Gênesis 41

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te nuu kuee ka ja ni yaꞌa uu kuia, te ni onevaꞌa Faraón in jani. Ni jini de ja oo de yuꞌu yute Nilo,
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 te yute yun ni kanakuei uja isndiki siꞌi ja luu ndevaꞌa ka naꞌa ti vi inu ndatnu ti, te ni ka jinkondee ti ka jaa ti neꞌu yuku yun.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Te yata kuaꞌankuei ti yun te ni kanakuei ka uja ti nuu yute yun kiti ka kuu xixii ka kuu ti vi tneꞌe ka naꞌa ti, te ni ka jinkuiin ti yatni nuu ka oo kiti ka naꞌa luu yuꞌu yute yun.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Te ni ka jaa ña kiti ni ka kuu xixii vi tneꞌe ka naꞌa ti jin ndi uja kiti ka naꞌa luu yun vi inu ndatnu ti, ni jani Faraón, te ni ndoto de.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Yun te ni ndakusun tuku de, te jichi kuu uu ni jani de ja uja yoko triu ka yiꞌi chitu chitu vi luu ndevaꞌa ka naꞌa ja mavikuaꞌnu nuu invaa ni tnundoo.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Yata yun te ni kanakuei ka uja yoko triu ni ka yichi yichi ni ja ni teñuꞌu ña tachi jinkiꞌi ichi kana nikandii.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Te ndi uja yoko triu ja ni ka yichi yichi yun ni ka jaa ña jin ndi uja yoko triu ndatnu vi ka yiꞌi chitu yun. Te ni ndoto Faraón te ni jini de ja jani kuu.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Te nuu ni ndakoo Faraón nuu neꞌe suaꞌa, te ndiꞌni ndevaꞌa de na jani kuu, te ni kana de ndiꞌi tee ka jitotnuni maa Egipto vi tee ndichi, te ni ndakani Faraón ja ni jani de, su tu saꞌun na in ni jinkuiꞌnu ini naxa kei ja ni jani de yun.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Yun te ni kaꞌan tee tatnuni nuu tee ka savaꞌa ja jiꞌi Faraón, te jiñaꞌa de nuu Faraón:
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Na ni kiti ini maa jitoꞌo san nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te ni jasi ña ni vekaa ja oo veꞌe tee tatnuni nuu tee ka jito veꞌe tniuu yaꞌa, maa san vi tee ni otatnuni nuu tee ka saꞌa xtaa vixin.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Te tee yun vi maa san ni ka onevaꞌa san in in nuu jani in ni jakuaa, te in in jani yun oo ja kee mamai.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Te yun ni ka yiꞌi san jin in suchi kuechi tatatnoꞌo hebreo suchi jinokuechi nuu tee tatnuni nuu tee ka jito veꞌe tniuu yaꞌa, te ni ka ndakani san nui, te ni kaꞌin naxa kei jani ja ni ka jani in in san.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Te vi jandaa ja nagua ni kaꞌin yun saa ni kuu, chi ni ndataa ni tniuu saꞌa maa san, te inka de ni tatnuni ni ja ni ka jatakaa ña ―jiñaꞌa de.
