2 Coríntios 7
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Ñani mani‑da, kuꞌa mani‑da, xá n‑tnɨɨ‑ro tnuꞌu n‑taxi Ianyuux. Xijan kuu xa na dandoo‑ro ntdantuꞌu xa jaꞌan Ianyuux xa kuiꞌa kaa. Na ku yuꞌu‑ro nuu Taa‑ro Ianyuux te kada‑ro xa juini mee‑ia, xa ndundoo yɨkɨ kuñu‑ro xiꞌin xaxtnuni‑ro.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Kueka vaꞌa ñaꞌa‑n xiꞌin ntdaa anu‑n. Ña n‑kida‑da xa uꞌu nuu‑n, ni ɨɨn‑n. Ña n‑kida‑da xa na kada ɨɨn‑n xa uꞌu, ña n‑dandaꞌu ñaꞌa‑da, ni ɨɨn‑n.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ñatu jaꞌan‑da xaꞌa xa tekuechi ñaꞌa‑da. Xá n‑jaꞌan‑da xa xtuu‑n anu‑da. Io tuꞌa‑da xa kuú‑da xiꞌin‑n a kutuu‑da xiꞌin‑n.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Io‑da kueꞌe confianza nuu‑n. Najuen tnuꞌu ñaꞌa‑da nuu ntdaa ñayiu. Juini kueꞌe vida yaꞌa‑da, ko kukaꞌnu anu‑da te yo kuvete‑da xaxeꞌe‑n.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Na n‑kixee‑da Macedonia, ña n‑kuaꞌa‑da xa ndetatu‑da. Kueꞌe vida n‑yaꞌa‑da. Kɨu xiꞌin kɨu ñayiu ña ka jandixa Cristu, n‑ka jantnaꞌa tnuꞌu‑i xiꞌin‑da. Te n‑yuꞌu anu‑da xaxeꞌe mee‑n, xa nada ñaꞌa ma jandixa koio ka‑n.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Ko xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu kanu ini nuu ñayiu kuita anu. N‑taxi‑ia tnuꞌu kanu ini nuu mee‑da, na n‑kida‑ia xa n‑kixee Tito.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Kukaꞌnu anu‑da, xaxeꞌe xa n‑kixee Tito, ko dani kukaꞌnu anu‑da, xaxeꞌe xa kukaꞌnu anu mee‑s xaxeꞌe mee‑n. N‑jaꞌan‑s xa ka kukajan ini‑n xa jini ñaꞌa‑n. N‑najani‑s xa ka tnau ini‑n. N‑jaꞌan‑s xa ka juini‑n xa jandixa koio‑n tnuꞌu‑da. Te xijan kuu xa n‑kuvete‑da xa n‑kuvete‑da.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Juini n‑kida‑da xa n‑ka tnau ini‑n, xaxeꞌe carta n‑kidavaꞌa‑da, ko n‑ndoñuꞌu xa da kada‑da. Juini n‑tnau ini‑da xaxeꞌe carta jan, ko ñatuka tnau ini‑da vitna. Xini‑da xa n‑ka tnau ini‑n, ko xaku ni kɨu.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Vitna kuvete‑da. Ñatu kuvete‑da xaxeꞌe xa n‑kida‑da xa n‑ka tnau ini‑n. Kuvete‑da xa hora n‑ka tnau ini‑n, n‑ka natu ini‑n kuechi‑n nuu Ianyuux. N‑juini Ianyuux xa tnau ini koio‑n xaxeꞌe kuechi‑n. Nux ña n‑kidavaꞌa‑da n‑kuu, te dani kutuu‑n xiꞌin kuechi‑n.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Xaxeꞌe xa n‑ka tnau ini‑n xaxeꞌe kuechi‑n ná n‑juini Ianyuux, n‑ka natu ini‑n kuechi‑n nuu‑ia, te n‑dakaku ñaꞌa‑ia. Te duꞌa ñatuka ka tnau ini‑n. Ñayiu ñatu jandixa Ianyuux, juini tnau ini‑i, ko ñatu xiniñuꞌu, te dani kuú koio‑i xiꞌin kuechi‑i.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Kundeꞌa koio‑n nax n‑yaꞌa. Xaxeꞌe xa n‑ka tnau ini‑n ná n‑juini Ianyuux, n‑ka kidatniu‑n xa kada koio‑n xavaꞌa. N‑ka jaꞌan ndaa‑n xaxeꞌe‑n. N‑ka kiti ini‑n, te n‑ka yuꞌu‑n. N‑ka kukajan ini‑n xa jini ñaꞌa‑n mee‑da ɨnka vuelta, te n‑ka xio anu‑n xa kada uꞌu‑n se n‑kida xa uꞌu. Xiꞌin ntdaa xa n‑ka kida‑n, xá n‑ka dandeꞌa ñaꞌa‑n xa ka juini‑n xa kada koio‑n xavaꞌa.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 N‑kidavaꞌa‑da nuu mee‑n, xa dandeꞌa tnaꞌa mee‑n xa xandaa kuu xa kada koio‑n ná n‑jaꞌan‑da. Te ndeꞌa Ianyuux xa da kada koio‑n.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Xijan kuu xa kukaꞌnu anu‑da.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 N‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe mee‑n, te n‑ka kida‑n xa ñatu kujanuu‑da. Nani n‑jaꞌan‑da meni xandaa nuu mee‑n, dani n‑dandeꞌa ñaꞌa‑n mee‑da xa meni xandaa n‑jaꞌan‑da nuu Tito, hora n‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe mee‑n.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Yo vaꞌa xemani ñaꞌa Tito mee‑n, xaxeꞌe xa najaꞌan‑s nanda n‑ka jandixa‑n tnuꞌu‑s. Jaꞌan‑s xa ña n‑ka kuxee ini‑n, jaꞌan‑s xa yo kueꞌe n‑ka kukajan ini‑n xa kada koio‑n xavaꞌa.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Kuvete‑da. Io‑da ntdaa confianza nuu‑n.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.