Mateus 27
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ
1 Nu n‑tuu kɨu kuu uu, te n‑ka kida ɨnuu dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xa kaꞌni koio‑s Jesús.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 N‑ka duku ñaꞌa‑s te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu se kuu gobernador romano nani Pilato.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Xaxeꞌe xa n‑xini Judas, se n‑kida xa n‑ka tnɨɨ juxtixia Jesús, xa xá n‑ka jaꞌan‑s xa io kuechi Jesús te kaꞌni koio‑s‑ia, xijan kuu xa n‑natu ini‑s, te n‑xeꞌen‑s veñuꞌu xa n‑nangoneꞌe‑s oko uxi tvini kuu plata jan nuu dutu ka taxnuni xiꞌin nuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 Xiaꞌan‑s:
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Te n‑dajane Judas tvini jan xiti veñuꞌu Jerusalén te n‑kee‑s. Juaꞌan‑s, te n‑xe dakueꞌne‑s mee‑s.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 N‑ka ndoneꞌe dutu ka taxnuni jan tvini jan, te n‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 N‑ka kida ɨnuu‑s xa jueen koio‑s ñuꞌu ɨɨn se kidavaꞌa koꞌo xiꞌin kɨdɨ ñuꞌu xa koo ɨɨn nuu ku nkonduxi ñayiu toꞌo.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Xijan kuu xa nde vitna, dandee ñayiu ñuꞌu ijan Ñuꞌu Ndɨyɨ.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 N‑xetnaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Jeremías, se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. Duꞌa n‑chidotnuni‑s: “Oko uxi moneda kuu plata kuu yaꞌu‑s. Yaꞌu n‑xantuu se Israel kuu.
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 N‑ka tnɨɨ‑s tvini n‑ka niꞌi‑s xa n‑ka diko‑s‑sɨ, te n‑ka xe jueen‑s ñuꞌu ɨɨn se kidavaꞌa koꞌo xiꞌin kɨdɨ.” Dɨuni n‑chidotnuni‑s: “Duꞌa n‑taꞌu tniu Ianyuux xa kada‑da.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 N‑xee Jesús nuu se kuu gobernador jan, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia:
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 N‑ka tekuechi neñuu dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel‑ia, te ni ɨɨn tnuꞌu ñatu n‑jaꞌan‑ia.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Pilato:
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Xaxeꞌe xa ni ɨɨn xa ña tuu nax n‑jaꞌan‑ia nuu‑s, tuku n‑kuu ini‑s.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Ntnaꞌa kuia n‑xo dayaa gobernador jan ɨɨn se yɨndiꞌu vekaa kɨu kuu viko Paxcua. Dayaa‑s davaꞌa nga se ka kaxí niꞌno ñaꞌa ñayiu ka xko yuku viko jan.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Tiempu ijan yɨndiꞌu ɨɨn se nani Jesús Barrabás. Ntdaa ñayiu n‑xo xini xa se loko kuu‑s.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 N‑ka nataka ñayiu nuu Pilato te xiaꞌan‑s:
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Duꞌa n‑jaꞌan‑s chi n‑kutnuni ini‑s xa n‑ka tekuechi neñuu‑s‑ia xaxeꞌe xa n‑ka kukuedi ini‑s.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Nɨni nukoo Pilato jan nuu xko nukoo‑s xa ndadandaa‑s kuechi ñayiu, n‑tundaꞌa ñadɨꞌɨ‑s ɨɨn tutu nuu‑s. Duꞌa n‑chidotnuni‑ña:
