Atos 28
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVI
1 Te nuu ja ni ka kaku san, saa ni ka jini san ja Malta nani ñuu ja oo maꞌñu ndute mar yun.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Te ñayiu ñuu yun ni ka kundaꞌu ini ñai jin ndiꞌi san, guaa ni ka xnaꞌi in ñuꞌu kaꞌnu, te ni ka kana ñai ja ni ka ndasaa san, chi vijin ndevaꞌa vi kuun sau.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Yun te ni xtutu Pablo in tnii tutnu yichi, te vi inka tnaa de tnu nuu ñuꞌu, te ni kee niꞌni ni in koo xeen nuu tutnu yun. Jino ti ja ni ka kiꞌin ña ñuꞌu yun, te ni kakuiko ni ti ndaꞌa de.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Te nuu ni ka jini maa ñayiu ñuu yun ja intakaa guaꞌa ti ndaꞌa de, te ni ka jinkondee de ka ndatnoꞌo de:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Su ni kisi Pablo ndaꞌa de, te ni kanakau koo yun nuu ñuꞌu, te ni tu nagua ni ndoꞌo saꞌun de.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Te ndiꞌi ñayiu yun, chi ka ndetu ni kai ja na ore, te jaa yiꞌndi de axi sanaa te kani xini de ja kuu de. Su nuu ni kunaꞌa ka ndetu de ja tu nagua ndoꞌo Pablo, te ni ka ndasama de tnoꞌo ka kaꞌan de, te ni ka kachi de ja in chuꞌchi kuu Pablo.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Te yatni yun oo ñundeꞌi in tee nani Publio ja kuu nijaꞌnu de nuu ñuu yun. Te ni kana ña de ja ni tanuu de veꞌe de ja ni ka oo san uni kiuu, te ni jito vaꞌa ña de.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Te kiuu yun katuu tata Publio yun nuu jito jin kueꞌe kiji vi kueꞌe niñi, te ni kiuu Pablo ni jinkoto ña de. Yun te ni ndakuatu de nuu ia Dios. Te nuu ni ndiꞌi ja ni ndakuatu de, te ni sonee de ndaꞌa de siki tee yun, te ni nduvaꞌa de.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Te vi ja siun ni saꞌa de tniuu yaꞌa, guaa ni jaꞌankuei sava ka ñayiu ka kuꞌu ja ka oo ñuu yun nuu oo Pablo, te vi ndiꞌi ni ka nduvaꞌa.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Guaa ni ka skutaꞌu ñai ndiꞌi nagua ka jaꞌni ña jin san. Te nuu ni kitnaꞌa kiuu ja kiꞌinkuei tuku san nuu inka barco, te ni ka jini mani ñai taka ja kokuu ichi nuu kiꞌinkuei san.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Te nuu uni yoo ja ni ka oo san ñuu Malta, te ni ka tnii tuku san in barco ja suni ni oo ñuu yun nii yoo vijin. Te barco yun, chi vaji ndee ñuu Alejandría, te ichi nuu barco yun ndiso uu chuꞌchi, in nani Cástor te inka nani Pólux.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Yun te ni jinokuei san ñuu Siracusa, te yun ni ka oo san uni kiuu.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Te vi ñuu yun ni kekuei san kuaꞌankuei san yuꞌu ndute mar, te saa ni jinokuei san ñuu Regio. Te inka kiuu ni jinkiꞌi tachi ichi sur, guaa vi kiuu uu ni, te ni jinokuei san ñuu Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Te yun ni ka jinkuntnaꞌa san jin sava ñayiu ka skuaꞌa, te ni ka jikantaꞌu de ja ni ka kendoo san jin de uja kiuu. Yun te saa ni kekuei san ja kuaꞌankuei san Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Te ja ni ka niꞌi tnoꞌo ñayiu ka skuaꞌa ka oo ñuu Roma ja kuaꞌankuei san, guaa ni kekuei de ja ni ka nditnaꞌa ña de nuu oo Foro Apio, in nuu nani Uni Taberna. Te nuu ni jini ña Pablo jin de, te ni ndakuantaꞌu de nuu ia Dios, te ni nukuꞌun ndee ini ka de.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Te nuu ni jinokuei san Roma, te ni ndakuñaꞌa capitán kuaꞌankuei jin san yun ndiꞌi tee ka oo vekaa ndaꞌa tee kuu nijaꞌnu yindaꞌa soldado maa Roma. Te ndia Pablo, chi ni ka taa siin ña de jin in soldado ja jito ña jin de.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Yun te saa nuu uni kiuu ja ni jinokuei san, te ni kana Pablo tee ka kuu nijaꞌnu nuu ñayiu judio ja ka oo Roma yun. Te nuu ni ka kututu de, te jiñaꞌa Pablo:
