João 8
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Te juaꞌan Jesús yuku nani Yuku Yutnu Olivo.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Neꞌe datne n‑naxee‑ia veñuꞌu Jerusalén, te n‑ka xee ntdaa ñayiu nuu tuu‑ia. Nukoo‑ia nukeñuꞌu ijan, te n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ijan n‑ka xee se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, xiꞌin se fariseu. Xndeka‑s ɨɨn ñadɨꞌɨ n‑ka tnɨɨ‑s hora kaa‑ña xiꞌin ɨɨn seyɨɨ ña kuu yɨɨ‑ña. N‑ka kida‑s xa nujuiin‑ña meꞌñu‑s ntdaa‑s.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 N‑ka jaꞌan‑s:
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Jaꞌan tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xa yuú io xa kaꞌni‑ro ñadɨꞌɨ duꞌa ka kida. Te mee‑n, ¿nanda kachi‑n?
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Duꞌa n‑ka jaꞌan‑s, xa ka xitotnuni‑s‑ia, chi n‑ka juini‑s xa tekuechi koio‑s‑ia. Ko Jesús, nukuita ndeyu‑ia, te xiꞌin dɨkɨ ndaꞌa‑ia n‑kidavaꞌa‑ia nuu ñuꞌu.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Ko se ijan, n‑ka xijan tnuꞌu ka‑s, te n‑ndojuiin Jesús te n‑jaꞌan‑ia:
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Ɨnka vuelta nukuita ndeyu‑ia, te n‑kidavaꞌa‑ia nuu ñuꞌu.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Se ijan, na n‑ka teku‑s tnuꞌu‑ia, n‑ka dakuido n‑ka datau anu‑s, te ɨɨn ni ɨɨn ni‑s n‑ka kee ijan. Kiꞌna nuu n‑ka kee se xaꞌnu ka. Dada xndijun dava‑s, nde n‑ndoo menga Jesús ijan. Te ñadɨꞌɨ jan, n‑ndoo naꞌi‑ña nuu nujuiin‑ña.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 N‑ndojuiin Jesús, te ña n‑xini ka‑ia ni ɨnka se ka tekuechi ñadɨꞌɨ jan. Menga ñadɨꞌɨ jan nujuiin ijan. N‑xijan tnuꞌu‑ia nuu‑ña:
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 N‑jaꞌan‑ña:
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Ɨnka vuelta n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu ijan:
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Te n‑ka jaꞌan se fariseu:
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 N‑jaꞌan Jesús:
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Ka ndadandaa mee‑n xaxeꞌe xa ka xini‑n xiꞌin nuu‑n. Ña ndadandaa mee‑r ni ɨɨn.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ko nux ndadandaa‑r n‑kuu, vaꞌa ndadandaa‑r. Chi meni mee‑r ma ndadandaa, ko mee‑r xiꞌin Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r, nduu‑r ndadandaa.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Nuu tnuꞌu taꞌu tniu mee‑n, yodotnuni xa uu seyɨɨ, nux ɨɨn nuu ka jaꞌan ndaa‑s, te io xa jandixa‑ro xa ka jaꞌan‑s.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Mee‑r kuu se jaꞌan ndaa xaxeꞌe‑r, te xaxeꞌe‑r jaꞌan ndaa Taa‑r, Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa vaxi‑r.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 N‑ka jaꞌan‑s:
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan Jesús hora n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu veñuꞌu Jerusalén. Ijan nukoo‑ia yatni nuu ka dakeé ñayiu tvini ka doko‑i nuu Ianyuux. Te se ijan, ñayo‑s n‑ka tnɨɨ‑ia, chi ta xee ka hora‑ia.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ɨnka vuelta n‑jaꞌan Jesús:
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Te n‑ka jaꞌan se Israel:
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 N‑jaꞌan‑ia:
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Xijan kuu xa jaꞌan‑r xa kuú koio‑n xiꞌin kuechi‑n. Chi nux ma jandixa ñaꞌa koio‑n mee‑r, te kuú koio‑n xiꞌin kuechi‑n.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s:
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Kueꞌe io xa kakuneꞌe ka‑r xa ndadandaa ñaꞌa‑r. Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r, Ia ndaa kuu‑ia. Te tnuꞌu mee‑ia jaꞌan‑r. Nani n‑teku‑r xa jaꞌan mee‑ia, dani jaꞌan‑r nuu ñayiu ñuñayiu.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Ko se ijan, ñayo‑s n‑kutnuni ini xa Taa‑ia Ianyuux kakuneꞌe‑ia.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús:
