Gênesis 32
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Yun te ni ndakiꞌin ichi Jacob ja kuanoꞌo de, te yun ni kentakuei ia ka jinokuechi nuu Dios ja ni ka nitnaꞌa jin de.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Te nuu ni jini ña Jacob, te ni kaꞌan de:
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Yun te ni tetniuu Jacob sava tee ni ka kakoxnoꞌo nuu de ja kuaꞌankuei de ñuu Seir ja suni nani Edom ja vi kaxtnoꞌo de nuu Esaú ja kuanoꞌo de.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Te jiñaꞌa de:
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Te nevaꞌa de isndiki vi mentu vi ndikachi vi teyii vi ñasiꞌi ja ka jinokuechi nuu de, te ni tetniuu ña de vajikuei san ja mavikikaxtnoꞌo san nuu ni, vi jitoꞌo san, nagua ja kaꞌan mani ni de”, vi kuñaꞌa ni ―jiñaꞌa de.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Te nuu ni ka ndajiokuiin de, te ka jiñaꞌa de nuu Jacob:
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Yun te ni yuꞌu ndevaꞌa Jacob vi ni ndakani ini de, guaa ni jaꞌnde de uu yukun ñayiu ka oo jin de yun, vi suni ni jaꞌnde de ndikachi vi isndiki vi kameyu, te ni saꞌa de uu yukun ti.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Chi ni ndakani ini de ja nuu ja tnoꞌo kiti ini vaji jin Esaú, chi kiꞌin de siki sava ñayiu, te sava kai, chi vi kaku.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Yun te ni jinkondee de ndakuatu de nuu ia Dios:
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Vi tu kaa tu oo san ja ndiꞌi ja chindee chituu ña ni jin san. Su luu ndevaꞌa ini maa ni, guaa ni saꞌa ndaa ni jin tee jinokuechi nuu ni, chi tu saꞌun nagua nee san na ni yaꞌa san yute Jordán yaꞌa, chi kaa invaa yutnu tuu san nuu ñuꞌu. Te vitna ja ni ndajiokuiin san vi suaꞌa jaꞌnde san uu yukun ñayiu vi kiti san ja ni kachi ndaꞌu ña maa ni.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Te jikantaꞌu san vitna ja skaku niꞌnu ña ni nuu ndaꞌa ñani san Esaú, chi yuꞌu san ja kii de, te kaꞌni ña de jin maa san vi nana suchi kueli yaꞌa vi mai.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Chi maa ni, vi Dios, ni kachi ni ja chindee chituu ña ni, te saꞌa ña ni in javaꞌa, te vi kaya kuaꞌa ndikin tata san na kuinio ñuti nduei yuꞌu ndute mar ja tu na in kundee kaꞌu ja kuaꞌi kuu, ni kachi ni ―jiñaꞌa de nuu ia Dios.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Te vi yun ni ndoo de jakuaa yun. Te ni kiꞌin de vi nani guaa kuu ja ni junkuꞌun ndaꞌa de ja skutaꞌu de ñani de Esaú.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Ni kiꞌin de uu ciento ndixiꞌu siꞌi naꞌnu vi oko chivatu vi uu ciento ndikachi siꞌi vi oko karneru,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 vi oko uxi kameyu siꞌi ninoꞌo kiti ka ndeka yikin vi uu xiko isndiki siꞌi vi uxi mansu vi oko mentu siꞌi jin uxi mentu.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Te ni saꞌa siin siin de ti, te ni jiñaꞌa de ti nuu in in tee ka jinokuechi nuu de, te jiñaꞌa de:
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Te jiñaꞌa de nuu tee yoxnoꞌo kuiti:
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Yun te kuñaꞌa ni: “Kiti ni tetniuu Jacob, tee jinokuechi nuu ni, ja skutaꞌu ña de jin maa jitoꞌo san Esaú ka kuu ti. Te vi suni intandikin kuee ka maa de yata san vaji de”, kuñaꞌa ni suaꞌa ―jiñaꞌa de.
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Te vi suni saa ni jiñaꞌa de nuu tee kuu uu ja kuaꞌan jin inka yukun ti yun vi suni saa ni tee kuu uni vi sava ka tee ja ka intandikin ka jin sava yukun ti yun, te jiñaꞌa de:
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Te suni vi kuñaꞌa ni: “Yaꞌa vaji maa Jacob, tee jinokuechi nuu ni, intandikin de yata nuu vajikuei san yaꞌa”, vi kuñaꞌa ni ―jiñaꞌa Jacob, chi ni ndakani ini de: “Suaꞌa na saꞌo nagua ja na yaꞌa ini de jin tnoꞌo kiti ini nuu na kuni de kiti ja skutaꞌuo de, yun saa kenta mao ja vi ndakuni tnaꞌo a saa vatu ni saa, te kaꞌan mani ña de”, ni ndakani ini de.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Guaa saa ni saꞌa de. Ni skakoxnoꞌo de tee ka yituu kiti ja skutaꞌu de ñani de. Te ni kixin ka maa de in jakuaa ka nuu ni ka oo de yun.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Yun te ni ndakoo Jacob nuu jakuaa saa, te ni jaka de nduu ñasiꞌi de vi nduu ñaꞌa ka jinokuechi nuu de jin ndi uxi in seꞌe de, te ni siaꞌa ña de yute nani Jaboc.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Te ni siaꞌa de ndiꞌi ñayiu veꞌe de vi ndiꞌi ja nevaꞌa de yute yun.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Saa te saa maintnoꞌo ni ka Jacob ni ndoo, te yun ni ka kagua tnaꞌa de jin in tee vi ndee nuu matuu saꞌun.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Te nuu ni jini tee yun ja ña kundee de ja yaa de, te ni keꞌe de nuu ñutnaꞌa yiki kaꞌa Jacob, te nuu ka kagua tnaꞌa ka de, te ni yaꞌa ndoso yiki kaꞌa de yun.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Te jiñaꞌa ya:
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Te ni jikan tnoꞌo ña ya:
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Yun te jiñaꞌa ia yun:
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Yun te ni jikan tnoꞌo ña Jacob, te jiñaꞌa de:
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Te ni xnani Jacob nuu ni ka kagua tnaꞌa de yun Peniel, chi ni kachi de:
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yun te kuaꞌan Jacob guaa vi ja ni yaꞌa de Peniel, te ni jinonta nikandii, te ja siun ndoꞌo kaꞌa de guaa jika uꞌu jika uꞌu de kuaꞌan de.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Te yun guaa vi ndee kiuu vitna tu ka jaa ñayiu Israel kuñu kokin ndiꞌi yiki kaꞌa kiti, chi ja nuu kuñu kokin nuu nukuntnaꞌa yiki kaꞌa Jacob kuu nuu ni tuji.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.