Gênesis 41

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te nuu kuee ka ja ni yaꞌa uu kuia, te ni onevaꞌa Faraón in jani. Ni jini de ja oo de yuꞌu yute Nilo,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 te yute yun ni kanakuei uja isndiki siꞌi ja luu ndevaꞌa ka naꞌa ti vi inu ndatnu ti, te ni ka jinkondee ti ka jaa ti neꞌu yuku yun.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Te yata kuaꞌankuei ti yun te ni kanakuei ka uja ti nuu yute yun kiti ka kuu xixii ka kuu ti vi tneꞌe ka naꞌa ti, te ni ka jinkuiin ti yatni nuu ka oo kiti ka naꞌa luu yuꞌu yute yun.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Te ni ka jaa ña kiti ni ka kuu xixii vi tneꞌe ka naꞌa ti jin ndi uja kiti ka naꞌa luu yun vi inu ndatnu ti, ni jani Faraón, te ni ndoto de.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Yun te ni ndakusun tuku de, te jichi kuu uu ni jani de ja uja yoko triu ka yiꞌi chitu chitu vi luu ndevaꞌa ka naꞌa ja mavikuaꞌnu nuu invaa ni tnundoo.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Yata yun te ni kanakuei ka uja yoko triu ni ka yichi yichi ni ja ni teñuꞌu ña tachi jinkiꞌi ichi kana nikandii.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Te ndi uja yoko triu ja ni ka yichi yichi yun ni ka jaa ña jin ndi uja yoko triu ndatnu vi ka yiꞌi chitu yun. Te ni ndoto Faraón te ni jini de ja jani kuu.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Te nuu ni ndakoo Faraón nuu neꞌe suaꞌa, te ndiꞌni ndevaꞌa de na jani kuu, te ni kana de ndiꞌi tee ka jitotnuni maa Egipto vi tee ndichi, te ni ndakani Faraón ja ni jani de, su tu saꞌun na in ni jinkuiꞌnu ini naxa kei ja ni jani de yun.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Yun te ni kaꞌan tee tatnuni nuu tee ka savaꞌa ja jiꞌi Faraón, te jiñaꞌa de nuu Faraón:
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Na ni kiti ini maa jitoꞌo san nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te ni jasi ña ni vekaa ja oo veꞌe tee tatnuni nuu tee ka jito veꞌe tniuu yaꞌa, maa san vi tee ni otatnuni nuu tee ka saꞌa xtaa vixin.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Te tee yun vi maa san ni ka onevaꞌa san in in nuu jani in ni jakuaa, te in in jani yun oo ja kee mamai.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Te yun ni ka yiꞌi san jin in suchi kuechi tatatnoꞌo hebreo suchi jinokuechi nuu tee tatnuni nuu tee ka jito veꞌe tniuu yaꞌa, te ni ka ndakani san nui, te ni kaꞌin naxa kei jani ja ni ka jani in in san.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Te vi jandaa ja nagua ni kaꞌin yun saa ni kuu, chi ni ndataa ni tniuu saꞌa maa san, te inka de ni tatnuni ni ja ni ka jatakaa ña ―jiñaꞌa de.
