Marcos 6
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 Ijan n‑kee Jesús, te juan nuꞌu‑ia ñuu nuu n‑xaꞌnu‑ia. N‑ka kunduu se dakuaꞌa‑ia xiꞌin‑ia.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Na n‑xee kɨu ndetatu ñayiu Israel, n‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia se xyɨꞌɨ veñuꞌu luchi ijan. N‑ka teku kueꞌe ñayiu tnuꞌu‑ia, te n‑ka yuꞌu‑i. N‑ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Ñadu se yaꞌa kuu carpinteru, daꞌya María u? ¿Ñadu se yaꞌa kuu ñani Jacobo xiꞌin José xiꞌin Judas xiꞌin Simón a? ¿Ñadu yaꞌa io‑ro xiꞌin kuꞌa‑s a?
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ko n‑xiaꞌan Jesús:
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ijan ña n‑kuaꞌa xa kada Jesús milagru. Diko ni n‑xajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia uu uni ñayiu kuꞌu xa ndadavaꞌa‑ia‑i.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Te n‑kutnuni ini‑ia xa ma jandixa ñaꞌa‑i, te n‑tnau ini‑ia xa duꞌa kuu xaxeꞌe xaꞌa. Dada n‑xikonuu‑ia ñuu xiꞌin ñuu n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 N‑kana Jesús n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑kixeꞌe‑ia xa tundaꞌa‑ia‑s xa jɨꞌɨn‑s. Ndɨ uu ndɨ uu tnaꞌa‑s n‑tundaꞌa‑ia‑s juaꞌan‑s. N‑xiaꞌan‑ia xa taxnuni mee‑ia xa kineꞌe‑s tachi uꞌu anu ñayiu.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 N‑taꞌu tniu‑ia‑s xa ña tuu nax kaneꞌe‑s jɨꞌɨn. Ni dita, ni ñunu, ni tvini maxku juun duku xiti ñadio‑s. Diko ni ɨɨn vara yichi na kaneꞌe‑s.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 N‑taꞌu tniu‑ia xa kɨꞌɨ‑s ndixa‑s, te kuiꞌna‑s idini duꞌnu‑s jɨꞌɨn.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 N‑xiaꞌan‑ia:
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Nux ña xeka vaꞌa ñaꞌa ñayiu ɨɨn ñuu, ni ña juini‑i xa kunini‑i tnuꞌu‑n, te kee‑n ñuu jan, te kɨdɨ‑n ñuyaka xeꞌe‑n. Duꞌa dandeꞌa‑n ñayiu jan xa ña n‑ka xeka vaꞌa‑i tnuꞌu vaꞌa Ianyuux. Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Kɨu ndadandaa Ianyuux ntdaa xa io, kada uꞌu ka‑ia ñayiu ñuu jan dada ñayiu ñuu nani Sodoma xiꞌin ñayiu ñuu nani Gomorra.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Juaꞌan koio‑s xian tnuꞌu‑s xa io xa najani ini ñayiu kuechi‑i.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 N‑ka kineꞌe‑s tachi uꞌu anu kueꞌe ñayiu. Itaꞌu aciti n‑ka xajan‑s kueꞌe ñayiu kuꞌu, te duꞌa n‑ka ndvaꞌa‑i.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Te se kunxaꞌnu ka nani Herodes, n‑tekutnuꞌu‑s ntdaa xa kida Jesús. Chi ka daxandodo tnuꞌu ñayiu ntdaa xa kida‑ia. Te n‑jaꞌan Herodes:
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 N‑ka jaꞌan dava ñayiu:
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ko na n‑tekutnuꞌu Herodes xijan, n‑jaꞌan‑s:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Chi xaxeꞌe xa n‑tnundaꞌa Herodes xiꞌin Herodías, n‑xo kudeen Sua nuu‑s. Xijan kuu xa n‑tundaꞌa Herodes soldado, xa tnɨɨ‑s Sua te chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa. Cadena n‑ka duku‑s‑sɨ. Te Herodías kuu ñadɨꞌɨ Slipe, te Slipe kuu ñani mee Herodes.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Kɨu ijan n‑jaꞌan Sua nuu Herodes:
