Lucas 16
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB
1 Yun te suni jiñaꞌa Jesús nuu tee ka skuaꞌa jin ya:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Yun te ni kana ña de, te jiñaꞌa de: “¿Na tnoꞌo kuu ja ka kaꞌan kuechi sava ka tee yaꞌa siki ni? Vitna te ndakuaꞌa ni kuenta ndiꞌi ndatniuu yindaꞌa ni, chi ma kuu ka ja kondiso tniuu ni ja kotatnuni ni nuu tee ka jinokuechi nuu san”, jiñaꞌa de.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 ’Te ni jinkondee tee yun ndakani ini de: “¿Naxa saꞌo vitna, te ma taa ka lamuo tniuu saꞌo? Te tu oo ndakuio ja kutuo nuu ñuꞌu, te vitna kukanoo ja kiꞌon kakan uon ja kao.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ja jinio naxa saꞌo nagua ja konevaꞌo ñayiu vi kuantaꞌu ña veꞌi ja vi koto ñai kiuu na keo ja ma kosatniuu kao”, ni kachi de.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 ’Yun te ni kana de ndi in ndi in ñayiu ka ndita nuu tee xiin nuu jinokuechi de, te ni jikan tnoꞌo de: “¿Nasaa ndita ni nuu tee xiin nuu jinokuechi san?”, jiñaꞌa de nuu tee xtnañuꞌu.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 ’Te jiñaꞌa tee yun: “In ciento barril texeꞌen ndita san”, jiñaꞌa de. “Yaꞌa oo inka tutu yaꞌa, te jinkoo ni, te ndasoo ni ja uu xiko uxi ni barril ndita ni”, jiñaꞌa de.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Yun te ni jikan tnoꞌo de inka tee: “Te maa ni, ¿nasaa ndita ni nuu tee xiin nuu jinokuechi san?”, jiñaꞌa de. Te jiñaꞌa tee yun: “In ciento cajón triu ndita san”, jiñaꞌa de. “Yaꞌa oo inka tutu yaꞌa, te ndasoo ni ja kuun xiko ni cajón ndita ni”, jiñaꞌa de.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 ’Yun te ni ndakuantnoꞌo ña tee kuika yun jin tee jinokuechi nuu de, ja visi tee kueꞌe ndevaꞌa kuu de, su ndichi de naxa niꞌi de ñayiu chituu ña. Chi ñayiu ka nduku ja vi koo guaꞌi ñuyiu yaꞌa, chi ndichi ka ini jin ñayiu ka jini tnaꞌa jin saa ñayiu ka oo nuu yeꞌe ia Dios.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Te yun guaa kaꞌan san nuu ni ja vi kuantniuu ni ja ka nevaꞌa ni ñuyiu yaꞌa nuu oo jakueꞌe, nagua ja vi niꞌi ni ñayiu vi kokaꞌan vaꞌa ña jin ni, nagua ja nuu na ndiꞌi ja ka nevaꞌa ni, te vi koo ñayiu ja vi ndakuantaꞌu ña ja vi koo ni jin nikuii nikani.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Chi ñayiu saꞌa ndaa jin in tniuu luluu, te suni saꞌa ndai jin in tniuu kaꞌnu ka. Te ñayiu tu saꞌa ndaa jin in tniuu luluu, te suni ma saꞌa ndai jin in tniuu kaꞌnu ka.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Te nuu ja tu ka saꞌa ndaa ni jin xuꞌun ja ka nevaꞌa ni ñuyiu yaꞌa nuu oo jakueꞌe, te ma taa ia Dios jaguaꞌa ka ja oo andivi nuu ni.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te nuu ja tu ka saꞌa ndaa ni jin kuenta inka ñayiu nuu ñuyiu yaꞌa, te ¿na in taa ja kokuu kuenta maa ni, nuu saa?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Te ni in ni ma kuu vi kunukuechi ni nuu uu jitoꞌo ni, chi vi skexiko ni in de, te vi kaꞌan too ni inka de. Axi vi kaꞌan vaꞌa ni nuu in de, te vi kaꞌan uꞌu ni nuu inka de. Suni saa ni maa ni, chi ma kuu vi kunukuechi ni nuu ia Dios vi nuu xuꞌun ―jiñaꞌa Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Te suni ka nini tee ka kuu fariseo, te vi ndimaa tee ka kutoo xuꞌun ka kuu de, guaa ni ka jaku ndee de Jesús nuu ni kaꞌan ya siun.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yun te jiñaꞌa ya:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Tnoꞌo ja yoso nuu Ley vi tnoꞌo ja ni ka kaꞌan tee ni ka ndakani tnoꞌo ia Dios ndee janaꞌa, ni oo guaa ndee nuu ni kenta Juan ja skuandute de. Te ndee saa ni kejaꞌa ja ni jitenuu tnoꞌo naxa tatnuni ia Dios, te ndiꞌi ñayiu ka nduku ndee ja kiukuei nuu tatnuni ya.