Marcos 10
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Ijan n‑kee Jesús, te n‑xee‑ia distrito Judea nde ɨnka lado deꞌva Jordán. N‑ka taka kueꞌe xa kueꞌe ñayiu ijan, te ɨnka vuelta n‑kixeꞌe Jesús xa dakuaꞌa‑ia‑i.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 N‑ka kuyatni se fariseu, xa kototnuni‑s‑ia, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia:
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 N‑xiaꞌan‑ia:
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 N‑ka xiaꞌan‑s:
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 N‑xiaꞌan Jesús:
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ko kiꞌna nuu, na n‑kidavaꞌa Ianyuux ntdaa xa io, “n‑kidavaꞌa‑ia seyɨɨ xiꞌin ñadɨꞌɨ”.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 “Xijan kuu xa dandoo seyɨɨ taa‑s, dɨꞌɨ‑s, xa kutuu‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Te mee‑s xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s, nduu‑s xiꞌin‑ña, kuu idini ñayiu. Ñatuka kuu‑s uu ñayiu, chi idini ñayiu n‑nduu‑s.”
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 N‑kida Ianyuux xa idini ñayiu ka kuu‑s, te xijan kuu xa maxku kada ni ɨɨn ñayiu xa dandoo tnaꞌa‑s.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ɨnka vuelta xiti veꞌe, n‑ka xijan tnuꞌu se dakuaꞌa Jesús nax juini kachi tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 N‑xiaꞌan‑ia:
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Te nux dandoo ɨɨn ñadɨꞌɨ yɨɨ‑ña, te natnundaꞌa‑ña xiꞌin ɨnka seyɨɨ, dɨuni kida‑ña kuechi tuku.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Te ijan xndeka ñayiu sekuechi xiꞌin dichi kuechi nuu Jesús, xa kajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s. Ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka kudeen nuu ñayiu jan.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Na n‑xini Jesús nax ka kida se dakuaꞌa‑ia, n‑kiti ini‑ia. N‑xiaꞌan‑ia:
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Io xa ku kuu koio ñayiu ná kuu sekuechi, dichi kuechi yaꞌa. Ndeda ɨɨn ñayiu ma juejoon xa taxnuni Ianyuux anu‑i, nuncas ma kuaꞌa‑i xa kutuu vaꞌa‑i xiꞌin Ianyuux.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 N‑nundee‑ia sekuechi xiꞌin dichi kuechi jan, te n‑xajan ndodo ndaꞌa‑ia dɨkɨ‑s, te n‑xiaꞌan‑ia:
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Na n‑kee Jesús xa jɨꞌɨn‑ia, te xino ɨɨn seyɨɨ vaxi ichi ijan. N‑xe juiin xiti‑s nuu Jesús, te n‑xijan tnuꞌu‑s:
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 N‑xiaꞌan Jesús:
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Vaꞌa xini‑n tnuꞌu n‑taꞌu tniu Moisés: “Maxku kaꞌni‑n ndɨyɨ. Maxku dandoo‑n ñadɨꞌɨ‑n xa kidi‑n xiꞌin ɨnka ñadɨꞌɨ. Maxku duꞌu‑n. Maxku tekuechi‑n ñayiu tnuꞌu ña ndaa. Maxku dandaꞌu‑n ñayiu. Koo xañuꞌu nuu taa‑n, nuu dɨꞌɨ‑n.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 N‑xiaꞌan‑s:
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ndeꞌa Jesús se ijan, te n‑xemani‑ia‑s, te n‑jaꞌan‑ia:
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ko se ijan, na n‑teku‑s tnuꞌu Jesús, te yo n‑kukoꞌyo ini‑s. Tnau ini‑s juaꞌan‑s, chi kueꞌe xaxii‑s io.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ndeꞌa Jesús nuu ntdaa se dakuaꞌa‑ia xtuu ijan, te n‑xiaꞌan‑ia:
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Te n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia xaxeꞌe tnuꞌu‑ia. Ɨnka vuelta n‑jaꞌan‑ia:
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Yo uꞌu xa yaꞌa kɨtɨ nani camello yau yɨkɨ kiku, ko uꞌu ka xa kɨu ɨɨn se kuika nde nuu taxnuni Ianyuux.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Loko n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia. N‑ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑s:
