2 Coríntios 7
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Ñani mani‑da, kuꞌa mani‑da, xá n‑tnɨɨ‑ro tnuꞌu n‑taxi Ianyuux. Xijan kuu xa na dandoo‑ro ntdantuꞌu xa jaꞌan Ianyuux xa kuiꞌa kaa. Na ku yuꞌu‑ro nuu Taa‑ro Ianyuux te kada‑ro xa juini mee‑ia, xa ndundoo yɨkɨ kuñu‑ro xiꞌin xaxtnuni‑ro.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kueka vaꞌa ñaꞌa‑n xiꞌin ntdaa anu‑n. Ña n‑kida‑da xa uꞌu nuu‑n, ni ɨɨn‑n. Ña n‑kida‑da xa na kada ɨɨn‑n xa uꞌu, ña n‑dandaꞌu ñaꞌa‑da, ni ɨɨn‑n.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ñatu jaꞌan‑da xaꞌa xa tekuechi ñaꞌa‑da. Xá n‑jaꞌan‑da xa xtuu‑n anu‑da. Io tuꞌa‑da xa kuú‑da xiꞌin‑n a kutuu‑da xiꞌin‑n.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Io‑da kueꞌe confianza nuu‑n. Najuen tnuꞌu ñaꞌa‑da nuu ntdaa ñayiu. Juini kueꞌe vida yaꞌa‑da, ko kukaꞌnu anu‑da te yo kuvete‑da xaxeꞌe‑n.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Na n‑kixee‑da Macedonia, ña n‑kuaꞌa‑da xa ndetatu‑da. Kueꞌe vida n‑yaꞌa‑da. Kɨu xiꞌin kɨu ñayiu ña ka jandixa Cristu, n‑ka jantnaꞌa tnuꞌu‑i xiꞌin‑da. Te n‑yuꞌu anu‑da xaxeꞌe mee‑n, xa nada ñaꞌa ma jandixa koio ka‑n.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ko xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu kanu ini nuu ñayiu kuita anu. N‑taxi‑ia tnuꞌu kanu ini nuu mee‑da, na n‑kida‑ia xa n‑kixee Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Kukaꞌnu anu‑da, xaxeꞌe xa n‑kixee Tito, ko dani kukaꞌnu anu‑da, xaxeꞌe xa kukaꞌnu anu mee‑s xaxeꞌe mee‑n. N‑jaꞌan‑s xa ka kukajan ini‑n xa jini ñaꞌa‑n. N‑najani‑s xa ka tnau ini‑n. N‑jaꞌan‑s xa ka juini‑n xa jandixa koio‑n tnuꞌu‑da. Te xijan kuu xa n‑kuvete‑da xa n‑kuvete‑da.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Juini n‑kida‑da xa n‑ka tnau ini‑n, xaxeꞌe carta n‑kidavaꞌa‑da, ko n‑ndoñuꞌu xa da kada‑da. Juini n‑tnau ini‑da xaxeꞌe carta jan, ko ñatuka tnau ini‑da vitna. Xini‑da xa n‑ka tnau ini‑n, ko xaku ni kɨu.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Vitna kuvete‑da. Ñatu kuvete‑da xaxeꞌe xa n‑kida‑da xa n‑ka tnau ini‑n. Kuvete‑da xa hora n‑ka tnau ini‑n, n‑ka natu ini‑n kuechi‑n nuu Ianyuux. N‑juini Ianyuux xa tnau ini koio‑n xaxeꞌe kuechi‑n. Nux ña n‑kidavaꞌa‑da n‑kuu, te dani kutuu‑n xiꞌin kuechi‑n.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Xaxeꞌe xa n‑ka tnau ini‑n xaxeꞌe kuechi‑n ná n‑juini Ianyuux, n‑ka natu ini‑n kuechi‑n nuu‑ia, te n‑dakaku ñaꞌa‑ia. Te duꞌa ñatuka ka tnau ini‑n. Ñayiu ñatu jandixa Ianyuux, juini tnau ini‑i, ko ñatu xiniñuꞌu, te dani kuú koio‑i xiꞌin kuechi‑i.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kundeꞌa koio‑n nax n‑yaꞌa. Xaxeꞌe xa n‑ka tnau ini‑n ná n‑juini Ianyuux, n‑ka kidatniu‑n xa kada koio‑n xavaꞌa. N‑ka jaꞌan ndaa‑n xaxeꞌe‑n. N‑ka kiti ini‑n, te n‑ka yuꞌu‑n. N‑ka kukajan ini‑n xa jini ñaꞌa‑n mee‑da ɨnka vuelta, te n‑ka xio anu‑n xa kada uꞌu‑n se n‑kida xa uꞌu. Xiꞌin ntdaa xa n‑ka kida‑n, xá n‑ka dandeꞌa ñaꞌa‑n xa ka juini‑n xa kada koio‑n xavaꞌa.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 N‑kidavaꞌa‑da nuu mee‑n, xa dandeꞌa tnaꞌa mee‑n xa xandaa kuu xa kada koio‑n ná n‑jaꞌan‑da. Te ndeꞌa Ianyuux xa da kada koio‑n.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Xijan kuu xa kukaꞌnu anu‑da.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 N‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe mee‑n, te n‑ka kida‑n xa ñatu kujanuu‑da. Nani n‑jaꞌan‑da meni xandaa nuu mee‑n, dani n‑dandeꞌa ñaꞌa‑n mee‑da xa meni xandaa n‑jaꞌan‑da nuu Tito, hora n‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe mee‑n.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Yo vaꞌa xemani ñaꞌa Tito mee‑n, xaxeꞌe xa najaꞌan‑s nanda n‑ka jandixa‑n tnuꞌu‑s. Jaꞌan‑s xa ña n‑ka kuxee ini‑n, jaꞌan‑s xa yo kueꞌe n‑ka kukajan ini‑n xa kada koio‑n xavaꞌa.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Kuvete‑da. Io‑da ntdaa confianza nuu‑n.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.