Mateus 27

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu n‑tuu kɨu kuu uu, te n‑ka kida ɨnuu dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xa kaꞌni koio‑s Jesús.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 N‑ka duku ñaꞌa‑s te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu se kuu gobernador romano nani Pilato.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Xaxeꞌe xa n‑xini Judas, se n‑kida xa n‑ka tnɨɨ juxtixia Jesús, xa xá n‑ka jaꞌan‑s xa io kuechi Jesús te kaꞌni koio‑s‑ia, xijan kuu xa n‑natu ini‑s, te n‑xeꞌen‑s veñuꞌu xa n‑nangoneꞌe‑s oko uxi tvini kuu plata jan nuu dutu ka taxnuni xiꞌin nuu sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Xiaꞌan‑s: —N‑kida‑da kuechi chi n‑kida‑da xa tnɨɨ juxtixia ɨɨn se ña tuu na kuechi n‑kida. Ka xiaꞌan‑s: —¿Nax kada koio‑r u? Dian koto mee‑n.
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Te n‑dajane Judas tvini jan xiti veñuꞌu Jerusalén te n‑kee‑s. Juaꞌan‑s, te n‑xe dakueꞌne‑s mee‑s.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 N‑ka ndoneꞌe dutu ka taxnuni jan tvini jan, te n‑ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: —Ña vaꞌa xa dakeé‑ro tvini yaꞌa alcancía veñuꞌu chi yaꞌu ndɨyɨ n‑kuu.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 N‑ka kida ɨnuu‑s xa jueen koio‑s ñuꞌu ɨɨn se kidavaꞌa koꞌo xiꞌin kɨdɨ ñuꞌu xa koo ɨɨn nuu ku nkonduxi ñayiu toꞌo.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Xijan kuu xa nde vitna, dandee ñayiu ñuꞌu ijan Ñuꞌu Ndɨyɨ.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 N‑xetnaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Jeremías, se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. Duꞌa n‑chidotnuni‑s: “Oko uxi moneda kuu plata kuu yaꞌu‑s. Yaꞌu n‑xantuu se Israel kuu.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 N‑ka tnɨɨ‑s tvini n‑ka niꞌi‑s xa n‑ka diko‑s‑sɨ, te n‑ka xe jueen‑s ñuꞌu ɨɨn se kidavaꞌa koꞌo xiꞌin kɨdɨ.” Dɨuni n‑chidotnuni‑s: “Duꞌa n‑taꞌu tniu Ianyuux xa kada‑da.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 N‑xee Jesús nuu se kuu gobernador jan, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia: —¿Mee‑n kuu se taxnuni nuu ñayiu Israel a? Te n‑jaꞌan Jesús: —Joon.
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 N‑ka tekuechi neñuu dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel‑ia, te ni ɨɨn tnuꞌu ñatu n‑jaꞌan‑ia.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Pilato: —¿Ñatu chinuu‑n xa ka jaꞌan‑s xa io kuechi‑n a?
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Xaxeꞌe xa ni ɨɨn xa ña tuu nax n‑jaꞌan‑ia nuu‑s, tuku n‑kuu ini‑s.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ntnaꞌa kuia n‑xo dayaa gobernador jan ɨɨn se yɨndiꞌu vekaa kɨu kuu viko Paxcua. Dayaa‑s davaꞌa nga se ka kaxí niꞌno ñaꞌa ñayiu ka xko yuku viko jan.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Tiempu ijan yɨndiꞌu ɨɨn se nani Jesús Barrabás. Ntdaa ñayiu n‑xo xini xa se loko kuu‑s.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 N‑ka nataka ñayiu nuu Pilato te xiaꞌan‑s: —¿Ndeda ɨɨn‑s ka juini‑n xa dayaa‑r, Barrabás a Jesús, se ka jaꞌan‑n xa kuu‑s Cristu a?
