Mateus 9

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 N‑ndeé‑ia barcu te n‑nangondita‑ia, te n‑nxee‑ia Capernaum.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Te xndeka tɨtnɨ seyɨɨ ɨɨn se kaa nuu xito n‑xiꞌí xeꞌe n‑xee nuu‑ia. N‑xini‑ia xa ka kukanu ini‑s Ianyuux, te n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑xiꞌí xeꞌe jan: —Maxku kukoꞌyo ini‑n chi n‑taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑kida‑n.
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan‑ia, n‑ka ndatnuꞌu se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés. N‑ka xani ini‑s, “Dadavatnaꞌa se yaꞌa xiꞌin Ianyuux.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 N‑kutnuni ini‑ia xa ka xani ini se ijan, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —¿Nakuenda xa ka xani ini‑n xaloko?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Ka xini‑n xa ndvaꞌa se yaꞌa nux na jaꞌan‑r: “Ndokoo. Kaka”, ko ñatu jandixa‑n xa kuaꞌa‑r xa taxkanu ini‑r kuechi n‑kida‑s.
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Kunaꞌa koio xa ruꞌu xa kuu‑r Ia kuu ñayiu, taxkanu ini‑r ñayiu n‑ka kida kuechi —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia. Ijan dada n‑jaꞌan‑ia nuu se n‑xiꞌí xeꞌe: —Ndokoo. Ndoneꞌe xito‑n, doo‑n, te juan nuꞌu veꞌe‑n.
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Hora ijan ni n‑ndokoo‑s, te juan nuꞌu‑s veꞌe‑s.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Kueꞌe ñayiu xyuku ijan n‑ka xini xijan, te n‑ka yuꞌu‑i, te n‑ka ndadakaꞌnu‑i Ianyuux xaxeꞌe xa n‑kida‑ia xa duꞌa kuaꞌa Jesús xa kada‑ia.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ijan dada n‑xee Jesús nuu nukoo daña Steu, se xijan tvini nandajan gobierno. N‑jaꞌan‑ia: —Neꞌe, te nkuitandijun ñaꞌa. N‑ndojuiin‑da te n‑xe kuitandijun‑da‑ia.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Juaꞌan‑da xiꞌin‑ia veꞌe‑da xiꞌin dava ka se dakuaꞌa‑ia. Dɨuni n‑ka xee kueꞌe se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu yo kueꞌe kuechi ka kida xa kaxdini koio‑s ijan. Dani n‑ka xee se fariseu.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Nu n‑ka xini se fariseu se xtuu ijan, te ka xiaꞌan‑s nuu se ka dakuaꞌa ñaꞌa Jesús: —¿Nakuenda xaxi maestru‑n xiꞌin se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin dava ka ñayiu ka kida kueꞌe kuechi?
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Nu n‑teku Jesús xa n‑ka jaꞌan‑s, n‑jaꞌan‑ia: —Ñayiu io vaꞌa, ña ndoñuꞌu‑i setatna, ko ñayiu ka kuꞌu ndoñuꞌu‑i‑sɨ.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Io xa kutnuni ini koio‑n nax kuu xaꞌa: “Juini‑r xa kundaꞌu ini‑n ñayiu, ñadu juini‑r xa doko‑n ɨɨn xa jandodo‑n nuu altar.” Ñadu n‑kixee‑r xa jaꞌan‑r nuu ñayiu vaꞌa xa nkuitandijun ñaꞌa‑i, chi n‑kixee‑r xa jaꞌan‑r nuu ñayiu ka xini xa kueꞌe kuechi ka kida‑i xa nkuitandijun ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu‑s.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Nu n‑xika kɨu, te n‑ka xee se dakuaꞌa ñaꞌa Sua Bautista. N‑ka jaꞌan‑s nuu Jesús: —¿Nakuenda xa daña xiꞌin se fariseu, xndaxio ndite‑da xa xneꞌe ii‑da, te se dakuaꞌa‑n?, ¿nakuenda ñayo‑s xndaxio ndite hora xneꞌe ii‑s?
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Te n‑jaꞌan Jesús tnuꞌu kandee nuu‑s: —Se dakuaꞌa‑r ka kuu ná kuu se xtuu viko tnundaꞌa, te xnetnaꞌa‑s xiꞌin noviu. Ñayo‑s io ndite hora xtuu‑s xiꞌin noviu, ko xee kɨu tnɨɨ ñayiu noviu jan. Daa koo ndite koio‑s xaxeꞌe xa kukoꞌyo ini‑s.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Ñayo ñayiu dandee daꞌma xee daꞌma n‑kutuꞌu, chi nu nakate‑ro nandɨyɨ daꞌma xee jan, te nadataka‑i daꞌma n‑kutuꞌu jan, te ndata. Kuenda kɨu tnuꞌu jaꞌan‑r kuu daꞌma xee jan.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Dɨuni ñayo ñayiu dakeé vinu xee bolsa ñɨɨ n‑kutuꞌu chi ndata vinu xee bolsa ñɨɨ jan, te katu ntdantuꞌu vinu, te ma jiniñuꞌu ka bolsa ñɨɨ jan. Ñayo daa kida, chi dakeé‑ro vinu xee bolsa xee, te ma datɨu‑ro, ni vinu, ni bolsa —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nɨni jaꞌan Jesús xijan, n‑xee ɨɨn se kida veñuꞌu nuu‑ia. N‑xe juiin xiti‑s. N‑jaꞌan‑s: —Kuꞌu daꞌya dɨꞌɨ‑da. Viꞌi nga ndetnɨɨ anu‑i, ko nux kajan ndodo‑n ndaꞌa‑n‑yɨ, ndvaꞌa‑i.
