Mateus 21

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N‑ka kuyatni‑da xiꞌin Jesús Jerusalén xiꞌin ñuu nani Betfagé. Katuu ñuu jan Xeyuku Tnu Olivo. Ijan n‑tundaꞌa‑ia uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan ijan.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Xiaꞌan‑ia nuu‑s nduu‑s: —Juaꞌan koio ñuu ndeꞌa ñaꞌa yaꞌa. Na kɨu koio‑n ñuu ijan jini koio‑n ɨɨn burra ndijun io daꞌya. Nandaxi koio‑n‑tɨ te kandeka‑n‑tɨ kixi.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Nux jundu jaꞌan: “¿Nakuenda xa daa ka kida‑n?”, te juñaꞌa koio‑n: “Ia kuu Xtoꞌo‑ro, ndoñuꞌu kɨt yaꞌa, te natundaꞌa‑ia‑tɨ ndixi nunuu ka” —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Duꞌa n‑xetnaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux nuu se n‑jaꞌan nuu ñayiu xa n‑jaꞌan Ianyuux. N‑chidotnuni‑s:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ijan dada juaꞌan‑s nduu‑s, te n‑ka kida‑s ná n‑taꞌu tniu‑ia.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Xndeka‑s burra xiꞌin daꞌya‑tɨ n‑ka naxee nuu Jesús. N‑ka xajan‑s daꞌma‑s yata‑tɨ, te n‑ka dakaa‑s‑ia‑tɨ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Kueꞌe ñayiu n‑ka taka ijan. Dava‑i n‑ka xajan daꞌma‑i ichi xa jɨn ndodo burru yodo‑ia jan; dava ka‑i n‑ka xaꞌnde daꞌnda yutnu te n‑ka xajan‑i‑tnu ichi juaꞌan‑ia.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 N‑ka kana ñayiu xndijun ñaꞌa xiꞌin ñayiu xndodo nuu nuu‑ia:
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Nu n‑ka kɨu‑da xiꞌin‑ia Jerusalén kueꞌe ka ñayiu n‑ka taka xa kundeꞌa‑i nax yaꞌa, te ndeꞌe ka kuvaa‑i. Ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i: —¿Jundu kuu se yaꞌa?
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ka xiaꞌan ñayiu xndijun ñaꞌa: —Se yaꞌa kuu Jesús. Se Nazaret kuu‑s. Se distrito Galilea kuu‑s. Se kachi tnuꞌu ñaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux kuu‑s —ka kuu‑i, ka xiaꞌan‑i.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 N‑kɨu Jesús veñuꞌu Jerusalén, te n‑xijun‑ia se ka najueen ka nadiko xtuu nukeñuꞌu jan. N‑ngoneꞌe‑ia mexa ka xetniu se ka nadama tvini ñayiu ka xeꞌen ijan. Dɨuni n‑ngoneꞌe‑ia silla se ka diko data.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Yodotnuni tnuꞌu Ianyuux: “Veñuꞌu nuu io xa kajan taꞌu ñayiu nuu‑r kuu veñuꞌu yaꞌa, te veꞌe‑r kuu.” Dɨuni yodotnuni tnuꞌu‑ia: “Ka xetniu‑n veꞌe Ianyuux ná ka xetniu ñaduꞌu yau kava.” —Kuu‑ia.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 N‑ka xee ñayiu kuaa xiꞌin ñayiu ka xika yakua veñuꞌu jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia‑i.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 N‑ka xini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa ley n‑chidotnuni Moisés xa n‑kida Jesús kueꞌe milagru. Dɨuni xa n‑ka teku‑s xa ka kana sekuechi xiti veñuꞌu jan: “Na ndadakaꞌnu‑ro Ia kuu daꞌya dana David.” Xijan kuu xa n‑ka kiti ini‑s.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Te n‑ka jaꞌan‑s nuu Jesús: —¿Ña teku‑n xa ka kana sekuechi yaꞌa u? Te n‑jaꞌan Jesús: —Joon, teku‑r. ¿Ñayo‑n n‑ka kaꞌu nuu yodotnuni xa: “Ndadakaꞌnu ñaꞌa koio sekuechi xiꞌin dichi kuechi xiꞌin daꞌya ka xadi a”?
