Lucas 1

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Dani daña, vii nene n‑nduku tnuꞌu‑da, te n‑xini‑da nax n‑kuu nax n‑xino, te xini‑da xandaa. Xijan kuu xa xini‑da xa io vaꞌa xa chidotnuni‑da xa n‑kuu xa n‑xino.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa na kunaꞌa‑n xa xandaa kuu xa n‑ka jaꞌan ñayiu jan nuu‑n tuku.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Na n‑taxnuni Herodes distrito Judea, n‑xio ɨɨn dutu nani Zacarías. Daꞌya dana dutu Abías n‑xo kuu‑s. Isabel nani ñadɨꞌɨ‑s. Daꞌya dana Aarón kuu‑ña.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Vaꞌa‑s nduu‑s nuu Ianyuux. N‑ka xo jandixa‑s xa n‑xo taꞌu tniu‑ia. Ña n‑ka kuxee ini‑s nuu‑ia. Xijan kuu xa ña n‑jaꞌan‑ia xa io kuechi‑s nduu‑s.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ña n‑xio daꞌya Zacarías xiꞌin Isabel chi ña n‑kuaꞌa xa koo daꞌya‑ña, te n‑ka yɨɨ‑s nduu‑s.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Ntnaꞌa semana n‑xo nadama tnaꞌa dutu ka xinokuechi veñuꞌu Jerusalén xa n‑ka xo kida‑s tniu Ianyuux, te n‑xee semana kada Zacarías xiꞌin dava ka dutu xnetnaꞌa xiꞌin‑s tniu‑ia.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 N‑ka dadɨkɨ‑s suerte‑s ná xneꞌe tnɨɨ‑s vaxi nuu ndeda ɨɨn‑s na kakunuu xa kɨu‑s veñuꞌu Jerusalén xa jandodo‑s kuu ñuꞌu duxa nuu altar Ianyuux kɨu ijan, te n‑kakunuu Zacarías.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Nɨni kayu duxa ka xijan taꞌu ñayiu xyuku nukeñuꞌu. Kueꞌe‑i xyuku.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Danaa n‑xini‑s ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nujuiin lado kuaꞌa altar nuu kayu duxa jan.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Nu n‑xini‑s‑ia, yo n‑yuꞌu‑s, te kueꞌe xa n‑xani ini‑s.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Te n‑jaꞌan ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, nuu‑s:
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Xaxeꞌe xa kaku‑s yo kudɨ ini‑n nduu‑n, te kueꞌe ñayiu kudɨ ini tuku.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Se ndandɨꞌɨ ku kuu‑s nuu Ianyuux, te ma koꞌo‑s vinu. Ni ɨɨn nuu ndɨdɨ́ ma koꞌo‑s, te juꞌun ñaꞌa Espíritu Ianyuux nde kɨu jun tuu‑s xiti dɨꞌɨ‑s.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Kada‑s xa kueꞌe daꞌya dana Israel dama mudu‑i, te jandixa koio‑i Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, Ia ndeka ñaꞌa.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Kiꞌna ka‑s kixi dada Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Juꞌun ñaꞌa espíritu n‑ñuꞌu Elías. Nani n‑kuaꞌa Elías xa kada‑s, dani kuaꞌa‑s xa kada‑s. Kada‑s xa juemani se ka kuu taa daꞌya‑s. Kada‑s xa ñayiu ka kuxee ini, kixeꞌe‑i xa kani ini‑i ná ka xani ini ñayiu vaꞌa anu. Kada‑s xa kada tuꞌa ñayiu mee‑i xa xe ini‑i Ia kuu Xtoꞌo‑ro —kuu ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xiaꞌan‑ia.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 —¿Janda kada‑da xa jini‑da xa duꞌa yaꞌa?, chi yo n‑ka kuxaꞌnu‑da xiꞌin ñadɨꞌɨ‑da —kuu Zacarías, xiaꞌan‑s.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 —Ruꞌu kuu Gabriel, te xinokuechi‑r nuu Ianyuux. N‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xavaꞌa yaꞌa,
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 ko xaxeꞌe xa ña n‑jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑r, ma kuu ka xa jaꞌan‑n. Nde na kaku daꞌya ñadɨꞌɨ‑n, ijan dada najaꞌan‑n. Kɨu n‑xantuu Ianyuux jɨn tnaꞌa xaꞌa —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Xndetu ñayiu xyuku nukeñuꞌu jan Zacarías. Ka yuꞌu anu‑i xa naꞌa n‑kuu n‑kɨu‑s xiti veñuꞌu.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Nu n‑ndee‑s veñuꞌu jan, ña n‑kuu ka xa jaꞌan‑s. N‑ka kutnuni ini ñayiu jan xa n‑kida Ianyuux xa n‑xini‑s ɨɨn xa n‑xini‑s. Ña n‑kuu ka xa jaꞌan‑s; diko nga seña n‑kida‑s.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Nu n‑xinokava kɨu n‑kidatniu‑s veñuꞌu, te juan nuꞌu‑s veꞌe‑s.