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Yun te ni kana ña Faraón jin José, te ñama kuiti ni ka keneꞌe ña jin vekaa yun, te ni ndasetei vi ni ndasamai saꞌuin, te saa ni jinoi nuu Faraón.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Yun te jiñaꞌa José nuu Faraón:
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Yun te jiñaꞌa Faraón nuu José:
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 te yute yun ni kanakuei uja isndiki siꞌi, kiti inu ndatnu ndevaꞌa, te luu ka naꞌa ti, te ni ka jinkondee ti ka jaa ti neꞌu yuku yun.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Te yata kuaꞌankuei ti yun, te ni kanakuei ka uja kiti ni ka kuu xixii vi tneꞌe ndevaꞌa ka naꞌa ti, ja vi ni in kiuu tu na ndee jini rin kiti ka naꞌa tnetneꞌe yun nii Egipto.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Te kiti ni ka kuu xixii vi tneꞌe ka ndaa ti yun, ni ka jaa ña ti jin isndiki siꞌi ja ni ka jinonta xtnañuꞌu kiti inu ndatnu yun.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Te nuu ni ka jaa ña kiti ni ka kuu xixii yun, te vi ni ja tu ka naꞌa saꞌun ti ja ni ka jaa ña ti, chi vi saa ni ni ka kuu xii ti, nagua ka ndaa ti jaxtnañuꞌu. Te ni ndoto rin.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 ’Te suni jani rin ja uja yoko triu mavikuaꞌnu nuu invaa ni tnundoo, te ka yiꞌi chitu chitu vi luu ndevaꞌa ka naꞌa.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Te inka uja yoko triu ja ni ka yichi yichi ni ja ni teñuꞌu ña tachi jinkiꞌi ichi kana nikandii.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Te yoko triu ja ni ka yichi yichi yun ni ka jaa ña jin ndi uja yoko triu ka naꞌa luu yun. Te ja ni ndakani rin nuu tee ka jitotnuni, su tu na in jinkuiꞌnu ini naxa kei ja vi ndakaxtnoꞌo nuu rin ―jiñaꞌa de.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Yun te jiñaꞌa José nuu Faraón:
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Te ndi uja isndiki siꞌi ja ka naꞌa luu yun, kuu uja kuia, te uja yoko triu ja ka naꞌa luu yun, kuu uja kuia. Te jani yun, chi in ni kei kaꞌan.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Te suni ndi uja isndiki siꞌi ja ni ka kuu xii yun vi tneꞌe ka naꞌa ti ja ka ndikin ña jin kiti ndatnu yun, kuu uja kuia, te ndi uja yoko triu ja ni ka yichi yichi ja ni teñuꞌu ña tachi jinkiꞌi ichi kana nikandii, kuu uja kuia ja koo tnundoꞌo soko.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Te yaꞌa kuu ja kaꞌan san nuu ni, vi tata Faraón, chi nagua kuu ja kuini Dios ja saꞌa ya, te ni xneꞌe ya nuu ni.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Te yaꞌa vaji uja kuia ja kuvaꞌa ndevaꞌa nii nuu ñundeꞌi Egipto.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Te nuu yaꞌa kuia yun, te ndikin tuku uja kuia ja koo tnundoꞌo soko, te vi naa ini ñayiu ja ni kuvaꞌa nuu ñundeꞌi Egipto, chi koo tnundoꞌo soko nii nuu ñuꞌu.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Te ma vi kuni ka ñayiu ja kuvaꞌa nuu ñundeꞌi ja jaꞌa tnundoꞌo soko yun, chi ndakui ndevaꞌa koo.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Te ja siun uu jichi ni jani ni, vi tata Faraón, kuu ja jinkuiꞌnu inio ja oo ndaa kuiti nuu ia Dios, te ñama skunkuu ya ja saꞌa ya.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Vitna te xteku ña san ja kosaꞌa tuaꞌa ni. Nduku ni in tee niꞌnu ini vi ndichi de ja na koto de nuu ñundeꞌi Egipto.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Suaꞌa saꞌa ni, vi tata Faraón: Tau ni tee vi kotatnuni in in ñuu tnii Egipto, te xnuu ni de ja na vi ndaxtutu de oko ja in ciento nagua kee nuu ñundeꞌi Egipto ndi uja kuia ja kuvaꞌa yun.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Te na vi xtutu de ja vi kokaa ñayiu ndiꞌi kuia guaꞌa ja vaji yun, te na vi ndaxtutu de triu te tatnuni ni ja na vi tavaꞌa de nagua ja vi niꞌi ñayiu in in ñuu ja vi kokai.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Te na koo nuu kuꞌun vaꞌi ja vi kokaa ñayiu ñuu tnii Egipto yaꞌa, nagua ndi uja kuia ja koo tnundoꞌo soko, te ma vi kuu ñayiu Egipto soko ―jiñaꞌi.