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Te n‑dandoo‑ia‑s. Ijan dada n‑ka ndee‑da xiꞌin‑ia Jerusalén. Juaꞌan‑da xiꞌin‑ia ñuu Betania, te n‑ka ndoo‑da xiꞌin‑ia ijan.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Neꞌe datne kɨu kuu uu n‑ka ngondita ntuku‑da xiꞌin‑ia Jerusalén te n‑kojon‑ia.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 N‑xini‑ia ɨɨn tnu higo yu ichi te n‑xe tuꞌa‑ia‑tnu. Ni ɨɨn higo ñatu n‑niꞌi‑ia chi ñatu n‑juun. Xijan kuu xa n‑jaꞌan‑ia nuu‑tnu: —Ma uun ka juun higo‑n. Te danaa n‑yichi‑tnu.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Nu n‑ka xini daña, se dakuaꞌa ñaꞌa‑ia xa n‑yaꞌa, te n‑ka yuꞌu anu‑da. Te ka xiaꞌan‑da: —Naka yachi n‑yichi‑tnu.
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑da ntdaa‑da: —Xandaa xakuiti xa nux idii vuelta na kukanu ini‑n Ianyuux te ma jɨn tnɨɨ anu‑n, ñadu mee ni xa n‑kida‑r tnu higo kuaꞌa‑n xa kada koio‑n chi nux na juñaꞌa koio‑n tnduu yaꞌa: “Xiko juiin. Juan keé nuu mar”, te daa kuu.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Davaꞌa nga xa kajan‑n nuu Ianyuux taxi‑ia nux idii vuelta n‑ka kukanu ini‑n‑ia —kuu Jesús, n‑jaꞌan‑ia.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 N‑kɨu‑ia veñuꞌu Jerusalén te n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu. Nɨni dakuaꞌa‑ia‑i n‑ka xee dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel. Te n‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia: —¿Jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa kada‑n xa kida‑n? ¿Jundu n‑taxtutniu ñaꞌa xa kida‑n xaꞌa?
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 N‑jaꞌan Jesús nuu‑s: —Dani ruꞌu, na kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r ɨɨn xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r. Nux na jaꞌan‑n nuu‑r xa kajan tnuꞌu ñaꞌa‑r te jaꞌan‑r nuu‑n jundu n‑tundaꞌa ñaꞌa xa duꞌa kida‑r.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 ¿Jundu n‑tetutniu Sua xa n‑dajuendute‑s ñayiu? ¿N‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux a n‑tetutniu ñaꞌa ñayiu a? —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu‑s. Te n‑ka ndatnuꞌu‑s. Ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: —Nux na juñaꞌa‑ro “Ianyuux n‑tetutniu ñaꞌa”, te kachi‑s nuu‑ro: “¿Nakuenda ña n‑ka jandixa‑n‑sɨ?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Xa maxku ndandita ñayiu xyuku yaꞌa nuu‑ro maxku jaꞌan‑ro nuu‑s xa ñayiu n‑tetutniu Sua, chi ntdantuꞌu ñayiu ka jandixa xa Sua n‑kuu se n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu —kuu‑s, ka xiaꞌan tnaꞌa‑s.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Ña ka xini‑r. Xiaꞌan ntuku‑ia: —Dani ruꞌu ma jaꞌan‑r jundu n‑tetutniu ñaꞌa xa duꞌa kada‑r.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Te xiaꞌan‑ia ɨnka xa xiaꞌan‑ia nuu‑s: —N‑xio ɨɨn se n‑xio uu daꞌya yɨɨ. N‑jaꞌan‑s nuu ɨɨn‑s: “Juan kadatniu ndoꞌo nuu ñuꞌu tnu uva‑r vitna.”