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Nu n‑yaꞌa xijan, te n‑niꞌi daꞌya ñadɨꞌɨ‑s, Isabel. Oꞌon yoo ñatu n‑kee Isabel veꞌe‑ña chi n‑xo tuu kutu n‑xo tuu kuu‑ña. N‑xo xani ini‑ña:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “N‑kida Ianyuux xa koo daꞌya‑r, te ma kujanuu ka‑r nuu ñayiu.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Nu n‑kuu iñu yoo ñuꞌu daꞌya‑ña, te n‑tundaꞌa Ianyuux Gabriel, ia xinokuechi nuu‑ia, ñuu nani Nazaret, distrito Galilea.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑ia nuu ɨɨn dichi ii nani María. Xá n‑xiaꞌan María tnuꞌu‑ña xa tnundaꞌa‑ña xiꞌin se nani José, se kuu daꞌya dana David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 N‑kɨu‑ia veꞌe‑ña, n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña:
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia, n‑chi ini María, te n‑xani ini‑ña nuu nax kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑ña.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Te xiaꞌan‑ia nuu‑ña:
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Vitna niꞌi daꞌya‑n, kajan‑n daꞌya yɨɨ. Jesús danani‑n‑ia.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ia yaꞌa, ndandɨꞌɨ‑ia, te kuu‑ia Daꞌya Yɨɨ Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Juñaꞌa‑ia ñuu daꞌya dana Israel nuu n‑taxnuni David, se kuu xixitna‑ia,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 xa taxnuni‑ia nɨkava nɨkuita —kuu‑ia.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Te n‑jaꞌan‑ña nuu‑ia:
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Te xiaꞌan ángel nuu‑ña:
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Juini n‑yɨɨ Isabel, ñá kuu tnaꞌa‑n, ko n‑kuu iñu yoo ñuꞌu daꞌya‑ña. N‑ka xani ini ñayiu xa ma koo daꞌya‑ña, ko koo daꞌya‑ña vitna.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Xaxa Ianyuux ntdandituꞌu xa ñatu kuaꞌa ñayiu xa kada‑i kida‑ia —kuu ángel, xiaꞌan‑ia.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 —Daña xinokuechi‑da nuu Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Na kuu na n‑jaꞌan‑n —kuu‑ña, xiaꞌan‑ña.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Kɨu ijan ni juaꞌan‑ña yuku distrito Judea nuu katuu ɨɨn ñuu luchi.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 N‑xee‑ña ijan, te n‑xeꞌen‑ña veꞌe Zacarías, te n‑jaꞌan‑ña nyuux nuu Isabel.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Nu n‑teku Isabel xa n‑jaꞌan‑ña nuu‑ña, te n‑kanda daꞌya ñuꞌu xiti‑ña chi n‑kudɨ ini‑s, te n‑keé Espíritu Ianyuux Isabel.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Xee n‑jaꞌan‑ña. Xiaꞌan‑ña nuu María:
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Nava vaxi dichi kuu dɨꞌɨ Ia kuu Xtoꞌo‑ro veꞌe‑r.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nu n‑teku‑r xa n‑jaꞌan‑un nyuux nuu‑r, n‑kudɨ ini daꞌya ñuꞌu xiti‑r, te n‑kanda‑i.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Naka taꞌu‑un chi jandixa‑un xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑ro —kuu Isabel, xiaꞌan‑ña.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Xiaꞌan María:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Te kudɨ ini‑da chi dananitaꞌu ñaꞌa‑ia.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 N‑chinuu Ianyuux xa kundaꞌu kukee‑da.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 chi kueꞌe xavaꞌa n‑kida ñaꞌa Ianyuux.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Kundaꞌu ini‑ia ñayiu ka yuꞌu nuu‑ia.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Kueꞌe xavaꞌa n‑kida ñaꞌa‑ia.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 N‑kida‑ia xa te ka taxnuni, ña taxnuni ka‑te.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Kueꞌe xa n‑taxi‑ia roo, ñayiu ka kojon ka yichi chi ka kundaꞌu‑ro, te ma kojon ka‑ro.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 N‑chindee ñaꞌa‑ia roo, ñayiu Israel, ñayiu xinokuechi nuu‑ia chi naꞌa ñaꞌa‑ia, te kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Naꞌa‑ia nax n‑jaꞌan‑ia nuu xixitna‑ro Abram xiꞌin nuu daꞌya dana‑te.
