Hebreus 2
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NAA
1 Te ja jaꞌa yaꞌa guaa nini kuu ja vi tniuu ini guaꞌo tnoꞌo ya ja ni ka jini soꞌo, nagua ja ma vi kujioo nuu ichi ya.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Chi ndee janaꞌa ni tatnuni ia Dios tnoꞌo ya nuu Moisés jin maꞌñu sagua ia ka jinokuechi nuu ya, te nini ni okuu ja vi skunkui Ley yun. Su ñayiu ni ka okusoꞌo nuu ya, te ni ka saꞌi jakueꞌe, ni ka tniuyaꞌu ndaa mai yika kuechi yun.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Nuu saa te viꞌi ka yoon, chi ma vi kaku niꞌnuo ja vi tniuyaꞌuo nuu na vi skunao in jakaꞌnu ndevaꞌa ja vi kaku niꞌnuo. Chi xtnañuꞌu ka maa Jitoꞌo ni ndakani naxa vi kaku niꞌnuo, saa ni ka ndakani ndaa kuiti ñayiu ni ka onini tnoꞌo ya nuu in ion.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Te suni ni xneꞌe ia Dios jin ñayiu ni ka ndakani tnoꞌo ya ja tnoꞌo ndaa ka kaꞌin, nuu ni ka saꞌi kuaꞌa tniuu naꞌnu vi javii javaꞌa jin jakaꞌnu maa ya. Te suni ni jiñaꞌa ya Espíritu ya nuu in in ñayiu nakuu nakuu naxa jinkuaan ini maa ya.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Chi tu ni chitniuu Dios ia ka jinokuechi nuu ya ja vi tatnuni nii ñuyiu vaji nuu kuee ka, chi Seꞌe ya guaa ni chitniuu ya ja tatnuni, te siki yaꞌa ka kaꞌon.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Chi suaꞌa yoso nuu tutu ii, nuu ni kaꞌan in tee:
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Chi ni saꞌa lule ka ni joo jin, saa ia ka jinokuechi nuu ni,
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 te ndiꞌi tuꞌu ni xndendoo ni nuu ndaꞌi,
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Su vitna te ka jinio Jesús, ia ni saꞌa lule ka Dios joo, saa ia ka jinokuechi nuu ya. Te ni ndaskutu ña ya jin jayiñuꞌu vi javii javaꞌa ja jaꞌa ja ni tnaꞌa ya kuaꞌa tnundoꞌo tnuneni nuu ni jiꞌi ya, chi jandaꞌu ini ia Dios, guaa ni jandetu ya ja ni jiꞌi Jesús ja jaꞌa ndiꞌi ñayiu.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Te ndiꞌi ja oo kuu kuenta maa ia Dios, chi maa ya ni saꞌa, chi kuini ya ja kuaꞌa ndevaꞌa seꞌe ya vi koo andivi nuu yeꞌe tajan oo ya. Yun guaa ni saꞌa ia Dios ja ndiꞌi kuiti ni skunkuu Jesús jin maꞌñu sagua tnundoꞌo tnuneni ni tnaꞌa ya ja ni june ya ichi ja skaku niꞌnu ya ñayiu.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Chi maa Jesús ni ndasavii ña jin yoon, te maa ya, chi ia vii kuu ya, te invaa ni Dios kuu yua ndiꞌo. Te yun guaa tu kukanoo Jesús, ia kuu Seꞌe Dios, ja xnani ña ya jion ñani.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Chi yoso nuu tutu ii ja jinkuiꞌnu inio ja Jesús ni kaꞌan jin tata ya:
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Te suni kaꞌan ka ya:
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Te nagua ka kuu seꞌe jin yiki kuñu vi niñi, te suni saa ni ni okuu ya yiki kuñu vi niñi, nagua oo ñayiu ñuyiu, nagua ja jin maꞌñu sagua ja kuu ya, saa te kindee ya jakaꞌnu nevaꞌa Tachi ja jaꞌni.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Saa te ni skaku ña ya jin ndiꞌi ñayiu ka yuꞌu ja vi kui, chi na kuinio ja ka jinokuechi nuu ja ka yuꞌi yun nikuii nikani ja ka tekui.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Chi jandaa ndija ja tu ni kii ya nuu ñuyiu ja chituu ya ia ka jinokuechi nuu Dios, chi ja chituu ya ñayiu ka kuu tatatnoꞌo Abraham.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Te ja jaꞌa yun guaa vi oo vi kaa ya nagua ka ndaa ñani ya, nagua ja saa te ni jinkokuu ya in sutu kuu nijaꞌnu ja ni skunkuu ndaa ya nuu ia Dios. Te ni kundaꞌu ini ña ya jin, ja ni soko ya maa ya, saa te ni kindee ya yika kuechi ñayiu.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Te nagua ni tnaꞌa maa ya tnundoꞌo ja ni jito tnuni ña Tachi, te suni vitna kuu chindee chituu ña ya jin yoon nuu ka tnaꞌo tnundoꞌo ja jito tnuni ña Tachi.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.