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 N‑ka dajaꞌan dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel se xyuku ijan xa jaꞌan koio‑s nuu gobernador jan xa dayaa‑s Barrabás te na kaꞌni‑s Jesús.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Te n‑xijan tnuꞌu ntuku gobernador jan ñayiu:
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 N‑xijan tnuꞌu ka‑s‑yɨ:
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Te xiaꞌan‑s:
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Xaxeꞌe xa ña n‑kundee tnuꞌu Pilato xa daxino ini‑s ñayiu xiꞌin xa xee ka n‑ka kana‑i xiꞌin xa n‑ka ndundeꞌe‑i, xijan kuu xa n‑nandaꞌa Pilato nuu‑i. Xiaꞌan ntuku‑s nuu‑i:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Te ka xiaꞌan‑i ntdaa‑i:
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ijan dada n‑dayaa Pilato Barrabás te n‑taꞌu tniu‑s nuu soldado‑s xa na kani koio‑s‑ia chirrión ñɨɨ, te katakaa dika ñaꞌa koio‑s.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Xndeka soldado ka xinokuechi nuu gobernador jan Jesús juaꞌan vetniu te n‑ka nadataka‑s ntdaa soldado yɨndaꞌa‑s nuu nujuiin Jesús.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 N‑ka tava‑s daꞌma‑ia te n‑ka dakandixi‑s‑ia ɨɨn capa tndee kueꞌe xndixi se taxnuni.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 N‑ka kava niꞌno‑s tnuyɨkɨ te n‑ka kidavaꞌa‑s ɨɨn corona. N‑ka tnaa‑s dɨkɨ‑ia te n‑ka xaꞌnu‑s ndaꞌa kuaꞌa‑ia ɨɨn vara te n‑ka xakundee‑s‑ia. Ka xiaꞌan‑s:
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 N‑ka tudɨɨ‑s nuu‑ia, te n‑ka tnɨɨ‑s vara neꞌe‑ia, te n‑ka jani‑s dɨkɨ‑ia.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xakundee‑s‑ia, te n‑ka tava‑s capa niꞌno‑ia te n‑ka dandukutu‑s‑ia daꞌma mee‑ia. Ijan dada xndeka‑s‑ia juaꞌan xa katakaa dika‑s‑ia.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Nu n‑ka kee soldado xiꞌin‑ia xa nkatakaa dika‑s‑ia, te n‑ka xe juntnaꞌa‑s xiꞌin ɨɨn se nani Simón. Se Cirene kuu‑s. N‑ka taꞌu tniu soldado jan xa kadoko‑s curuxi Jesús.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 N‑ka xee‑s xiꞌin‑ia nuu nani Gólgota. Gólgota kuu Yɨkɨ Dɨkɨ Ndɨyɨ.
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Te n‑ka xiaꞌan‑s‑ia vinu daka kava kɨtɨ. N‑xitotnuni‑ia, ko ña n‑juini‑ia xa koꞌo‑ia.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 N‑ka xatakaa dika‑s‑ia te n‑ka dadɨkɨ‑s suerte‑s daꞌma‑ia.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Te n‑ka nukoo‑s ijan xa kundee‑s‑ia.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 N‑ka chidotnuni‑s nuu tutu nakuenda n‑ka xatakaa dika ñaꞌa‑s te n‑ka tenee‑s dɨkɨ curuxi‑ia. Duꞌa yodotnuni: “Se yaꞌa kuu Jesús. Taxnuni‑s nuu ñayiu Israel.”
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Dɨuni n‑ka xatakaa dika‑s uu ñaduꞌu. Ɨɨn‑s diñi kuaꞌa‑ia, te ɨnka‑s diñi datni‑ia.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 Dava ñayiu n‑ka xee ijan, n‑ka xetuꞌa‑i curuxi‑ia, te n‑ka jan kuiꞌa‑i‑ia. Dɨuni n‑ka dakuiko‑i dɨkɨ‑i xaxeꞌe xa ka xini uꞌu‑i‑ia.