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Naxa uni yoo n‑xo tuu María veꞌe Isabel. Ijan dada juan nuꞌu‑ña veꞌe‑ña.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 N‑xee kɨu kaku daꞌya Isabel, te n‑xajan‑ña ɨɨn seyɨɨ.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Yo n‑kudɨ ini‑ña. N‑ka teku ñayiu xndaxio yatni xiꞌin‑ña xiꞌin ñayiu ka kuu tnaꞌa‑ña xa yo n‑kundaꞌu ini ñaꞌa Ianyuux, te n‑ka kudɨ ini‑i tuku.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Nu n‑kuu una kɨu seluchi jan, te xndeka ñaꞌa tadɨꞌɨ‑s juaꞌan xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s, te n‑ka juini ñayiu xyuku ijan xa danani‑i‑sɨ Zacarías ná nani taa‑s,
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 ko xiaꞌan dɨꞌɨ‑s nuu ñayiu jan:
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Te ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑ña:
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 N‑ka kida ñayiu jan seña xa kajan tnuꞌu‑i taa‑s janda juini‑s xa kunani seluchi jan.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 N‑xijan taa‑s tutu, te n‑chidotnuni‑s: “Sua kunani‑s.” N‑ka yuꞌu anu ñayiu xyuku ijan.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Hora ni ijan n‑kida Ianyuux xa n‑najaꞌan Zacarías, te n‑nakuetu‑s nuu‑ia.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 N‑ka yuꞌu ntdaa ñayiu xndaxio yatni xiꞌin Zacarías xiꞌin Isabel. N‑ka xo kakuneꞌe ntdaa ñayiu xndaxio nituꞌu yuku distrito Judea ntdaa xa n‑yaꞌa.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ntdantuꞌu ñayiu n‑ka teku xijan n‑ka xani ini nax yaꞌa. Te n‑ka xo xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 N‑keé Espíritu Ianyuux Zacarías, te duꞌa n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Na ndadakaꞌnu‑ro Ianyuux, Ia ndeka ñaꞌa roo, ñayiu Israel.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 N‑kida Ianyuux xa kixi Ia dananitaꞌu ñaꞌa.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Jɨn tnaꞌa tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu se ka jaꞌan tnuꞌu‑ia nuu ñayiu ka kuu daꞌya‑ia.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 N‑kixee‑ia xa dakaku ñaꞌa‑ia nuu se ka kida uꞌu ñaꞌa xiꞌin nuu se ka xini uꞌu ñaꞌa.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 N‑kundaꞌu ini‑ia xixitna‑ro.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 N‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia Abraham, taa xixitna‑ro, xa duꞌa kada ñaꞌa‑ia mee‑ro.
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 N‑jaꞌan‑ia xa dakaku ñaꞌa‑ia nuu se ka xini uꞌu ñaꞌa.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Xaxeꞌe xijan ndaku‑ro xa kada‑ro xavaꞌa, te junukuechi‑ro nuu‑ia ndɨkɨu ndɨñuu,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Te n‑jaꞌan‑s nuu seluchi jan:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Juña tnuꞌu‑n ñayiu ka kuu daꞌya Ianyuux nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu koio‑i, te taxkanu ini‑ia kuechi n‑ka kida‑i.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Xaxeꞌe xa kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia, xijan kuu xa daa kada‑ia.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Kixi Ia kachitnuꞌu ñaꞌa jundu kuu Ianyuux.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 N‑tnuu ini seluchi jan, te idii vuelta n‑xajan‑s anu‑s xa kada‑s tniu Ianyuux. Juaꞌan‑s nuu ñayo ñayiu io, te ñatu nga juun dau. N‑xo tuu‑s ijan nde kɨu n‑xee‑s nuu ka nataka ñayiu Israel xa jini‑i jundu kuu‑s.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.