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Yun te ni kana ña Faraón jin José, te ñama kuiti ni ka keneꞌe ña jin vekaa yun, te ni ndasetei vi ni ndasamai saꞌuin, te saa ni jinoi nuu Faraón.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Yun te jiñaꞌa José nuu Faraón:
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Yun te jiñaꞌa Faraón nuu José:
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 te yute yun ni kanakuei uja isndiki siꞌi, kiti inu ndatnu ndevaꞌa, te luu ka naꞌa ti, te ni ka jinkondee ti ka jaa ti neꞌu yuku yun.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Te yata kuaꞌankuei ti yun, te ni kanakuei ka uja kiti ni ka kuu xixii vi tneꞌe ndevaꞌa ka naꞌa ti, ja vi ni in kiuu tu na ndee jini rin kiti ka naꞌa tnetneꞌe yun nii Egipto.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Te kiti ni ka kuu xixii vi tneꞌe ka ndaa ti yun, ni ka jaa ña ti jin isndiki siꞌi ja ni ka jinonta xtnañuꞌu kiti inu ndatnu yun.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Te nuu ni ka jaa ña kiti ni ka kuu xixii yun, te vi ni ja tu ka naꞌa saꞌun ti ja ni ka jaa ña ti, chi vi saa ni ni ka kuu xii ti, nagua ka ndaa ti jaxtnañuꞌu. Te ni ndoto rin.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 ’Te suni jani rin ja uja yoko triu mavikuaꞌnu nuu invaa ni tnundoo, te ka yiꞌi chitu chitu vi luu ndevaꞌa ka naꞌa.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Te inka uja yoko triu ja ni ka yichi yichi ni ja ni teñuꞌu ña tachi jinkiꞌi ichi kana nikandii.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Te yoko triu ja ni ka yichi yichi yun ni ka jaa ña jin ndi uja yoko triu ka naꞌa luu yun. Te ja ni ndakani rin nuu tee ka jitotnuni, su tu na in jinkuiꞌnu ini naxa kei ja vi ndakaxtnoꞌo nuu rin ―jiñaꞌa de.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Yun te jiñaꞌa José nuu Faraón:
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Te ndi uja isndiki siꞌi ja ka naꞌa luu yun, kuu uja kuia, te uja yoko triu ja ka naꞌa luu yun, kuu uja kuia. Te jani yun, chi in ni kei kaꞌan.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Te suni ndi uja isndiki siꞌi ja ni ka kuu xii yun vi tneꞌe ka naꞌa ti ja ka ndikin ña jin kiti ndatnu yun, kuu uja kuia, te ndi uja yoko triu ja ni ka yichi yichi ja ni teñuꞌu ña tachi jinkiꞌi ichi kana nikandii, kuu uja kuia ja koo tnundoꞌo soko.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 Te yaꞌa kuu ja kaꞌan san nuu ni, vi tata Faraón, chi nagua kuu ja kuini Dios ja saꞌa ya, te ni xneꞌe ya nuu ni.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Te yaꞌa vaji uja kuia ja kuvaꞌa ndevaꞌa nii nuu ñundeꞌi Egipto.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Te nuu yaꞌa kuia yun, te ndikin tuku uja kuia ja koo tnundoꞌo soko, te vi naa ini ñayiu ja ni kuvaꞌa nuu ñundeꞌi Egipto, chi koo tnundoꞌo soko nii nuu ñuꞌu.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Te ma vi kuni ka ñayiu ja kuvaꞌa nuu ñundeꞌi ja jaꞌa tnundoꞌo soko yun, chi ndakui ndevaꞌa koo.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Te ja siun uu jichi ni jani ni, vi tata Faraón, kuu ja jinkuiꞌnu inio ja oo ndaa kuiti nuu ia Dios, te ñama skunkuu ya ja saꞌa ya.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 Vitna te xteku ña san ja kosaꞌa tuaꞌa ni. Nduku ni in tee niꞌnu ini vi ndichi de ja na koto de nuu ñundeꞌi Egipto.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Suaꞌa saꞌa ni, vi tata Faraón: Tau ni tee vi kotatnuni in in ñuu tnii Egipto, te xnuu ni de ja na vi ndaxtutu de oko ja in ciento nagua kee nuu ñundeꞌi Egipto ndi uja kuia ja kuvaꞌa yun.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Te na vi xtutu de ja vi kokaa ñayiu ndiꞌi kuia guaꞌa ja vaji yun, te na vi ndaxtutu de triu te tatnuni ni ja na vi tavaꞌa de nagua ja vi niꞌi ñayiu in in ñuu ja vi kokai.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Te na koo nuu kuꞌun vaꞌi ja vi kokaa ñayiu ñuu tnii Egipto yaꞌa, nagua ndi uja kuia ja koo tnundoꞌo soko, te ma vi kuu ñayiu Egipto soko ―jiñaꞌi.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Te ni ka junkuaan ini Faraón vi tee ka jinokuechi nuu de, ja siun jiñaꞌa José.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Yun te jiñaꞌa Faraón nuu tee ka jinokuechi nuu de:
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Te maa ron guaa kotatnuni nuu veꞌe rin, te ndiꞌi ñayiu ñuu rin vi koskunkuu tnoꞌo ja tatnuni ron, te maintnoꞌo nuu mesa veꞌe tniuu guaa kuu kaꞌnu ka rin nuu ron.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Te suni jiñaꞌa ka Faraón nuu José:
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Yun te ni tau Faraón xeꞌe de nuu ndee seyu ja ñuꞌu ndaꞌa de, te tnaa de ndaꞌa José, te ni tatnuni de ni ka skuiꞌnu ña jin José in saꞌun vii ndevaꞌa, te ni ka tnaa in ja ñuꞌu sukuin nuu ka yiꞌi kaa vii ndevaꞌa ja kuu oro.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Te ni ka skaa ña jin nuu carreta kuu uu maa Faraón, te ni ka jiondita de jin, te ni ka kana de ja chitniuu ña Faraón, ja ndiꞌi ñayiu vi kaꞌnu jiti nui. Saa ni kuu ja ni chitniuu ña Faraón jin José, te ni kendoi ja tatnuni nuu ñayiu ñuu Egipto.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Te ni xnani ña Faraón jin José Zafnat-panea, te ni skuaka tnaꞌa ña de jin in suchi siꞌi nani Asenat, sesiꞌi tee nani Potifera, sutu oo ñuu On. Te ni kee José ja ni jiondita de nii ñuu ja tnii Egipto.
45 — ausente —
46 Ja oo José oko uxi kuia na ni jaꞌan de nuu rey Faraón ja tatnuni nuu Egipto. Yun te ni kee José nuu Faraón, te ni jiondita de nii ñuu ja tnii Egipto.
46 — ausente —
47 Te ndi uja kuia yun ni kuvaꞌa ndevaꞌa nuu ñundeꞌi.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Te ni ndaxtutu José ndiꞌi ja ni kee nuu ñundeꞌi ndi uja kuia ja kuvaꞌa nuu ñundeꞌi Egipto, te ni tavaꞌa de ja ni kee nuu ñundeꞌi in in maa ñuu.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Ni ndaxtutu de triu na kuinio ñuti yuꞌu ndute mar, kuaꞌa ndevaꞌa ja tu na in kundee kaꞌu, chi tu kentakuei ka de ja vi kaꞌu de.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Te ama ka ja kitnaꞌa kuia xtnañuꞌu tnundoꞌo soko, te ni ka jinkoo uu seyii José jin ñasiꞌi de Asenat, sesiꞌi tee nani Potifera, sutu oo ñuu On.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Te ni xnani José seyii xtnañuꞌu de Manasés, chi ni kachi de:
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Te suchi kuu uu ni xnani de Efraín, chi ni kachi de:
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Saa te ni yaꞌa uja kuia ja ni okuvaꞌa ndevaꞌa nuu ñundeꞌi Egipto.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Te ni jinkondee ja vaji uja kuia tnundoꞌo soko, nagua ja ni kaꞌan José, te ni oo tnundoꞌo soko nuu ndiꞌi sava ka ñuu naꞌnu, su nii ñuu ja tnii Egipto, chi ni oo xtaa vixin ka jaa ñayiu.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Te nuu ni kenta soko yun nii ñuu ja tnii Egipto, yun te ni ka kaꞌan ndaꞌu ñayiu ñuu nuu Faraón ja ka jikain ja vi kai. Te jiñaꞌa Faraón nuu ndiꞌi ñayiu yun:
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Te soko yun, chi vi nii nuu ñuu ni oo. Yun te ni june José ndiꞌi saka triu nuu ka ñuꞌu vaꞌi, te ni xiko de nuu ñayiu Egipto, chi kaꞌnu ndevaꞌa kuu soko ja ni oo ñuu yun.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Te ndiꞌi ñayiu sava ka ñuu ni jaꞌankuei nuu José ja ni ka jain triu ja vi kokai, chi vi nii ñuu nii teyu ni oo ndevaꞌa soko yun.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.