Lucas 9
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARC
1 Nu n‑xika kɨu, te n‑nadataka Jesús uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan. N‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa kineꞌe koio‑s xaloko xñuꞌu anu ñayiu, te dɨuni n‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 N‑tundaꞌa‑ia‑s xa juña tnuꞌu koio‑s ñayiu nax kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑tundaꞌa‑ia‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Xiaꞌan‑ia nuu‑s:
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Hora na xee‑n ɨɨn veꞌe ɨɨn ñuu, ijan ndoo koio‑n, te maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Nux ma kunini ñayiu ɨɨn ñuu tnuꞌu jaꞌan‑n te hora na ndee koio‑n ñuu jan kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n xa na kee ñuyaka ñuu‑i xa na jini ñayiu jan xa io kuechi‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Juaꞌan koio‑s ñuu xiꞌin ñuu. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndadavaꞌa‑s ñayiu ka kuꞌu.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 N‑teku Herodes, se taxnuni, ntdaa xa kida Jesús, te n‑chi ini‑s chi n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Sua.
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Dɨuni n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Elías, te n‑nxee‑s. Dani n‑kutnuꞌu xa n‑ka nandoto dava ka se xanaꞌa n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Te n‑jaꞌan Herodes:
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 N‑ka naxee se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús nuu‑ia. N‑ka najani‑s nax n‑ka kida‑s. Ijan dada ndeka dɨɨn ñaꞌa‑ia juaꞌan yuꞌu ñuu nani Betsaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 N‑ka taka ñayiu nuu n‑xo tuu‑ia, te nu n‑ka xini koio‑i xa xá juaꞌan‑ia, xndijun ñaꞌa‑i ka xeꞌen. Nu n‑ka nanitnaꞌa‑i xiꞌin‑ia, n‑kuu vaꞌa anu‑ia nuu‑i, te n‑ka kuvete‑i. N‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax io xa kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa koio‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Xyuku naxa oꞌon mil seyɨɨ ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s. Nu n‑yaꞌa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia xijan, te n‑taꞌu tniu‑ia nuu‑s:
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Daa n‑ka kida‑s, te n‑ka nukoo ntdaa ñayiu xyuku ijan.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan, te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te n‑xiaꞌan‑ia se dakuaꞌa‑ia xa dakexio koio‑s nuu ñayiu xyuku jan.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 N‑ka xaxi koio‑i xa nde n‑ka chitu xiti‑i ntdaa‑i. N‑ka nadataka‑s pedazo n‑kendoo, te n‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ɨnka ntuku vuelta tuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te mee ni‑ia n‑kee dɨɨn xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Ka xiaꞌan‑s:
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s:
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Te xiaꞌan‑ia xa maxku jaꞌan koio‑s nuu ñayiu jundu kuu‑ia; mee ni‑s na kunaꞌa koio.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Xiaꞌan‑ia:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Te n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan:
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ñayiu ña ka kuu ini‑i xa naa‑i xaxeꞌe‑r, naa daꞌu ni‑i. Ñayiu naa yɨkɨ kuñu‑i xaxeꞌe‑r, kundito koio‑i nɨkava nɨkuita.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Ñayiu na niꞌi ntdaa xa io nituꞌu ñuñayiu te naa‑i, ñatu nax kineꞌe koio‑i.
