Mateus 20
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 ʼKuenda kɨu ɨɨn se kuu xtoꞌo ñuꞌu kueꞌe kuu Ianyuux xa taxnuni‑ia nuu ñayiu ñuñayiu. Se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan, neꞌe datne n‑xe nduku‑s se kadatniu koio nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
1 Jesus disse:
2 N‑jaꞌan‑s xiꞌin‑s xa chiyaꞌu‑s‑sɨ ɨɨn denario xa kadatniu‑s ɨɨn kɨu te n‑tundaꞌa ñaꞌa‑s; juaꞌan‑s nuu ñuꞌu tnu uva‑s.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Kaa ɨɨ́n datne n‑kee ntuku‑s. Juaꞌan‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s kueꞌe se xnii ni.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 N‑jaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio. Kadatniu‑n nuu ñuꞌu tnu uva‑r, te taa‑r yaꞌu‑n.”
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Juan kadatniu se xnii nuu yaꞌu jan nuu ñuꞌu‑s. Kaa x‑uu n‑xeꞌen ntuku‑s nuu yaꞌu, te dani n‑kida‑s. N‑xeꞌen ntuku‑s naxa kaa uni xañini. Te dɨuni daa n‑kida‑s.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Naxa kaa oꞌon xañini juaꞌan ntuku‑s nuu yaꞌu, te n‑xini‑s se xnii ni ijan, te xiaꞌan‑s nuu‑s: “¿Nakuenda diko ni xnii‑n n‑kuu nyaka? ¿Nakuenda ña ka kidatniu‑n?”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 N‑ka jaꞌan se ijan nuu‑s: “Xaxeꞌe xa ñayo taxi tniu.” Xiaꞌan‑s nuu‑s: “Juaꞌan koio nuu ñuꞌu tnu uva‑r te kadatniu koio‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Nu n‑ñini, n‑jaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu se ñunuu se ka kidatniu nuu ñuꞌu tnu uva‑s: “Kana se n‑ka kidatniu nuu‑r te chiyaꞌu‑sɨ. Kiꞌna ka se danduu nga n‑ka kɨu, chiyaꞌu. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa uni xañini. Ijan dada chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kaa x‑uu. Danduu nga chiyaꞌu‑n se n‑ka kɨu kiꞌna nuu.” Kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s nuu se ijan.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu naxa kaa oꞌon xañini, ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s. Dani n‑ka niꞌi se n‑ka kɨu kaa uni xañini, se n‑ka kɨu kaa x‑uu xiꞌin se n‑ka kɨu kaa ɨɨn du.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Nu n‑ka xee se n‑ka kɨu kiꞌna nuu, te n‑ka xani ini‑s xa kueꞌe ka tvini niꞌi‑s, ko dɨuni ɨɨn ɨɨn denario n‑ka niꞌi‑s.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Nu n‑tnɨɨ‑s tvini‑s, n‑ka jan kuechi‑s nuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Ka xiaꞌan‑s: “Se danduu nga n‑ka kɨu, idii ni hora n‑ka kidatniu‑s, te unu n‑chiyaꞌu ñaꞌa‑n ntdaa‑da xiꞌin‑s. Yo ndeꞌe n‑ka kidatniu‑da. Yo ndeꞌe iꞌni te n‑ka kundee ini‑da nyakanyaa”, kuu‑s, ka xiaꞌan‑s.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Te xiaꞌan xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan nuu ɨɨn‑s: “Ña tuu nax uꞌu n‑kida ñaꞌa‑r ndoꞌo chi n‑kida ɨnuu‑ro xa chiyaꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn denario.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Nakueka tvini‑n te juan nuꞌu, chi daa kuu ini‑r xa chiyaꞌu‑r se danduu nga n‑ka kɨu nani n‑taxi‑r ndoꞌo.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 ¿A ña io vaꞌa xa kada‑r xiꞌin tvini‑r ná kuu ini‑r a? ¿Kukuedi ini‑n xaxeꞌe xa vaꞌa‑r a?”, kuu xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, xiaꞌan‑s.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Daa yaꞌa ñayiu io vitna. Kueꞌe ñayiu kunuu ka vitna, nduu‑i ñayiu ña ndandɨꞌɨ. Ñayiu ña ndandɨꞌɨ vitna, nduu‑i ñayiu ndandɨꞌɨ te kunuu ka‑i —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 N‑ka tnɨɨ‑da xiꞌin Jesús ichi juaꞌan Jerusalén. Kueꞌe ñayiu juaꞌan xiꞌin‑da. N‑kineꞌe dɨɨn ñaꞌa‑ia uxi uu daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 —Kunaꞌa koio xa jɨꞌɨn‑ro Jerusalén te diko ñaꞌa ɨɨn se nación‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu, nuu dutu ka taxnuni ka xiꞌin nuu se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés. Tekuechi neñuu ñaꞌa‑s, te kaꞌni ñaꞌa‑s.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Diko ñaꞌa‑s nuu se ñatu kuu se Israel. Kuekundee ñaꞌa se ijan, te janñaꞌa‑s chirrión ñɨɨ. Katakaa dika ñaꞌa‑s nuu curuxi te kɨu kuu uni nadandoto ñaꞌa Ianyuux —kuu‑ia, n‑jaꞌan‑ia.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 N‑xee dɨꞌɨ Jacobo xiꞌin Sua, se ka kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo nuu xyuku‑da, te n‑xe tuꞌa‑ña‑ia. N‑xe juiin xiti‑ña nuu‑ia xa jaꞌan‑ña nuu‑ia ɨɨn xa jaꞌan‑ña.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 N‑jaꞌan‑ia nuu‑ña:
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Ijan dada xiaꞌan Jesús nuu nduu se ka kuu daꞌya yɨɨ‑ña:
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
23 Então Jesus disse:
24 Nu n‑ka teku uxi ka daña se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia, xaꞌa te n‑ka kiti ini‑da nuu nduu se kuu daꞌya yɨɨ Zebedeo jan.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Te n‑kana ñaꞌa Jesús ntdaa‑da te n‑jaꞌan‑ia:
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Ñadu xijan kada koio‑n chi nux ndeda‑n juini xa taxnuni‑n, io xa junukuechi‑n nuu ñayiu.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Se juini xa kunuu‑s, na kadatniu duꞌa‑s nuu dava ka‑n.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Ná kuu ruꞌu, Ia kuu ñayiu, ñatu vaxi‑r xa junukuechi koio‑n nuu‑r, chi n‑kixee‑r xa junukuechi‑r nuu‑n xiꞌin nuu dava ka ñayiu. N‑kixee‑r xa kuú‑r xaxeꞌe‑n. Mudu yaꞌa chiyaꞌu‑r kuechi n‑ka kida‑n, te dakaku ñaꞌa‑r —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
28 Porque até o
29 Dani ka kixi‑da xiꞌin‑ia ichi vaxi Jerusalén. N‑ka kexio‑da xiꞌin‑ia ñuu Jericó, te kueꞌe ka ñayiu n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Yuꞌu ichi Jericó jan xtuu uu se kuaa. N‑ka teku‑s xa yaꞌa Jesús ijan, te xee n‑ka kana‑s:
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Te n‑ka kudeen ñayiu juaꞌan koio xiꞌin‑da nuu nduu se kuaa jan. N‑ka jaꞌan‑i xa maxku kana ka‑s, ko xee ka n‑ka kana‑s:
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 N‑nujuiin Jesús te n‑kana‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 N‑kundaꞌu ini‑ia‑s, te n‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s. Danaa n‑ka nukondeꞌa‑s nduu‑s, te n‑ka xe kuitandijun‑s‑ia.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.