Mateus 21
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 N‑ka kuyatni‑da xiꞌin Jesús Jerusalén xiꞌin ñuu nani Betfagé. Katuu ñuu jan Xeyuku Tnu Olivo. Ijan n‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ijan.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Xiaꞌan‑ia nuu‑s nduu‑s:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda xa daa ka kida‑n?”, te juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ndoñuꞌu kɨt yaꞌa, te natundaꞌa‑ia‑tɨ ndixi nunuu ka” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Duꞌa n‑xetnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑chidotnuni‑s:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Juaꞌan koio Sión, te juñaꞌa‑n nuu ñayiu ijan:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ijan dada juaꞌan‑s nduu‑s, te n‑ka kida‑s ná n‑taꞌu tniu‑ia.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Xndeka‑s burra xiꞌin daꞌya‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s‑ia‑tɨ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Kueꞌe ñayiu n‑ka taka ijan. Dava‑i n‑ka xajan daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan; dava ka‑i n‑ka xaꞌnde daꞌnda yutnu te n‑ka xajan‑i‑tnu ichi juaꞌan‑ia.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 N‑ka kana ñayiu xndijun ñaꞌa xiꞌin ñayiu xndodo nuu nuu‑ia:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Nu n‑ka kɨu‑da xiꞌin‑ia Jerusalén kueꞌe ka ñayiu n‑ka taka xa kundeꞌa‑i nax yaꞌa, te ndeꞌe ka kuvaa‑i. Ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ka xiaꞌan ñayiu xndijun ñaꞌa:
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 N‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén, te n‑xijun‑ia se ka najueen ka nadiko xtuu nukeñuꞌu jan. N‑ngoneꞌe‑ia mexa ka xetniu se ka nadama tvini ñayiu ka xeꞌen ijan. Dɨuni n‑ngoneꞌe‑ia silla se ka diko data.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 N‑ka xee ñayiu kuaa xiꞌin ñayiu ka xika yakua veñuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑i.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 N‑ka xini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru. Dɨuni xa n‑ka teku‑s xa ka kana sekuechi xiti veñuꞌu jan: “Na ndadakaꞌnu‑ro Ia kuu daꞌya dana David.” Xijan kuu xa n‑ka kiti ini‑s.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu Jesús:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Te n‑dandoo‑ia‑s. Ijan dada n‑ka ndee‑da xiꞌin‑ia Jerusalén. Juaꞌan‑da xiꞌin‑ia ñuu Betania, te n‑ka ndoo‑da xiꞌin‑ia ijan.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Neꞌe datne kɨu kuu uu n‑ka ngondita ntuku‑da xiꞌin‑ia Jerusalén te n‑kojon‑ia.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 N‑xini‑ia ɨɨn tnu higo yu ichi te n‑xe tuꞌa‑ia‑tnu. Ni ɨɨn higo ñatu n‑niꞌi‑ia chi ñatu n‑juun. Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑tnu:
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Nu n‑ka xini daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia xa n‑yaꞌa, te n‑ka yuꞌu anu‑da. Te ka xiaꞌan‑da:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da:
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Davaꞌa nga xa kajan‑n nuu Ianyuux taxi‑ia nux idii vuelta n‑ka kukanu ini‑n‑ia —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 N‑kɨu‑ia veñuꞌu Jerusalén te n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu. Nɨni dakuaꞌa‑ia‑i n‑ka xee dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel. Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia:
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 ¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a? —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu‑s.
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Xa maxku ndandita ñayiu xyuku yaꞌa nuu‑ro maxku jaꞌan‑ro nuu‑s xa ñayiu n‑tetutniu Sua, chi ntdantuꞌu ñayiu ka jandixa xa Sua n‑kuu se n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Te xiaꞌan‑ia ɨnka xa xiaꞌan‑ia nuu‑s:
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Te xiaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Ñaꞌa, ma nkadatniu‑da ijan.” Juini daa n‑jaꞌan‑s, ko n‑natu ini‑s te n‑xe kadatniu naꞌi‑s.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Dani n‑jaꞌan‑s nuu ɨnka daꞌya yɨɨ‑s. N‑jaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Joon, Tata, na jɨꞌɨn‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s, ko ña n‑xeꞌen‑s.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 ¿Nax ka kachi‑n? ¿Ndeda ɨɨn‑s n‑kida xa n‑juini taa‑s? —kuu Jesús.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 N‑jaꞌan Sua nuu‑n nax io xa jandixa‑n xa maxku kundido kutau ka‑n kuechi n‑ka kida‑n. N‑ka jandixa se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin ñadɨꞌɨ diko mee‑ña xijan, ko mee‑n ñaꞌa. Juini n‑ka teku‑n xijan, ña n‑ka natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi ni ña n‑ka jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑s.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 ʼKunini koio ɨnka ntuku tnuꞌu kandee na jaꞌan‑r. N‑xio ɨɨn se n‑dandee tnu uva nuu ñuꞌu‑s. N‑xani‑s yuꞌa xa n‑chikurali‑s ñuꞌu tnu uva jan. N‑kidavaꞌa‑s ɨɨn nuu kiꞌni‑s ndudi uva jan. Dɨuni n‑kidavaꞌa‑s ɨɨn veꞌe dujun. Te n‑xiaꞌan‑s ñuꞌu‑s se kundee xiꞌin‑s tnu uva jan. Ijan dada juaꞌan‑s ɨɨn nuu xika.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s se ka xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva uva n‑juun jan.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. N‑ka jani‑s dava‑s. Dava‑s n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. Dava‑s n‑ka jani‑s yuú.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ijan dada n‑tundaꞌa se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan kueꞌe ka ntuku se ka xinokuechi nuu‑s dada xakiꞌna nuu te dani n‑ka kida ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ndijun nga n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s xa na jɨꞌɨn‑s nuu se ijan xa na kaꞌnde‑s xiꞌin‑s uva jan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Koo koio‑s xañuꞌu nuu daꞌya yɨɨ‑ro.”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ‑s ijan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Neꞌe koio na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Te n‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Na nangondita xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, ¿Nax kada‑s se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Te ka xiaꞌan dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka kunxaꞌnu n‑ka xee ijan:
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Xaxeꞌe xa duꞌa yaꞌa ma taxnuni koio ka‑n nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i, te kada‑r xa ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel taxnuni nuu ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu ijan kada xa taꞌu tniu‑r.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux junkava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Nu n‑yaꞌa n‑ka xo nini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se fariseu tnuꞌu ijan, te n‑ka kutnuni ini‑s xa dɨu‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Te n‑ka nduku ini‑s xa tnɨɨ‑s‑ia te kandeka‑s‑ia jɨꞌɨn nuu juxtixia xa tekuechi neñuu‑s‑ia, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu xyuku ijan chi ka jandixa‑i xa tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑ia.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.