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Duꞌa n‑jaꞌan‑s chi n‑kutnuni ini‑s xa n‑ka tekuechi neñuu‑s‑ia xaxeꞌe xa n‑ka kukuedi ini‑s.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Nɨni nukoo Pilato jan nuu xko nukoo‑s xa ndadandaa‑s kuechi ñayiu, n‑tundaꞌa ñadɨꞌɨ‑s ɨɨn tutu nuu‑s. Duꞌa n‑chidotnuni‑ña: —Maxku ñaꞌa kada‑n té dian chi n‑daxene ñaꞌa‑te na tuu datne vitna, te ndaꞌu n‑yaꞌa‑da, te té vaꞌa kuu‑te —kuu‑ña, xiaꞌan‑ña.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 N‑ka dajaꞌan dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel se xyuku ijan xa jaꞌan koio‑s nuu gobernador jan xa dayaa‑s Barrabás te na kaꞌni‑s Jesús.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Te n‑xijan tnuꞌu ntuku gobernador jan ñayiu: —¿Ndeda‑s ka juini‑n xa dayaa‑r? Ka xiaꞌan‑i: —Barrabás.
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 N‑xijan tnuꞌu ka‑s‑yɨ: —¿Te nax kada‑r Jesús, se ka jaꞌan‑n xa kuu‑s Cristu? Ka xiaꞌan‑i ntdaa‑i: —Katakaa dika‑n‑sɨ.
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Te xiaꞌan‑s: —¿Nakuenda? ¿Na kuechi n‑kida‑s? Xee ka n‑ka kana‑i. Ka xiaꞌan ntuku‑i: —Katakaa dika‑n‑sɨ.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Xaxeꞌe xa ña n‑kundee tnuꞌu Pilato xa daxino ini‑s ñayiu xiꞌin xa xee ka n‑ka kana‑i xiꞌin xa n‑ka ndundeꞌe‑i, xijan kuu xa n‑nandaꞌa Pilato nuu‑i. Xiaꞌan ntuku‑s nuu‑i: —Ña tuu na kuechi‑r xa kaꞌni‑n‑sɨ. Kundido kutau koio mee‑n‑sɨ. Xaxeꞌe xijan n‑nandaꞌa‑s.
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Te ka xiaꞌan‑i ntdaa‑i: —Kundido kutau‑da ntdaa‑da xiꞌin daꞌya dana‑da‑s.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ijan dada n‑dayaa Pilato Barrabás te n‑taꞌu tniu‑s nuu soldado‑s xa na kani koio‑s‑ia chirrión ñɨɨ, te katakaa dika ñaꞌa koio‑s.
26 — ausente —
27 Xndeka soldado ka xinokuechi nuu gobernador jan Jesús juaꞌan vetniu te n‑ka nadataka‑s ntdaa soldado yɨndaꞌa‑s nuu nujuiin Jesús.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 N‑ka tava‑s daꞌma‑ia te n‑ka dakandixi‑s‑ia ɨɨn capa tndee kueꞌe xndixi se taxnuni.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 N‑ka kava niꞌno‑s tnuyɨkɨ te n‑ka kidavaꞌa‑s ɨɨn corona. N‑ka tnaa‑s dɨkɨ‑ia te n‑ka xaꞌnu‑s ndaꞌa kuaꞌa‑ia ɨɨn vara te n‑ka xakundee‑s‑ia. Ka xiaꞌan‑s: —Na najuetnuꞌu‑ro se taxnuni nuu ñayiu Israel.
