Mateus 20

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ʼKuenda kɨu ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu kueꞌe kuu Ianyuux xa taxnuni‑ia nuu ñayiu ñuñayiu. Se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan, neꞌe datne n‑xe nduku‑s se kadatniu koio nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 N‑jaꞌan‑s xiꞌin‑s xa chiyaꞌu‑s‑sɨ ɨɨn denario xa kadatniu‑s ɨɨn kɨu te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑s; juaꞌan‑s nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Kaa ɨɨ́n datne n‑kee ntuku‑s. Juaꞌan‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s kueꞌe se xnii ni.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 N‑jaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio. Kadatniu‑n nuu ñuꞌu tnu uva‑r, te taa‑r yaꞌu‑n.”
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Juan kadatniu se xnii nuu yaꞌu jan nuu ñuꞌu‑s. Kaa x‑uu n‑xeꞌen ntuku‑s nuu yaꞌu, te dani n‑kida‑s. N‑xeꞌen ntuku‑s naxa kaa uni xañini. Te dɨuni daa n‑kida‑s.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Naxa kaa oꞌon xañini juaꞌan ntuku‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s se xnii ni ijan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “¿Nakuenda diko ni xnii‑n n‑kuu nyaka? ¿Nakuenda ña ka kidatniu‑n?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 N‑ka jaꞌan se ijan nuu‑s: “Xaxeꞌe xa ñayo taxi tniu.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio nuu ñuꞌu tnu uva‑r te kadatniu koio‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Nu n‑ñini, n‑jaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu se ñunuu se ka kidatniu nuu ñuꞌu tnu uva‑s: “Kana se n‑ka kidatniu nuu‑r te chiyaꞌu‑sɨ. Kiꞌna ka se danduu nga n‑ka kɨu, chiyaꞌu. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa uni xañini. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa x‑uu. Danduu nga chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kiꞌna nuu.” Kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s nuu se ijan.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu naxa kaa oꞌon xañini, ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s. Dani n‑ka niꞌi se n‑ka kɨu kaa uni xañini, se n‑ka kɨu kaa x‑uu xiꞌin se n‑ka kɨu kaa ɨɨn du.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu kiꞌna nuu, te n‑ka xani ini‑s xa kueꞌe ka tvini niꞌi‑s, ko dɨuni ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Nu n‑tnɨɨ‑s tvini‑s, n‑ka jan kuechi‑s nuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Ka xiaꞌan‑s: “Se danduu nga n‑ka kɨu, idii ni hora n‑ka kidatniu‑s, te unu n‑chiyaꞌu ñaꞌa‑n ntdaa‑da xiꞌin‑s. Yo ndeꞌe n‑ka kidatniu‑da. Yo ndeꞌe iꞌni te n‑ka kundee ini‑da nyakanyaa”, kuu‑s, ka xiaꞌan‑s.
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Te xiaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu ɨɨn‑s: “Ña tuu nax uꞌu n‑kida ñaꞌa‑r ndoꞌo chi n‑kida ɨnuu‑ro xa chiyaꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn denario.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Nakueka tvini‑n te juan nuꞌu, chi daa kuu ini‑r xa chiyaꞌu‑r se danduu nga n‑ka kɨu nani n‑taxi‑r ndoꞌo.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 ¿A ña io vaꞌa xa kada‑r xiꞌin tvini‑r ná kuu ini‑r a? ¿Kukuedi ini‑n xaxeꞌe xa vaꞌa‑r a?”, kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s.
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Daa yaꞌa ñayiu io vitna. Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ te kunuu ka‑i —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 N‑ka tnɨɨ‑da xiꞌin Jesús ichi juaꞌan Jerusalén. Kueꞌe ñayiu juaꞌan xiꞌin‑da. N‑kineꞌe dɨɨn ñaꞌa‑ia uxi uu daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 —Kunaꞌa koio xa jɨꞌɨn‑ro Jerusalén te diko ñaꞌa ɨɨn se nación‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu, nuu dutu ka taxnuni ka xiꞌin nuu se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés. Tekuechi neñuu ñaꞌa‑s, te kaꞌni ñaꞌa‑s.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Diko ñaꞌa‑s nuu se ñatu kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa se ijan, te janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Katakaa dika ñaꞌa‑s nuu curuxi te kɨu kuu uni nadandoto ñaꞌa Ianyuux —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 N‑xee dɨꞌɨ Jacobo xiꞌin Sua, se ka kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo nuu xyuku‑da, te n‑xe tuꞌa‑ña‑ia. N‑xe juiin xiti‑ña nuu‑ia xa jaꞌan‑ña nuu‑ia ɨɨn xa jaꞌan‑ña.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 N‑jaꞌan‑ia nuu‑ña:
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ijan dada xiaꞌan Jesús nuu nduu se ka kuu daꞌya yɨɨ‑ña:
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Nu n‑ka teku uxi ka daña se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xaꞌa te n‑ka kiti ini‑da nuu nduu se kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo jan.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Te n‑kana ñaꞌa Jesús ntdaa‑da te n‑jaꞌan‑ia:
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Ñadu xijan kada koio‑n chi nux ndeda‑n juini xa taxnuni‑n, io xa junukuechi‑n nuu ñayiu.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Se juini xa kunuu‑s, na kadatniu duꞌa‑s nuu dava ka‑n.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Ná kuu ruꞌu, Ia kuu ñayiu, ñatu vaxi‑r xa junukuechi koio‑n nuu‑r, chi n‑kixee‑r xa junukuechi‑r nuu‑n xiꞌin nuu dava ka ñayiu. N‑kixee‑r xa kuú‑r xaxeꞌe‑n. Mudu yaꞌa chiyaꞌu‑r kuechi n‑ka kida‑n, te dakaku ñaꞌa‑r —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Dani ka kixi‑da xiꞌin‑ia ichi vaxi Jerusalén. N‑ka kexio‑da xiꞌin‑ia ñuu Jericó, te kueꞌe ka ñayiu n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Yuꞌu ichi Jericó jan xtuu uu se kuaa. N‑ka teku‑s xa yaꞌa Jesús ijan, te xee n‑ka kana‑s:
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Te n‑ka kudeen ñayiu juaꞌan koio xiꞌin‑da nuu nduu se kuaa jan. N‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑ka kana‑s:
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 N‑nujuiin Jesús te n‑kana‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 N‑kundaꞌu ini‑ia‑s, te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s. Danaa n‑ka nukondeꞌa‑s nduu‑s, te n‑ka xe kuitandijun‑s‑ia.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.