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Ñayiu kujanuu xa xndeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i a xa kakuneꞌe‑i xa jaꞌan‑r, dɨuni kujanuu‑r xa kandeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i hora na ndixi mee‑r, Ia kuu ñayiu. Ndii‑r ná ndii Taa‑r Ianyuux, Ia ii. Ndii‑r ná ndii ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Xandaa xakuiti ma kuú koio‑n nde na jini dava ndoꞌo ñayiu xtuu yaꞌa, xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu ñuñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Nu n‑yaꞌa naxa una kɨu, te ndeka dɨɨn‑ia Spedru, Sua, Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Nɨni xijan taꞌu‑ia n‑dama nuu‑ia, te n‑koko daꞌma‑ia. Ná kuu xa xeyeꞌe kuu xa koko daꞌma‑ia.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Moisés xiꞌin Elías n‑ka nxee, te n‑ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 N‑ka diñu‑s tuku. Ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s xa vax kuyatni kɨu ndee‑ia Jerusalén te ndaa‑ia andɨu.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Yo n‑kuu nuu Spedru xiꞌin nuu dava ka se xtuu xiꞌin‑s xa kidi, ko ña n‑ka kidi‑s, te n‑ka xini‑s xa koko Jesús xiꞌin nduu se xnii xiꞌin‑ia.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Diko nga xa ndaa Moisés xiꞌin Elías andɨu te xiaꞌan Spedru nuu Jesús:
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nɨni duꞌa jaꞌan‑s, te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu, te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan:
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, te mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s. Naꞌa n‑kuu n‑yaꞌa xaꞌa, ijan dada n‑ka najani‑s xa n‑ka xini‑s.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kɨu kuu uu, n‑nuu‑ia xiꞌin‑s xeyuku jan, te kueꞌe ñayiu n‑ka xetnaꞌa ñaꞌa.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Nuu ñayiu ijan yɨtnaꞌa ɨɨn se tnaꞌa. Xee n‑kana‑s:
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Xko keé xaloko anu‑s, te danaa kana‑s, te kava ñaꞌa‑i. Nduyutnu‑s, te xido t‑iñu yuꞌu‑s, te datnukueꞌe ñaꞌa‑i. Ña juini‑i xa dayaa ñaꞌa‑i.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 N‑xiaꞌan‑da se dakuaꞌa‑n xa na kineꞌe koio‑s‑yɨ, ko ñayo‑s n‑ka ndaku.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Te n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nɨni juan tuꞌa seluchi jan Jesús n‑dajane ñaꞌa xaloko jan nuu ñuꞌu, te n‑kava ñaꞌa‑i. Xido t‑iñu yuꞌu‑s, te n‑nduyutnu‑s. N‑kudeen Jesús nuu xaloko jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia seluchi jan. Ijan dada n‑nakueka ñaꞌa taa‑s.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Nu n‑ka xini ñayiu n‑ka xo ndeꞌa xijan xa taxnuni Ianyuux nuu Kuiꞌna, n‑ka nakuetu koio‑i nuu‑ia. N‑ka yuꞌu‑i, te kueꞌe xa n‑ka xani ini koio‑i. Nɨni ka ndatnuꞌu ñayiu jan xa n‑yaꞌa, xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 —Maxku ndunaa koio‑n xa n‑jaꞌan‑r xa vax kuyatni kɨu kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ñayo se dakuaꞌa‑ia n‑kutnuni ini nakuenda xa daa n‑jaꞌan‑ia chi n‑kida Ianyuux xa ma kutnuni ini koio‑s. Ñayo‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Nɨni juan nuꞌu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Capernaum nuu io‑ia, ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s taxnuni nuu‑s ntdaa‑s, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 N‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini‑s te n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn seluchi, te n‑xani‑ia‑s diñi‑ia.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Te xiaꞌan Sua nuu‑ia:
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s:
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Vax kuyatni kɨu ndaa Jesús andɨu xa nakueka ñaꞌa Ianyuux. Tiempu ijan idii vuelta n‑xajan‑ia anu‑ia xa jɨꞌɨn ntuku‑ia Jerusalén.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 N‑tundaꞌa‑ia dava se dakuaꞌa‑ia xa na ku juindodo nuu‑s ichi juaꞌan Jerusalén, te n‑ka xee‑s ɨɨn ñuu luchi katuu distrito Samaria xa kada tuꞌa‑s veꞌe nuu ndoo koio‑s xiꞌin‑ia.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Ñatu n‑juini ñayiu ñuu ijan xa ndoo Jesús ñuu‑i xaxeꞌe xa n‑ka tu ini‑i xa jɨꞌɨn‑ia Jerusalén.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Nu n‑ka xini Sua xiꞌin Jacobo xa ñatu n‑ka juini‑i xa kueka‑i Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia:
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 N‑ngonenuu Jesús, te n‑kanandee ñaꞌa‑ia.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Ijan dada juaꞌan‑ia xiꞌin‑s ɨnka ñuu.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Nɨni xika‑ia xiꞌin‑s juaꞌan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se n‑xe juntnaꞌa xiꞌin‑ia. Xiaꞌan se ijan nuu‑ia:
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Te n‑jaꞌan Jesús:
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Xiaꞌan‑ia nuu ɨnka‑s:
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s:
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 N‑jaꞌan ɨnka ntuku‑s nuu‑ia:
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.