Mateus 8
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Jesús ntdaa xaꞌa nuu ñayiu, n‑nuu‑ia xeꞌe yuku jan, te kueꞌe ka ñayiu n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Te n‑xe juiin xiti ɨɨn se tnaꞌa kueꞌe teꞌyu ñɨɨ nuu‑ia. N‑jaꞌan‑s:
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 N‑dakaa‑ia ndaꞌa‑ia te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia‑s te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Ijan xiaꞌan‑ia nuu‑s:
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Juan nuꞌu Jesús Capernaum. Nu n‑ndɨu‑ia ñuu jan, te n‑xetuꞌa ñaꞌa ɨɨn centurión. N‑jaꞌan‑s nuu Jesús:
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 —Dito, yo kuꞌu se xinokuechi nuu‑da, te kaa‑s veꞌe‑da. N‑xiꞌí xeꞌe‑s te ña kuu xa kaka‑s. Yo ndeꞌe tna uꞌu‑s. Yo ndaꞌu yaꞌa‑s.
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Te n‑xiaꞌan centurión jan:
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Ɨnka seyɨɨ taxnuni nuu‑da, te dɨuni taxnuni‑da tuku. Taxnuni‑da nuu se ka kuu soldado. Nux na jaꞌan‑da nuu ɨɨn‑s xa na jɨꞌɨn‑s ɨɨn nuu na jɨꞌɨn‑s, te xeꞌen‑s. Nux na jaꞌan‑da nuu ɨnka‑s xa na xee‑s veꞌe‑da, xee‑s. Te dɨuni taꞌu tniu‑da nuu se xinokuechi nuu‑da xa na kada‑s ɨɨn xa kada‑s te kida‑s —kuu‑s, xiaꞌan‑s nuu Jesús.
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Nu n‑teku Jesús xa n‑jaꞌan se ijan, n‑yuꞌu anu‑ia, te n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu xndijun ñaꞌa:
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Kueꞌe ñayiu kee nde nuu kane ngandii xiꞌin nde nuu keé ngandii xa nkoo koio‑i yuꞌu mexa xiꞌin Abraham, Isaac, Jacob xa kaxi‑i xiꞌin‑s andɨu nuu taxnuni Ianyuux.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Ñayiu Israel ka xani ini xa yɨtnaꞌa‑i nuu ñayiu kutuu nuu taxnuni Ianyuux, ñayiu ijan kandeka ñaꞌa Ianyuux jɨꞌɨn nuu nee. Ndeꞌe ndaꞌi‑i te ndeꞌe kiti ini‑i nuu Ianyuux —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Te xiaꞌan Jesús nuu centurión jan:
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Ijan dada juan nuꞌu Jesús Capernaum. N‑kɨu‑ia veꞌe Spedru, te n‑xini‑ia xa kaa didido‑s xa kuꞌu‑ña. Ñuꞌu ñaꞌa kaꞌni.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 N‑tnɨɨ‑ia ndaꞌa‑ña, te n‑ndiko ñaꞌa kaꞌni. N‑ndokoo‑ña te n‑xiaꞌan‑ña xa n‑xaxi‑ia.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Nɨni tuu Jesús veꞌe ijan juan keé ngandii, te xndeka ñayiu ñayiu xñuꞌu ñaꞌa xaloko n‑ka xee. Diko ni n‑jaꞌan Jesús xa kee xaloko jan, te danaa n‑ka kee‑i anu‑i. Dɨuni n‑ndadavaꞌa‑ia dava ka ñayiu ka kuꞌu.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Duꞌa n‑yaꞌa xa n‑xetnaꞌa tnuꞌu Ianyuux n‑chidotnuni Isaías, se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑jaꞌan‑s:
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Yo kueꞌe ñayiu n‑naduku nduu Jesús ɨnka kɨu. Nu n‑xini‑ia‑i, te n‑taꞌu tniu‑ia xa dakaka se dakuaꞌa‑ia barcu jɨꞌɨn ɨnka lado yuꞌu mar.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Hora ijan n‑xee ɨɨn se tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés, te n‑jaꞌan‑s:
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Te n‑jaꞌan Jesús:
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Te n‑jaꞌan ɨnka ntuku se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia:
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Te n‑jaꞌan Jesús:
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Ijan dada n‑keé‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia barcu. Nu n‑kudava‑ia xiꞌin‑s nuu mar, te n‑kidi‑ia.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Danaa n‑kane ɨɨn tachi ndeꞌe, te ndeꞌe n‑xe kandava ndute. Kuu‑té xa kuxi‑té barcu jan.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Te n‑xe dandoto ñaꞌa dava se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s:
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Te n‑ka yuꞌu‑s, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Ijan dada n‑xee‑ia xiꞌin‑s ɨnka lado yuꞌu mar jan nuu nani Gadara. Te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa uu se xñuꞌu xaloko anu‑s. N‑ka xo kɨu‑s yau kava nuu xyɨnduxi ndɨyɨ. Yo vichi unu ndeꞌe‑s. Ñayo ñayiu n‑ka xo kuyɨɨ xa yaꞌa‑i ijan.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Te n‑ka kana‑s:
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Kueꞌe kuchi xñuꞌu yatni ijan.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Ka xiaꞌan xaloko xñuꞌu se ijan nuu Jesús xa na juejoon‑ia xa keé koio‑i anu kuchi jan. Ka xiaꞌan‑i:
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Xiaꞌan Jesús nuu‑i:
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Nu n‑ka xini se xñunuu kuchi jan xa duꞌa n‑yaꞌa, te n‑ka kendava‑s. Ka nuꞌu‑s ñuu‑s xa najani koio‑s ntdaa xa n‑ka yaꞌa se n‑ka ñuꞌu ñaꞌa xaloko jan.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Ntdaa ñayiu ñuu ijan n‑ka xee nuu Jesús. Nu n‑ka xini‑i‑ia, te n‑ka xiaꞌan‑i nuu‑ia xa na jɨꞌɨn‑ia ɨnka lado.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.