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 N‑ndojuiin Jesús, te n‑xe kuitandijun‑da xiꞌin‑ia se ijan.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Nu ñayiu xndijun ñaꞌa yɨtnaꞌa ɨɨn ñadɨꞌɨ kuꞌu. N‑kuu uxi uu kuia ndita ñaꞌa nɨñɨ. N‑xe ndeꞌe‑ña yata‑ia, te n‑xe juꞌun‑ña ndɨkɨ xeꞌe daꞌma‑ia.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 N‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑ña, “Diko ni na tnɨɨ‑ro xeꞌe daꞌma‑ia te ndvaꞌa‑ro.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Te n‑ngokoo Jesús xa kundeꞌa‑ia ñá ijan. Te xiaꞌan‑ia: —Maxku tnau ini ka‑n, chi xaxeꞌe xa kukanu ini ñaꞌa‑n, xijan kuu xa n‑ndvaꞌa‑n. Hora ijan ni n‑ndvaꞌa ñá ijan.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Ijan dada n‑xee Jesús veꞌe se kida veñuꞌu, te n‑kɨu‑ia. N‑teku‑ia xa ka tɨu‑s tnuyoo. N‑teku‑ia xa yo ka kuvaa ñayiu.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Te n‑jaꞌan‑ia: —Ta kee koio chi ña n‑xiꞌí dichi yaꞌa chi diko ni junee‑i. Te n‑ka xakundee ñaꞌa ñayiu xyuku ijan chi n‑ka xini‑i xa n‑xiꞌí‑i.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Nu n‑kee ñayiu yata veꞌe, te n‑tnɨɨ Jesús ndaꞌa‑i te n‑nadandoto‑ia‑i.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 N‑ndee Jesús ijan te ntdaa ñuu ijan n‑daxandodo xa n‑nadandoto‑ia‑i.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 N‑ndee Jesús ijan, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa uu se kuaa. Ka kana‑s. Ka xiaꞌan‑s: —Kundaꞌu ini ñaꞌa‑n, Daꞌya dana David.
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Nu n‑naxee Jesús veꞌe‑ia, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa nduu se kuaa jan, te n‑jaꞌan‑ia: —¿Ka jandixa‑n xa kuaꞌa‑r xa ndadavaꞌa ñaꞌa‑r a? Te n‑ka jaꞌan‑s: —Joon, ka jandixa‑da.
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 N‑tenee‑ia ndaꞌa‑ia nduchi nuu‑s, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Na kuu ná ka jandixa‑n xa yaꞌa.
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 N‑ka nukondeꞌa‑s, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku nde ku jaꞌan koio‑n.
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Juini daa n‑jaꞌan‑ia, ko kueꞌe ka ñayiu ntaka ñuu xndaxio yatni xiꞌin ñuu ijan n‑ka teku xa n‑kida Jesús xa n‑ka nukondeꞌa‑s xaxeꞌe xa n‑ka daxa niꞌni tnuꞌu‑s.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nɨni n‑ka ndee‑s, n‑ka xee ka ñayiu nuu Jesús. Xndeka‑i ɨɨn se ña kuu jaꞌan ñuꞌu xaloko anu‑s.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 N‑kineꞌe Jesús xaloko jan anu‑s. Nu n‑yaꞌa xa kineꞌe‑ia xaloko, te n‑kixeꞌe‑s xa jaꞌan‑s. Te n‑ka yuꞌu ñayiu xyuku ijan. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑i: —Ña uun ka xini‑ro xa n‑xini‑ro vitna.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Nu n‑ka teku se fariseu te n‑ka jaꞌan‑s: —Mee Kuiꞌna taxnuni nuu dava ka xaloko kida xa kuaꞌa se yaꞌa xa kineꞌe‑s xaloko ñuꞌu anu ñayiu —ka kuu‑s, n‑ka jaꞌan‑s.
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 N‑ka xikonuu‑da xiꞌin Jesús ntaka ñuu naꞌnu xiꞌin ñuu kuechi io ijan. N‑dakuaꞌa‑ia ñayiu ntaka veñuꞌu kuechi Israel. N‑jaꞌan‑ia nax kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni Ianyuux nuu‑i. N‑xo ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka tnaꞌa davaꞌa nga kueꞌe.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Nu n‑xini Jesús ñayiu xyuku nuu‑ia, n‑kundaꞌu ini‑ia‑i, chi yo ndaꞌu ka yaꞌa‑i. Ka kuu‑i ná ka kuu tkachi n‑ka tnukueꞌe te n‑ka xite niꞌno‑tɨ chi ñayo xtoꞌo‑tɨ ñunuu ñaꞌa.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da ntdaa‑da: —Yo kueꞌe ñayiu ta kukanu ini ka Ianyuux. Kuenda kɨu trɨu n‑yichi ka kuu‑i, te xaku ni ñayiu io xa nataxtnaꞌa‑i trɨu jan.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Xijan kuu xa kajan taꞌu koio nuu Ianyuux xa na tundaꞌa ka‑ia ñayiu xa nataxtnaꞌa‑i trɨu jan.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.