Lucas 9
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ
1 Nu n‑xika kɨu, te n‑nadataka Jesús uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan. N‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa kineꞌe koio‑s xaloko xñuꞌu anu ñayiu, te dɨuni n‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 N‑tundaꞌa‑ia‑s xa juña tnuꞌu koio‑s ñayiu nax kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑tundaꞌa‑ia‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Hora na xee‑n ɨɨn veꞌe ɨɨn ñuu, ijan ndoo koio‑n, te maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Nux ma kunini ñayiu ɨɨn ñuu tnuꞌu jaꞌan‑n te hora na ndee koio‑n ñuu jan kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n xa na kee ñuyaka ñuu‑i xa na jini ñayiu jan xa io kuechi‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Juaꞌan koio‑s ñuu xiꞌin ñuu. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndadavaꞌa‑s ñayiu ka kuꞌu.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 N‑teku Herodes, se taxnuni, ntdaa xa kida Jesús, te n‑chi ini‑s chi n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Sua.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Dɨuni n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Elías, te n‑nxee‑s. Dani n‑kutnuꞌu xa n‑ka nandoto dava ka se xanaꞌa n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Te n‑jaꞌan Herodes:
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 N‑ka naxee se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús nuu‑ia. N‑ka najani‑s nax n‑ka kida‑s. Ijan dada ndeka dɨɨn ñaꞌa‑ia juaꞌan yuꞌu ñuu nani Betsaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 N‑ka taka ñayiu nuu n‑xo tuu‑ia, te nu n‑ka xini koio‑i xa xá juaꞌan‑ia, xndijun ñaꞌa‑i ka xeꞌen. Nu n‑ka nanitnaꞌa‑i xiꞌin‑ia, n‑kuu vaꞌa anu‑ia nuu‑i, te n‑ka kuvete‑i. N‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax io xa kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa koio‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Xyuku naxa oꞌon mil seyɨɨ ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s. Nu n‑yaꞌa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia xijan, te n‑taꞌu tniu‑ia nuu‑s:
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Daa n‑ka kida‑s, te n‑ka nukoo ntdaa ñayiu xyuku ijan.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan, te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te n‑xiaꞌan‑ia se dakuaꞌa‑ia xa dakexio koio‑s nuu ñayiu xyuku jan.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 N‑ka xaxi koio‑i xa nde n‑ka chitu xiti‑i ntdaa‑i. N‑ka nadataka‑s pedazo n‑kendoo, te n‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Ɨnka ntuku vuelta tuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te mee ni‑ia n‑kee dɨɨn xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ka xiaꞌan‑s:
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Te xiaꞌan‑ia xa maxku jaꞌan koio‑s nuu ñayiu jundu kuu‑ia; mee ni‑s na kunaꞌa koio.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Xiaꞌan‑ia:
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Te n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan:
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Ñayiu ña ka kuu ini‑i xa naa‑i xaxeꞌe‑r, naa daꞌu ni‑i. Ñayiu naa yɨkɨ kuñu‑i xaxeꞌe‑r, kundito koio‑i nɨkava nɨkuita.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Ñayiu na niꞌi ntdaa xa io nituꞌu ñuñayiu te naa‑i, ñatu nax kineꞌe koio‑i.