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑r, kunduu‑ia xiꞌin‑r. Ña dandoo ñaꞌa‑ia. Chi kɨu xiꞌin kɨu kida mee‑r xa tna ini mee‑ia.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Na n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa, te kueꞌe ñayiu jan n‑ka jandixa ñaꞌa.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Te n‑jaꞌan Jesús nuu se Israel n‑ka jandixa ñaꞌa:
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Te kutnuni ini koio‑n xa kuu xandaa, te xa kuu xandaa kada xa kutuu libre koio‑n.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 N‑ka xiaꞌan‑s:
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 N‑xiaꞌan Jesús:
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Ñayiu ka kidatniu duꞌa nuu ɨnka ñayiu, ma kutuu vaꞌa koio‑i veꞌe jan nɨkava nɨkuita.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Xijan kuu xa, nux kada Daꞌya Yɨɨ Ianyuux xa koo libre koio‑n, te ndaa xa koo libre koio‑n.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Xini‑r xa daꞌya Abraham ka kuu‑n, ko ka juini‑n xa kaꞌni ñaꞌa‑n. Chi ñatu ka xeka vaꞌa‑n tnuꞌu‑r.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Kakuneꞌe‑r xa n‑dandeꞌa ñaꞌa Taa‑r. Te mee‑n, ka kida‑n xa n‑jaꞌan taa mee‑n.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 N‑ka jaꞌan‑s:
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 N‑jaꞌan‑r xa kuu xandaa, n‑jaꞌan‑r tnuꞌu n‑jaꞌan Ianyuux nuu‑r. Ko ka juini mee‑n xa kaꞌni ñaꞌa koio‑n. Duꞌa ña n‑kida Abraham.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Mee‑n, ka kida‑n nani kida taa‑n.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 N‑jaꞌan Jesús:
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Ñatu ka kutnuni ini‑n xa jaꞌan‑r, chi ñatu ka xeka vaꞌa‑n tnuꞌu‑r.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Mee‑n, ka kuu‑n daꞌya taa‑n. Daꞌya kuiꞌna ka kuu‑n. Ka juini‑n xa kada‑n xa juini taa‑n. Nde xa kiꞌna nuu xaꞌni kuiꞌna ndɨyɨ. Ña jandixa‑i xandaa, chi ña tna ini‑i xandaa. Hora jaꞌan kuiꞌna tnuꞌu vete, jaꞌan‑i xa xani ini mee‑i. Se jaꞌan tnuꞌu vete kuu kuiꞌna, te dakuaꞌa‑i ñayiu xa jaꞌan koio mee‑i tuku tnuꞌu vete.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ko mee‑r, xaxeꞌe xa jaꞌan‑r xandaa, te ña ka jandixa‑n xa jaꞌan‑r.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 ¿Ndeda mee‑n kuaꞌa xa tekuechi ñaꞌa‑n xa kida‑r xa uꞌu? Nux jaꞌan‑r xandaa, te, ¿nakuenda ña ka jandixa ñaꞌa‑n?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Se kuu daꞌya Ianyuux, ka teku‑s tnuꞌu Ianyuux. Xijan kuu xa ña ka teku mee‑n, chi ña ka kuu‑n daꞌya Ianyuux.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Te n‑ka jaꞌan se Israel:
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 N‑jaꞌan Jesús:
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Ñadu xa juini mee‑r xa koo koio‑n xañuꞌu nuu‑r, chi juini Taa‑r xa koo koio‑n xañuꞌu nuu‑r, te ndadandaa ñaꞌa mee‑ia mee‑n.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nux chinuu ɨɨn ñayiu tnuꞌu mee‑r, te nuncas ma kuú‑i.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Te n‑ka jaꞌan se Israel:
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 ¿Kunxaꞌnu ka mee‑n dada taxaꞌnu tnetnu‑ro Abraham a? ¡Ña ndaa! N‑xiꞌí Abraham. Dɨuni n‑ka xiꞌí se n‑ka xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. ¿Jundu xani ini mee‑n xa kuu‑n?
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 N‑jaꞌan Jesús:
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Ko ña ka xini‑n‑ia. Ko mee‑r, xini‑r‑ia. Nux jaꞌan‑r xa ña xini‑r‑ia, te duꞌa se jaꞌan tnuꞌu vete kuu mee‑r, ná ka kuu mee‑n. Ko xini‑r‑ia, te chinuu‑r tnuꞌu‑ia.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 N‑xo ndetu taxaꞌnu tnetnu‑n Abraham xa kixi mee‑r, te n‑kuvete‑s. N‑xini ñaꞌa‑s, te yo n‑kuvete‑s.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Te n‑ka jaꞌan se Israel:
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 N‑jaꞌan Jesús:
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Xijan kuu xa n‑ka tnɨɨ‑s yuú xa kaꞌni‑s‑ia. Ko mee‑ia n‑xekovaꞌa nuu‑s, te n‑kee‑ia veñuꞌu ijan. N‑yaꞌa‑ia dava meꞌñu ñayiu xyuku ijan, te juaꞌan‑ia.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.