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 N‑ka tudɨɨ‑s nuu‑ia, te n‑ka tnɨɨ‑s vara neꞌe‑ia, te n‑ka jani‑s dɨkɨ‑ia.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xakundee‑s‑ia, te n‑ka tava‑s capa niꞌno‑ia te n‑ka dandukutu‑s‑ia daꞌma mee‑ia. Ijan dada xndeka‑s‑ia juaꞌan xa katakaa dika‑s‑ia.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Nu n‑ka kee soldado xiꞌin‑ia xa nkatakaa dika‑s‑ia, te n‑ka xe juntnaꞌa‑s xiꞌin ɨɨn se nani Simón. Se Cirene kuu‑s. N‑ka taꞌu tniu soldado jan xa kadoko‑s curuxi Jesús.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 N‑ka xee‑s xiꞌin‑ia nuu nani Gólgota. Gólgota kuu Yɨkɨ Dɨkɨ Ndɨyɨ.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Te n‑ka xiaꞌan‑s‑ia vinu daka kava kɨtɨ. N‑xitotnuni‑ia, ko ña n‑juini‑ia xa koꞌo‑ia.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 N‑ka xatakaa dika‑s‑ia te n‑ka dadɨkɨ‑s suerte‑s daꞌma‑ia.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Te n‑ka nukoo‑s ijan xa kundee‑s‑ia.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 N‑ka chidotnuni‑s nuu tutu nakuenda n‑ka xatakaa dika ñaꞌa‑s te n‑ka tenee‑s dɨkɨ curuxi‑ia. Duꞌa yodotnuni: “Se yaꞌa kuu Jesús. Taxnuni‑s nuu ñayiu Israel.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Dɨuni n‑ka xatakaa dika‑s uu ñaduꞌu. Ɨɨn‑s diñi kuaꞌa‑ia, te ɨnka‑s diñi datni‑ia.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Dava ñayiu n‑ka xee ijan, n‑ka xetuꞌa‑i curuxi‑ia, te n‑ka jan kuiꞌa‑i‑ia. Dɨuni n‑ka dakuiko‑i dɨkɨ‑i xaxeꞌe xa ka xini uꞌu‑i‑ia.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Te ka xiaꞌan‑i nuu‑ia: —Ndoꞌo n‑jaꞌan xa kanu‑n veñuꞌu Jerusalén te nuu uni kɨu nadaxino‑n. Xaxeꞌe xa ɨɨn xa ña yoo ka kuaꞌa kada‑i kuaꞌa kada‑n, dakaku mee‑n vitna. Nux kuu‑n Daꞌya Yɨɨ Ianyuux, tanuu nuu curuxi de.
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Dɨuni n‑ka xakundee dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel Jesús. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —N‑dakaku‑s dava ñayiu, ko ña ndaku‑s xa dakaku‑s mee‑s. Nux kuu‑s se taxnuni nuu roo, ñayiu Israel, na nuu‑s nuu curuxi vitnadii te kukanu ini‑ro‑s.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Na dakaku ñaꞌa Ianyuux chi n‑jaꞌan‑s xa kukanu ini‑s‑ia. Nuxa yo tna ini ñaꞌa‑ia, na dakaku ñaꞌa‑ia vitnadi chi n‑jaꞌan‑s xa kuu‑s Daꞌya Yɨɨ‑ia —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Dɨuni n‑ka jan kuiꞌa ñaꞌa ñaduꞌu xtakaa dika diñi‑ia.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Nituꞌu ñuñayiu ñatuka ndii nde kaa x‑uu xiꞌin nde kaa uni xañini.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Te hora ijan ni xee xa xee n‑kana Jesús: —Elí, Elí, ¿lema sabactani? —kuu‑ia. (Tnuꞌu yaꞌa kuu: Taa‑ro Ianyuux, Taa‑ro Ianyuux, ¿nakuenda n‑dandoo ñaꞌa‑n?)
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 N‑ka teku dava se xnii yatni xeꞌe curuxi xa n‑jaꞌan‑ia, te n‑ka jaꞌan‑s: —Elías kana‑s.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Hora ijan ni n‑kendava ɨɨn se tnaꞌa nuu ñayiu xyuku ijan. N‑xe jeꞌen‑s ɨɨn esponja, te n‑dakee ndita‑s nuu vinagri, te n‑tendijun ndee‑s dɨkɨ ɨɨn vara, te n‑tenee ndee‑s esponja jan yuꞌu‑ia xa tɨꞌu‑ia vinagri jan.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Dava ka‑s, n‑ka jaꞌan: —Daa na koo naꞌi‑s. Na koto‑ro nuu na kixi Elías te dakaku‑s‑sɨ.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Xee xa xee n‑kana Jesús ɨnka vuelta te n‑xiꞌí‑ia.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Hora ijan n‑ndata dava cortina ndita dava xiti veñuꞌu Jerusalén. Nde dɨkɨ‑i xiꞌin nde xeꞌe‑i n‑ndexio xa n‑ndata. N‑tnaa, te n‑ka taꞌu toto.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 N‑ka najaan yau kava nuu xyɨnduxi ñayiu n‑ka xiꞌí, te n‑ka nandoto kueꞌe ñayiu n‑kida Ianyuux xa nduu‑i ñayiu ii.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 N‑ka kee‑i yau kava na n‑yaꞌa xa n‑nandoto Jesús, te n‑ka ndɨu‑i Jerusalén, ñuu ii, xa na jini ñayiu ijan xa n‑ka nandoto‑i.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Nu n‑ka xini centurión xiꞌin soldado n‑ka xo ndee xiꞌin‑s Jesús xa n‑tnaa, yo vichi n‑ka yuꞌu‑s. Te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: —Xandaa xakuiti xa se yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ Ianyuux.