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 Te ka xiaꞌan‑i nuu‑ia:
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Dɨuni n‑ka xakundee dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel Jesús. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 —N‑dakaku‑s dava ñayiu, ko ña ndaku‑s xa dakaku‑s mee‑s. Nux kuu‑s se taxnuni nuu roo, ñayiu Israel, na nuu‑s nuu curuxi vitnadii te kukanu ini‑ro‑s.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Na dakaku ñaꞌa Ianyuux chi n‑jaꞌan‑s xa kukanu ini‑s‑ia. Nuxa yo tna ini ñaꞌa‑ia, na dakaku ñaꞌa‑ia vitnadi chi n‑jaꞌan‑s xa kuu‑s Daꞌya Yɨɨ‑ia —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Dɨuni n‑ka jan kuiꞌa ñaꞌa ñaduꞌu xtakaa dika diñi‑ia.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Nituꞌu ñuñayiu ñatuka ndii nde kaa x‑uu xiꞌin nde kaa uni xañini.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Te hora ijan ni xee xa xee n‑kana Jesús:
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 N‑ka teku dava se xnii yatni xeꞌe curuxi xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑ka jaꞌan‑s:
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Hora ijan ni n‑kendava ɨɨn se tnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan. N‑xe jeꞌen‑s ɨɨn esponja, te n‑dakee ndita‑s nuu vinagri, te n‑tendijun ndee‑s dɨkɨ ɨɨn vara, te n‑tenee ndee‑s esponja jan yuꞌu‑ia xa tɨꞌu‑ia vinagri jan.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Dava ka‑s, n‑ka jaꞌan:
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Xee xa xee n‑kana Jesús ɨnka vuelta te n‑xiꞌí‑ia.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Hora ijan n‑ndata dava cortina ndita dava xiti veñuꞌu Jerusalén. Nde dɨkɨ‑i xiꞌin nde xeꞌe‑i n‑ndexio xa n‑ndata. N‑tnaa, te n‑ka taꞌu toto.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 N‑ka najaan yau kava nuu xyɨnduxi ñayiu n‑ka xiꞌí, te n‑ka nandoto kueꞌe ñayiu n‑kida Ianyuux xa nduu‑i ñayiu ii.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 N‑ka kee‑i yau kava na n‑yaꞌa xa n‑nandoto Jesús, te n‑ka ndɨu‑i Jerusalén, ñuu ii, xa na jini ñayiu ijan xa n‑ka nandoto‑i.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Nu n‑ka xini centurión xiꞌin soldado n‑ka xo ndee xiꞌin‑s Jesús xa n‑tnaa, yo vichi n‑ka yuꞌu‑s. Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Kueꞌe ñadɨꞌɨ n‑ka xo ndeꞌa xika xa n‑yaꞌa Jesús. Nde Galilea n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa‑ña xa n‑ka chindee ñaꞌa‑ña, te dani xndijun ñaꞌa‑ña n‑ka xee Jerusalén.
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Nuu ñá yaꞌa yɨtnaꞌa María Magdalena. Yɨtnaꞌa María dɨꞌɨ Jacobo xiꞌin José. Yɨtnaꞌa dɨꞌɨ daꞌya Zebedeo du.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nu n‑kutuku nuu ñuꞌu, te n‑xee ɨɨn se kuika n‑jandixa Jesús ijan. Se Arimatea kuu‑s. José nani‑s.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Ijan dada n‑xe nundajan‑s Jesús nuu Pilato. Te n‑taꞌu tniu Pilato xa na najuñaꞌa koio soldado‑s‑ia.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Ijan dada n‑xe juneꞌe‑s‑ia te n‑chiduku‑s‑ia ɨɨn daꞌma lino io ndoo.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 Te n‑xajan niꞌni‑s‑ia ɨɨn xiti yau kava dijan n‑ka kaan se ka xinokuechi nuu‑s xa kava ndɨyɨ. N‑xadɨ‑s yau kava jan ɨɨn yuú tkute kaꞌnu n‑datuu‑s, te juan nuꞌu‑s.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Yatni nuu kaa niꞌni yɨkɨ kuñu‑ia n‑ka xo nukoo María Magdalena xiꞌin ɨnka María.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Kɨu kuu uu juaꞌan koio dutu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin se fariseu nuu Pilato. Kɨu ka xko kida ñayiu Israel ntdandituꞌu tniu‑i xa na ndetatu koio‑i ɨnka kɨu kuu.
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Ka xiaꞌan‑s nuu‑s:
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Xaxeꞌe xa daa n‑jaꞌan‑s taꞌu tniu‑n xa yo vaꞌa na nkondiꞌu yau kava nuu kaa‑s. Vaꞌa na kundiꞌu uni kɨu na ñaꞌa jɨꞌɨn koio se n‑dakuaꞌa‑s te duꞌu‑s yɨkɨ kuñu‑s te jaꞌan koio‑s nuu ñayiu xa n‑nandoto‑s. Nux daa na kada koio‑s, naka kueꞌe ka nayiu dandaꞌu‑s dada xa kiꞌna —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu Pilato.
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Te xiaꞌan Pilato nuu‑s:
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Te juaꞌan koio‑s xiꞌin soldado Pilato yau kava jan, te yo vaꞌa n‑ka xadɨ‑s. N‑ka tenee‑s sellu nuu yuú ndiꞌu nuu kaa‑ia, te n‑ka taxndee‑s soldado jan.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.