Gênesis 33
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Te nuu ni ndanenuu Jacob, te ni jini ña de jin ñani de Esaú ja manutnaꞌa ña tee yun jin kuun ciento teyii ndeka de. Yun te ni jaꞌnde ña Jacob jin seꞌe kueli de, savai ni chiꞌi de ndaꞌa Lea, te savai ndaꞌa Raquel, te savai ndaꞌa nduu ñaꞌa ka jinokuechi nuu de.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Te ni skakoxnoꞌo de ñaꞌa ka jinokuechi nuu de jin seꞌe de jin ña. Yun te ni tnaa maꞌñu de Lea jin seꞌe de jin ña, te sandiꞌi kuaꞌan Raquel jin seꞌe de jin ña ja kui José.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Te ni kakoxnoꞌo maa de nuu ña, te ni chindei de xini de vi ndee nuu ñuꞌu uja jichi guaa ndee ni juntnaꞌa de ñani de.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Su yun te ni jino Esaú ni nukanu niꞌnu de ñani de, te ni kanu niꞌnu de sukun ñani de, te ni chitu de nuu ñani de, te ni ka ndaꞌi nduu de.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Yun te ni ndakondiaꞌa de nuu ka oo ñasiꞌi yun vi suchi kueli yun, te ni jikan tnoꞌo ña de:
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Yun te ni ka juntnaꞌa ña ñaꞌa ka jinokuechi yun jin seꞌe ña, te ni ka chindei ña xini ña.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Yun te ni ka jintnaꞌa ña Lea jin seꞌe ña, te ni ka chindei ña xini ña. Yun saa ni jinokuei José jin nanai Raquel, te suni ni ka chindei xini.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Yun te jiñaꞌa Esaú:
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Te jiñaꞌa Esaú:
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Yun te jiñaꞌa Jacob:
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Te tanundaꞌa ni kuantaꞌu ni joo ja nee ndiso san vaji san, chi ia Dios ni jini kuii ni jini mani ña jin san, te ndiꞌi ja oo yaꞌa nevaꞌa maa san ―jiñaꞌa de.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Te jiñaꞌa Esaú nuu Jacob:
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Su jiñaꞌa Jacob:
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Kojiuꞌun ni joo, vi jitoꞌo san, te saa jaa kuee san ja jinokuechi san nuu ni na kuu na kuu ka jika joo kiti kuechi san, vi na kuu ka kundee joo suchi kueli san ka jikai, guaa ndee na ndenta san joo ñuu Seir nuu oo maa jitoꞌo san ―jiñaꞌa de.
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Yun te jiñaꞌa Esaú:
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Saa ni kuu ja ni ndakiꞌin ichi Esaú kiuu yun kuanoꞌo de ñuu de Seir.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Te kuaꞌan Jacob nuu nani Sucot, te yun ni ka saꞌa de veꞌe ka oo de, te suni ka saꞌa de veꞌe kuii nuu ka oo kiti de, te yun guaa ni xnani de yun Sucot.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Yun te ni ndajino vii ndajino vaꞌa Jacob ñuu Siquem ja tnii Canaán nuu ni kee de Padan-aram kuanoꞌo de, te ni jinkoo de ichi yuꞌu ñuu yun.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Te ni ndakuaan de joo ñuꞌu nuu seyii Hamor, tee ni okuu yua Siquem, ja ni junkuꞌun in ciento xuꞌun kaa ja kuu plata, te yun ni jakin de veꞌe saꞌun de.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Te suni ni saꞌa de in altar, te ni xnani de yun El Elohe Israel.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.