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Su nuu ni ka saꞌa de ja ni naꞌma san na kuechi tavi san, te tu ni ka niꞌi de na kuechi tavi san. Yun guaa ni ka kuini de ja vi siaa ña de, chi tu na kuechi saꞌun san ja kuu san.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Su tu ni ka jandetu ñayiu ka kuu tnaꞌo judio, guaa kaꞌan san a tuu, su ni jikan san ja kii san nuu César, nagua ja na saꞌa ndaa de, su chi masu vaji san ja kaꞌan kuechi san siki ñayiu ñuo.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Te yun guaa tniuu yaꞌa kuu ja ni kana ña san ja kuni ña san vi kaꞌan san nuu ndiꞌi ni, chi kandija san ja ndetu san nagua ka ndetu kaꞌnu maa ñayiu ñuo Israel ja skunkuu nagua ni kee yuꞌu maa ia Dios, te yun guaa nuꞌni san jin cadena yaꞌa ―jiñaꞌa de.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Yun te ka jiñaꞌa tee ka kuu nijaꞌnu nuu ñayiu judio:
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Su ka kuini san ja vi konini san tnoꞌo kaꞌan ni vi naxa ndakani ini ni, chi ka jini san ja vi na saa ni nuu ka kaꞌan kuechi ñayiu ja tu ka jintnaꞌa ini ichi jaa Jesús ja jika ni kaxtnoꞌo ni ―ka jiñaꞌa de.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Yun te ni ka jani de in kiuu ja vi ndanitnaꞌa de. Te kiuu yun ni ka kututu kuaꞌa ñayiu veꞌe nuu oo Pablo, te ni jinkondee de ndee nuu neꞌe, te vi ndee nuu mañini ja ndakani de naxa tatnuni ia Dios, vi nduku de ja na vi jinkuiꞌnu kaji ini ñayiu, te na vi jino ini ichi ia Jesús jin tnoꞌo nagua yoso nuu Ley Moisés vi nagua ni ka kaꞌan tee ni ka ndakani tnoꞌo maa ia Dios ndee janaꞌa, ja suni ja ni ka okaꞌan de ja jaꞌa Jesús.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Te sava ñayiu ni ka jantaꞌu tnoꞌo kaꞌan Pablo, su savai, chi tu ni ka kandijai.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Te ja siun masu inuu ni ka kandija de, guaa ni ka ndayagua de ja noꞌokuei de veꞌe de, te jiñaꞌa Pablo tnoꞌo yaꞌa:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Kuaꞌan nuu ñayiu ñuu yaꞌa, te kuñaꞌa ron:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Chi ni ka kundee ndevaꞌa ini anu ñayiu yaꞌa,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 ’Te vitna guaa vi konaꞌa ni ja kiuu kuaꞌon, te tnoꞌo ja ni tetniuu ia Dios ja skaku niꞌnu ya jin yoon, tetniuu ya nuu ñayiu sava ka tatatnoꞌo, te ñayiu yun vi konini tnoꞌo ya ―jiñaꞌa Pablo.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Te nuu ni ndiꞌi ni kaꞌan Pablo tnoꞌo yaꞌa, te kuanoꞌokuei ñayiu judio ka tee tnaꞌa de ja jaꞌa tnoꞌo yaꞌa ichi kuanoꞌokuei de.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Te ni oo Pablo uu kuia mimiꞌi nuu in veꞌe ni otniuyaꞌu de, te ni ojantaꞌu de ndiꞌi ñayiu ni ka ojinkoto ña jin de.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Te ni ondakani de naxa tatnuni ia Dios vi ni okaxtnoꞌo de tnoꞌo vaꞌa maa Jitoꞌo Jesukristu, ni onune ni ichi ja ni okaxtnoꞌo de nuu ñayiu, te tu na in ni jasi niꞌnu.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.