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Xaxeꞌe xijan n‑xini uꞌu Herodías Sua. N‑juini‑ña xa kaꞌni‑ña‑s, ko ña n‑kuaꞌa‑ña.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Chi n‑yuꞌu Herodes nuu Sua. Xini‑s xa se kida xavaꞌa kuu Sua, se ii kuu‑s. Te ña n‑xejoon Herodes xa kada uꞌu Herodías Sua. Juini ña n‑xo kutnuni ini Herodes ntdaa xa n‑jaꞌan Sua hora n‑xo xo ndatnuꞌu‑s xiꞌin‑s, ko n‑xo tna ini‑s xa kunini‑s‑sɨ.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ko n‑niꞌi Herodías xa juini‑ña hora n‑kida Herodes viko xa n‑daxino‑s kuia xika‑s. N‑jaꞌan‑s juxtixia, xiꞌin soldado kunxaꞌnu, xiꞌin se taxnuni nuu ñayiu distrito Galilea, xa kaxdini‑s xiꞌin‑s veꞌe‑s.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Te ijan n‑xe kɨu daꞌya dɨꞌɨ Herodías nuu n‑ka xaxdini se ijan, te n‑xtaxeꞌe‑i nuu‑s, te yo n‑tna ini Herodes xiꞌin se ka xaxi xiꞌin‑s tuku. N‑jaꞌan se kunxaꞌnu ka Herodes nuu‑i:
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Naꞌa Ianyuux xa davaꞌa nga xa kajan‑n nuu‑r te taa‑r, juini nde dava ñuu nuu taxnuni‑r.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 N‑xeꞌen‑i nuu dɨꞌɨ‑i, te n‑xijan tnuꞌu‑i:
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Yachi juaꞌan‑i nuu se kunxaꞌnu ka, te n‑xiaꞌan‑i:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Yo n‑kukoꞌyo ini se kunxaꞌnu ka, xaxeꞌe xa n‑chinaa‑s Ianyuux, te ntdaa se ka xaxi xiꞌin‑s n‑ka teku tnuꞌu‑s, te ña n‑juini‑s xa natu ini‑s tnuꞌu‑s.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Hora ijan ni n‑tundaꞌa se kunxaꞌnu ka Herodes ɨɨn soldado juaꞌan vekaa. N‑taꞌu tniu Herodes xa kaneꞌe‑s dɨkɨ Sua xee nuu xtuu‑s.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 N‑xeꞌen‑s vekaa, te ijan n‑xaꞌnde‑s dɨkɨ Sua. N‑xe neꞌe‑s dɨkɨ Sua kandodo nuu koꞌo, te n‑xiaꞌan‑s dichi n‑xtaxeꞌe. Mee‑i, n‑najuñaꞌa dɨkɨ Sua nuu dɨꞌɨ‑i.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Na n‑ka tekutnuꞌu se dakuaꞌa Sua Bautista nax n‑kuu, te n‑ka xeꞌen‑s, n‑ka xe ndaneꞌe‑s yɨkɨ kuñu Sua, te n‑ka xe kuxi ñaꞌa‑s.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 N‑ka taka se n‑tundaꞌa Jesús nuu tuu‑ia. N‑ka najani‑s ntdaa xa n‑ka kida‑s, ntdaa xa n‑ka dakuaꞌa‑s ñayiu.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 N‑jaꞌan Jesús:
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Xijan kuu xa menga‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑ka keé‑ia xiꞌin‑s barcu, te juaꞌan‑ia xiꞌin‑s nde nuu ñayo ñayiu io.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ko n‑ka xini ñayiu jan hora juaꞌan koio‑s, te n‑ka najini‑i‑ia. N‑ka kendava ñayiu jan ntdaa ñuu ijan, te kiꞌna ka mee‑i n‑ka xee.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Na n‑kane Jesús barcu, te n‑xini‑ia kueꞌe ñayiu xyuku ijan. N‑kundau ini‑ia‑i, chi nani kuu tkachi ñayo se ñunuu‑tɨ, dani ka kuu mee‑i. N‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia‑i.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Na n‑ñini, n‑ka kuyatni se dakuaꞌa‑ia nuu‑ia, te n‑ka xiaꞌan‑s:
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Tundaꞌa‑n ñayiu yaꞌa, na jɨꞌɨn koio‑i ranchu, ñuu xa jueen‑i xa kax koio‑i, chi ña tuu nax kax koio‑i.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ko n‑xiaꞌan‑ia:
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 N‑xijan tnuꞌu Jesús:
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 N‑taꞌu tniu Jesús xa na nkoo koio ñayiu nuu ite kuii.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ɨɨn cientu, ɨɨn cientu‑i te uu diko uxi, uu diko uxi‑i n‑ka nukoo ijan.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 N‑tnɨɨ Jesús oꞌon tila te uu chaka, te nukondeꞌa‑ia andɨu, n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila, te n‑xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia, xa na dakee xio‑s nuu ñayiu jan. Dɨuni n‑xiaꞌan‑ia uu chaka jan.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Te vaꞌa n‑ka xaxi ntdaa ñayiu jan.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Te n‑ka najeꞌen se dakuaꞌa‑ia pedazu ndoo ka. N‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka, pedazu tila xiꞌin chaka ndoo ka.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Te oꞌon mil seyɨɨ n‑ka xaxi tila xiꞌin chaka kɨu ijan.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Na n‑yaꞌa xaꞌa, te n‑xijan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia, xa na keé‑s barcu jɨꞌɨn nde ɨnka lado yuꞌu ndute kaꞌnu. N‑jaꞌan‑ia xa dakaka‑s barcu juindodo nuu‑s nde ñuu nani Betsaida, nɨni tundaꞌa mee‑ia ñayiu jan, xa nuꞌu koio‑i veꞌe‑i.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Duꞌa n‑kida‑ia, te juaꞌan‑ia yuku, xa kajan taꞌu‑ia.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Na n‑kunee, nukoo barcu jan dava nuu ndute kaꞌnu, te ndoo menga Jesús yuꞌu ndute jan.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 N‑xini‑ia xa yo n‑ka xiau se dakaka barcu, chi kane tachi ndeꞌe nuu‑s. Vaa kaa uni kaa datne n‑kuyatni‑ia‑s, xika ndodo‑ia juaꞌan nuu ndute. N‑juini‑ia xa yaꞌa‑ia ɨɨn xio nuu xtuu‑s.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ko n‑ka xini‑s‑ia xika ndodo‑ia nuu ndute, te n‑ka xani ini‑s xa anu kuu‑ia, te n‑ka kana xee‑s.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Chi ntdaa‑s n‑xini‑ia, te loko n‑ka yuꞌu‑s. Yachi n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 N‑keé‑ia xiꞌin‑s barcu, te n‑nujuiin tachi. N‑ka xani ini‑s: “¿Nax n‑kuu? ¿Nax koo?” Te yo n‑ka yuꞌu‑s.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Chi ña n‑ka kutnuni ini‑s nax n‑kuu hora n‑xiaꞌan‑ia tila n‑ka xaxi kueꞌe ñayiu jan. Chi uꞌu n‑ka jandixa‑s.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 N‑ka dakaka‑s barcu nde ɨnka lado ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka xee‑s ñuu nani Genesaret, te n‑ka tetnɨɨ‑s barcu yuꞌu ndute.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Na n‑ka kane‑s barcu, te n‑ka najini ñayiu Jesús.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Nituꞌu ñuu ijan n‑ka kendava ñayiu juaꞌan. N‑ka kixeꞌe‑i xa kandeka‑i ñayiu kuꞌu jɨꞌɨn nuu n‑tekutnuꞌu‑i xa tuu Jesús.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Davaꞌa nga nuu n‑xo xeꞌen‑ia, ijan n‑xo xeꞌen ñayiu. Na n‑kɨu‑ia ñuu kuechi, ñuu naꞌnu, ranchu, davaꞌa nga nuu n‑xika‑ia, n‑ka xajan tuu‑i ñayiu kuꞌu ichi ijan. N‑ka xijan‑i xamani nuu‑ia, xa na tnɨɨ ñayiu kuꞌu juini ni yudaꞌma‑ia. Te ntdaa ñayiu ka kuꞌu n‑ka tnɨɨ itaꞌu yudaꞌma‑ia, te n‑ka ndvaꞌa‑i.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.