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Kueꞌe ñadɨꞌɨ n‑ka xo ndeꞌa xika xa n‑yaꞌa Jesús. Nde Galilea n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa‑ña xa n‑ka chindee ñaꞌa‑ña, te dani xndijun ñaꞌa‑ña n‑ka xee Jerusalén.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Nuu ñá yaꞌa yɨtnaꞌa María Magdalena. Yɨtnaꞌa María dɨꞌɨ Jacobo xiꞌin José. Yɨtnaꞌa dɨꞌɨ daꞌya Zebedeo du.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nu n‑kutuku nuu ñuꞌu, te n‑xee ɨɨn se kuika n‑jandixa Jesús ijan. Se Arimatea kuu‑s. José nani‑s.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Ijan dada n‑xe nundajan‑s Jesús nuu Pilato. Te n‑taꞌu tniu Pilato xa na najuñaꞌa koio soldado‑s‑ia.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ijan dada n‑xe juneꞌe‑s‑ia te n‑chiduku‑s‑ia ɨɨn daꞌma lino io ndoo.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Te n‑xajan niꞌni‑s‑ia ɨɨn xiti yau kava dijan n‑ka kaan se ka xinokuechi nuu‑s xa kava ndɨyɨ. N‑xadɨ‑s yau kava jan ɨɨn yuú tkute kaꞌnu n‑datuu‑s, te juan nuꞌu‑s.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Yatni nuu kaa niꞌni yɨkɨ kuñu‑ia n‑ka xo nukoo María Magdalena xiꞌin ɨnka María.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Kɨu kuu uu juaꞌan koio dutu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin se fariseu nuu Pilato. Kɨu ka xko kida ñayiu Israel ntdandituꞌu tniu‑i xa na ndetatu koio‑i ɨnka kɨu kuu.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Ka xiaꞌan‑s nuu‑s: —Dito, ntdaa‑da ka xini xa n‑jaꞌan se n‑dandaꞌu ñayiu jan: “Nuu uni kɨu nandoto‑r”, kuu‑s, n‑jaꞌan‑s na n‑xo ndito‑s.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Xaxeꞌe xa daa n‑jaꞌan‑s taꞌu tniu‑n xa yo vaꞌa na nkondiꞌu yau kava nuu kaa‑s. Vaꞌa na kundiꞌu uni kɨu na ñaꞌa jɨꞌɨn koio se n‑dakuaꞌa‑s te duꞌu‑s yɨkɨ kuñu‑s te jaꞌan koio‑s nuu ñayiu xa n‑nandoto‑s. Nux daa na kada koio‑s, naka kueꞌe ka nayiu dandaꞌu‑s dada xa kiꞌna —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu Pilato.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Te xiaꞌan Pilato nuu‑s: —Kandeka koio soldado juaꞌan xa na kundee‑s yau kava jan, te vaꞌa kadɨ koio mee‑n.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Te juaꞌan koio‑s xiꞌin soldado Pilato yau kava jan, te yo vaꞌa n‑ka xadɨ‑s. N‑ka tenee‑s sellu nuu yuú ndiꞌu nuu kaa‑ia, te n‑ka taxndee‑s soldado jan.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.