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Su vijin ka kuu ja xnaa ia Dios in vaa letra ja yoso nuu Ley ya, saa ja xnaa ya andivi jin ñuyiu.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’In tee kuini ja xndendoo de ñasiꞌi de, te ndakuaka tnaꞌa de jin inka ñaꞌa, te saꞌa de kuechi, chi skindee de ña. Te suni saa ni tee ndakuaka tnaꞌa jin ñaꞌa ni ndoo yun saꞌa de kuechi, chi skindee de ña ―jiñaꞌa Jesús.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Yun te ni ndakani ya in kuentu, te jiñaꞌa ya:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Te suni ni oo in tee kundaꞌu, ni onani Lázaro, ja ni okuꞌu de kueꞌe ndiꞌyi teꞌi. Te ni ojinkoo de nuu ñuꞌu yuyeꞌe tee kuika yun.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Te tee kundaꞌu yun, chi vi kuini de ja ndutu chii de jin ja junkuei chii mesa tee kuika yun, su tu ni niꞌi de. Te vi ndee tiꞌina jinokuei ti ka yundee ti nuu ndiꞌyi tee ndaꞌu yun.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Yun te ni oo in kiuu ja ni jiꞌi tee kundaꞌu yun. Te ni ka ndikuaka ña ia ka jinokuechi nuu Dios ja vi koo de jin tata Abraham. Yun te ni jiꞌi tee kuika yun, te ni jinkoyuꞌu de.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Te nuu andeya ni tnaꞌa ndevaꞌa de tnundoꞌo. Te ndee yun ni ndanenuu de, te ni jini de ja ndee jika yun ka oo tata Abraham jin Lázaro.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Yun te ni kana de: “Tata Abraham, kundaꞌu ini ña ni. Tetniuu ni Lázaro na xndajin de xindaꞌa de nuu ndute jian, te na kii de na tnaa de joo yuꞌu san, visi ja yaa san na ndandajin, chi tnaꞌa ndevaꞌa san tnundoꞌo nuu ñuꞌu yaꞌa”, jiñaꞌa de.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Su yun te jiñaꞌa tata Abraham: “Seꞌe, ndakaꞌan ja roon, chi ni kee vaꞌa ron nuu ni oo ron ñuyiu, te Lázaro, chi ni jini de tnundoꞌo. Su vitna te ndaniꞌi de ja sii ini yaꞌa, te roon tnaꞌa ron tnundoꞌo jian.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Te inka kuu ja ñuneꞌu in nduaꞌa kunu ndevaꞌa nuu ka oo yaꞌa. Te yun guaa vi ni ñayiu ka oo yaꞌa ma kuu yaꞌi ja jai jian, te ni ñayiu oo jian ma kuu yaꞌi ja kii yaꞌa”, jiñaꞌa tata Abraham.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Yun te jiñaꞌa tee kuika yun: “Nuu saa te jikantaꞌu san nuu ni, vi tata, ja tanundaꞌa ni tetniuu ni Lázaro na ndajiokuiin de veꞌe tata san,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 chi ka oo uꞌun ka ñani san, te na kaxtnoꞌo de joo ja na vi kandija ñani san tnoꞌo ia Dios, nagua ja ma kikuei de nuu oo tnundoꞌo yaꞌa”, jiñaꞌa de.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Su yun te jiñaꞌa tata Abraham: “Ja ka nevaꞌa de tnoꞌo ni tee Moisés jin tnoꞌo ni ka tee sava ka tee ni ka ndakani tnoꞌo ia Dios, te na vi kandija de”, jiñaꞌa tata Abraham.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Te jiñaꞌa tuku tee kuika yun: “Ñaꞌa, vi tata Abraham, chi nuu ja in ndiyi na ndateku, te kiꞌin kaxtnoꞌo, chi vi ndatnaꞌu ini de, te ma vi saꞌa ka de jakueꞌe”, jiñaꞌa de.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Su yun te jiñaꞌa tata Abraham: “Nuu vini tnoꞌo ni tee Moisés jin tnoꞌo ni ka tee sava ka tee ni ka ndakani tnoꞌo ia Dios, tu ka kuini de vi kandija de, ndee ka kuu in ndiyi ja ndateku te kaꞌan ja vi kokandija de”, jiñaꞌa tata Abraham ―ni kaꞌan Jesús.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.