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Te xiaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Ñaꞌa, ma nkadatniu‑da ijan.” Juini daa n‑jaꞌan‑s, ko n‑natu ini‑s te n‑xe kadatniu naꞌi‑s.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Dani n‑jaꞌan‑s nuu ɨnka daꞌya yɨɨ‑s. N‑jaꞌan se ijan nuu taa‑s: “Joon, Tata, na jɨꞌɨn‑da”, kuu‑s, xiaꞌan‑s, ko ña n‑xeꞌen‑s.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 ¿Nax ka kachi‑n? ¿Ndeda ɨɨn‑s n‑kida xa n‑juini taa‑s? —kuu Jesús. Ka xiaꞌan‑s: —Se kiꞌna ka n‑teku xa n‑jaꞌan taa‑s. Xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Na jaꞌan ndaa‑r xa kueꞌe ka se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin ñadɨꞌɨ ka diko mee‑ña kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i dada ndoꞌo.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 N‑jaꞌan Sua nuu‑n nax io xa jandixa‑n xa maxku kundido kutau ka‑n kuechi n‑ka kida‑n. N‑ka jandixa se ka xijan tvini nandajan gobierno xiꞌin ñadɨꞌɨ diko mee‑ña xijan, ko mee‑n ñaꞌa. Juini n‑ka teku‑n xijan, ña n‑ka natu ini‑n xa n‑ka kida‑n kuechi ni ña n‑ka jandixa‑n xa n‑jaꞌan‑s.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 ʼKunini koio ɨnka ntuku tnuꞌu kandee na jaꞌan‑r. N‑xio ɨɨn se n‑dandee tnu uva nuu ñuꞌu‑s. N‑xani‑s yuꞌa xa n‑chikurali‑s ñuꞌu tnu uva jan. N‑kidavaꞌa‑s ɨɨn nuu kiꞌni‑s ndudi uva jan. Dɨuni n‑kidavaꞌa‑s ɨɨn veꞌe dujun. Te n‑xiaꞌan‑s ñuꞌu‑s se kundee xiꞌin‑s tnu uva jan. Ijan dada juaꞌan‑s ɨɨn nuu xika.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 N‑xee yoo xichi uva, te n‑tundaꞌa‑s se ka xinokuechi nuu‑s xa na jɨn nukaꞌnde dava‑s xiꞌin se xndee xiꞌin‑s tnu uva uva n‑juun jan.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Nu n‑ka xee‑s ijan, te n‑ka tnɨɨ ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan. N‑ka jani‑s dava‑s. Dava‑s n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s. Dava‑s n‑ka jani‑s yuú.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ijan dada n‑tundaꞌa se kuu xtoꞌo ñuꞌu jan kueꞌe ka ntuku se ka xinokuechi nuu‑s dada xakiꞌna nuu te dani n‑ka kida ñaꞌa se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ndijun nga n‑tundaꞌa‑s daꞌya yɨɨ‑s xa na jɨꞌɨn‑s nuu se ijan xa na kaꞌnde‑s xiꞌin‑s uva jan, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Koo koio‑s xañuꞌu nuu daꞌya yɨɨ‑ro.”
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Nu n‑ka xini se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan xa n‑kuyatni daꞌya yɨɨ‑s ijan, te ka xiaꞌan tnaꞌa‑s: “Dɨu‑s kendoo xiꞌin ñuꞌu taa‑s. Neꞌe koio na kaꞌni‑ro‑s na kuaꞌa na ndoo‑ro xiꞌin taꞌu‑s.”
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Te n‑ka kineꞌe ñaꞌa‑s yuꞌu ñuꞌu tnu uva jan, te n‑ka xaꞌni ñaꞌa‑s.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Na nangondita xtoꞌo ñuꞌu tnu uva jan, ¿Nax kada‑s se xndee xiꞌin‑s tnu uva jan? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Te ka xiaꞌan dutu ka taxnuni xiꞌin sexaꞌnu ka kunxaꞌnu n‑ka xee ijan: —Kaꞌni‑s se unu loko ijan. Ma kundaꞌu ini‑s‑sɨ. Juñaꞌa ntuku‑s ñuꞌu‑s ɨnka se kundee xiꞌin‑s tnu uva jan. Se ijan na kaꞌnde dava xiꞌin‑s uva yoo tnɨɨ koio‑s —kuu‑s, ka xiaꞌan‑s nuu Jesús.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —¿Ta kaꞌu koio ka‑n tnuꞌu Ianyuux duꞌa yodotnuni a?:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Xaxeꞌe xa duꞌa yaꞌa ma taxnuni koio ka‑n nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i, te kada‑r xa ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel taxnuni nuu ñayiu kɨu tnaꞌa nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Ñayiu ijan kada xa taꞌu tniu‑r.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Ñayiu na jungava ndodo nuu yuú ijan, kukuechi‑i, te nux junkava ndodo ñaꞌa yuú jan, dandiꞌi ñaꞌa‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Nu n‑yaꞌa n‑ka xo nini dutu ka kunxaꞌnu xiꞌin se fariseu tnuꞌu ijan, te n‑ka kutnuni ini‑s xa dɨu‑s n‑kakuneꞌe ñaꞌa Jesús.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Te n‑ka nduku ini‑s xa tnɨɨ‑s‑ia te kandeka‑s‑ia jɨꞌɨn nuu juxtixia xa tekuechi neñuu‑s‑ia, ko n‑ka yuꞌu‑s nuu ñayiu xyuku ijan chi ka jandixa‑i xa tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑ia.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.