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Te ni ka junkuaan ini Faraón vi tee ka jinokuechi nuu de, ja siun jiñaꞌa José.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Yun te jiñaꞌa Faraón nuu tee ka jinokuechi nuu de:
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Te maa ron guaa kotatnuni nuu veꞌe rin, te ndiꞌi ñayiu ñuu rin vi koskunkuu tnoꞌo ja tatnuni ron, te maintnoꞌo nuu mesa veꞌe tniuu guaa kuu kaꞌnu ka rin nuu ron.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Te suni jiñaꞌa ka Faraón nuu José:
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Yun te ni tau Faraón xeꞌe de nuu ndee seyu ja ñuꞌu ndaꞌa de, te tnaa de ndaꞌa José, te ni tatnuni de ni ka skuiꞌnu ña jin José in saꞌun vii ndevaꞌa, te ni ka tnaa in ja ñuꞌu sukuin nuu ka yiꞌi kaa vii ndevaꞌa ja kuu oro.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Te ni ka skaa ña jin nuu carreta kuu uu maa Faraón, te ni ka jiondita de jin, te ni ka kana de ja chitniuu ña Faraón, ja ndiꞌi ñayiu vi kaꞌnu jiti nui. Saa ni kuu ja ni chitniuu ña Faraón jin José, te ni kendoi ja tatnuni nuu ñayiu ñuu Egipto.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Te ni xnani ña Faraón jin José Zafnat-panea, te ni skuaka tnaꞌa ña de jin in suchi siꞌi nani Asenat, sesiꞌi tee nani Potifera, sutu oo ñuu On. Te ni kee José ja ni jiondita de nii ñuu ja tnii Egipto.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Ja oo José oko uxi kuia na ni jaꞌan de nuu rey Faraón ja tatnuni nuu Egipto. Yun te ni kee José nuu Faraón, te ni jiondita de nii ñuu ja tnii Egipto.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Te ndi uja kuia yun ni kuvaꞌa ndevaꞌa nuu ñundeꞌi.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Te ni ndaxtutu José ndiꞌi ja ni kee nuu ñundeꞌi ndi uja kuia ja kuvaꞌa nuu ñundeꞌi Egipto, te ni tavaꞌa de ja ni kee nuu ñundeꞌi in in maa ñuu.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Ni ndaxtutu de triu na kuinio ñuti yuꞌu ndute mar, kuaꞌa ndevaꞌa ja tu na in kundee kaꞌu, chi tu kentakuei ka de ja vi kaꞌu de.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Te ama ka ja kitnaꞌa kuia xtnañuꞌu tnundoꞌo soko, te ni ka jinkoo uu seyii José jin ñasiꞌi de Asenat, sesiꞌi tee nani Potifera, sutu oo ñuu On.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Te ni xnani José seyii xtnañuꞌu de Manasés, chi ni kachi de:
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Te suchi kuu uu ni xnani de Efraín, chi ni kachi de:
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Saa te ni yaꞌa uja kuia ja ni okuvaꞌa ndevaꞌa nuu ñundeꞌi Egipto.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Te ni jinkondee ja vaji uja kuia tnundoꞌo soko, nagua ja ni kaꞌan José, te ni oo tnundoꞌo soko nuu ndiꞌi sava ka ñuu naꞌnu, su nii ñuu ja tnii Egipto, chi ni oo xtaa vixin ka jaa ñayiu.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Te nuu ni kenta soko yun nii ñuu ja tnii Egipto, yun te ni ka kaꞌan ndaꞌu ñayiu ñuu nuu Faraón ja ka jikain ja vi kai. Te jiñaꞌa Faraón nuu ndiꞌi ñayiu yun:
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Te soko yun, chi vi nii nuu ñuu ni oo. Yun te ni june José ndiꞌi saka triu nuu ka ñuꞌu vaꞌi, te ni xiko de nuu ñayiu Egipto, chi kaꞌnu ndevaꞌa kuu soko ja ni oo ñuu yun.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Te ndiꞌi ñayiu sava ka ñuu ni jaꞌankuei nuu José ja ni ka jain triu ja vi kokai, chi vi nii ñuu nii teyu ni oo ndevaꞌa soko yun.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.