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 N‑nukondeꞌa Jesús se ijan, te n‑xiaꞌan‑ia:
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 N‑kixeꞌe Spedru xa jaꞌan‑s nuu‑ia:
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 N‑xiaꞌan Jesús:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 Nde ɨɨn cientu ka veꞌe, ñani‑s, kuꞌa‑s, dɨꞌɨ‑s, daꞌya‑s, xaxii‑s natnɨɨ‑s, juini ka kida uꞌu ñaꞌa ñayiu mee‑s. Antecas xa ndixi mee‑r, natnɨɨ‑s ntdaa xijan, te na ndixi‑r, kutuu vaꞌa‑s xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Kueꞌe ñayiu xndodo nuu vitna, ko kɨu ijan dɨu‑i nukuitandijun koio. Te ñayiu xndijun koio vitna, dɨu‑i nujuindodo nuu koio kɨu ijan.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Te ka xika Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ichi xe xee nde ñuu Jerusalén. Ndodo nuu Jesús, te n‑ka yuꞌu se dakuaꞌa‑ia. Xndijun‑s‑ia, te n‑ka yuꞌu‑s. Ɨnka vuelta ndeka dɨɨn‑ia n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan, te n‑kixeꞌe‑ia xa jaꞌan‑ia nuu‑s nax yaꞌa‑ia.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 N‑xiaꞌan‑ia:
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Kada koio ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel xa januu, te tudɨɨ ñaꞌa koio‑i. Chirrión ñɨɨ janñaꞌa‑i, te kaꞌni ñaꞌa‑i. Ko nuu uni kɨu, nandoto‑s.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ijan dada, n‑ka kuyatni Jacobo xiꞌin Sua nuu Jesús. Daꞌya yɨɨ Zebedeo ka kuu‑s. Te n‑ka jaꞌan‑s:
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 N‑xiaꞌan‑ia:
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 N‑ka jaꞌan‑s:
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 N‑xiaꞌan‑ia:
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 N‑ka xiaꞌan‑s:
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Ko ma jaꞌan mee‑r jundu nkoo ndaꞌa kuaꞌa‑r, te jundu nkoo ndaꞌa datni‑r. Ntdaa xá io tuꞌa, te mee Taa‑r jaꞌan jundu nkoo ijan.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Na n‑ka teku uxi ka‑s nax n‑ka xijan Jacobo xiꞌin Sua nuu Jesús, te n‑ka kixeꞌe‑s xa kiti ini‑s nuu‑s.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 N‑kana Jesús uxi ka se ijan xa xee koio‑s nuu‑ia, te n‑xiaꞌan‑ia:
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ko mee‑n, maxku duꞌa kada koio‑n. Ndeda ɨɨn‑n juini xa kunxaꞌnu ka‑n, io xa junukuechi‑n nuu ntdaa‑n.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ndeda ɨɨn‑n juini xa juindodo nuu‑n nuu ntdaa‑n, io xa kadatniu duꞌa‑n nuu dava ka‑n.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Nde Se kuu ñani tnaꞌa ñayiu, ña n‑kixee‑s xa junukuechi ñayiu nuu mee‑s. Chi n‑kixee‑s xa junukuechi mee‑s nuu ñayiu. N‑kixee‑s xa chiyaꞌu‑s kuechi ñayiu. Kuú mee‑s, xa maxku kuú koio ñayiu xiꞌin kuechi‑i.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ijan n‑kee‑ia, te n‑xee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Jericó. Ijan n‑ndee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te kueꞌe xa kueꞌe ñayiu. Ɨɨn xio ichi ijan nukoo ɨɨn seyɨɨ nani Bartimeo. Daꞌya yɨɨ Timoteo kuu‑s. Se kuaa kuu‑s, te xijan ndaꞌu‑s ñayiu ka yaꞌa ichi ijan.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Na n‑teku‑s xa yaꞌa Jesús, se Nazaret, ichi ijan, n‑kixeꞌe‑s xa kana xee‑s. N‑jaꞌan‑s:
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 N‑ka kudeen kueꞌe ñayiu jan nuu‑s, xa maxku kana ka‑s, ko niꞌi ka n‑kana xee‑s:
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Nujuiin Jesús, n‑xiaꞌan‑ia:
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 N‑dajane‑s doo‑s, te tunga n‑ndojuiin‑s, xa xee‑s nuu Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s:
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 N‑xiaꞌan Jesús nuu‑s:
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.