ña Jesús ja ni ka jaka tnaꞌa ya jin de kuaꞌankuei ya.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Su visi ka ndiaꞌa de nuu ya, su oo in ja jasi, te tu ni kuu vi ndakuni ña de ja maa ya kuu.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yun te ni jikan tnoꞌo ña ya:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Yun saa ni kaꞌan in tee nani Cleofas, te jiñaꞌa de:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Te jiñaꞌa Jesús:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Su ni ka ndasiaꞌa ña tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka netniuu nuu ñuo ja kuu de, te ni ka jatakaa ña jin de yika cruz.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Su sein ndaꞌu, chi ni ka oñuꞌu ini san ja suu de kuu ja skaku niꞌnu ñayiu ñuo Israel. Su ndee nuu oo, te ni ka jaꞌni ña jin de, te vitna, chi ja ni kuu uni kiuu ja ni yaꞌa tnundoꞌo yun.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Su ka ndaskani ini ña sava ñasiꞌi ka skuaꞌa jin san, chi neꞌe ndevaꞌa ni jaꞌankuei ña nuu neꞌe vitna, ni ka jinkoto ña yau ñaña yun.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Te nuu ni ka ndajiokuiin ña, te ka kachi ña ja tu ka yiki kuñu Jesús oo. Vi ka kaꞌan ña ja ni ka jini ña uu ia ka jinokuechi nuu Dios, te ka jiñaꞌa ia yun ja teku Jesús.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Yun te ni jaꞌankuei sava tee ka skuaꞌa jin san, ni ka jinkoto de yau ñaña yun, te ni ka jini ndija de nagua ka ndakani ñasiꞌi yun. Su tu ni ka jini de maa Jesús ―ka jiñaꞌa de.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Yun te jiñaꞌa Jesús:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿A tu ka jini ni ja nini kuu ja tnaꞌa ia ni tetniuu Dios tnundoꞌo yaꞌa ama ka ja nduu kaꞌnu ya? ―jiñaꞌa Jesús.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Yun te ni jinkondee ya ndakani ya tnoꞌo yoso nuu tutu ii nuu kaꞌan ja jaꞌa maa ya. Ni kejaꞌa ya jin tnoꞌo yoso nuu liuru ni tee Moisés, te vi saa ni yaꞌa ya nuu ndiꞌi liuru ni ka tee sava ka tee ni ka ndakani tnoꞌo ia Dios ndee janaꞌa.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Te nuu ni jinokuei de ñuu nuu kuaꞌankuei de yun, te ni saꞌa Jesús ja yaꞌa ya kiꞌin jika ya.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Su ni ka tenini ña de ja na ndoo ya, te ka jiñaꞌa de:
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Te nuu ni jinkoo ya nuu mesa ja vi kaxini ya jin de, ni kiꞌin ya xtaa, te ni ndakuantaꞌu ya nuu ia Dios, te ni taꞌu ya, te ni jiñaꞌa ya ja vi kaa de.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Yun te ni saꞌa ia Dios ja ni ka ndanune nuu de, te ni ka ndakuni ña de ja maa ya kuu. Su vi nuu saa ni naa ya kuaꞌan ya.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Yun te ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Te vi nuu saa, ni ndekuei de, te kuanoꞌokuei de maa Jerusalén. Te vi ja ka oo tutu ndi uxi in tee ni chitniuu Jesús jin sava ka ñayiu nuu ni ndajinokuei de.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Te ka jiñaꞌa tee ka oo yun:
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Yun te ni ka ndakani nduu de naxa ni ka ndoꞌo de ichi nuu ni jaꞌankuei de, vi naxa ni ka ndakuni de Jesús nuu ni taꞌu ya xtaa.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Vi nini ka kaꞌan ka de tnoꞌo yun, te ni jino Jesús, ni junkuiin ya maꞌñu nuu ka oo de. Te jiñaꞌa ya:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Su ni ka yuꞌu ndevaꞌa de, chi ni ka kaꞌan de ja anu ni ka jini de.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Yun te jiñaꞌa ya:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Vi kondiaꞌa ndaꞌa rin vi jaꞌa rin, te vi kuni ron ja maa rin kuu. Vi keꞌe ña nagua ja vi kuni ron. In anu, chi tu na yiki kuñu nagua ka ndiaꞌa ron ja kaa maa rin ―jiñaꞌa ya.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Vi kaꞌan ya, te ni xneꞌe ya ndaꞌa ya vi jaꞌa ya nuu ni ka yiꞌi nduyu kaa.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te vi saa ni tu ka kandija guaꞌa de ja ka kusii ini de vi ja ni ka saꞌu kuii ini de ja ni ka ndakuni de ya. Te jiñaꞌa ya:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Yun te ni ka jiñaꞌa de joo chiaka ja ni kasun nuu ñuꞌu vi in jioo nduxi.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Te ni tnii ya, te vi jin nuu de ni jaa ya.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Te jiñaꞌa ya:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Yun te saa ni saꞌa ya ja ni ka jinkuiꞌnu ini de tnoꞌo yoso nuu tutu ii.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Te jiñaꞌa ya:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Te na vi kejaꞌa ñayiu vi kaxtnoꞌi tnoꞌo rin ndee Jerusalén, te vi saa kutenuu ninii ñuyiu, nagua ja vi ndatnaꞌu ini ñayiu nuu jakueꞌe ka saꞌi, te konekaꞌnu ini ia Dios yika kuechi ñayiu yun.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te maa ron ka kuu testiu rin ja siun ni ndoꞌo rin.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Te tetniuu rin Espíritu ia Dios ja vi kutaꞌu ron, nagua ni kee yuꞌu tata rin ja taa ya. Su vi kondetu ni ron Jerusalén yaꞌa ndee na vi niꞌi ron jakaꞌnu ja vaji ndee andivi ―jiñaꞌa ya.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Yun te ni kekuei ya jin de Jerusalén, te kuaꞌankuei ya jin ndiꞌi de ñuu Betania. Te nuu ni jinokuei ya jin de, te ni kaneꞌe ya ndaꞌa ya, te ni jikantaꞌu ya ja jaꞌa ndiꞌi de nuu ia Dios.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Te vi nini kaꞌan ya, te ni ndusukun ya ja mandaa ya andivi.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Yun te nuu ni ndiꞌi ni ka chiñuꞌu de Jesús, te ni ka ndajiokuiin de Jerusalén, ka kusii ndevaꞌa ini de.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Te siun ni ka oo de veñuꞌu kaꞌnu, ka ndakuantaꞌu de nuu ia Dios.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.