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Ñayiu kujanuu xa xndeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i a xa kakuneꞌe‑i xa jaꞌan‑r, dɨuni kujanuu‑r xa kandeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i hora na ndixi mee‑r, Ia kuu ñayiu. Ndii‑r ná ndii Taa‑r Ianyuux, Ia ii. Ndii‑r ná ndii ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Xandaa xakuiti ma kuú koio‑n nde na jini dava ndoꞌo ñayiu xtuu yaꞌa, xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu ñuñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nu n‑yaꞌa naxa una kɨu, te ndeka dɨɨn‑ia Spedru, Sua, Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Nɨni xijan taꞌu‑ia n‑dama nuu‑ia, te n‑koko daꞌma‑ia. Ná kuu xa xeyeꞌe kuu xa koko daꞌma‑ia.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Moisés xiꞌin Elías n‑ka nxee, te n‑ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 N‑ka diñu‑s tuku. Ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s xa vax kuyatni kɨu ndee‑ia Jerusalén te ndaa‑ia andɨu.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Yo n‑kuu nuu Spedru xiꞌin nuu dava ka se xtuu xiꞌin‑s xa kidi, ko ña n‑ka kidi‑s, te n‑ka xini‑s xa koko Jesús xiꞌin nduu se xnii xiꞌin‑ia.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Diko nga xa ndaa Moisés xiꞌin Elías andɨu te xiaꞌan Spedru nuu Jesús:
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Nɨni duꞌa jaꞌan‑s, te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu, te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan:
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, te mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s. Naꞌa n‑kuu n‑yaꞌa xaꞌa, ijan dada n‑ka najani‑s xa n‑ka xini‑s.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Kɨu kuu uu, n‑nuu‑ia xiꞌin‑s xeyuku jan, te kueꞌe ñayiu n‑ka xetnaꞌa ñaꞌa.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Nuu ñayiu ijan yɨtnaꞌa ɨɨn se tnaꞌa. Xee n‑kana‑s:
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Xko keé xaloko anu‑s, te danaa kana‑s, te kava ñaꞌa‑i. Nduyutnu‑s, te xido t‑iñu yuꞌu‑s, te datnukueꞌe ñaꞌa‑i. Ña juini‑i xa dayaa ñaꞌa‑i.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 N‑xiaꞌan‑da se dakuaꞌa‑n xa na kineꞌe koio‑s‑yɨ, ko ñayo‑s n‑ka ndaku.
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Te n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Nɨni juan tuꞌa seluchi jan Jesús n‑dajane ñaꞌa xaloko jan nuu ñuꞌu, te n‑kava ñaꞌa‑i. Xido t‑iñu yuꞌu‑s, te n‑nduyutnu‑s. N‑kudeen Jesús nuu xaloko jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia seluchi jan. Ijan dada n‑nakueka ñaꞌa taa‑s.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Nu n‑ka xini ñayiu n‑ka xo ndeꞌa xijan xa taxnuni Ianyuux nuu Kuiꞌna, n‑ka nakuetu koio‑i nuu‑ia. N‑ka yuꞌu‑i, te kueꞌe xa n‑ka xani ini koio‑i. Nɨni ka ndatnuꞌu ñayiu jan xa n‑yaꞌa, xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 —Maxku ndunaa koio‑n xa n‑jaꞌan‑r xa vax kuyatni kɨu kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ñayo se dakuaꞌa‑ia n‑kutnuni ini nakuenda xa daa n‑jaꞌan‑ia chi n‑kida Ianyuux xa ma kutnuni ini koio‑s. Ñayo‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Nɨni juan nuꞌu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Capernaum nuu io‑ia, ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s taxnuni nuu‑s ntdaa‑s, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 N‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini‑s te n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn seluchi, te n‑xani‑ia‑s diñi‑ia.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Te xiaꞌan Sua nuu‑ia:
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Vax kuyatni kɨu ndaa Jesús andɨu xa nakueka ñaꞌa Ianyuux. Tiempu ijan idii vuelta n‑xajan‑ia anu‑ia xa jɨꞌɨn ntuku‑ia Jerusalén.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 N‑tundaꞌa‑ia dava se dakuaꞌa‑ia xa na ku juindodo nuu‑s ichi juaꞌan Jerusalén, te n‑ka xee‑s ɨɨn ñuu luchi katuu distrito Samaria xa kada tuꞌa‑s veꞌe nuu ndoo koio‑s xiꞌin‑ia.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Ñatu n‑juini ñayiu ñuu ijan xa ndoo Jesús ñuu‑i xaxeꞌe xa n‑ka tu ini‑i xa jɨꞌɨn‑ia Jerusalén.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Nu n‑ka xini Sua xiꞌin Jacobo xa ñatu n‑ka juini‑i xa kueka‑i Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 N‑ngonenuu Jesús, te n‑kanandee ñaꞌa‑ia.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Ijan dada juaꞌan‑ia xiꞌin‑s ɨnka ñuu.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Nɨni xika‑ia xiꞌin‑s juaꞌan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se n‑xe juntnaꞌa xiꞌin‑ia. Xiaꞌan se ijan nuu‑ia:
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Te n‑jaꞌan Jesús:
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Xiaꞌan‑ia nuu ɨnka‑s:
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 N‑jaꞌan ɨnka ntuku‑s nuu‑ia:
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.